2 Samuel 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 Di Zeruia iahra boo da Joab hott gvist es em kaynich sei hatz falangd fa da Absalom.
1 Conhecendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei estava inclinado para Absalão,
2 So hott da Joab ebbah an Thekoa kshikt fa en fraw mitt veisheit zrikk bringa funn datt. Eah hott ksawt zu iahra, “Loss oh es vann du am deich en zeit funn dreebsawl gay veahsht fa ebbah dohdes. Du sekk-glaydah oh un salb dich nett mitt ayl, avvah mach dich gukka es vi en fraw es shund lang am dreebsawl leida voah fa ebbah dohdes.
2 Enviou Joabe a Tecoa, e tomou de lá uma mulher e disse-lhe: Ora, finge que estás de luto; veste roupas de luto, e não te unjas com óleo, e sê como uma mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 No gay zumm kaynich un sawk dee vadda zu eem.” No hott da Joab iahra di vadda gevva es see sawwa soll.
3 E vai ao rei, e fala-lhe conforme a esta palavra. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Vo di fraw funn Thekoa zumm kaynich ganga is, is see nunnah kfalla mitt iahra ksicht uf da bodda fa eem eah gevva, un hott ksawt, “Oh kaynich, helf miah!”
4 E a mulher tecoíta falou ao rei, e, deitando-se com o rosto em terra, se prostrou e disse: Salva-me, ó rei.
5 Da kaynich hott see kfrohkt, “Vass is am dich druvla?” See hott ksawt, “Ich binn en vitt-fraw; mei mann is doht.
5 E disse-lhe o rei: Que tens? E disse ela: Na verdade sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 Dei mawt hott zvay boova katt. Si henn kfochta mitt-nannah draus im feld, un's voah nimmand fa si funn-nannah du. Aynah hott da annah kshlauwa un hott een doht gmacht.
6 Tinha, pois, a tua serva dois filhos, e estes brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; assim um feriu ao outro, e o matou.
7 Nau shtayt di gans freindshaft geyyich dei mawt un si sawwa, ‘Gebb ivvah zu uns sellah es sei broodah kshlauwa hott, so es miah een doht macha kenna fa's layva funn sei broodah es eah doht gmacht hott. Sellah vayk is da eahvah aw doht.’ Si dayda di aynsisht coal ausgay macha es ich noch ivvahrich habb, un dayda mei mann lossa unni nohma un nohch-kummashaft uf di gans eaht.”
7 E eis que toda a linhagem se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, por causa da vida de seu irmão, a quem matou, e para que destruamos também ao herdeiro. Assim apagarão a brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem remanescente sobre a terra.
8 Da kaynich hott ksawt zu di fraw, “Gay haym; ich gebb acht uf dee sach fa dich.”
8 E disse o rei à mulher: Vai para tua casa; e eu mandarei ordem acerca de ti.
9 Avvah di fraw funn Thekoa hott ksawt zumm kaynich, “Mei hah un kaynich, loss di shuld uf miah un mei daett sei family sei, un loss da kaynich un sei kaynich-shtool frei sei funn di shuld.”
9 E disse a mulher tecoíta ao rei: A injustiça, rei meu senhor, venha sobre mim e sobre a casa de meu pai; e o rei e o seu trono fique inculpável.
10 Da kaynich hott ksawt, “Vann ennich ebbah ebbes sawkt zu diah, bring een zu miah, un eah gebt diah kenn druvvel may.”
10 E disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 See hott no ksawt, “Dann loss da kaynich da Hah sei Gott ohbayda so es sellah es dess bloot auseeva vill nett noch may shawda dutt, un es mei boo nett doht gmacht vatt.” Eah hott no ksawt, “So shuah es da Hah laybt, nett ay hoah uf deim boo sei kobb zayld uf da bodda falla.”
11 E disse ela: Ora, lembre-se o rei do Senhor seu Deus, para que os vingadores do sangue não prossigam na destruição, e não exterminem a meu filho. Então disse ele: Vive o Senhor, que não há de cair no chão nem um dos cabelos de teu filho.
12 Di fraw hott no ksawt, “Loss dei mawt ebbes sawwa zu meim hah da kaynich.” Eah hott ksawt, “Shvetz.”
12 Então disse a mulher: Peço-te que a tua serva fale uma palavra ao rei meu senhor. E disse ele: Fala.
13 Di fraw hott ksawt, “Favass hosht du so letz gedu geyyich Gott sei leit? Bei vass du yusht nau ksawt hosht, dusht du dich nett selvaht fashuldicha? Fa du hosht dei ayknah boo nett zrikk gebrocht es du fabodda hosht fa haym kumma.
13 E disse a mulher: Por que, pois, pensaste tu uma tal coisa contra o povo de Deus? Porque, falando o rei tal palavra, fica como culpado; visto que o rei não torna a trazer o seu desterrado.
14 Miah missa awl shtauva; miah sinn vi vassah es uf da grund gleaht vatt un nett viddah zammah gegeddaht sei kann. Avvah Gott nemd nett layva vekk. In blatz funn sell macht eah en vayk so es sellah es fabodda is nett fabodda bleibt bei eem.
14 Porque certamente morreremos, e seremos como águas derramadas na terra que não se ajuntam mais; Deus, pois, lhe não tirará a vida, mas cogita meios, para que não fique banido dele o seu desterrado.
