2 Samuel 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Di Zeruia iahra boo da Joab hott gvist es em kaynich sei hatz falangd fa da Absalom.
1 Joabe, filho de Zeruia, vendo que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 So hott da Joab ebbah an Thekoa kshikt fa en fraw mitt veisheit zrikk bringa funn datt. Eah hott ksawt zu iahra, “Loss oh es vann du am deich en zeit funn dreebsawl gay veahsht fa ebbah dohdes. Du sekk-glaydah oh un salb dich nett mitt ayl, avvah mach dich gukka es vi en fraw es shund lang am dreebsawl leida voah fa ebbah dohdes.
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: — Finja que está muito triste, vista as suas roupas de luto, não se unja com óleo e faça de conta que é uma mulher que há muito tempo está de luto por algum morto.
3 No gay zumm kaynich un sawk dee vadda zu eem.” No hott da Joab iahra di vadda gevva es see sawwa soll.
3 Apresente-se ao rei e diga-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Vo di fraw funn Thekoa zumm kaynich ganga is, is see nunnah kfalla mitt iahra ksicht uf da bodda fa eem eah gevva, un hott ksawt, “Oh kaynich, helf miah!”
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — Ajude-me, ó rei!
5 Da kaynich hott see kfrohkt, “Vass is am dich druvla?” See hott ksawt, “Ich binn en vitt-fraw; mei mann is doht.
5 Então o rei perguntou: — Em que posso ajudá-la? Ela respondeu: — Ai de mim! Sou viúva; o meu marido morreu.
6 Dei mawt hott zvay boova katt. Si henn kfochta mitt-nannah draus im feld, un's voah nimmand fa si funn-nannah du. Aynah hott da annah kshlauwa un hott een doht gmacht.
6 Esta sua serva tinha dois filhos, que brigaram entre si no campo. Como não houve quem os apartasse, um deles matou o outro.
7 Nau shtayt di gans freindshaft geyyich dei mawt un si sawwa, ‘Gebb ivvah zu uns sellah es sei broodah kshlauwa hott, so es miah een doht macha kenna fa's layva funn sei broodah es eah doht gmacht hott. Sellah vayk is da eahvah aw doht.’ Si dayda di aynsisht coal ausgay macha es ich noch ivvahrich habb, un dayda mei mann lossa unni nohma un nohch-kummashaft uf di gans eaht.”
7 Eis que toda a parentela se levantou contra esta sua serva, e estão dizendo: “Entregue-nos aquele que matou o seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida que ele tirou e para que destruamos também o herdeiro.” Assim, querem apagar a última brasa que me restou, não deixando a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Da kaynich hott ksawt zu di fraw, “Gay haym; ich gebb acht uf dee sach fa dich.”
8 O rei disse à mulher: — Vá para a sua casa, e eu darei ordens a seu respeito.
9 Avvah di fraw funn Thekoa hott ksawt zumm kaynich, “Mei hah un kaynich, loss di shuld uf miah un mei daett sei family sei, un loss da kaynich un sei kaynich-shtool frei sei funn di shuld.”
9 Mas a mulher tecoíta disse ao rei: — Ó rei, meu senhor, que a culpa caia sobre mim e sobre a casa de meu pai. O rei e o seu trono sejam inocentes.
10 Da kaynich hott ksawt, “Vann ennich ebbah ebbes sawkt zu diah, bring een zu miah, un eah gebt diah kenn druvvel may.”
10 Então o rei disse: — Se alguém falar contra você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 See hott no ksawt, “Dann loss da kaynich da Hah sei Gott ohbayda so es sellah es dess bloot auseeva vill nett noch may shawda dutt, un es mei boo nett doht gmacht vatt.” Eah hott no ksawt, “So shuah es da Hah laybt, nett ay hoah uf deim boo sei kobb zayld uf da bodda falla.”
