Êxodo 9

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Gay zumm Pharao un sawk eem, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn di Hebrayah sawkt, “Loss mei leit gay, so es si mich deena kenna.”
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Fa vann du's nett dusht fa si gay lossa, un haldsht oh si hayva,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 dann kumd em Hah sei hand uf dei fee im feld, uf dei geil, uf dei aysla, uf dei kamayla, uf dei oxa un uf dei shohf. Es zayld en shveah peshtelens sei.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Avvah da Hah zayld en unnahshitt macha zvishich em fee funn Israel un em fee funn Egypta. 'S zayld nix doht gay es zu di Kinnah-Israel heaht.’”
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Da Hah hott en zeit ksetzt un hott ksawt, “Meiya zayld da Hah dess ding du im land.”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 So hott da Hah dess ding gedu da neksht dawk. Awl's fee funn di Egyptah is doht ganga, avvah funn di Kinnah-Israel iahra fee is nett ayns doht ganga.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Da Pharao hott leit naus kshikt, un geviss, es voah nett ay shtikk fee doht funn di Israeliddah iahres. Avvah em Pharao sei hatz voah hatt gmacht, un eah hott di leit nett gay glost.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 No hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron, “Nemmet hend foll roos funn en offa, un loss da Mosi's noch em himmel shmeisa so es da Pharao's sayna kann.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Sell vatt feinah shtawb ivvah's gans land funn Egypta, un's zayla kshveahra ausbrecha mitt vayyi blakka uf di mensha un uf em fee gans deich's land funn Egypta.”
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 So henn si roos funn en offa gnumma, henn fannich da Pharao kshtanna, un da Mosi hott's noch em himmel kshmissa. No sinn kshveahra ausgebrocha mitt vayyi blakka uf di leit un di diahra.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Di hexah henn nett fannich em Mosi shtay kenna veil si kshveahra katt henn, fa di kshveahra voahra aw uf di hexah grawt vi uf awl di Egyptah.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Avvah da Hah hott em Pharao sei hatz hatt gmacht un eah hott eena nett abkeicht, grawt vi da Hah ksawt katt hott zumm Mosi.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Shtay free uf meiya-free, gay un shtell dich fannich da Pharao un sawk zu eem, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn di Hebrayah, sawkt, “Loss mei leit gay, so es si mich deena kenna.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Fa dessamohl shikk ich awl mei blohwa uf dich selvaht, dei gnechta un dei leit, so es du vissa solsht es nimmand is vi ich in di gans eaht.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Bei nau hett ich kenda mei hand naus du un dich un dei leit shlauwa mitt peshtelens es diah gans abkshnidda gvest veahret funn di eaht.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Avvah yusht grawt fa dee uahsach havvich dich glost layva, so es ich diah mei graft veisa kann, un es mei nohma bekand vatt deich di gans veld.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Du haybsht dich alsnoch uf geyyich mei leit bei si nett gay lossa.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Nau gukk moll, meiya so an dee zeit, zayl ich shveahri shlohsa shikka, so es noch nee nett ksenna voahra in Egypta fumm eahshta dawk funn Egypta biss nau.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 So nau shikk un bring dei fee un vass-evvah es kfunna is im feld rei aus em veddah. Alli mann un diah es draus im feld is un nett rei gebrocht is, vatt doht gmacht vann di shlohsa moll kumma.”’”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Selli fumm Pharao sei gnechta es furcht katt hott fa Gott sei vatt, henn iahra gnechta un fee gmacht rei kumma in di gebeiyah.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Avvah selli vo sich nix bekimmaht henn veyyich Gott sei vatt, henn iahra gnechta un fee draus im feld glost.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Shtrekk dei hand noch em himmel so es shlohsa uf's gans land Egypta falla—uf di mensha, uf's fee un uf alli blansa fumm feld deich's land funn Egypta.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Da Mosi hott no sei shtokk naus kohva noch em himmel, un da Hah hott gviddah un shlohsa kshikt, un feiyah is runnah uf di eaht kumma. So hott da Hah shlohsa runnah greyyaht uf's land Egypta.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Shlohsa sinn kfalla, un feiyahrich gviddah voah bei di shlohsa. 'S voah oahrich shlimm, so es es noch nee nett gvest voah im land Egypta siddah es es land Egypta kshteaht voah.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Shlohsa henn alles gedroffa es im feld voah deich's gans land funn Egypta, mensha un diahra. Di shlohsa henn aw awl di blansa im feld gedroffa, un alli bohm im feld voah fabrocha.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Da aynsisht blatz es kenn shlohsa voahra, voah im land Goshen vo di Kinnah-Israel voahra.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 No hott da Pharao kshikt fa da Mosi un da Aaron un hott ksawt zu eena, “Ich habb ksindicht dessamohl. Da Hah is gerecht un ich un mei leit sinn Gottlohs.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Baydet zumm Hah. Miah henn genunk funn Gott sei gviddah un shlohsa. Ich loss eich gay; diah brauchet nimmi do bleiva.”
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Da Mosi hott no ksawt zu eem, “So kshvind es ich aus di shtatt gay, dann shtrekk ich mei hend naus zumm Hah. No shtobt's gviddah, un's sinn kenn shlohsa may, so es du sayna kansht es di eaht zumm Hah heaht.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Avvah ich vays es du un dei gnechta eich noch nett feichet veyyich em Hah.”
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 Da flax un da geahsht voahra hatt gedroffa un voahra fasaut, veil da geahsht in di kebb voah un da flax am bleeya voah.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Avvah da vaytza un spelt voahra nett fasaut veil si shpaydah zeidich vadda.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 So is da Mosi aus di shtatt, vekk fumm Pharao ganga un hott sei hend naus kshtrekt zumm Hah. No hott's gviddah un di shlohsa kshtobt, un da reyya is nimmi runnah gleaht uf di eaht.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Vo da Pharao ksenna hott es da reyya, di shlohsa un's gviddah kshtobt henn, hott eah viddah ksindicht. Eah un sei gnechta henn iahra hatza hatt gmacht.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 So voah em Pharao sei hatz hatt gmacht, un eah hott di Israeliddah nett gay glost, grawt vi da Hah ksawt katt hott deich da Mosi.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.