Atos 2
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Un uf da dawk funn Pingshta voahra si awl bei-nannah, un henn awl gleicha gmaynd.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Uf aymol voah en yacht fumm Himmel vi en vind-shtoahm un hott's gans haus kfild vo si kokt henn.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Un si henn feiyah ksenna vi zunga es ausnannah ganga sinn, un dess feiyah hott uf yaydah ebbah kokt.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Si voahra awl kfild mitt em Heilicha Geisht un henn ohkfanga shvetza mitt anri zunga, so vi da Geisht eena gevva hott zu sawwa.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Es voahra Yudda es in Jerusalem gvoond henn. Si voahra geishtlich psunna un voahra funn awl di lendah es in di gans veld sinn.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Nau vo si dess keaht henn, sinn feel leit zammah kumma. Dee voahra fashtaund veil alli vann funn eena si keaht hott shvetza in sei aykni shprohch.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Si voahra fashtaund un henn sich favunnaht, “Gukk moll,” henn si ksawt zu nannah, “Sinn nett awl dee vo am shvetza sinn, funn Galilaya?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Vi is dess, es alli vann funn uns si heaht shvetza in di shprohch es miah vissa funn glennem uf.
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Parthians un Medes, un Elamites, un dee vo in Mesopotamia, Judayya un Kappadocia, Pontus un in Asia voona,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 funn Phrygia un Pamphylia, Egypta un funn di daylah funn Libya nayksht an Kyrene, un aw fremdi funn Rome,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Yudda un ausahri es da Yudda glawva ohgnumma henn, Cretes un Arabians—miah heahra si mitt unsah shprohcha di vundahboahri sacha funn Gott sawwa.”
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Si voahra awl fashtaund un henn nett gvist vass zu denka diveyya. Si henn nannah kfrohkt, “Vass maynd dess?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Anri henn kshpott un henn ksawt, “Si sinn foll seesah vei.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 No is da Petrus, mitt di elfa, ufkshtanna un hott ksawt, “Yudda, leevi mennah, un awl funn eich es an Jerusalem voona. Dess do sella diah vissa, so heichet moll vass ich habb zu sawwa.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Dee leit henn nett zu feel gedrunka vi diah maynet; es is yoh eahsht nein oowah meiyets.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Avvah dess is vass da brofayt Joel shund lang zrikk ksawt hott difunn;
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Es zayld blatz nemma in di letshta dawwa, sawkt Gott,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Un uf mei gnechta un mawda vill ich in selli dawwa
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Un ich zayl vundahboahri sacha veisa im Himmel ovvich eich,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Es licht funn di sunn zayld zu nacht drayya,
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Un's soll so sei es veah bayda dutt im nohma fumm Hah soll saylich vadda.’
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Mennah funn Israel, heahret dee vadda: Jesus funn Nazareth voah en mann funn Gott unnich eich mitt vundahboahri sacha un vundahra es Gott deich een gedu hott unnich eich, vi diah aw visset.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Eah voah ivvah-gevva so vi Gott sei villa voah, un vi eah fanna naus ksenna hott. Bei ungerechti hend, hend diah een gegreitzicht un doht gmacht.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Gott hott deah Jesus uf gvekt un lohs gmacht funn di shmatza fumm doht, veil's ummeeklich voah es eah doht bleiva dayt.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Da Dawfit hott kshvetzt funn eem,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Nau dann, is mei hatz froh, un ich binn fraylich.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 veil du mei sayl nett in di hell losht,
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Du hosht miah da vayk zumm layva gvissa.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Mennah, leevi breedah, losset mich grawt raus shvetza zu eich veyyich em foah-faddah Dawfit. Eah is kshtauva un is fagrawva, un sei grawb is heit noch bei uns.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Da Dawfit voah en brofayt, un hott gvist es Gott kshvoahra katt hott zu eem es deich sei nohch-kummashaft zayld eah aynah ufshtella fa en kaynich sei an sei blatz.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Da Dawfit hott fanna naus ksenna un hott ksawt es Christus zayld uf shtay funn di dohda, sei sayl zayld nett in di hell bleiva, un sei leib zayld nett fafaula.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Gott hott deah Jesus uf gvekt funn di dohda, miah henn awl dess ksenna.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Gott hott een hohch uf kohva un an sei rechtsi hand gedu. Un eah hott da Heilich Geisht ausgleaht vi da Faddah fashprocha katt hott. Diah kennet dess sayna un heahra.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Da Dawfit is nett nuff in da Himmel ganga. Avvah eah hott ksawt,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 biss ich dee vo geyyich dich sinn
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 So soll's gans haus funn Israel fashuah vissa, es deah Jesus vo diah gegreitzicht hend, sellah hott Gott gmacht fa da Hah un aw Christus sei.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Vo si dess keaht henn, is es deich iahra hatza ganga un si henn da Petrus un di anra yingah kfrohkt, “Leevi mennah un breedah, vass sella miah du?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Da Petrus hott eena ksawt, “Doond boos un drayyet funn eiyah sinda, un losset eich awl dawfa im nohma Jesus Christus, so es eiyah sinda fagevva vadda. No greeyet diah da Heilich Geisht es en kshenk.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Deah Geisht is fashprocha zu eich un zu eiyah kinnah, un zu alli leit in awl lendah es da Hah unsah Gott roofa dutt.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Da Petrus hott mitt feel vadda eena en zeiknis gevva, un si famohnd un hott ksawt, “Machet eich frei funn di fasindicha leit funn dee zeit.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Dee vo sei Vatt geahn ohgnumma henn, henn sich no dawfa glost. Un sellah dawk voahra baut drei dausend sayla eignumma.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Si sinn awl bei di yingah iahra leah geblivva, un henn mitt-nannah gedeend, broht gebrocha, un gebayda.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Furcht voah in eena awl, un feel vundahra un zaycha sinn gedu vadda bei di aposhtla.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Awl dee vo geglawbt henn an Christus, voahra bei-nannah un henn alles mitt-nannah katt.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Si henn iahra land un alles es si katt henn, fakawft un henn's fadayld zu alli-ebbah so vi si's gebraucht henn.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Si voahra awl gleicha psunna un sinn alli dawk an da tempel ganga. Si henn broht gebrocha in di heisah un henn iahra ess-sach gnumma mitt fraylichi un dankboahri hatza.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Si henn Gott glohbt un gedankt un henn en goot zeiknis katt funn awl di leit. Da Hah hott alli dawk may leit eignumma zu di gmay, dee vo saylich voahra.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.