11 A mulher acrescentou: — Que o rei se lembre do Davi respondeu: — Tão certo como vive o
12 Di fraw hott no ksawt, “Loss dei mawt ebbes sawwa zu meim hah da kaynich.” Eah hott ksawt, “Shvetz.”
12 Então a mulher disse: — Permita que esta sua serva fale uma palavra ao rei, meu senhor. Ele disse: — Fale.
13 Di fraw hott ksawt, “Favass hosht du so letz gedu geyyich Gott sei leit? Bei vass du yusht nau ksawt hosht, dusht du dich nett selvaht fashuldicha? Fa du hosht dei ayknah boo nett zrikk gebrocht es du fabodda hosht fa haym kumma.
13 E a mulher prosseguiu: — Por que o senhor, meu rei, imaginou tal coisa contra o povo de Deus? Pois, ao pronunciar tal juízo, o rei condena a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Miah missa awl shtauva; miah sinn vi vassah es uf da grund gleaht vatt un nett viddah zammah gegeddaht sei kann. Avvah Gott nemd nett layva vekk. In blatz funn sell macht eah en vayk so es sellah es fabodda is nett fabodda bleibt bei eem.
14 Porque todos temos de morrer; somos como água derramada na terra que já não se pode juntar. Porque Deus não tira a vida, mas encontra meios para que o banido não permaneça afastado de sua presença.
15 Nau binn ich zumm hah mei kaynich kumma veil di leit mich gmacht henn mich feicha. Dei mawt hott gedenkt, ‘Ich shvetz zumm kaynich, fleicht dutt eah vass sei mawt frohkt.
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou. Porque esta sua serva dizia: “Vou falar com o rei, porque talvez ele fará segundo a palavra desta sua serva.
16 Fleicht heaht da kaynich mich un hald mich aus di hand funn sellah es am broviahra is fa mich un mei boo halda funn di eahbshaft es Gott uns gevva hott.’
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que quer destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.”
17 No hott dei mawt gedenkt, ‘Loss es vatt funn meim hah da kaynich miah roo bringa, fa mei hah da kaynich is vi en engel funn Gott am ausmacha vass goot adda evil is. So vatt da Hah dei Gott bei diah sei.’”
17 Dizia mais esta sua serva: “Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade, porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal.” Que o Senhor , seu Deus, esteja com o rei, meu senhor.
18 No hott da kaynich ksawt zu di fraw, “Hald nix funn miah es ich dich frohwa zayl.” Di fraw hott ksawt, “Loss da hah mei kaynich shvetza.”
18 Então o rei disse à mulher: — Não me encubra nada do que vou lhe perguntar. A mulher respondeu: — Pois fale o rei, meu senhor.
19 Da kaynich hott kfrohkt, “Is nett em Joab sei hand in awl demm?” Di fraw hott ksawt, “So shuah es du laybsht, mei hah un kaynich, nimmand kann rechts adda lings drayya funn ennich ebbes es mei hah da kaynich sawkt. Yau, dei gnecht da Joab hott miah ksawt fa dess du, un eah hott awl dee vadda in dei mawt iahra maul gedu.
19 O rei perguntou: — Não é verdade que a mão de Joabe está com você em tudo isto? Ela respondeu: — Juro pela sua vida, ó rei, meu senhor, que ninguém poderá se desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo o que o rei, meu senhor, tem dito. Sim, foi o seu servo Joabe quem me deu ordem e foi ele quem ditou a esta sua serva todas estas palavras.
20 Dei gnecht da Joab hott dess gedu so es di sach fa'ennaht vatt es nau am ohgay is. Mei hah hott di veisheit funn en engel funn Gott—eah vayst alles es am ohgay is im land.”
20 Foi para mudar o aspecto deste caso que o seu servo Joabe fez isto. Porém o meu senhor é tão sábio como um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 No hott da kaynich ksawt zumm Joab, “Gans goot, ich zayl's du. Gay un bring da yung mann Absalom zrikk do heah.”
21 Então o rei disse a Joabe: — Atendi ao seu pedido. Vá e traga o jovem Absalão.
22 Da Joab is no nunnah kfalla mitt seim ksicht uf da bodda fa eem eah gevva, un eah hott da kaynich ksaykend. No hott da Joab ksawt, “Heit vayst dei gnecht es eah gnawt kfunna hott fannich dei awwa, mei hah un kaynich, veil da kaynich dutt vass sei gnecht frohkt.”
