2 Samuel 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Di Zeruia iahra boo da Joab hott gvist es em kaynich sei hatz falangd fa da Absalom.
1 Ora, Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o coração do rei estava inclinado a Absalão.
2 So hott da Joab ebbah an Thekoa kshikt fa en fraw mitt veisheit zrikk bringa funn datt. Eah hott ksawt zu iahra, “Loss oh es vann du am deich en zeit funn dreebsawl gay veahsht fa ebbah dohdes. Du sekk-glaydah oh un salb dich nett mitt ayl, avvah mach dich gukka es vi en fraw es shund lang am dreebsawl leida voah fa ebbah dohdes.
2 E enviou Joabe a Tecoa, e trouxe de lá uma mulher sábia, e disse a ela: Rogo-te, finge-te ser uma pranteadora, e veste-te da tua indumentária de prantos, e não te unjas com azeite, mas sê como uma mulher que há muito pranteia pelo morto;
3 No gay zumm kaynich un sawk dee vadda zu eem.” No hott da Joab iahra di vadda gevva es see sawwa soll.
3 e achega-te ao rei, e fala-lhe deste modo. Assim, Joabe colocou as palavras na boca da mulher.
4 Vo di fraw funn Thekoa zumm kaynich ganga is, is see nunnah kfalla mitt iahra ksicht uf da bodda fa eem eah gevva, un hott ksawt, “Oh kaynich, helf miah!”
4 E quando a mulher de Tecoa falou ao rei, ela caiu sobre a sua face no chão, e fez reverência, e disse: Socorro, ó rei!
5 Da kaynich hott see kfrohkt, “Vass is am dich druvla?” See hott ksawt, “Ich binn en vitt-fraw; mei mann is doht.
5 E o rei disse a ela: O que te aflige? E ela respondeu: Na verdade sou viúva e o meu marido está morto.
6 Dei mawt hott zvay boova katt. Si henn kfochta mitt-nannah draus im feld, un's voah nimmand fa si funn-nannah du. Aynah hott da annah kshlauwa un hott een doht gmacht.
6 E a tua criada tinha dois filhos, e os dois lutaram entre si no campo, e não houve ninguém para apartá-los, mas um feriu o outro, e o matou.
7 Nau shtayt di gans freindshaft geyyich dei mawt un si sawwa, ‘Gebb ivvah zu uns sellah es sei broodah kshlauwa hott, so es miah een doht macha kenna fa's layva funn sei broodah es eah doht gmacht hott. Sellah vayk is da eahvah aw doht.’ Si dayda di aynsisht coal ausgay macha es ich noch ivvahrich habb, un dayda mei mann lossa unni nohma un nohch-kummashaft uf di gans eaht.”
7 E eis que a família toda se levantou contra a tua criada, e disseram: Entrega aquele que matou o seu irmão, para que possamos matá-lo, pela vida do seu irmão a quem ele matou; e destruiremos também o herdeiro; e assim eles extinguirão o meu carvão que restou, e não deixarão para o meu marido nem nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Da kaynich hott ksawt zu di fraw, “Gay haym; ich gebb acht uf dee sach fa dich.”
8 E o rei disse à mulher: Vai para a tua casa, e darei ordem acerca de ti.
9 Avvah di fraw funn Thekoa hott ksawt zumm kaynich, “Mei hah un kaynich, loss di shuld uf miah un mei daett sei family sei, un loss da kaynich un sei kaynich-shtool frei sei funn di shuld.”
9 E a mulher de Tecoa disse ao rei: Meu senhor, ó rei, a iniquidade seja sobre mim, e sobre a casa de meu pai; e seja inocente o rei e o seu trono.
10 Da kaynich hott ksawt, “Vann ennich ebbah ebbes sawkt zu diah, bring een zu miah, un eah gebt diah kenn druvvel may.”
10 E o rei disse: Qualquer um que disser qualquer coisa para ti, traz-mo a mim, e ele não tocará mais em ti.
11 See hott no ksawt, “Dann loss da kaynich da Hah sei Gott ohbayda so es sellah es dess bloot auseeva vill nett noch may shawda dutt, un es mei boo nett doht gmacht vatt.” Eah hott no ksawt, “So shuah es da Hah laybt, nett ay hoah uf deim boo sei kobb zayld uf da bodda falla.”
11 Então, ela disse: Rogo-te, que o rei se lembre do SENHOR teu Deus, para que não toleres que os vingadores do sangue destruam mais, para que não destruam o meu filho. E ele disse: Como o SENHOR vive, não há de cair nem sequer um cabelo do teu filho ao chão.
