Êxodo 9
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Gay zumm Pharao un sawk eem, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn di Hebrayah sawkt, “Loss mei leit gay, so es si mich deena kenna.”
1 Então disse o SENHOR a Moisés: Vai à presença de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
2 Fa vann du's nett dusht fa si gay lossa, un haldsht oh si hayva,
2 Porque se te recusares a deixá-los ir, e os detiveres por força,
3 dann kumd em Hah sei hand uf dei fee im feld, uf dei geil, uf dei aysla, uf dei kamayla, uf dei oxa un uf dei shohf. Es zayld en shveah peshtelens sei.
3 eis que a mão do SENHOR será sobre teu gado que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas; haverá uma grande praga.
4 Avvah da Hah zayld en unnahshitt macha zvishich em fee funn Israel un em fee funn Egypta. 'S zayld nix doht gay es zu di Kinnah-Israel heaht.’”
4 E o SENHOR separará o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 Da Hah hott en zeit ksetzt un hott ksawt, “Meiya zayld da Hah dess ding du im land.”
5 E o SENHOR determinou um tempo certo, dizendo: Amanhã o SENHOR fará isto na terra.
6 So hott da Hah dess ding gedu da neksht dawk. Awl's fee funn di Egyptah is doht ganga, avvah funn di Kinnah-Israel iahra fee is nett ayns doht ganga.
6 E o SENHOR o fez no dia seguinte, e todo o gado do Egito morreu, mas do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Da Pharao hott leit naus kshikt, un geviss, es voah nett ay shtikk fee doht funn di Israeliddah iahres. Avvah em Pharao sei hatz voah hatt gmacht, un eah hott di leit nett gay glost.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas nenhum morrera. E o coração de Faraó foi endurecido, e ele não deixou o povo ir.
8 No hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron, “Nemmet hend foll roos funn en offa, un loss da Mosi's noch em himmel shmeisa so es da Pharao's sayna kann.
8 E disse o SENHOR a Moisés e a Arão: Tomai para vós mãos cheias de cinzas do forno, e que Moisés as espalhe para o céu à vista de Faraó.
9 Sell vatt feinah shtawb ivvah's gans land funn Egypta, un's zayla kshveahra ausbrecha mitt vayyi blakka uf di mensha un uf em fee gans deich's land funn Egypta.”
9 E se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e furúnculos que arrebentarão em úlcera sobre o homem, e sobre o animal, em toda a terra do Egito.
10 So henn si roos funn en offa gnumma, henn fannich da Pharao kshtanna, un da Mosi hott's noch em himmel kshmissa. No sinn kshveahra ausgebrocha mitt vayyi blakka uf di leit un di diahra.
10 E eles tomaram as cinzas do forno, e puseram-se diante de Faraó. E Moisés as espalhou para o céu, e elas se tornaram em feridas que arrebentavam em úlceras sobre o homem e sobre o animal.
11 Di hexah henn nett fannich em Mosi shtay kenna veil si kshveahra katt henn, fa di kshveahra voahra aw uf di hexah grawt vi uf awl di Egyptah.
11 E os magos não conseguiram ficar diante de Moisés por causa das feridas, pois a ferida estava sobre os magos, e sobre todos os egípcios.
12 Avvah da Hah hott em Pharao sei hatz hatt gmacht un eah hott eena nett abkeicht, grawt vi da Hah ksawt katt hott zumm Mosi.
12 E o SENHOR endureceu o coração de Faraó, e ele não os ouviu, como o SENHOR havia dito a Moisés.
13 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Shtay free uf meiya-free, gay un shtell dich fannich da Pharao un sawk zu eem, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn di Hebrayah, sawkt, “Loss mei leit gay, so es si mich deena kenna.
13 E o SENHOR disse a Moisés: Levanta-te de manhã cedo, e coloca-te diante de Faraó, e dize a ele: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
14 Fa dessamohl shikk ich awl mei blohwa uf dich selvaht, dei gnechta un dei leit, so es du vissa solsht es nimmand is vi ich in di gans eaht.
14 Porque desta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há ninguém como eu em toda a terra.
15 Bei nau hett ich kenda mei hand naus du un dich un dei leit shlauwa mitt peshtelens es diah gans abkshnidda gvest veahret funn di eaht.
15 Porquanto agora estenderei a minha mão, para que eu fira a ti e a teu povo com peste, e tu serás cortado da terra.
16 Avvah yusht grawt fa dee uahsach havvich dich glost layva, so es ich diah mei graft veisa kann, un es mei nohma bekand vatt deich di gans veld.
16 E na verdade é por esta causa que eu te levantei, para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
17 Du haybsht dich alsnoch uf geyyich mei leit bei si nett gay lossa.
17 Ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Nau gukk moll, meiya so an dee zeit, zayl ich shveahri shlohsa shikka, so es noch nee nett ksenna voahra in Egypta fumm eahshta dawk funn Egypta biss nau.
18 Eis que amanhã a essa hora, farei chover um grande granizo, tal como não houve no Egito, desde a sua fundação até agora.
19 So nau shikk un bring dei fee un vass-evvah es kfunna is im feld rei aus em veddah. Alli mann un diah es draus im feld is un nett rei gebrocht is, vatt doht gmacht vann di shlohsa moll kumma.”’”
