Êxodo 9
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Gay zumm Pharao un sawk eem, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn di Hebrayah sawkt, “Loss mei leit gay, so es si mich deena kenna.”
1 O S enhor ordenou a Moisés: “Volte ao faraó e diga-lhe: ‘Assim diz o S enhor , o Deus dos hebreus: Deixe meu povo sair para me adorar.
2 Fa vann du's nett dusht fa si gay lossa, un haldsht oh si hayva,
2 Se você continuar a detê-lo e a recusar-se a deixá-lo sair,
3 dann kumd em Hah sei hand uf dei fee im feld, uf dei geil, uf dei aysla, uf dei kamayla, uf dei oxa un uf dei shohf. Es zayld en shveah peshtelens sei.
3 a mão do S enhor ferirá com uma praga mortal todos os seus animais: cavalos, jumentos, camelos, bois e ovelhas.
4 Avvah da Hah zayld en unnahshitt macha zvishich em fee funn Israel un em fee funn Egypta. 'S zayld nix doht gay es zu di Kinnah-Israel heaht.’”
4 Mais uma vez, porém, o S enhor fará distinção entre os animais dos israelitas e os dos egípcios. Não morrerá um só animal de Israel.
5 Da Hah hott en zeit ksetzt un hott ksawt, “Meiya zayld da Hah dess ding du im land.”
5 O S enhor já definiu quando a praga começará: amanhã o S enhor ferirá a terra’”.
6 So hott da Hah dess ding gedu da neksht dawk. Awl's fee funn di Egyptah is doht ganga, avvah funn di Kinnah-Israel iahra fee is nett ayns doht ganga.
6 O S enhor fez como tinha dito. Na manhã seguinte, todos os animais dos egípcios morreram, mas os israelitas não perderam um só animal.
7 Da Pharao hott leit naus kshikt, un geviss, es voah nett ay shtikk fee doht funn di Israeliddah iahres. Avvah em Pharao sei hatz voah hatt gmacht, un eah hott di leit nett gay glost.
7 O faraó mandou investigar e confirmou que o povo de Israel não havia perdido um só animal. Ainda assim, o coração do faraó permaneceu endurecido, e ele continuou se recusando a deixar o povo sair.
8 No hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron, “Nemmet hend foll roos funn en offa, un loss da Mosi's noch em himmel shmeisa so es da Pharao's sayna kann.
8 O S enhor disse a Moisés e a Arão: “Peguem um punhado de cinzas de um forno de olaria. Moisés deve lançá-las no ar, diante dos olhos do faraó.
9 Sell vatt feinah shtawb ivvah's gans land funn Egypta, un's zayla kshveahra ausbrecha mitt vayyi blakka uf di mensha un uf em fee gans deich's land funn Egypta.”
9 As cinzas se espalharão sobre a terra do Egito como poeira fina e provocarão feridas purulentas nas pessoas e nos animais em todo o Egito”.
10 So henn si roos funn en offa gnumma, henn fannich da Pharao kshtanna, un da Mosi hott's noch em himmel kshmissa. No sinn kshveahra ausgebrocha mitt vayyi blakka uf di leit un di diahra.
10 Então Moisés e Arão pegaram um punhado de cinzas de um forno de olaria e se colocaram diante do faraó. Moisés lançou as cinzas no ar, e surgiram feridas tanto nas pessoas como nos animais.
11 Di hexah henn nett fannich em Mosi shtay kenna veil si kshveahra katt henn, fa di kshveahra voahra aw uf di hexah grawt vi uf awl di Egyptah.
11 Nem mesmo os magos conseguiram permanecer diante de Moisés, pois surgiram feridas neles, e também em todos os egípcios.
12 Avvah da Hah hott em Pharao sei hatz hatt gmacht un eah hott eena nett abkeicht, grawt vi da Hah ksawt katt hott zumm Mosi.
