Esdras 9
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Noch demm es dee sacha gedu voahra, sinn di evvahshti zu miah kumma un henn ksawt, “Di leit funn Israel, un aw di preeshtah un Lefiddah, henn sich nett fadayld kalda funn di leit im land mitt iahra grausami sacha es si doon, so sacha vi di Kanaaniddah, di Hethiddah, di Perisiddah, di Jebusiddah, di Ammoniddah, di Moabiddah, di Egyptah un di Amoriddah doon.
1 Acabadas estas coisas, alguns dos chefes vieram falar comigo, dizendo: — O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se separaram dos povos de outras terras e das suas abominações, isto é, dos cananeus, dos heteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Si henn samm funn iahra mayt gnumma fa veivah sei fa sich selvaht un aw iahra boova, un henn da heilich sohma deich-nannah gedu mitt di leit im land. Un di evvahshti un roolahs voahra di foah-gengah in dee shlechta sacha.”
2 Tanto eles como os seus filhos casaram com mulheres desses povos, e assim a linhagem santa se misturou com os povos dessas terras. Os chefes e os magistrados foram os primeiros a cometer esse pecado.
3 Vo ich keaht habb veyyich demm habb ich mei hemm un vammes farissa, habb hoah funn mei kobb un boaht grobt un habb mich anna kokt gans fashtaund.
3 Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas e o meu manto, e arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e me sentei perplexo.
4 No sinn awl selli zammah kumma zu miah es sich kfeicht henn veyyich di vadda fumm Gott funn Israel, ivvah dee sind funn selli kfangana es zrikk kumma gvest voahra. Ich habb fashtaund datt kokt biss da ohvet-opfah.
4 Então se reuniram em volta de mim todos os que tremiam diante das palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos que tinham voltado do cativeiro. Porém eu permaneci sentado, perplexo, até a hora do sacrifício da tarde.
5 Un an di zeit fumm ohvet-opfah binn ich ufkshtanna funn mei aylend in mei farissa hemm un vammes, un binn uf mei gnee kfalla. Ich habb mei hend naus kshtrekt zumm Hah mei Gott,
5 Na hora do sacrifício da tarde, levantei-me da minha humilhação, com as roupas e o manto já rasgados, me pus de joelhos, estendi as mãos para o Senhor , meu Deus,
6 un habb gebayda:
6 e disse: — Meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar a ti a face, meu Deus, porque as nossas iniquidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa chega até os céus.
7 Funn di dawwa funn unsah foah-feddah biss nau, voah unsah shuld grohs. Deich unsah sinda sinn miah, unsah kaynicha un unsah preeshtah unnich di shvadda funn fremdi kaynicha kfalla, un voahra grawbt, fashohmd un vekk gnumma bei eena, so vi's is heit.
7 Desde os dias dos nossos pais até hoje, estamos em grande culpa e, por causa das nossas iniquidades, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes fomos entregues aos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, ao roubo e à vergonha, como hoje se vê.
8 Avvah nau fa en katzi zeit, voah da Hah unsah Gott gnaydich un hott samm funn uns ivvahrichi glost vekk kumma un hott uns en feshtah-blatz gevva in sei heilichi shtatt. Dess voah so es Gott licht gebt zu unsah awwa un uns samm roo gebt funn unsah gnechtshaft.
8 Agora, por um breve momento, se manifestou a graça do Senhor , nosso Deus, deixando que alguns escapassem, dando-nos estabilidade no seu santo lugar. Assim, iluminaste os nossos olhos, ó nosso Deus, e nos deste um pouco de vida em meio à nossa servidão.
9 Miah sinn gnechta, avvah Gott hott uns nett falossa in unsah gnechtshaft. Eah hott uns sei shtandhaftichi-leevi gvissa fannich di kaynicha funn Persia, so es eah uns nei layva gebt fa's haus funn unsah Gott ivvah bauwa un fixa vass fabrocha is. Eah hott uns en vand gevva fa uns aus di kfoah halda in Juda un Jerusalem.
9 Porque éramos escravos, mas o nosso Deus não nos abandonou em nossa servidão. Pelo contrário, estendeu sobre nós a sua misericórdia, e achamos favor diante dos reis da Pérsia, para revivermos, para levantarmos o templo do nosso Deus, para restaurarmos as suas ruínas e para nos dar um muro de segurança em Judá e em Jerusalém.
10 Avvah nau, oh Gott, vass kenna miah sawwa noch demm? Miah henn dei gebodda falossa,
10 — Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois deixamos os teus mandamentos,
11 selli es du gevva hosht deich dei gnechta di brofayda vo du ksawt hosht, ‘Es land es diah am nei gay sind fa's ivvah-nemma is unrein deich di unreinichkeit funn di leit. Bei di grausami sacha es si doon henn si's land unrein gmacht funn aym end biss an's anra.
11 que ordenaste por meio dos teus servos, os profetas, dizendo: “A terra em que vocês estão entrando, para dela tomar posse, é terra impura por causa da impureza dos seus povos, por causa das coisas abomináveis com que, na sua corrupção, eles encheram a terra de uma extremidade à outra.
12 So gevvet eiyah mayt nett fa keiyaht sei zu iahra boova un nemmet iahra mayt nett fa eiyah boova. Un suchet nee nett fridda mitt eena adda ennich ebbes goodes fa si, so es diah shteik sind un's goot sach fumm land esset, un aw's land losset es en ayvichi eahbshaft fa eiyah kinnah.’
12 Por isso, não deem as suas filhas em casamento aos filhos deles, nem escolham para os seus filhos mulheres do meio das filhas deles. Jamais procurem a paz e o bem desses povos, para que vocês sejam fortes e comam o melhor da terra, e a deixem como herança aos filhos de vocês, para sempre.”
13 Alles es ivvah uns kumma is voah deich unsah evili verka un unsah grohsi shuld, un doch, du oh Gott, hosht uns vennichah kshtrohft es miah fadeend henn, un hosht uns dee ivvahricha leit zrikk gevva es kfanga voahra.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa das nossas más obras e da nossa grande culpa, e vendo ainda que tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniquidades, e ainda nos deste este restante que escapou,
14 Sedda miah dei gebodda viddah brecha un unsah leit heiyahra lossa mitt leit es so grausami sacha doon? Veahsht du nett zannich genunk fa uns gans ausreiva so es nimmand funn uns may ivvahrich veah?
14 será que poderíamos voltar a transgredir os teus mandamentos e nos unir em casamento com os povos que praticam essas abominações? Não te indignarias contra nós, ao ponto de nos destruíres completamente, sem que houvesse nenhum remanescente nem alguém que escapasse?
15 Oh Hah, du Gott funn Israel, du bisht gerecht! Miah sinn selli es ivvahrich sinn funn kfanga sei deah dawk. Miah sinn do fannich diah in unsah shuld, avvah deich sell kann nimmand funn uns fannich diah shtay.”
15 Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, pois somos o restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti com a nossa culpa, porque não há ninguém que possa estar na tua presença por causa disto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.