19 Por isso, envia agora, e ajunta o teu gado, e tudo que tens no campo; pois sobre todo homem e todo animal que for encontrado no campo, e não for trazido para casa, cairá o granizo, e morrerão.
20 Selli fumm Pharao sei gnechta es furcht katt hott fa Gott sei vatt, henn iahra gnechta un fee gmacht rei kumma in di gebeiyah.
20 Aquele que temeu a palavra do SENHOR entre os servos de Faraó fez seus servos e seu gado fugir para dentro das casas,
21 Avvah selli vo sich nix bekimmaht henn veyyich Gott sei vatt, henn iahra gnechta un fee draus im feld glost.
21 e aquele que não considerou a palavra do SENHOR deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Shtrekk dei hand noch em himmel so es shlohsa uf's gans land Egypta falla—uf di mensha, uf's fee un uf alli blansa fumm feld deich's land funn Egypta.”
22 E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que haja granizo em toda a terra do Egito, sobre o homem, e sobre o animal, e sobre toda erva do campo na terra do Egito.
23 Da Mosi hott no sei shtokk naus kohva noch em himmel, un da Hah hott gviddah un shlohsa kshikt, un feiyah is runnah uf di eaht kumma. So hott da Hah shlohsa runnah greyyaht uf's land Egypta.
23 E Moisés estendeu seu cajado para o céu, e o SENHOR enviou trovão e granizo, e o fogo desceu à terra; e o SENHOR fez chover granizo sobre a terra do Egito.
24 Shlohsa sinn kfalla, un feiyahrich gviddah voah bei di shlohsa. 'S voah oahrich shlimm, so es es noch nee nett gvest voah im land Egypta siddah es es land Egypta kshteaht voah.
24 Assim houve granizo, e fogo misturado com granizo, muito grave, tal como não houve em toda a terra do Egito desde que se tornou uma nação.
25 Shlohsa henn alles gedroffa es im feld voah deich's gans land funn Egypta, mensha un diahra. Di shlohsa henn aw awl di blansa im feld gedroffa, un alli bohm im feld voah fabrocha.
25 E o granizo feriu, em toda a terra do Egito, tudo que estava no campo, tanto homem como animal; e o granizo feriu toda erva do campo, e quebrou cada árvore do campo.
26 Da aynsisht blatz es kenn shlohsa voahra, voah im land Goshen vo di Kinnah-Israel voahra.
26 Somente na terra de Gósen, onde os filhos de Israel estavam, não houve granizo.
27 No hott da Pharao kshikt fa da Mosi un da Aaron un hott ksawt zu eena, “Ich habb ksindicht dessamohl. Da Hah is gerecht un ich un mei leit sinn Gottlohs.
27 E Faraó enviou, e chamou Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei desta vez; o SENHOR é justo, e eu e meu povo somos ímpios.
28 Baydet zumm Hah. Miah henn genunk funn Gott sei gviddah un shlohsa. Ich loss eich gay; diah brauchet nimmi do bleiva.”
28 Rogai ao SENHOR (pois é o suficiente) para que não haja mais trovões fortes e granizo, e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Da Mosi hott no ksawt zu eem, “So kshvind es ich aus di shtatt gay, dann shtrekk ich mei hend naus zumm Hah. No shtobt's gviddah, un's sinn kenn shlohsa may, so es du sayna kansht es di eaht zumm Hah heaht.
29 E Moisés lhe disse: Assim que eu sair da cidade, estenderei minhas mãos ao SENHOR; e o trovão cessará, nem haverá mais granizo, para que saibas que a terra é do SENHOR.
30 Avvah ich vays es du un dei gnechta eich noch nett feichet veyyich em Hah.”
30 Mas quanto a ti e a teus servos, sei que não temereis o SENHOR Deus.
31 Da flax un da geahsht voahra hatt gedroffa un voahra fasaut, veil da geahsht in di kebb voah un da flax am bleeya voah.
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho estava enrolado.
32 Avvah da vaytza un spelt voahra nett fasaut veil si shpaydah zeidich vadda.
32 Mas o trigo e o centeio não foram feridos, pois não eram crescidos.
33 So is da Mosi aus di shtatt, vekk fumm Pharao ganga un hott sei hend naus kshtrekt zumm Hah. No hott's gviddah un di shlohsa kshtobt, un da reyya is nimmi runnah gleaht uf di eaht.
33 E Moisés saiu da presença de Faraó e de sua cidade, e estendeu suas mãos ao SENHOR, e os trovões e o granizo cessaram, e a chuva não foi derramada sobre a terra.
34 Vo da Pharao ksenna hott es da reyya, di shlohsa un's gviddah kshtobt henn, hott eah viddah ksindicht. Eah un sei gnechta henn iahra hatza hatt gmacht.
34 E quando Faraó viu que a chuva e o granizo e os trovões haviam cessado, pecou ainda mais, e endureceu seu coração, ele e os seus servos.
35 So voah em Pharao sei hatz hatt gmacht, un eah hott di Israeliddah nett gay glost, grawt vi da Hah ksawt katt hott deich da Mosi.
35 E o coração de Faraó foi endurecido, e não deixou os filhos de Israel ir, como o SENHOR havia dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.