12 Di fraw hott no ksawt, “Loss dei mawt ebbes sawwa zu meim hah da kaynich.” Eah hott ksawt, “Shvetz.”
12 Então, a mulher disse: Permite que a tua criada, rogo-te, fale uma palavra ao meu senhor, o rei. E ele disse: Prossegue.
13 Di fraw hott ksawt, “Favass hosht du so letz gedu geyyich Gott sei leit? Bei vass du yusht nau ksawt hosht, dusht du dich nett selvaht fashuldicha? Fa du hosht dei ayknah boo nett zrikk gebrocht es du fabodda hosht fa haym kumma.
13 E a mulher disse: Por que, então, pensaste tal coisa contra o povo de Deus? Porque o rei fala, de fato, tal coisa como alguém que é culpado, posto que o rei não recolhe novamente à casa o seu banido.
14 Miah missa awl shtauva; miah sinn vi vassah es uf da grund gleaht vatt un nett viddah zammah gegeddaht sei kann. Avvah Gott nemd nett layva vekk. In blatz funn sell macht eah en vayk so es sellah es fabodda is nett fabodda bleibt bei eem.
14 Porquanto havemos de morrer, e somos como água derramada no chão, a qual não pode mais ser recolhida; nem Deus respeita pessoa alguma; mas elabora meios para que o seu banido não seja expulso dele.
15 Nau binn ich zumm hah mei kaynich kumma veil di leit mich gmacht henn mich feicha. Dei mawt hott gedenkt, ‘Ich shvetz zumm kaynich, fleicht dutt eah vass sei mawt frohkt.
15 Portanto, agora que vim falar desta coisa ao meu senhor, o rei, é porque o povo me fez temerosa; e a tua criada disse: Quero falar agora com o rei; pode ser que o rei atenda a petição da sua criada.
16 Fleicht heaht da kaynich mich un hald mich aus di hand funn sellah es am broviahra is fa mich un mei boo halda funn di eahbshaft es Gott uns gevva hott.’
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua criada da mão do homem que destruiria a mim e o meu filho conjuntamente, retirando-nos da herança de Deus.
17 No hott dei mawt gedenkt, ‘Loss es vatt funn meim hah da kaynich miah roo bringa, fa mei hah da kaynich is vi en engel funn Gott am ausmacha vass goot adda evil is. So vatt da Hah dei Gott bei diah sei.’”
17 Então, a tua criada disse: A palavra do meu senhor, o rei, agora será consoladora; porque como um anjo de Deus, assim é o meu senhor, o rei, para discernir o bem do mal; portanto o SENHOR teu Deus será contigo.
18 No hott da kaynich ksawt zu di fraw, “Hald nix funn miah es ich dich frohwa zayl.” Di fraw hott ksawt, “Loss da hah mei kaynich shvetza.”
18 Então, o rei respondeu e disse à mulher: Não ocultes de mim, rogo-te, a coisa que te perguntarei. E a mulher disse: Que o meu senhor, o rei, agora fale.
19 Da kaynich hott kfrohkt, “Is nett em Joab sei hand in awl demm?” Di fraw hott ksawt, “So shuah es du laybsht, mei hah un kaynich, nimmand kann rechts adda lings drayya funn ennich ebbes es mei hah da kaynich sawkt. Yau, dei gnecht da Joab hott miah ksawt fa dess du, un eah hott awl dee vadda in dei mawt iahra maul gedu.
19 E o rei disse: Não está a mão de Joabe contigo em tudo isto? E a mulher respondeu, e disse: Como vive a tua alma, meu senhor, o rei, ninguém pode virar à direita ou à esquerda daquilo que o meu senhor, o rei, fala; porque o teu servo Joabe, ele me mandou, e colocou todas estas palavras na boca da tua criada;
20 Dei gnecht da Joab hott dess gedu so es di sach fa'ennaht vatt es nau am ohgay is. Mei hah hott di veisheit funn en engel funn Gott—eah vayst alles es am ohgay is im land.”
20 para ter esta forma de conversa o teu servo Joabe fez esta coisa; e o meu senhor é sábio, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para conhecer todas as coisas que estão na terra.
21 No hott da kaynich ksawt zumm Joab, “Gans goot, ich zayl's du. Gay un bring da yung mann Absalom zrikk do heah.”
21 E o rei disse a Joabe: Eis que, agora, fiz esta coisa; vai, portanto, traz-me de volta o jovem Absalão.
22 Da Joab is no nunnah kfalla mitt seim ksicht uf da bodda fa eem eah gevva, un eah hott da kaynich ksaykend. No hott da Joab ksawt, “Heit vayst dei gnecht es eah gnawt kfunna hott fannich dei awwa, mei hah un kaynich, veil da kaynich dutt vass sei gnecht frohkt.”