12 Mas o S enhor endureceu o coração do faraó e, como o S enhor tinha dito a Moisés, o faraó se recusou a ouvir.
13 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Shtay free uf meiya-free, gay un shtell dich fannich da Pharao un sawk zu eem, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn di Hebrayah, sawkt, “Loss mei leit gay, so es si mich deena kenna.
13 O S enhor disse a Moisés: “Amanhã, levante-se cedo, vá até o faraó e diga-lhe: ‘Assim diz o S enhor , o Deus dos hebreus: Deixe meu povo sair para me adorar.
14 Fa dessamohl shikk ich awl mei blohwa uf dich selvaht, dei gnechta un dei leit, so es du vissa solsht es nimmand is vi ich in di gans eaht.
14 Do contrário, enviarei mais pragas sobre você, sobre seus oficiais e sobre seu povo. Então você saberá que não há ninguém como eu em toda a terra.
15 Bei nau hett ich kenda mei hand naus du un dich un dei leit shlauwa mitt peshtelens es diah gans abkshnidda gvest veahret funn di eaht.
15 A esta altura, eu poderia ter estendido minha mão e ferido você e seu povo com uma praga que os apagaria da face da terra.
16 Avvah yusht grawt fa dee uahsach havvich dich glost layva, so es ich diah mei graft veisa kann, un es mei nohma bekand vatt deich di gans veld.
16 Mas eu o poupei a fim de lhe mostrar meu poder e propagar meu nome por toda a terra.
17 Du haybsht dich alsnoch uf geyyich mei leit bei si nett gay lossa.
17 Ainda assim, você se exalta sobre meu povo, recusando-se a deixá-lo sair.
18 Nau gukk moll, meiya so an dee zeit, zayl ich shveahri shlohsa shikka, so es noch nee nett ksenna voahra in Egypta fumm eahshta dawk funn Egypta biss nau.
18 Por isso, amanhã, a esta hora, enviarei a tempestade de granizo mais devastadora de toda a história do Egito.
19 So nau shikk un bring dei fee un vass-evvah es kfunna is im feld rei aus em veddah. Alli mann un diah es draus im feld is un nett rei gebrocht is, vatt doht gmacht vann di shlohsa moll kumma.”’”
19 Rápido! Mande seus animais e servos deixarem os campos e procurarem abrigo. Quando o granizo cair, todas as pessoas e animais que estiverem ao ar livre morrerão’”.
20 Selli fumm Pharao sei gnechta es furcht katt hott fa Gott sei vatt, henn iahra gnechta un fee gmacht rei kumma in di gebeiyah.
20 Alguns dos oficiais do faraó se atemorizaram com o que o S enhor tinha dito. Sem demora, recolheram seus servos e animais dos campos.
21 Avvah selli vo sich nix bekimmaht henn veyyich Gott sei vatt, henn iahra gnechta un fee draus im feld glost.
21 Mas aqueles que não deram atenção à palavra do S enhor deixaram seus rebanhos e servos no campo.
22 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Shtrekk dei hand noch em himmel so es shlohsa uf's gans land Egypta falla—uf di mensha, uf's fee un uf alli blansa fumm feld deich's land funn Egypta.”
22 Então o S enhor disse a Moisés: “Estenda a mão em direção ao céu para que caia granizo sobre toda a terra do Egito, sobre as pessoas, sobre os animais e sobre todas as plantas em toda a terra do Egito”.
23 Da Mosi hott no sei shtokk naus kohva noch em himmel, un da Hah hott gviddah un shlohsa kshikt, un feiyah is runnah uf di eaht kumma. So hott da Hah shlohsa runnah greyyaht uf's land Egypta.
23 Moisés estendeu a vara em direção ao céu, e o S enhor mandou trovões e granizo, além de raios que caíam sobre a terra. O S enhor enviou uma horrível tempestade de granizo sobre todo o Egito.
