Êxodo 5

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Shpaydah is da Mosi un da Aaron zumm Pharao ganga un henn ksawt, “Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel sawkt, ‘Loss mei leit gay so es si en feiyah-dawk-fesht halda kenna fa mich in di vildahnis.’”
1 Depois disso, Moisés e Arão foram ver o faraó e declararam: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Deixe meu povo sair para celebrar uma festa em minha honra no deserto’”.
2 Avvah da Pharao hott ksawt, “Veah is da Hah es ich sei shtimm heicha sett un Israel gay lossa? Ich vays nix veyyich em Hah, un ich loss aw Israel nett gay.”
2 “Quem é o S enhor ?”, retrucou o faraó. “Por que devo dar ouvidos a ele e deixar Israel sair? Não conheço o S enhor e não deixarei Israel sair.”
3 No henn si ksawt, “Da Gott funn di Hebrayah hott uns groofa. Nau loss uns drei dawk in di vildahnis nei gay so es miah opfahra kenna zumm Hah unsah Gott, adda eah mecht peshtelens adda's shvatt uf uns falla lossa.”
3 Então Arão e Moisés disseram: “O Deus dos hebreus se encontrou conosco. Portanto, deixe-nos fazer uma viagem de três dias ao deserto para oferecermos sacrifícios ao S enhor , nosso Deus. Do contrário, ele nos castigará com alguma praga ou pela espada”.
4 Avvah da kaynich funn Egypta hott ksawt zu eena, “Mosi un Aaron, favass zeeya diah di leit vekk funn iahra eahvet? Shaffet eich zrikk an eiyah eahvet!”
4 O rei do Egito respondeu: “Moisés e Arão, por que distraem o povo de suas tarefas? Voltem ao trabalho!
5 Da Pharao hott noch veidah ksawt, “Gukket moll, di leit fumm land sinn nau feel, un diah sind am si shtobba funn shaffa.”
5 Olhem! Há muitos do seu povo nesta terra, e vocês os estão impedindo de trabalhar!”.
6 Sellah saym dawk hott da Pharao en gebott gevva zu di gnechta-meishtah un di ivvah-saynah funn di leit, un hott ksawt,
6 Naquele mesmo dia, o faraó deu a seguinte ordem aos capatazes egípcios e aos supervisores israelitas:
7 “Diah sellet di leit nimmi shtroh gevva fa bakka-shtay macha vi difoah. Loss si gay un shtroh geddahra fa sich selvaht.
7 “Não forneçam mais palha para o povo fazer tijolos. De agora em diante, eles mesmos devem juntá-la!
8 Avvah machet si so feel bakka-shtay macha es si henn difoah; losset si nett vennichah macha. Si sinn faul; fasell greisha si un sawwa, ‘Loss uns gay un opfahra zu unsah Gott.’
8 No entanto, continuem a exigir que produzam a mesma quantidade de tijolos que antes. Não reduzam a cota. Eles são preguiçosos e, por isso, clamam: ‘Deixe-nos sair para sacrificar ao nosso Deus’.
9 Machet di mennah iahra eahvet shveahrah, so es si ohhalda shaffa un nett ufgnomma sinn mitt falshi vadda.”
9 Aumentem a carga de trabalho deles e cobrem o cumprimento das tarefas. Isso os ensinará a não dar ouvidos a mentiras!”.
10 So sinn di gnechta-meishtah un di ivvah-saynah naus ganga zu di leit un henn ksawt, “Da Pharao sawkt dess: ‘Ich zayl eich kenn shtroh may gevva.
10 Os capatazes e os supervisores saíram e informaram o povo: “Assim diz o faraó: ‘Vocês não receberão mais palha.
11 Gaynd un greeyet eiyah ayya shtroh vo-evvah es diah's finna kennet, avvah eiyah eahvet soll nett vennichah sei.’”
11 Saiam e juntem-na onde puderem encontrá-la. No entanto, continuarão a produzir a mesma quantidade de tijolos que antes’”.
