Esdras 9

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Noch demm es dee sacha gedu voahra, sinn di evvahshti zu miah kumma un henn ksawt, “Di leit funn Israel, un aw di preeshtah un Lefiddah, henn sich nett fadayld kalda funn di leit im land mitt iahra grausami sacha es si doon, so sacha vi di Kanaaniddah, di Hethiddah, di Perisiddah, di Jebusiddah, di Ammoniddah, di Moabiddah, di Egyptah un di Amoriddah doon.
1 Depois que tudo isso foi feito, alguns líderes do povo de Israel vieram falar comigo. Eles me contaram que o povo, os sacerdotes e os levitas não tinham ficado separados das pessoas e dos costumes pagãos e nojentos dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Si henn samm funn iahra mayt gnumma fa veivah sei fa sich selvaht un aw iahra boova, un henn da heilich sohma deich-nannah gedu mitt di leit im land. Un di evvahshti un roolahs voahra di foah-gengah in dee shlechta sacha.”
2 Homens israelitas haviam casado com mulheres estrangeiras, e assim o povo escolhido por Deus tinha se misturado com gente de outros povos. E os chefes e líderes do povo haviam sido os primeiros a cometer esse pecado.
3 Vo ich keaht habb veyyich demm habb ich mei hemm un vammes farissa, habb hoah funn mei kobb un boaht grobt un habb mich anna kokt gans fashtaund.
3 Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas em sinal de tristeza, arranquei os meus cabelos e a barba e me sentei, muito desgostoso.
4 No sinn awl selli zammah kumma zu miah es sich kfeicht henn veyyich di vadda fumm Gott funn Israel, ivvah dee sind funn selli kfangana es zrikk kumma gvest voahra. Ich habb fashtaund datt kokt biss da ohvet-opfah.
4 Fiquei ali sentado, cheio de desgosto, até a hora do sacrifício da tarde . E o povo começou a se juntar em volta de mim. Eram os que estavam com medo por causa do que o Deus de Israel tinha dito a respeito dos pecados dos que tinham voltado da Babilônia.
5 Un an di zeit fumm ohvet-opfah binn ich ufkshtanna funn mei aylend in mei farissa hemm un vammes, un binn uf mei gnee kfalla. Ich habb mei hend naus kshtrekt zumm Hah mei Gott,
5 Quando chegou a hora do sacrifício da tarde, eu saí daquele abatimento e me ajoelhei para orar, usando ainda as roupas rasgadas. Então levantei as mãos para o Senhor , meu Deus,
6 un habb gebayda:
6 e disse: — Ó Deus, estou muito envergonhado e não tenho coragem de levantar a cabeça na tua presença. Estamos afundados nos nossos pecados, que sobem até o céu.
7 Funn di dawwa funn unsah foah-feddah biss nau, voah unsah shuld grohs. Deich unsah sinda sinn miah, unsah kaynicha un unsah preeshtah unnich di shvadda funn fremdi kaynicha kfalla, un voahra grawbt, fashohmd un vekk gnumma bei eena, so vi's is heit.
7 Desde o tempo dos nossos antepassados até hoje, nós, o teu povo, temos pecado muito. Por causa dos nossos pecados, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes temos caído nas mãos de reis estrangeiros. Temos sido mortos, roubados, levados embora como prisioneiros e até hoje temos sido desprezados.
8 Avvah nau fa en katzi zeit, voah da Hah unsah Gott gnaydich un hott samm funn uns ivvahrichi glost vekk kumma un hott uns en feshtah-blatz gevva in sei heilichi shtatt. Dess voah so es Gott licht gebt zu unsah awwa un uns samm roo gebt funn unsah gnechtshaft.
8 Mas agora, ó Senhor , nosso Deus, tu foste bondoso por algum tempo e deixaste que alguns de nós escapássemos e vivêssemos seguros neste lugar santo. Tu nos deixaste escapar da escravidão e nos deste uma vida nova.
9 Miah sinn gnechta, avvah Gott hott uns nett falossa in unsah gnechtshaft. Eah hott uns sei shtandhaftichi-leevi gvissa fannich di kaynicha funn Persia, so es eah uns nei layva gebt fa's haus funn unsah Gott ivvah bauwa un fixa vass fabrocha is. Eah hott uns en vand gevva fa uns aus di kfoah halda in Juda un Jerusalem.
9 Éramos escravos, porém não nos deixaste na escravidão. Tu fizeste os reis da Pérsia terem boa vontade para conosco, e eles deixaram que reconstruíssemos o teu Templo, que estava arrasado, e que achássemos segurança aqui em Judá e em Jerusalém.
10 Avvah nau, oh Gott, vass kenna miah sawwa noch demm? Miah henn dei gebodda falossa,
10 — Mas agora, ó Deus, o que podemos dizer depois que tudo isso aconteceu? Nós desobedecemos a todos os mandamentos
11 selli es du gevva hosht deich dei gnechta di brofayda vo du ksawt hosht, ‘Es land es diah am nei gay sind fa's ivvah-nemma is unrein deich di unreinichkeit funn di leit. Bei di grausami sacha es si doon henn si's land unrein gmacht funn aym end biss an's anra.
11 que deste por meio dos teus servos , os profetas . Eles nos avisaram que a terra em que íamos entrar e que ia ser nossa era impura porque a gente que morava nela a havia enchido de ponta a ponta com as suas ações más e impuras.
12 So gevvet eiyah mayt nett fa keiyaht sei zu iahra boova un nemmet iahra mayt nett fa eiyah boova. Un suchet nee nett fridda mitt eena adda ennich ebbes goodes fa si, so es diah shteik sind un's goot sach fumm land esset, un aw's land losset es en ayvichi eahbshaft fa eiyah kinnah.’
12 Eles disseram que nunca deveríamos casar com essa gente. Disseram também que nunca deveríamos ajudá-los a ter paz e prosperidade, se quiséssemos comer os bons alimentos produzidos pela terra e passá-la aos nossos descendentes para sempre.
13 Alles es ivvah uns kumma is voah deich unsah evili verka un unsah grohsi shuld, un doch, du oh Gott, hosht uns vennichah kshtrohft es miah fadeend henn, un hosht uns dee ivvahricha leit zrikk gevva es kfanga voahra.
13 Mas, depois de tudo o que aconteceu como castigo pelas nossas maldades e pelas nossas grandes culpas, nós sabemos que tu, ó Deus, nos castigaste menos do que merecíamos e nos deixaste com vida.
14 Sedda miah dei gebodda viddah brecha un unsah leit heiyahra lossa mitt leit es so grausami sacha doon? Veahsht du nett zannich genunk fa uns gans ausreiva so es nimmand funn uns may ivvahrich veah?
14 Como então poderíamos desobedecer novamente aos teus mandamentos e casar com essas pessoas que fazem coisas tão nojentas? Se fizéssemos isso, tu ficarias tão irado conosco, que nos destruirias completamente e não deixarias que ninguém escapasse.
15 Oh Hah, du Gott funn Israel, du bisht gerecht! Miah sinn selli es ivvahrich sinn funn kfanga sei deah dawk. Miah sinn do fannich diah in unsah shuld, avvah deich sell kann nimmand funn uns fannich diah shtay.”
15 Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, mas nos deixaste escapar com vida, como se pode ver hoje. Nós te confessamos que somos culpados. Não temos o direito de ficar na tua presença.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.