24 Shlohsa sinn kfalla, un feiyahrich gviddah voah bei di shlohsa. 'S voah oahrich shlimm, so es es noch nee nett gvest voah im land Egypta siddah es es land Egypta kshteaht voah.
24 Nunca em toda a história do Egito houve uma tempestade como aquela, com granizo tão devastador e raios tão constantes.
25 Shlohsa henn alles gedroffa es im feld voah deich's gans land funn Egypta, mensha un diahra. Di shlohsa henn aw awl di blansa im feld gedroffa, un alli bohm im feld voah fabrocha.
25 A chuva de granizo deixou toda a terra do Egito em ruínas. Destruiu tudo que estava no campo, tanto pessoas como animais e plantas, e até mesmo as árvores foram despedaçadas.
26 Da aynsisht blatz es kenn shlohsa voahra, voah im land Goshen vo di Kinnah-Israel voahra.
26 O único lugar em que não caiu granizo foi a região de Gósen, onde vivia o povo de Israel.
27 No hott da Pharao kshikt fa da Mosi un da Aaron un hott ksawt zu eena, “Ich habb ksindicht dessamohl. Da Hah is gerecht un ich un mei leit sinn Gottlohs.
27 Então o faraó mandou chamar Moisés e Arão. “Desta vez eu pequei”, disse ele. “O S enhor é justo, e eu e meu povo somos culpados.
28 Baydet zumm Hah. Miah henn genunk funn Gott sei gviddah un shlohsa. Ich loss eich gay; diah brauchet nimmi do bleiva.”
28 Por favor, supliquem ao S enhor que ele ponha fim à tempestade horrível de trovões e granizo. Já chega! Eu os deixarei ir. Não precisam mais ficar aqui.”
29 Da Mosi hott no ksawt zu eem, “So kshvind es ich aus di shtatt gay, dann shtrekk ich mei hend naus zumm Hah. No shtobt's gviddah, un's sinn kenn shlohsa may, so es du sayna kansht es di eaht zumm Hah heaht.
29 Moisés respondeu: “Assim que eu sair da cidade, estenderei as mãos ao S enhor . Os trovões e o granizo cessarão, e o faraó saberá que a terra pertence ao S enhor .
30 Avvah ich vays es du un dei gnechta eich noch nett feichet veyyich em Hah.”
30 Mas sei que o faraó e seus oficiais ainda não temem o S enhor Deus.”
31 Da flax un da geahsht voahra hatt gedroffa un voahra fasaut, veil da geahsht in di kebb voah un da flax am bleeya voah.
31 (Todo o linho e a cevada foram destruídos pelo granizo, pois a cevada estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Avvah da vaytza un spelt voahra nett fasaut veil si shpaydah zeidich vadda.
32 O trigo comum e o trigo candeal, porém, foram poupados, pois ainda não tinham brotado do solo.)
33 So is da Mosi aus di shtatt, vekk fumm Pharao ganga un hott sei hend naus kshtrekt zumm Hah. No hott's gviddah un di shlohsa kshtobt, un da reyya is nimmi runnah gleaht uf di eaht.
33 Moisés deixou a corte do faraó e saiu da cidade. Quando estendeu as mãos ao S enhor , os trovões e o granizo cessaram, e a chuva torrencial parou.
34 Vo da Pharao ksenna hott es da reyya, di shlohsa un's gviddah kshtobt henn, hott eah viddah ksindicht. Eah un sei gnechta henn iahra hatza hatt gmacht.
34 Ao perceber que a chuva, o granizo e os trovões haviam cessado, o faraó voltou a pecar, e seu coração mais uma vez se endureceu, assim como o de seus oficiais.
35 So voah em Pharao sei hatz hatt gmacht, un eah hott di Israeliddah nett gay glost, grawt vi da Hah ksawt katt hott deich da Mosi.
35 Uma vez que seu coração continuava endurecido, o faraó se recusou a deixar o povo sair, como o S enhor tinha dito por meio de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.