2 Samuel 14

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Di Zeruia iahra boo da Joab hott gvist es em kaynich sei hatz falangd fa da Absalom.
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 So hott da Joab ebbah an Thekoa kshikt fa en fraw mitt veisheit zrikk bringa funn datt. Eah hott ksawt zu iahra, “Loss oh es vann du am deich en zeit funn dreebsawl gay veahsht fa ebbah dohdes. Du sekk-glaydah oh un salb dich nett mitt ayl, avvah mach dich gukka es vi en fraw es shund lang am dreebsawl leida voah fa ebbah dohdes.
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 No gay zumm kaynich un sawk dee vadda zu eem.” No hott da Joab iahra di vadda gevva es see sawwa soll.
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Vo di fraw funn Thekoa zumm kaynich ganga is, is see nunnah kfalla mitt iahra ksicht uf da bodda fa eem eah gevva, un hott ksawt, “Oh kaynich, helf miah!”
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Da kaynich hott see kfrohkt, “Vass is am dich druvla?” See hott ksawt, “Ich binn en vitt-fraw; mei mann is doht.
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Dei mawt hott zvay boova katt. Si henn kfochta mitt-nannah draus im feld, un's voah nimmand fa si funn-nannah du. Aynah hott da annah kshlauwa un hott een doht gmacht.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Nau shtayt di gans freindshaft geyyich dei mawt un si sawwa, ‘Gebb ivvah zu uns sellah es sei broodah kshlauwa hott, so es miah een doht macha kenna fa's layva funn sei broodah es eah doht gmacht hott. Sellah vayk is da eahvah aw doht.’ Si dayda di aynsisht coal ausgay macha es ich noch ivvahrich habb, un dayda mei mann lossa unni nohma un nohch-kummashaft uf di gans eaht.”
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Da kaynich hott ksawt zu di fraw, “Gay haym; ich gebb acht uf dee sach fa dich.”
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Avvah di fraw funn Thekoa hott ksawt zumm kaynich, “Mei hah un kaynich, loss di shuld uf miah un mei daett sei family sei, un loss da kaynich un sei kaynich-shtool frei sei funn di shuld.”
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Da kaynich hott ksawt, “Vann ennich ebbah ebbes sawkt zu diah, bring een zu miah, un eah gebt diah kenn druvvel may.”
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 See hott no ksawt, “Dann loss da kaynich da Hah sei Gott ohbayda so es sellah es dess bloot auseeva vill nett noch may shawda dutt, un es mei boo nett doht gmacht vatt.” Eah hott no ksawt, “So shuah es da Hah laybt, nett ay hoah uf deim boo sei kobb zayld uf da bodda falla.”
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Di fraw hott no ksawt, “Loss dei mawt ebbes sawwa zu meim hah da kaynich.” Eah hott ksawt, “Shvetz.”
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Di fraw hott ksawt, “Favass hosht du so letz gedu geyyich Gott sei leit? Bei vass du yusht nau ksawt hosht, dusht du dich nett selvaht fashuldicha? Fa du hosht dei ayknah boo nett zrikk gebrocht es du fabodda hosht fa haym kumma.
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Miah missa awl shtauva; miah sinn vi vassah es uf da grund gleaht vatt un nett viddah zammah gegeddaht sei kann. Avvah Gott nemd nett layva vekk. In blatz funn sell macht eah en vayk so es sellah es fabodda is nett fabodda bleibt bei eem.
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 Nau binn ich zumm hah mei kaynich kumma veil di leit mich gmacht henn mich feicha. Dei mawt hott gedenkt, ‘Ich shvetz zumm kaynich, fleicht dutt eah vass sei mawt frohkt.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 Fleicht heaht da kaynich mich un hald mich aus di hand funn sellah es am broviahra is fa mich un mei boo halda funn di eahbshaft es Gott uns gevva hott.’
