Êxodo 9
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Gay zumm Pharao un sawk eem, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn di Hebrayah sawkt, “Loss mei leit gay, so es si mich deena kenna.”
1 Depois o SENHOR disse a Moisés: Vai a Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Fa vann du's nett dusht fa si gay lossa, un haldsht oh si hayva,
2 Porque se recusares deixá-los ir, e ainda por força os detiveres,
3 dann kumd em Hah sei hand uf dei fee im feld, uf dei geil, uf dei aysla, uf dei kamayla, uf dei oxa un uf dei shohf. Es zayld en shveah peshtelens sei.
3 Eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Avvah da Hah zayld en unnahshitt macha zvishich em fee funn Israel un em fee funn Egypta. 'S zayld nix doht gay es zu di Kinnah-Israel heaht.’”
4 E o Senhor fará separação entre o gado dos israelitas e o gado dos egípcios, para que nada morra de tudo o que for dos filhos de Israel.
5 Da Hah hott en zeit ksetzt un hott ksawt, “Meiya zayld da Hah dess ding du im land.”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor esta coisa na terra.
6 So hott da Hah dess ding gedu da neksht dawk. Awl's fee funn di Egyptah is doht ganga, avvah funn di Kinnah-Israel iahra fee is nett ayns doht ganga.
6 E o Senhor fez isso no dia seguinte, e todo o gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Da Pharao hott leit naus kshikt, un geviss, es voah nett ay shtikk fee doht funn di Israeliddah iahres. Avvah em Pharao sei hatz voah hatt gmacht, un eah hott di leit nett gay glost.
7 E Faraó enviou a ver, e eis que do gado de Israel não morrera nenhum; porém o coração de Faraó se agravou, e não deixou ir o povo.
8 No hott da Hah ksawt zumm Mosi un em Aaron, “Nemmet hend foll roos funn en offa, un loss da Mosi's noch em himmel shmeisa so es da Pharao's sayna kann.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai vossas mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Sell vatt feinah shtawb ivvah's gans land funn Egypta, un's zayla kshveahra ausbrecha mitt vayyi blakka uf di mensha un uf em fee gans deich's land funn Egypta.”
9 E tornar-se-á em pó miúdo sobre toda a terra do Egito, e se tornará em sarna, que arrebente em úlceras, nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 So henn si roos funn en offa gnumma, henn fannich da Pharao kshtanna, un da Mosi hott's noch em himmel kshmissa. No sinn kshveahra ausgebrocha mitt vayyi blakka uf di leit un di diahra.
10 E eles tomaram a cinza do forno, e puseram-se diante de Faraó, e Moisés a espalhou para o céu; e tornou-se em sarna, que arrebentava em úlceras nos homens e no gado;
11 Di hexah henn nett fannich em Mosi shtay kenna veil si kshveahra katt henn, fa di kshveahra voahra aw uf di hexah grawt vi uf awl di Egyptah.
11 De maneira que os magos não podiam parar diante de Moisés, por causa da sarna; porque havia sarna nos magos, e em todos os egípcios.
12 Avvah da Hah hott em Pharao sei hatz hatt gmacht un eah hott eena nett abkeicht, grawt vi da Hah ksawt katt hott zumm Mosi.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Shtay free uf meiya-free, gay un shtell dich fannich da Pharao un sawk zu eem, ‘Dess is vass da Hah, da Gott funn di Hebrayah, sawkt, “Loss mei leit gay, so es si mich deena kenna.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Fa dessamohl shikk ich awl mei blohwa uf dich selvaht, dei gnechta un dei leit, so es du vissa solsht es nimmand is vi ich in di gans eaht.
14 Porque esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Bei nau hett ich kenda mei hand naus du un dich un dei leit shlauwa mitt peshtelens es diah gans abkshnidda gvest veahret funn di eaht.
15 Porque agora tenho estendido minha mão, para te ferir a ti e ao teu povo com pestilência, e para que sejas destruído da terra;
16 Avvah yusht grawt fa dee uahsach havvich dich glost layva, so es ich diah mei graft veisa kann, un es mei nohma bekand vatt deich di gans veld.
16 Mas, deveras, para isto te mantive, para mostrar meu poder em ti, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Du haybsht dich alsnoch uf geyyich mei leit bei si nett gay lossa.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, para não o deixar ir?
18 Nau gukk moll, meiya so an dee zeit, zayl ich shveahri shlohsa shikka, so es noch nee nett ksenna voahra in Egypta fumm eahshta dawk funn Egypta biss nau.
