Jonas 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Nau's vatt fumm Hah is zumm Jona, em Amitthais sei boo, kumma, un hott ksawt,
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Shtay uf un gay zu di grohs shtatt Nineveh un breddich geyyich si, fa iahra sinda sinn ruff fannich mich kumma.”
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Avvah da Jona is uf un vekk fumm Hah kshprunga noch Tharsis. Eah is nunnah an Japho ganga un hott datt en shiff kfunna es am noch Tharsis gay voah. Eah hott sei feah betzawld, is nunnah in's shiff ganga fa mitt eena noch Tharsis gay, vekk fumm Hah.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 No hott da Hah en shteikah vind uf da say kshikt, un's is so en mechtichah shtoahm uf kumma es es shiff im kfoah voah funn fabrecha.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Di shaff-leit im shiff henn sich oahrich kfeicht, un yaydahs funn eena hott naus zu seim ayknah gott groofa. No henn si's sach vo im shiff voah naus in da say kshmissa fa's shiff leichtah macha. Avvah da Jona voah nunnah in's shiff ganga, hott sich anna glaykt un's is en deefah shlohf ivvah een kumma.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Da shiff foah-gengah is no zu eem ganga un hott ksawt, “Favass shlohfsht du? Shtay uf un roof dei Gott oh. Fleicht nemd eah acht funn uns so es miah nett umkumma.”
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 No henn di shaff-leit ksawt zu nannah, “Kummet, vella's lohs zeeya fa ausfinna deich vemm sei shuld es dess eviles ivvah uns kumma is.” Si henn no's lohs gezowwa un's is uf da Jona kfalla.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Di shaff-leit henn no ksawt zu eem, “Sawk uns, veah is di shuld es dess eviles ivvah uns kumma is? Vass is dei eahvet un funn vo kumsht du heah? Aus vass fa land bisht du un funn vass fa leit kumsht du?”
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Eah hott eena ksawt, “Ich binn en Hebrayah, un habb en furcht fumm Hah, da Gott fumm himmel. Dess is deah es da say un's drukka land gmacht hott.”
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 No henn di leit sich veeshtahlich kfeicht un henn ksawt, “Favass hosht du dess gedu?” Si henn gvist es eah am fatt shpringa voah fumm Hah, veil eah eena's ksawt katt hott.
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Si henn no ksawt zu eem, “Vass sella miah du mitt diah so es da say shtill vatt fa uns?” Fa da say voah am als shlimmah vadda.
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 Eah hott ksawt zu eena, “Nemmet mich un shmeiset mich in da say, no vatt da say shtill. Fa ich vays es deah grohs shtoahm ivvah eich kumma is deich mich.”
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 Di shaff-leit henn no hatt gezowwa an di paeddels fa's shiff viddah zrikk an's land greeya, avvah's hott nix gebatt veil da say am als may vild vadda voah geyyich si.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 No henn si zumm Hah groofa un henn ksawt, “Oh Hah, loss uns nett umkumma deich demm do mann sei layva. Layk dess unshuldich bloot nett uf uns, oh Hah, fa du hosht gedu vi's diah kfellich voah.”
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 No henn si da Jona gnumma un henn een in da say kshmissa. Grawt hott da say kshtobt unruich sei un voah shtill.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 No henn di mennah sich oahrich kfeicht veyyich em Hah. Si henn em Hah en opfah gebrocht un henn en fashpreching gmacht zu eem.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Avvah da Hah hott en grohsah fish grisht fa da Jona shlukka. Un da Jona voah im fish sei bauch fa drei dawk un drei necht.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.