Êxodo 16
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Si sinn no naus kshteaht funn Elim un di gans drubb Kinnah-Israel sinn an di Vildahnis funn Sin kumma. Dess is zvishich Elim un Sinai. Si sinn datt anna kumma uf em fuftzayda dawk im zvedda moonet noch demm es si's land Egypta falossa katt henn.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 Un di gans drubb Kinnah-Israel henn gegrummeld un kshvetzt geyyich da Mosi un da Aaron in di vildahnis.
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 Di Kinnah-Israel henn ksawt zu eena, “Miah vodda zu Gott miah veahra kshtauva bei em Hah sei hand zrikk im land Egypta. Datt henn miah bei di flaysh kesla kokt, un henn uns foll gessa mitt broht. Avvah diah hend uns do raus in di vildahnis gebrocht fa dee gans drubb doht fahungahra lossa.”
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Nau gukk moll, ich reyyah broht runnah fumm himmel fa eich. Un di leit sella naus gay un en dayl zammah geddahra alli dawk. Sellah vayk vill ich si ausbroviahra fa sayna eb si doon vi ich sawk.
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 Uf em sexda dawk sella si rishta vass si rei bringa, un si sella zvay moll so feel geddahra es anri dawwa.”
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 So hott da Mosi un da Aaron ksawt zu awl di Kinnah-Israel, “Deah ohvet zayla diah vissa es es da Hah voah es eich aus em land funn Egypta gebrocht hott.
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 Un meiya-free zaylet diah di hallichkeit fumm Hah sayna, veil eah eiyah grumles keaht hott geyyich da Hah. Veah sinn miah, es diah grumlet un shvetzet geyyich uns?”
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Da Mosi hott noch veidah ksawt, “Da Hah gebt eich flaysh fa essa ohvets un awl's broht es diah vellet meiyets veil eah eiyah gegrummel keaht hott geyyich een. Veah sinn miah? Eiyah gegrummel voah nett geyyich uns avvah geyyich da Hah.”
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 No hott da Mosi ksawt zumm Aaron, “Sawk zu di gans drubb Kinnah-Israel, ‘Kummet nayksht fannich da Hah, fa eah hott eiyah gegrummel keaht.’”
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Un vi da Aaron kshvetzt hott zu di gans drubb Kinnah-Israel, dann henn si noch di vildahnis gegukt, un datt hott di hallichkeit fumm Hah sich gvissa in di volk.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 No hott da Hah kshvetzt zumm Mosi un hott ksawt,
11 O S enhor disse a Moisés:
12 “Ich habb di Kinnah-Israel iahra gegrummel keaht. Shvetz zu eena un sawk, ‘Am dushbah sellet diah flaysh essa, un meiya-free sellet diah satt sei mitt broht. No sellet diah vissa es ich da Hah eiyah Gott binn.’”
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 Sellah ohvet sinn badreeslen kumma, so feel es da bodda zu gedekt voah um di tents rumm. Un da neksht meiya voah dau uf em bodda gleyya um di tents rumm.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Un vo da dau faganga voah, datt uf em grund in di vildahnis voahra glenni rundi kanna gleyya es gegukt henn vi frosht.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Vo di Kinnah-Israel dess ksenna henn, henn si nannah kfrohkt, “Vass is dess?” Fa si henn nett gvist vass es is. No hott da Mosi ksawt zu eena, “Dess is broht, sell vass da Hah eich gevva hott fa essa.
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Un dess is vass eah eich gebodda hott, ‘Yaydah vann soll so feel geddahra es eah brauch fa essa. Nemmet baut zvay gvoaht fa yaydah vann in eiyah tent.’”
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 No henn di Kinnah-Israel so gedu. Samm henn feel gegeddaht un samm yusht bissel.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Un vo si's gmessa henn bei di gvoaht, sellah vo feel gegeddaht katt hott, hott nix ivvahrich katt, un sellah vo yusht bissel gegeddaht katt hott, hott genunk katt. Yaydah vann hott yusht gegeddaht vass eah gebraucht hott fa essa.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Da Mosi hott eena no ksawt, “Losset nimmand enniches ivvahrich halda biss da neksht meiya.”
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Avvah si henn em Mosi nett keicht. Dayl henn samm ivvahrich kalda biss da neksht meiya, un's hott veahm drinn katt un hott kshtunka. No voah da Mosi bays mitt eena.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Alli meiya henn si's gegeddaht, alli-ebbah so feel es eah essa hott sella. Avvah vo di sunn hays is vadda, dann is es fashmolsa.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 Uf em sexda dawk henn si zvay mohl so feel gegeddaht—baut fiah gvoaht fa yaydah ebbah—un di foah-gengah funn di leit sinn kumma un henn em Mosi dess ksawt.
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 No hott eah ksawt zu eena, “Dess is vass da Hah gebodda hott, ‘Meiya is da Sabbat-Dawk, en heilichah roo-dawk zumm Hah. So bakket vass diah bakka vellet, un kochet vass diah kocha vellet, un vass ivvahrich is, haldet's biss meiya.’”
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 So henn si kalda vass ivvahrich voah biss da neksht meiya vi da Mosi ksawt hott, un's voah nett shtinkich adda veahmich.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Da Mosi hott no ksawt, “Esset's heit, fa heit is da Sabbat-Dawk zumm Hah. Diah zaylet kens finna im feld heit.
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Fa sex dawk sellet diah's geddahra avvah uf em sivvada dawk, da Sabbat-Dawk, zayld kens datt sei.”
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 Doch, samm funn di leit sinn naus ganga uf em sivvada dawk, avvah si henn kens kfunna.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 No hott da Hah ksawt zumm Mosi, “Vee lang shteibahret diah eich fa mei gebodda halda un du vi ich sawk?
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Gukket moll, da Hah hott eich da Sabbat-Dawk gevva, un fasell gebt eah eich zvay mohl so feel broht uf em sexda dawk. Alli-ebbah soll bleiva vo eah is uf em sivvada dawk, nimmand soll naus gay.”
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 No henn di leit groot uf em sivvada dawk.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Un's haus funn Israel hott dess broht manna kaysa. 'S voah veis vi koriandah-sohma, un hott getayst vi hunnich kucha.
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Da Mosi hott no ksawt, “Dess is vass da Hah gebodda hott, ‘Nemmet zvay gvoaht manna un haldet's fa eiyah nohch-kummashaft. Dess is so si's broht sayna kenna es ich eich gevva habb fa essa in di vildahnis vo ich eich aus Egypta gebrocht habb.’”
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 No hott da Mosi ksawt zumm Aaron, “Nemm en zvay gvoaht tsheah un fill en mitt manna. No du en fannich da Hah, so es es kalda vatt fa eiyah nohch-kummashaft.”
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 So vi da Hah da Mosi gebodda hott, hott da Aaron dess no fannich's Zeiknis gedu, so es es kalda vatt.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 Di Kinnah-Israel henn manna gessa fa fatzich yoah, biss si an's land kumma sinn es leit gvoond henn. Si henn manna gessa biss si an's land Kanaan kumma sinn.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 'S ksha es si gyoost henn fa manna messa, hott baut zvay gvoaht kohva.
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.