12 So sinn di leit gans ivvah's land Egypta ganga fa shtubla geddahra so es si shtroh henn.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito para juntar a palha que sobrava das colheitas.
13 Di gnechta-meishtah henn si gedrivva un henn ksawt, “Machet eiyah eahvet faddich yaydah dawk, yusht so feel es vo diah noch shtroh katt hend.”
13 Enquanto isso, os capatazes egípcios continuavam a pressioná-los: “Completem sua cota diária de tijolos, como faziam quando nós lhes fornecíamos palha!”.
14 Un di Israeliddishi foah-gayyah es em Pharao sei gnechta-meishtah ivvah di leit ksetzt henn, voahra fagaysheld un voahra kfrohkt, “Favass hend diah nett so feel bakka-shtay gmacht geshtah adda heit es diah gmacht hend difoah?”
14 E açoitavam os supervisores israelitas que haviam sido encarregados das equipes de trabalhadores. “Por que não completaram as cotas nem ontem nem hoje?”, perguntavam.
15 No sinn di Israeliddishi foah-gayyah zumm Pharao ganga un henn ksawt, “Favass dusht du dess zu dei gnechta?
15 Então os supervisores israelitas foram suplicar ao faraó: “Por favor, não trate seus servos desse modo.
16 'Sis kenn shtroh gevva zu dei gnechta, un doch sawwa si, ‘Machet bakka-shtay!’ Un gukk moll, dei gnechta sinn am fagaysheld vadda, avvah di shuld is mitt dei aykni leit.”
16 Não recebemos palha, mas os capatazes continuam a exigir: ‘Façam tijolos!’. Somos açoitados constantemente, mas a culpa é do seu próprio povo!”.
17 Avvah da Pharao hott ksawt, “Diah sind faul, yusht playn faul. Fasell sawwet diah, ‘Loss uns gay opfahra zumm Hah.’
17 O faraó, porém, gritou: “Vocês são preguiçosos! Preguiçosos! Por isso, andam dizendo: ‘Deixe-nos sair para oferecer sacrifícios ao S enhor ’.
18 Nau shaffet eich zrikk an di eahvet, fa's zayld kenn shtroh gevva sei zu eich, un diah sellet yusht so feel bakka-shtay macha es difoah.”
18 Voltem agora mesmo ao trabalho! Não receberão palha, mas terão de produzir a mesma cota de tijolos”.
19 Di Israeliddishi foah-gayyah henn ksenna es si in druvvel sinn vo si ksawt voahra, “Diah misset grawt so feel bakka-shtay macha alli dawk es difoah.”
19 Quando os supervisores israelitas ouviram: “Vocês não poderão reduzir a quantidade de tijolos produzidos por dia”, perceberam que estavam em sérios apuros.
20 Vo si vekk sinn fumm Pharao, henn si da Mosi un da Aaron ohgedroffa am voahra uf si.
20 Ao sair do palácio do faraó, encontraram Moisés e Arão, que os esperavam do lado de fora.
21 Un si henn ksawt zu eena, “Da Hah soll uf eich gukka un eich richta, fa diah hend uns en shlechtah kshmakk gmacht zumm Pharao un sei gnechta, un en shvatt in iahra hand gedu fa uns doht macha.”
21 Eles disseram aos dois irmãos: “O S enhor os julgue e os castigue por terem feito o faraó e seus oficiais nos odiarem. Vocês colocaram uma espada na mão deles e lhes deram uma desculpa para nos matar!”.
22 No is da Mosi zrikk zumm Hah un hott ksawt, “Oh Hah, favass hosht du deah druvvel uf dee leit gebrocht? Un yusht favass hosht du mich kshikt?
22 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Por que trouxeste toda essa desgraça sobre este povo, Senhor? Por que me enviaste?
23 Evvah siddah es ich zumm Pharao ganga binn fa shvetza in deim nohma, dann hott eah di leit veesht gyoost, un du hosht dei leit goah nett raus kolfa.”
23 Desde que me apresentei ao faraó como teu porta-voz, ele passou a tratar teu povo com ainda mais crueldade. E tu não fizeste coisa alguma para libertá-lo!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.