Gênesis 45

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 No hott da Joseph sich nimmi lengah hayva kenna fannich awl selli es datt bei eem kshtanna henn, un eah hott naus gegrisha, “Nemmet alli-ebbah do naus funn miah.” So voah nimmand bei em Joseph vo eah sich bekand gmacht hott zu sei breedah.
1 Então José não se podia conter diante de todos os que estavam com ele; e clamou: Fazei a todos sair da minha presença; e ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Eah hott so laut keild is di Egyptah's keaht henn un selli im Pharao sei haus henn's aw keaht.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviram, bem como a casa de Faraó.
3 No hott da Joseph ksawt zu sei breedah, “Ich binn da Joseph. Laybt mei daett noch?” Avvah sei breedah henn eem nett andvat gevva kenna veil's eena engshtlich vadda is veyyich em Joseph.
3 Disse, então, José a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois estavam pasmados diante dele.
4 No hott da Joseph ksawt zu sei breedah, “Kummet naychah zu miah.” Un si sinn naychah kumma. Eah hott ksawt, “Ich binn eiyah broodah da Joseph es diah fakawft henn in Egypta.
4 José disse mais a seus irmãos: Chegai-vos a mim, peço-vos. E eles se chegaram. Então ele prosseguiu: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Hend kenn bang, un seind nett bays mitt eich selvaht veil diah mich do heah fakawft hend. Gott hott mich do fanna heah kshikt fa leit levendich halda.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos aborreçais por me haverdes vendido para cá; porque para preservar vida é que Deus me enviou adiante de vós.
6 Fa zvay yoah nau voah hungahs-noht im land. Fa di nekshta fimf yoah zayld's kenn bloowes adda eahndes sei.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem sega.
7 Gott hott mich fannich eich heah kshikt fa eich ivvahrich halda uf di eaht, un eich levendich halda deich en grohsi frei-shtelling.
7 Deus enviou-me adiante de vós, para conservar-vos descendência na terra, e para guardar-vos em vida por um grande livramento.
8 So dann voah's nett eich, avvah Gott, es mich do heah kshikt hott. Eah hott mich ufksetzt es da faddah zumm Pharao un meishtah funn sei gansi haus-halding, un aw da ivvah-saynah funn gans Egypya-land.
8 Assim não fostes vós que me enviastes para cá, senão Deus, que me tem posto por pai de Faraó, e por senhor de toda a sua casa, e como governador sobre toda a terra do Egito.
9 Nau dumlet eich un gaynd nuff zu meim daett un sawwet zu eem, ‘Dess is vass da Joseph dei boo sawkt: Gott hott mich meishtah ivvah's gans land funn Egypta gmacht. Kumm runnah zu miah, un du's nett ab.
9 Apressai-vos, subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim disse teu filho José: Deus me tem posto por senhor de toda a terra do Egito; desce a mim, e não te demores;
10 Du solsht do im land funn Goshen voona un solsht nayksht bei miah sei—du, dei kinnah un kinds-kinnah, dei glay un grohs fee un alles es du hosht.
10 habitarás na terra de Gósem e estarás perto de mim, tu e os teus filhos e os filhos de teus filhos, e os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens;
11 Datt doon ich no aw dich faseiya, fa's sinn noch fimf yoah hungahs-noht am kumma. Shunsht dusht du, dei haus-halding un alles es du hosht oahm vadda.’
11 ali te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome, para que não sejas reduzido à pobreza, tu e tua casa, e tudo o que tens.
12 Diah kennet sayna fa eich selvaht, un so kann mei broodah da Benjamin, es es mich da Joseph is vo am shvetza is zu eich.
12 Eis que os vossos olhos, e os de meu irmão Benjamim, vêem que é minha boca que vos fala.
13 Sawwet meim daett veyyich awl di hallichkeit es miah gevva is do in Egypya-land, un veyyich alles es diah ksenna hend. Diah misset eich dumla un mei daett do runnah bringa.”
13 Fareis, pois, saber a meu pai toda a minha glória no Egito; e tudo o que tendes visto; e apressar-vos-eis a fazer descer meu pai para cá.