22 E Joabe caiu ao chão sobre a sua face, e se curvou, e agradeceu ao rei; e Joabe disse: Hoje o teu servo sabe que tenho achado graça à tua vista, meu senhor, ó rei, por ter o rei atendido à petição do seu servo.
23 No is da Joab an Gessur ganga un hott da Absalom zrikk an Jerusalem gebrocht.
23 Então Joabe se levantou e foi até Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Avvah da kaynich hott ksawt, “Eah muss an sei ayya haus gay, eah dauf mei ksicht nett sayna.” So is da Absalom an sei ayya haus ganga un hott em kaynich sei ksicht nett ksenna.
24 E o rei disse: Que ele torne à sua própria casa, e que não veja a minha face. Assim, Absalão retornou à sua própria casa, e não viu a face do rei.
25 Nau's voah nimmand in gans Israel es so shay voah es da Absalom, un es so hohch gacht voah. Funn ovva uf sei kobb biss nunnah an sei fees voah nix letzes an eem.
25 Porém, em todo o Israel não havia nenhum a ser tão elogiado como Absalão pela sua beleza; desde a sola do pé até a coroa da sua cabeça não havia mácula alguma nele.
26 Sei hoah voahra oahrich dikk un eah hott si abshneida missa aymol's yoah vann si zu lang un shveah vadda sinn. Vann eah si gvohwa hott, henn si baut fimf pund gvohwa, vann's gmessa voah mitt di kaynichlich gvicht.
26 E quando ele raspava a sua cabeça, (porquanto, a cada fim de ano ele a raspava; e como o cabelo lhe pesava, por isso ele o cortava), ele pesava os cabelos da sua cabeça como duzentos shekels segundo o peso do rei.
27 Da Absalom hott drei boova un ay maydel katt. 'S maydel hott Thamar kaysa un see is en shay maydel vadda.
27 E a Absalão nasceram três filhos, e uma filha, cujo nome era Tamar; ela era uma mulher de formosa aparência.
28 Da Absalom hott zvay yoah in Jerusalem gvoond unni da kaynich sayna.
28 Assim, Absalão habitou dois anos completos em Jerusalém, e não viu a face do rei.
29 No hott da Absalom kshikt fa da Joab so es eah een zumm kaynich shikka kann. Avvah da Joab hott's nett gedu fa kumma. No hott eah's zvett mohl vatt kshikt, avvah eah hott's nett gedu.
29 Portanto, Absalão enviou a Joabe, para enviá-lo ao rei; mas ele não quis vir até ele; e, quando ele enviou, novamente, pela segunda vez, ele não quis vir.
30 No hott da Absalom ksawt zu sei gnechta, “Gukket moll, em Joab sei feld is nayvich meim un eah hott geahsht drinn. Gaynd un shtekket's oh.” So henn em Absalom sei gnechta's feld ohkshtekt mitt feiyah.
30 Portanto, ele disse aos seus servos: Vede, o campo de Joabe fica perto do meu, ele tem ali cevada; ide e ateai-lhe fogo. E os servos de Absalão atearam fogo ao campo.
31 No is da Joab am Absalom sei haus ganga un hott een kfrohkt, “Favass henn dei gnechta mei feld ohkshtekt mitt feiyah?”
31 Então Joabe se levantou e veio a Absalão, até a sua casa, e lhe disse: Por que os teus servos atearam fogo ao meu campo?
32 Da Absalom hott ksawt zumm Joab, “Gukk moll, ich habb vatt kshikt zu diah un diah ksawt, ‘Kumm do heah so es ich dich zumm kaynich shikka kann fa frohwa, “Favass binn ich do heah kumma funn Gessur? 'S veah bessah gvest fa mich vann ich datt geblivva veah.”’ Nau loss mich da kaynich sayna, un vann ich shuldich binn fa ennich ebbes, loss een mich doht macha.”
32 E Absalão respondeu a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem aqui para que eu possa te enviar ao rei para dizer: Por que vim de Gesur? Teria sido bom para mim ter permanecido lá; agora, portanto, deixa que eu veja a face do rei; e se houver alguma iniquidade em mim, que ele me mate.
33 No is da Joab zumm kaynich ganga un hott eem dess ksawt. Da kaynich hott no da Absalom bei groofa, un eah is kumma un hott sich nunnah gebikt mitt sei ksicht geyyich em bodda fannich em kaynich. No hott da kaynich da Absalom gekist.
33 Então Joabe veio até o rei e lhe disse: E quando ele chamou Absalão, ele veio ao rei, e se curvou com sua face até o chão perante o rei; e o rei beijou Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.