Jonas 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Nau's vatt fumm Hah is zumm Jona, em Amitthais sei boo, kumma, un hott ksawt,
1 Certo dia, o Senhor Deus disse a Jonas, filho de Amitai:
2 “Shtay uf un gay zu di grohs shtatt Nineveh un breddich geyyich si, fa iahra sinda sinn ruff fannich mich kumma.”
2 — Apronte-se, vá à grande cidade de Nínive e grite contra ela, porque a maldade daquela gente chegou aos meus ouvidos.
3 Avvah da Jona is uf un vekk fumm Hah kshprunga noch Tharsis. Eah is nunnah an Japho ganga un hott datt en shiff kfunna es am noch Tharsis gay voah. Eah hott sei feah betzawld, is nunnah in's shiff ganga fa mitt eena noch Tharsis gay, vekk fumm Hah.
3 Jonas se aprontou, mas fugiu do Senhor , indo na direção contrária. Ele desceu a Jope e ali encontrou um navio que estava de saída para a Espanha. Pagou a passagem e embarcou a fim de viajar com os marinheiros para a Espanha, para longe do Senhor .
4 No hott da Hah en shteikah vind uf da say kshikt, un's is so en mechtichah shtoahm uf kumma es es shiff im kfoah voah funn fabrecha.
4 No entanto, Deus mandou um forte vento, e houve uma tempestade no mar. Era tão violenta, que o navio estava em perigo de se partir ao meio.
5 Di shaff-leit im shiff henn sich oahrich kfeicht, un yaydahs funn eena hott naus zu seim ayknah gott groofa. No henn si's sach vo im shiff voah naus in da say kshmissa fa's shiff leichtah macha. Avvah da Jona voah nunnah in's shiff ganga, hott sich anna glaykt un's is en deefah shlohf ivvah een kumma.
5 Os marinheiros ficaram com muito medo e gritavam por socorro, cada um ao seu deus. E, para que o navio ficasse mais leve, jogaram a carga no mar. Porém Jonas tinha descido ao porão e ali havia se deitado e caído num sono profundo.
6 Da shiff foah-gengah is no zu eem ganga un hott ksawt, “Favass shlohfsht du? Shtay uf un roof dei Gott oh. Fleicht nemd eah acht funn uns so es miah nett umkumma.”
6 O capitão do navio o encontrou ali e disse: — Como é que você está aí dormindo? Levante-se e peça socorro ao seu deus. Pode ser que ele tenha pena de nós e não deixe a gente morrer.
7 No henn di shaff-leit ksawt zu nannah, “Kummet, vella's lohs zeeya fa ausfinna deich vemm sei shuld es dess eviles ivvah uns kumma is.” Si henn no's lohs gezowwa un's is uf da Jona kfalla.
7 Os marinheiros disseram uns aos outros: — Vamos tirar a sorte para descobrir quem é o culpado de estarmos neste perigo. Eles fizeram isso, e o nome de Jonas foi sorteado.
8 Di shaff-leit henn no ksawt zu eem, “Sawk uns, veah is di shuld es dess eviles ivvah uns kumma is? Vass is dei eahvet un funn vo kumsht du heah? Aus vass fa land bisht du un funn vass fa leit kumsht du?”
8 Então lhe perguntaram: — Agora diga: quem é o culpado de tudo isso? O que você está fazendo aqui? De onde você vem? De que país você é, e qual é o seu povo?
9 Eah hott eena ksawt, “Ich binn en Hebrayah, un habb en furcht fumm Hah, da Gott fumm himmel. Dess is deah es da say un's drukka land gmacht hott.”
9 — Eu sou hebreu — respondeu Jonas — e adoro o Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 No henn di leit sich veeshtahlich kfeicht un henn ksawt, “Favass hosht du dess gedu?” Si henn gvist es eah am fatt shpringa voah fumm Hah, veil eah eena's ksawt katt hott.
10 Em seguida, Jonas contou que estava fugindo de Deus, o Senhor . Aí os marinheiros ficaram mais apavorados ainda e disseram: — Veja só o que você fez!
11 Si henn no ksawt zu eem, “Vass sella miah du mitt diah so es da say shtill vatt fa uns?” Fa da say voah am als shlimmah vadda.
11 A tempestade piorava cada vez mais, de modo que os marinheiros perguntaram a Jonas: — Que devemos fazer com você para que o mar se acalme?
12 Eah hott ksawt zu eena, “Nemmet mich un shmeiset mich in da say, no vatt da say shtill. Fa ich vays es deah grohs shtoahm ivvah eich kumma is deich mich.”
12 Jonas respondeu: — Vocês me peguem e joguem no mar, que ele ficará calmo. Pois eu sei que foi por minha culpa que esta terrível tempestade caiu sobre vocês.
13 Di shaff-leit henn no hatt gezowwa an di paeddels fa's shiff viddah zrikk an's land greeya, avvah's hott nix gebatt veil da say am als may vild vadda voah geyyich si.
13 Em vez de fazerem isso, os marinheiros começaram a remar com toda a força, tentando levar o navio para a praia; porém não conseguiam nada porque a tempestade piorava ainda mais.
14 No henn si zumm Hah groofa un henn ksawt, “Oh Hah, loss uns nett umkumma deich demm do mann sei layva. Layk dess unshuldich bloot nett uf uns, oh Hah, fa du hosht gedu vi's diah kfellich voah.”
14 Então oraram bem alto, assim: — Ó
15 No henn si da Jona gnumma un henn een in da say kshmissa. Grawt hott da say kshtobt unruich sei un voah shtill.
15 Em seguida, os marinheiros pegaram Jonas e o jogaram no mar, e logo o mar se acalmou.
16 No henn di mennah sich oahrich kfeicht veyyich em Hah. Si henn em Hah en opfah gebrocht un henn en fashpreching gmacht zu eem.
16 Eles ficaram com tanto medo do Senhor , que lhe ofereceram um sacrifício e lhe fizeram promessas.
17 Avvah da Hah hott en grohsah fish grisht fa da Jona shlukka. Un da Jona voah im fish sei bauch fa drei dawk un drei necht.
17 O Senhor ordenou que um grande peixe engolisse Jonas. E ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.