Êxodo 5
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 Shpaydah is da Mosi un da Aaron zumm Pharao ganga un henn ksawt, “Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel sawkt, ‘Loss mei leit gay so es si en feiyah-dawk-fesht halda kenna fa mich in di vildahnis.’”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Avvah da Pharao hott ksawt, “Veah is da Hah es ich sei shtimm heicha sett un Israel gay lossa? Ich vays nix veyyich em Hah, un ich loss aw Israel nett gay.”
2 Mas Faraó disse: Quem é o Senhor, cuja voz eu ouvirei, para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 No henn si ksawt, “Da Gott funn di Hebrayah hott uns groofa. Nau loss uns drei dawk in di vildahnis nei gay so es miah opfahra kenna zumm Hah unsah Gott, adda eah mecht peshtelens adda's shvatt uf uns falla lossa.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos agora ir caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, e ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Avvah da kaynich funn Egypta hott ksawt zu eena, “Mosi un Aaron, favass zeeya diah di leit vekk funn iahra eahvet? Shaffet eich zrikk an eiyah eahvet!”
4 Então disse-lhes o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis cessar o povo das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 Da Pharao hott noch veidah ksawt, “Gukket moll, di leit fumm land sinn nau feel, un diah sind am si shtobba funn shaffa.”
5 E disse também Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Sellah saym dawk hott da Pharao en gebott gevva zu di gnechta-meishtah un di ivvah-saynah funn di leit, un hott ksawt,
6 Portanto deu ordem Faraó, naquele mesmo dia, aos exatores do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Diah sellet di leit nimmi shtroh gevva fa bakka-shtay macha vi difoah. Loss si gay un shtroh geddahra fa sich selvaht.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como fizestes antes: vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Avvah machet si so feel bakka-shtay macha es si henn difoah; losset si nett vennichah macha. Si sinn faul; fasell greisha si un sawwa, ‘Loss uns gay un opfahra zu unsah Gott.’
8 E lhes imporeis a conta dos tijolos que fizeram antes; nada diminuireis dela, porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Machet di mennah iahra eahvet shveahrah, so es si ohhalda shaffa un nett ufgnomma sinn mitt falshi vadda.”
9 Agrave-se o serviço sobre estes homens, para que se ocupem nele e não confiem em palavras mentirosas.
10 So sinn di gnechta-meishtah un di ivvah-saynah naus ganga zu di leit un henn ksawt, “Da Pharao sawkt dess: ‘Ich zayl eich kenn shtroh may gevva.
10 Então saíram os exatores do povo, e seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Gaynd un greeyet eiyah ayya shtroh vo-evvah es diah's finna kennet, avvah eiyah eahvet soll nett vennichah sei.’”
11 Ide vós mesmos, e tomai vós palha onde a achardes; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 So sinn di leit gans ivvah's land Egypta ganga fa shtubla geddahra so es si shtroh henn.
12 Então o povo se espalhou por toda a terra do Egito, a colher restolho em lugar de palha.
13 Di gnechta-meishtah henn si gedrivva un henn ksawt, “Machet eiyah eahvet faddich yaydah dawk, yusht so feel es vo diah noch shtroh katt hend.”
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa de cada dia, como quando havia palha.
14 Un di Israeliddishi foah-gayyah es em Pharao sei gnechta-meishtah ivvah di leit ksetzt henn, voahra fagaysheld un voahra kfrohkt, “Favass hend diah nett so feel bakka-shtay gmacht geshtah adda heit es diah gmacht hend difoah?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os exatores de Faraó tinham posto sobre eles, dizendo estes: Por que não acabastes vossa tarefa, fazendo tijolos como antes, assim também ontem e hoje?
15 No sinn di Israeliddishi foah-gayyah zumm Pharao ganga un henn ksawt, “Favass dusht du dess zu dei gnechta?
15 Por isso, os oficiais dos filhos de Israel, foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que fazes assim a teus servos?
16 'Sis kenn shtroh gevva zu dei gnechta, un doch sawwa si, ‘Machet bakka-shtay!’ Un gukk moll, dei gnechta sinn am fagaysheld vadda, avvah di shuld is mitt dei aykni leit.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo tem a culpa.
17 Avvah da Pharao hott ksawt, “Diah sind faul, yusht playn faul. Fasell sawwet diah, ‘Loss uns gay opfahra zumm Hah.’
17 Mas ele disse: Vós sois ociosos; vós sois ociosos; por isso dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 Nau shaffet eich zrikk an di eahvet, fa's zayld kenn shtroh gevva sei zu eich, un diah sellet yusht so feel bakka-shtay macha es difoah.”
18 Ide, pois, agora, trabalhai; palha porém não se vos dará; contudo, dareis a conta dos tijolos.
19 Di Israeliddishi foah-gayyah henn ksenna es si in druvvel sinn vo si ksawt voahra, “Diah misset grawt so feel bakka-shtay macha alli dawk es difoah.”
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aflição, porquanto se dizia: Nada diminuireis de vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Vo si vekk sinn fumm Pharao, henn si da Mosi un da Aaron ohgedroffa am voahra uf si.
20 E encontraram a Moisés e a Arão, que estavam defronte deles, quando saíram de Faraó.
21 Un si henn ksawt zu eena, “Da Hah soll uf eich gukka un eich richta, fa diah hend uns en shlechtah kshmakk gmacht zumm Pharao un sei gnechta, un en shvatt in iahra hand gedu fa uns doht macha.”
21 E disseram-lhes: O Senhor atente sobre vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó, e diante de seus servos, dando-lhes a espada nas mãos, para nos matar.
22 No is da Mosi zrikk zumm Hah un hott ksawt, “Oh Hah, favass hosht du deah druvvel uf dee leit gebrocht? Un yusht favass hosht du mich kshikt?
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que fizeste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Evvah siddah es ich zumm Pharao ganga binn fa shvetza in deim nohma, dann hott eah di leit veesht gyoost, un du hosht dei leit goah nett raus kolfa.”
23 Porque desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele maltratou a este povo; e de nenhuma sorte livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.