Esdras 9
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARC
1 Noch demm es dee sacha gedu voahra, sinn di evvahshti zu miah kumma un henn ksawt, “Di leit funn Israel, un aw di preeshtah un Lefiddah, henn sich nett fadayld kalda funn di leit im land mitt iahra grausami sacha es si doon, so sacha vi di Kanaaniddah, di Hethiddah, di Perisiddah, di Jebusiddah, di Ammoniddah, di Moabiddah, di Egyptah un di Amoriddah doon.
1 Acabadas, pois, essas coisas, chegaram-se a mim os príncipes, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas não se têm separado dos povos destas terras, seguindo as abominações dos cananeus, dos heteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus,
2 Si henn samm funn iahra mayt gnumma fa veivah sei fa sich selvaht un aw iahra boova, un henn da heilich sohma deich-nannah gedu mitt di leit im land. Un di evvahshti un roolahs voahra di foah-gengah in dee shlechta sacha.”
2 porque tomaram das suas filhas para si e para seus filhos, e assim se misturou a semente santa com os povos destas terras, e até a mão dos príncipes e magistrados foi a primeira nesta transgressão.
3 Vo ich keaht habb veyyich demm habb ich mei hemm un vammes farissa, habb hoah funn mei kobb un boaht grobt un habb mich anna kokt gans fashtaund.
3 E, ouvindo eu tal coisa, rasguei a minha veste e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e me assentei atônito.
4 No sinn awl selli zammah kumma zu miah es sich kfeicht henn veyyich di vadda fumm Gott funn Israel, ivvah dee sind funn selli kfangana es zrikk kumma gvest voahra. Ich habb fashtaund datt kokt biss da ohvet-opfah.
4 Então, se ajuntaram a mim todos os que tremiam das palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos do cativeiro; porém eu me fiquei assentado atônito até ao sacrifício da tarde.
5 Un an di zeit fumm ohvet-opfah binn ich ufkshtanna funn mei aylend in mei farissa hemm un vammes, un binn uf mei gnee kfalla. Ich habb mei hend naus kshtrekt zumm Hah mei Gott,
5 E, perto do sacrifício da tarde, me levantei da minha aflição, havendo já rasgado a minha veste e o meu manto, e me pus de joelhos, e estendi as minhas mãos para o Senhor , meu Deus.
6 un habb gebayda:
6 E disse: Meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar a ti a minha face, meu Deus, porque as nossas iniquidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa tem crescido até aos céus.
7 Funn di dawwa funn unsah foah-feddah biss nau, voah unsah shuld grohs. Deich unsah sinda sinn miah, unsah kaynicha un unsah preeshtah unnich di shvadda funn fremdi kaynicha kfalla, un voahra grawbt, fashohmd un vekk gnumma bei eena, so vi's is heit.
7 Desde os dias de nossos pais até ao dia de hoje, estamos em grande culpa e, por causa das nossas iniquidades, fomos entregues, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes, nas mãos dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, ao roubo e à confusão do rosto, como hoje se vê.
8 Avvah nau fa en katzi zeit, voah da Hah unsah Gott gnaydich un hott samm funn uns ivvahrichi glost vekk kumma un hott uns en feshtah-blatz gevva in sei heilichi shtatt. Dess voah so es Gott licht gebt zu unsah awwa un uns samm roo gebt funn unsah gnechtshaft.
8 E, agora, como por um pequeno momento, se nos fez graça da parte do Senhor , nosso Deus, para nos deixar alguns que escapem e para dar-nos uma estabilidade no seu santo lugar; para nos alumiar os olhos; ó Deus nosso, e para nos dar um pouco de vida na nossa servidão;
9 Miah sinn gnechta, avvah Gott hott uns nett falossa in unsah gnechtshaft. Eah hott uns sei shtandhaftichi-leevi gvissa fannich di kaynicha funn Persia, so es eah uns nei layva gebt fa's haus funn unsah Gott ivvah bauwa un fixa vass fabrocha is. Eah hott uns en vand gevva fa uns aus di kfoah halda in Juda un Jerusalem.
9 porque servos somos, porém na nossa servidão não nos desamparou o nosso Deus; antes, estendeu sobre nós beneficência perante os reis da Pérsia, para revivermos, e para levantarmos a Casa do nosso Deus, e para restaurarmos as suas assolações, e para que nos desse uma parede em Judá e em Jerusalém.
10 Avvah nau, oh Gott, vass kenna miah sawwa noch demm? Miah henn dei gebodda falossa,
10 Agora, pois, ó nosso Deus, que diremos depois disso? Pois deixamos os teus mandamentos,
11 selli es du gevva hosht deich dei gnechta di brofayda vo du ksawt hosht, ‘Es land es diah am nei gay sind fa's ivvah-nemma is unrein deich di unreinichkeit funn di leit. Bei di grausami sacha es si doon henn si's land unrein gmacht funn aym end biss an's anra.
11 os quais mandaste pelo ministério de teus servos, os profetas, dizendo: A terra em que entrais para a possuir terra imunda é pelas imundícias dos seus povos, pelas abominações com que, na sua corrupção, a encheram de uma extremidade à outra.
12 So gevvet eiyah mayt nett fa keiyaht sei zu iahra boova un nemmet iahra mayt nett fa eiyah boova. Un suchet nee nett fridda mitt eena adda ennich ebbes goodes fa si, so es diah shteik sind un's goot sach fumm land esset, un aw's land losset es en ayvichi eahbshaft fa eiyah kinnah.’
12 Agora, pois, vossas filhas não dareis a seus filhos, e suas filhas não tomareis para vossos filhos, e nunca procurareis a sua paz e o seu bem; para que vos fortaleçais, e comais o bem da terra, e a façais possuir a vossos filhos para sempre.
13 Alles es ivvah uns kumma is voah deich unsah evili verka un unsah grohsi shuld, un doch, du oh Gott, hosht uns vennichah kshtrohft es miah fadeend henn, un hosht uns dee ivvahricha leit zrikk gevva es kfanga voahra.
13 E, depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras e da nossa grande culpa, ainda assim tu, ó nosso Deus, estorvaste que fôssemos destruídos, por causa da nossa iniquidade, e ainda nos deste livramento como este,
14 Sedda miah dei gebodda viddah brecha un unsah leit heiyahra lossa mitt leit es so grausami sacha doon? Veahsht du nett zannich genunk fa uns gans ausreiva so es nimmand funn uns may ivvahrich veah?
14 tornaremos, pois, agora a violar os teus mandamentos e a aparentar-nos com os povos destas abominações? Não te indignarias tu, assim, contra nós até de todo nos consumires, até que não ficasse resto nem quem escapasse?
15 Oh Hah, du Gott funn Israel, du bisht gerecht! Miah sinn selli es ivvahrich sinn funn kfanga sei deah dawk. Miah sinn do fannich diah in unsah shuld, avvah deich sell kann nimmand funn uns fannich diah shtay.”
15 Ah! Senhor , Deus de Israel, justo és, pois ficamos escapos, como hoje se vê; eis que estamos diante de ti no nosso delito, porque ninguém há que possa estar na tua presença por causa disso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.