22 Joabe se inclinou, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: — Hoje reconheço que obtive favor aos seus olhos, ó rei, meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 No is da Joab an Gessur ganga un hott da Absalom zrikk an Jerusalem gebrocht.
23 Então Joabe se levantou, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Avvah da kaynich hott ksawt, “Eah muss an sei ayya haus gay, eah dauf mei ksicht nett sayna.” So is da Absalom an sei ayya haus ganga un hott em kaynich sei ksicht nett ksenna.
24 Mas o rei disse: — Que ele volte para a sua casa e não veja a minha face. Assim Absalão voltou para a sua casa e não viu a face do rei.
25 Nau's voah nimmand in gans Israel es so shay voah es da Absalom, un es so hohch gacht voah. Funn ovva uf sei kobb biss nunnah an sei fees voah nix letzes an eem.
25 Em todo o Israel não havia homem tão celebrado por sua beleza como Absalão. Desde a planta do pé até o alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 Sei hoah voahra oahrich dikk un eah hott si abshneida missa aymol's yoah vann si zu lang un shveah vadda sinn. Vann eah si gvohwa hott, henn si baut fimf pund gvohwa, vann's gmessa voah mitt di kaynichlich gvicht.
26 Quando cortava o cabelo — e isto se fazia no fim de cada ano, porque o cabelo lhe ficava pesado demais —, seu peso era de mais de dois quilos, segundo o peso real.
27 Da Absalom hott drei boova un ay maydel katt. 'S maydel hott Thamar kaysa un see is en shay maydel vadda.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha. A filha se chamava Tamar e era uma mulher muito bonita.
28 Da Absalom hott zvay yoah in Jerusalem gvoond unni da kaynich sayna.
28 Absalão ficou dois anos em Jerusalém sem ver a face do rei.
29 No hott da Absalom kshikt fa da Joab so es eah een zumm kaynich shikka kann. Avvah da Joab hott's nett gedu fa kumma. No hott eah's zvett mohl vatt kshikt, avvah eah hott's nett gedu.
29 Então mandou chamar Joabe, para o enviar ao rei, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas Joabe ainda não quis vir.
30 No hott da Absalom ksawt zu sei gnechta, “Gukket moll, em Joab sei feld is nayvich meim un eah hott geahsht drinn. Gaynd un shtekket's oh.” So henn em Absalom sei gnechta's feld ohkshtekt mitt feiyah.
30 Então Absalão disse aos seus servos: — Vejam, Joabe tem um pedaço de campo pegado ao meu, e tem cevada nele. Vão lá e ponham fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 No is da Joab am Absalom sei haus ganga un hott een kfrohkt, “Favass henn dei gnechta mei feld ohkshtekt mitt feiyah?”
31 Então Joabe se levantou, foi à casa de Absalão e lhe disse: — Por que os seus servos meteram fogo no pedaço de campo que é meu?
32 Da Absalom hott ksawt zumm Joab, “Gukk moll, ich habb vatt kshikt zu diah un diah ksawt, ‘Kumm do heah so es ich dich zumm kaynich shikka kann fa frohwa, “Favass binn ich do heah kumma funn Gessur? 'S veah bessah gvest fa mich vann ich datt geblivva veah.”’ Nau loss mich da kaynich sayna, un vann ich shuldich binn fa ennich ebbes, loss een mich doht macha.”
32 Absalão respondeu: — Mandei chamá-lo, dizendo: “Venha cá”, para que o envie ao rei, para dizer-lhe o seguinte: “Para que vim de Gesur? Melhor seria ter ficado lá.” Agora quero ver o rei. Se há em mim alguma culpa, que ele me mate.
33 No is da Joab zumm kaynich ganga un hott eem dess ksawt. Da kaynich hott no da Absalom bei groofa, un eah is kumma un hott sich nunnah gebikt mitt sei ksicht geyyich em bodda fannich em kaynich. No hott da kaynich da Absalom gekist.
33 Então Joabe foi ao rei e lhe entregou a mensagem de Absalão. O rei chamou Absalão, e este se apresentou diante dele e inclinou-se sobre o rosto em terra. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.