14 No hott eah sei eahm um da Benjamin, sei broodah, rumm gedu un hott keild, un da Benjamin hott aw.
14 Então se lançou ao pescoço de Benjamim seu irmão, e chorou; e Benjamim chorou também ao pescoço dele.
15 Da Joseph hott aw awl sei breedah gekist un hott keild ivvah si. Shpaydah henn sei breedah kshvetzt mitt eem.
15 E José beijou a todos os seus irmãos, chorando sobre eles; depois seus irmãos falaram com ele.
16 Nau vo's vatt im Pharao sei haus kumma is es em Joseph sei breedah kumma sinn, hott's da Pharao un sei gnechta goot gedinkt.
16 Esta nova se fez ouvir na casa de Faraó: São vindos os irmãos de José; o que agradou a Faraó e a seus servos.
17 No hott da Pharao ksawt zumm Joseph, “Sawk zu dei breedah fa dess du: ‘Lawdet eiyah diahra un gaynd zrikk in's land Kanaan,
17 Ordenou Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti, tornai à terra de Canaã;
18 nemmet eiyah daett un eiyah haus-haldinga un bringet si zu miah. Ich gebb eich's besht land in Egypya-land, un diah sellet's beshta aus em land essa.
18 tomai o vosso pai e as vossas famílias e vinde a mim; e eu vos darei o melhor da terra do Egito, e comereis da fartura da terra.
19 Ich gebb eich aw di gebodda fa dess du: Nemmet veyya funn Egypya-land fa eiyah kinnah un veivah, no greeyet eiyah daett un kummet.
19 A ti, pois, é ordenado dizer-lhes: Fazei isto: levai vós da terra do Egito carros para vossos meninos e para vossas mulheres; trazei vosso pai, e vinde.
20 Seind nett bekimmaht mitt eiyah haus-hald shtoft, fa's beshta im gansa land funn Egypta zayld eiyah sei.’”
20 E não vos pese coisa alguma das vossas alfaias; porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 No henn di kinnah funn Israel dess gedu. Da Joseph hott eena veyya gevva vi da Pharao gebodda katt hott. Un eah hott eena di sacha gevva es si gebraucht henn uf em vayk.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó, e deu-lhes também provisão para o caminho.
22 Zu yaydah vann hott eah en sett glaydah gevva, avvah zumm Benjamin hott eah drei hunnaht shtikkah silvah gevva un fimf sett glaydah.
22 A todos eles deu, a cada um, mudas de roupa; mas a Benjamim deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupa.
23 Un dess is vass eah zu seim daett kshikt hott: Zeyya aysla, ufglawda mitt em besht sach funn Egypta; un zeyya aysel-mahra, uf glawda mitt frucht, un broht un ess-sach fa sei daett uf em vayk.
23 E a seu pai enviou o seguinte: dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisão para seu pai, para o caminho.
24 So hott eah sei breedah fatt kshikt un si sinn ganga. Eah hott ksawt zu eena, “Doond nett zadda mitt-nannah uf em vayk.”
24 Assim despediu seus irmãos e, ao partirem eles, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 No sinn si nuff aus Egypta ganga un sinn in's land funn Kanaan kumma zu iahra daett da Jakob.
25 Então subiram do Egito, vieram à terra de Canaã, a Jacó seu pai,
26 Un si henn eem ksawt, “Da Joseph laybt noch. Un eah is da meishtah fumm gansa land Egypta.” Avvah sei hatz hott ohkfanga hatt globba un eah hott eena's nett geglawbt.
26 e lhe anunciaram, dizendo: José ainda vive, e é governador de toda a terra do Egito. E o seu coração desmaiou, porque não os acreditava.
27 Avvah vo si eem alles fazayld henn es da Joseph ksawt hott zu eena, un vo eah di veyya ksenna hott es da Joseph kshikt hott fa een zrikk bringa, is da geisht funn iahra daett da Jakob viddah zu kumma.
27 Quando, porém, eles lhe contaram todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reanimou-se-lhe o espírito;
28 No hott da Israel ksawt, “Sell is genunk. Mei boo da Joseph laybt noch. Ich zayl gay een sayna eb ich shtaub.”
28 e disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; eu irei e o verei antes que morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.