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 No hott dei mawt gedenkt, ‘Loss es vatt funn meim hah da kaynich miah roo bringa, fa mei hah da kaynich is vi en engel funn Gott am ausmacha vass goot adda evil is. So vatt da Hah dei Gott bei diah sei.’”
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 No hott da kaynich ksawt zu di fraw, “Hald nix funn miah es ich dich frohwa zayl.” Di fraw hott ksawt, “Loss da hah mei kaynich shvetza.”
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Da kaynich hott kfrohkt, “Is nett em Joab sei hand in awl demm?” Di fraw hott ksawt, “So shuah es du laybsht, mei hah un kaynich, nimmand kann rechts adda lings drayya funn ennich ebbes es mei hah da kaynich sawkt. Yau, dei gnecht da Joab hott miah ksawt fa dess du, un eah hott awl dee vadda in dei mawt iahra maul gedu.
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Dei gnecht da Joab hott dess gedu so es di sach fa'ennaht vatt es nau am ohgay is. Mei hah hott di veisheit funn en engel funn Gott—eah vayst alles es am ohgay is im land.”
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 No hott da kaynich ksawt zumm Joab, “Gans goot, ich zayl's du. Gay un bring da yung mann Absalom zrikk do heah.”
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Da Joab is no nunnah kfalla mitt seim ksicht uf da bodda fa eem eah gevva, un eah hott da kaynich ksaykend. No hott da Joab ksawt, “Heit vayst dei gnecht es eah gnawt kfunna hott fannich dei awwa, mei hah un kaynich, veil da kaynich dutt vass sei gnecht frohkt.”
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 No is da Joab an Gessur ganga un hott da Absalom zrikk an Jerusalem gebrocht.
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Avvah da kaynich hott ksawt, “Eah muss an sei ayya haus gay, eah dauf mei ksicht nett sayna.” So is da Absalom an sei ayya haus ganga un hott em kaynich sei ksicht nett ksenna.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Nau's voah nimmand in gans Israel es so shay voah es da Absalom, un es so hohch gacht voah. Funn ovva uf sei kobb biss nunnah an sei fees voah nix letzes an eem.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Sei hoah voahra oahrich dikk un eah hott si abshneida missa aymol's yoah vann si zu lang un shveah vadda sinn. Vann eah si gvohwa hott, henn si baut fimf pund gvohwa, vann's gmessa voah mitt di kaynichlich gvicht.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Da Absalom hott drei boova un ay maydel katt. 'S maydel hott Thamar kaysa un see is en shay maydel vadda.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 Da Absalom hott zvay yoah in Jerusalem gvoond unni da kaynich sayna.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 No hott da Absalom kshikt fa da Joab so es eah een zumm kaynich shikka kann. Avvah da Joab hott's nett gedu fa kumma. No hott eah's zvett mohl vatt kshikt, avvah eah hott's nett gedu.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 No hott da Absalom ksawt zu sei gnechta, “Gukket moll, em Joab sei feld is nayvich meim un eah hott geahsht drinn. Gaynd un shtekket's oh.” So henn em Absalom sei gnechta's feld ohkshtekt mitt feiyah.
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 No is da Joab am Absalom sei haus ganga un hott een kfrohkt, “Favass henn dei gnechta mei feld ohkshtekt mitt feiyah?”
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 Da Absalom hott ksawt zumm Joab, “Gukk moll, ich habb vatt kshikt zu diah un diah ksawt, ‘Kumm do heah so es ich dich zumm kaynich shikka kann fa frohwa, “Favass binn ich do heah kumma funn Gessur? 'S veah bessah gvest fa mich vann ich datt geblivva veah.”’ Nau loss mich da kaynich sayna, un vann ich shuldich binn fa ennich ebbes, loss een mich doht macha.”
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 No is da Joab zumm kaynich ganga un hott eem dess ksawt. Da kaynich hott no da Absalom bei groofa, un eah is kumma un hott sich nunnah gebikt mitt sei ksicht geyyich em bodda fannich em kaynich. No hott da kaynich da Absalom gekist.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.