18 Eis que amanhã por este tempo farei chover saraiva mui grave, qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 So nau shikk un bring dei fee un vass-evvah es kfunna is im feld rei aus em veddah. Alli mann un diah es draus im feld is un nett rei gebrocht is, vatt doht gmacht vann di shlohsa moll kumma.”’”
19 Agora, pois, envia, recolhe o teu gado, e tudo o que tens no campo; todo o homem e animal, que for achado no campo, e não for recolhido à casa, a saraiva cairá sobre eles, e morrerão.
20 Selli fumm Pharao sei gnechta es furcht katt hott fa Gott sei vatt, henn iahra gnechta un fee gmacht rei kumma in di gebeiyah.
20 Quem dos servos de Faraó temia a palavra do Senhor, fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Avvah selli vo sich nix bekimmaht henn veyyich Gott sei vatt, henn iahra gnechta un fee draus im feld glost.
21 Mas aquele que não tinha considerado a palavra do Senhor deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Shtrekk dei hand noch em himmel so es shlohsa uf's gans land Egypta falla—uf di mensha, uf's fee un uf alli blansa fumm feld deich's land funn Egypta.”
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, e haverá saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre o gado, e sobre toda a erva do campo, na terra do Egito.
23 Da Mosi hott no sei shtokk naus kohva noch em himmel, un da Hah hott gviddah un shlohsa kshikt, un feiyah is runnah uf di eaht kumma. So hott da Hah shlohsa runnah greyyaht uf's land Egypta.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor deu trovões e saraiva, e fogo corria pela terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Shlohsa sinn kfalla, un feiyahrich gviddah voah bei di shlohsa. 'S voah oahrich shlimm, so es es noch nee nett gvest voah im land Egypta siddah es es land Egypta kshteaht voah.
24 E havia saraiva, e fogo misturado entre a saraiva, tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito desde que veio a ser uma nação.
25 Shlohsa henn alles gedroffa es im feld voah deich's gans land funn Egypta, mensha un diahra. Di shlohsa henn aw awl di blansa im feld gedroffa, un alli bohm im feld voah fabrocha.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, desde os homens até aos animais; também a saraiva feriu toda a erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Da aynsisht blatz es kenn shlohsa voahra, voah im land Goshen vo di Kinnah-Israel voahra.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia saraiva.
27 No hott da Pharao kshikt fa da Mosi un da Aaron un hott ksawt zu eena, “Ich habb ksindicht dessamohl. Da Hah is gerecht un ich un mei leit sinn Gottlohs.
27 Então Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo ímpios.
28 Baydet zumm Hah. Miah henn genunk funn Gott sei gviddah un shlohsa. Ich loss eich gay; diah brauchet nimmi do bleiva.”
28 Orai ao Senhor (pois que basta) para que não haja mais trovões de Deus nem saraiva; e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Da Mosi hott no ksawt zu eem, “So kshvind es ich aus di shtatt gay, dann shtrekk ich mei hend naus zumm Hah. No shtobt's gviddah, un's sinn kenn shlohsa may, so es du sayna kansht es di eaht zumm Hah heaht.
29 Então lhe disse Moisés: Em saindo da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá mais saraiva; para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Avvah ich vays es du un dei gnechta eich noch nett feichet veyyich em Hah.”
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Da flax un da geahsht voahra hatt gedroffa un voahra fasaut, veil da geahsht in di kebb voah un da flax am bleeya voah.
31 E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho na haste.
32 Avvah da vaytza un spelt voahra nett fasaut veil si shpaydah zeidich vadda.
32 Mas o trigo e o centeio não foram feridos, porque estavam cobertos.
33 So is da Mosi aus di shtatt, vekk fumm Pharao ganga un hott sei hend naus kshtrekt zumm Hah. No hott's gviddah un di shlohsa kshtobt, un da reyya is nimmi runnah gleaht uf di eaht.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, da cidade, e estendeu as suas mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Vo da Pharao ksenna hott es da reyya, di shlohsa un's gviddah kshtobt henn, hott eah viddah ksindicht. Eah un sei gnechta henn iahra hatza hatt gmacht.
34 Vendo Faraó que cessou a chuva, e a saraiva, e os trovões, pecou ainda mais; e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 So voah em Pharao sei hatz hatt gmacht, un eah hott di Israeliddah nett gay glost, grawt vi da Hah ksawt katt hott deich da Mosi.
35 Assim o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.