Atos 2
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Un uf da dawk funn Pingshta voahra si awl bei-nannah, un henn awl gleicha gmaynd.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Uf aymol voah en yacht fumm Himmel vi en vind-shtoahm un hott's gans haus kfild vo si kokt henn.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Un si henn feiyah ksenna vi zunga es ausnannah ganga sinn, un dess feiyah hott uf yaydah ebbah kokt.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Si voahra awl kfild mitt em Heilicha Geisht un henn ohkfanga shvetza mitt anri zunga, so vi da Geisht eena gevva hott zu sawwa.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Es voahra Yudda es in Jerusalem gvoond henn. Si voahra geishtlich psunna un voahra funn awl di lendah es in di gans veld sinn.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nau vo si dess keaht henn, sinn feel leit zammah kumma. Dee voahra fashtaund veil alli vann funn eena si keaht hott shvetza in sei aykni shprohch.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Si voahra fashtaund un henn sich favunnaht, “Gukk moll,” henn si ksawt zu nannah, “Sinn nett awl dee vo am shvetza sinn, funn Galilaya?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Vi is dess, es alli vann funn uns si heaht shvetza in di shprohch es miah vissa funn glennem uf.
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Parthians un Medes, un Elamites, un dee vo in Mesopotamia, Judayya un Kappadocia, Pontus un in Asia voona,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 funn Phrygia un Pamphylia, Egypta un funn di daylah funn Libya nayksht an Kyrene, un aw fremdi funn Rome,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Yudda un ausahri es da Yudda glawva ohgnumma henn, Cretes un Arabians—miah heahra si mitt unsah shprohcha di vundahboahri sacha funn Gott sawwa.”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Si voahra awl fashtaund un henn nett gvist vass zu denka diveyya. Si henn nannah kfrohkt, “Vass maynd dess?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Anri henn kshpott un henn ksawt, “Si sinn foll seesah vei.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 No is da Petrus, mitt di elfa, ufkshtanna un hott ksawt, “Yudda, leevi mennah, un awl funn eich es an Jerusalem voona. Dess do sella diah vissa, so heichet moll vass ich habb zu sawwa.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Dee leit henn nett zu feel gedrunka vi diah maynet; es is yoh eahsht nein oowah meiyets.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Avvah dess is vass da brofayt Joel shund lang zrikk ksawt hott difunn;
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Es zayld blatz nemma in di letshta dawwa, sawkt Gott,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Un uf mei gnechta un mawda vill ich in selli dawwa
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Un ich zayl vundahboahri sacha veisa im Himmel ovvich eich,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Es licht funn di sunn zayld zu nacht drayya,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Un's soll so sei es veah bayda dutt im nohma fumm Hah soll saylich vadda.’
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Mennah funn Israel, heahret dee vadda: Jesus funn Nazareth voah en mann funn Gott unnich eich mitt vundahboahri sacha un vundahra es Gott deich een gedu hott unnich eich, vi diah aw visset.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Eah voah ivvah-gevva so vi Gott sei villa voah, un vi eah fanna naus ksenna hott. Bei ungerechti hend, hend diah een gegreitzicht un doht gmacht.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Gott hott deah Jesus uf gvekt un lohs gmacht funn di shmatza fumm doht, veil's ummeeklich voah es eah doht bleiva dayt.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Da Dawfit hott kshvetzt funn eem,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Nau dann, is mei hatz froh, un ich binn fraylich.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 veil du mei sayl nett in di hell losht,
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Du hosht miah da vayk zumm layva gvissa.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Mennah, leevi breedah, losset mich grawt raus shvetza zu eich veyyich em foah-faddah Dawfit. Eah is kshtauva un is fagrawva, un sei grawb is heit noch bei uns.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Da Dawfit voah en brofayt, un hott gvist es Gott kshvoahra katt hott zu eem es deich sei nohch-kummashaft zayld eah aynah ufshtella fa en kaynich sei an sei blatz.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Da Dawfit hott fanna naus ksenna un hott ksawt es Christus zayld uf shtay funn di dohda, sei sayl zayld nett in di hell bleiva, un sei leib zayld nett fafaula.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Gott hott deah Jesus uf gvekt funn di dohda, miah henn awl dess ksenna.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Gott hott een hohch uf kohva un an sei rechtsi hand gedu. Un eah hott da Heilich Geisht ausgleaht vi da Faddah fashprocha katt hott. Diah kennet dess sayna un heahra.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Da Dawfit is nett nuff in da Himmel ganga. Avvah eah hott ksawt,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 biss ich dee vo geyyich dich sinn
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 So soll's gans haus funn Israel fashuah vissa, es deah Jesus vo diah gegreitzicht hend, sellah hott Gott gmacht fa da Hah un aw Christus sei.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Vo si dess keaht henn, is es deich iahra hatza ganga un si henn da Petrus un di anra yingah kfrohkt, “Leevi mennah un breedah, vass sella miah du?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Da Petrus hott eena ksawt, “Doond boos un drayyet funn eiyah sinda, un losset eich awl dawfa im nohma Jesus Christus, so es eiyah sinda fagevva vadda. No greeyet diah da Heilich Geisht es en kshenk.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Deah Geisht is fashprocha zu eich un zu eiyah kinnah, un zu alli leit in awl lendah es da Hah unsah Gott roofa dutt.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Da Petrus hott mitt feel vadda eena en zeiknis gevva, un si famohnd un hott ksawt, “Machet eich frei funn di fasindicha leit funn dee zeit.”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Dee vo sei Vatt geahn ohgnumma henn, henn sich no dawfa glost. Un sellah dawk voahra baut drei dausend sayla eignumma.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Si sinn awl bei di yingah iahra leah geblivva, un henn mitt-nannah gedeend, broht gebrocha, un gebayda.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Furcht voah in eena awl, un feel vundahra un zaycha sinn gedu vadda bei di aposhtla.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Awl dee vo geglawbt henn an Christus, voahra bei-nannah un henn alles mitt-nannah katt.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Si henn iahra land un alles es si katt henn, fakawft un henn's fadayld zu alli-ebbah so vi si's gebraucht henn.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Si voahra awl gleicha psunna un sinn alli dawk an da tempel ganga. Si henn broht gebrocha in di heisah un henn iahra ess-sach gnumma mitt fraylichi un dankboahri hatza.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Si henn Gott glohbt un gedankt un henn en goot zeiknis katt funn awl di leit. Da Hah hott alli dawk may leit eignumma zu di gmay, dee vo saylich voahra.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.