15 Nau binn ich zumm hah mei kaynich kumma veil di leit mich gmacht henn mich feicha. Dei mawt hott gedenkt, ‘Ich shvetz zumm kaynich, fleicht dutt eah vass sei mawt frohkt.
15 E se eu agora vim falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; dizia, pois, a tua serva: Falarei, pois, ao rei; porventura fará o rei segundo a palavra da sua serva.
16 Fleicht heaht da kaynich mich un hald mich aus di hand funn sellah es am broviahra is fa mich un mei boo halda funn di eahbshaft es Gott uns gevva hott.’
16 Porque o rei ouvirá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir juntamente a mim e a meu filho da herança de Deus.
17 No hott dei mawt gedenkt, ‘Loss es vatt funn meim hah da kaynich miah roo bringa, fa mei hah da kaynich is vi en engel funn Gott am ausmacha vass goot adda evil is. So vatt da Hah dei Gott bei diah sei.’”
17 Dizia mais a tua serva: Seja agora a palavra do rei meu senhor para descanso; porque como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para ouvir o bem e o mal; e o SENHOR teu Deus será contigo.
18 No hott da kaynich ksawt zu di fraw, “Hald nix funn miah es ich dich frohwa zayl.” Di fraw hott ksawt, “Loss da hah mei kaynich shvetza.”
18 Então respondeu o rei, e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. E disse a mulher: Ora fale o rei, meu senhor.
19 Da kaynich hott kfrohkt, “Is nett em Joab sei hand in awl demm?” Di fraw hott ksawt, “So shuah es du laybsht, mei hah un kaynich, nimmand kann rechts adda lings drayya funn ennich ebbes es mei hah da kaynich sawkt. Yau, dei gnecht da Joab hott miah ksawt fa dess du, un eah hott awl dee vadda in dei mawt iahra maul gedu.
19 E disse o rei: Não é verdade que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? E respondeu a mulher, e disse: Vive a tua alma, ó rei meu senhor, que ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem falado: Porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem, e foi ele que pôs na boca da tua serva todas estas palavras:
20 Dei gnecht da Joab hott dess gedu so es di sach fa'ennaht vatt es nau am ohgay is. Mei hah hott di veisheit funn en engel funn Gott—eah vayst alles es am ohgay is im land.”
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto; porém sábio é meu senhor, conforme à sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que há na terra.
21 No hott da kaynich ksawt zumm Joab, “Gans goot, ich zayl's du. Gay un bring da yung mann Absalom zrikk do heah.”
21 Então o rei disse a Joabe: Eis que fiz isto; vai, pois, e torna a trazer o jovem Absalão.
22 Da Joab is no nunnah kfalla mitt seim ksicht uf da bodda fa eem eah gevva, un eah hott da kaynich ksaykend. No hott da Joab ksawt, “Heit vayst dei gnecht es eah gnawt kfunna hott fannich dei awwa, mei hah un kaynich, veil da kaynich dutt vass sei gnecht frohkt.”
22 Então Joabe se prostrou sobre o seu rosto em terra, e se inclinou, e agradeceu ao rei; e disse Joabe: Hoje conhece o teu servo que achei graça aos teus olhos, ó rei meu senhor, porque o rei fez segundo a palavra do teu servo.
23 No is da Joab an Gessur ganga un hott da Absalom zrikk an Jerusalem gebrocht.
23 Levantou-se, pois, Joabe, e foi a Gesur, e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 Avvah da kaynich hott ksawt, “Eah muss an sei ayya haus gay, eah dauf mei ksicht nett sayna.” So is da Absalom an sei ayya haus ganga un hott em kaynich sei ksicht nett ksenna.
24 E disse o rei: Torne para a sua casa, e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa, e não viu a face do rei.
25 Nau's voah nimmand in gans Israel es so shay voah es da Absalom, un es so hohch gacht voah. Funn ovva uf sei kobb biss nunnah an sei fees voah nix letzes an eem.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão belo e tão aprazível como Absalão; desde a planta do pé até à cabeça não havia nele defeito algum.
26 Sei hoah voahra oahrich dikk un eah hott si abshneida missa aymol's yoah vann si zu lang un shveah vadda sinn. Vann eah si gvohwa hott, henn si baut fimf pund gvohwa, vann's gmessa voah mitt di kaynichlich gvicht.
26 E, quando tosquiava a sua cabeça (e sucedia que no fim de cada ano a tosquiava, porquanto muito lhe pesava, e por isso a tosquiava), pesava o cabelo da sua cabeça duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Da Absalom hott drei boova un ay maydel katt. 'S maydel hott Thamar kaysa un see is en shay maydel vadda.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; e esta era mulher formosa à vista.
28 Da Absalom hott zvay yoah in Jerusalem gvoond unni da kaynich sayna.
28 Assim ficou Absalão dois anos inteiros em Jerusalém, e não viu a face do rei.
29 No hott da Absalom kshikt fa da Joab so es eah een zumm kaynich shikka kann. Avvah da Joab hott's nett gedu fa kumma. No hott eah's zvett mohl vatt kshikt, avvah eah hott's nett gedu.
29 Mandou, pois, Absalão chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém não quis vir a ele; e enviou ainda segunda vez e, contudo, não quis vir.
30 No hott da Absalom ksawt zu sei gnechta, “Gukket moll, em Joab sei feld is nayvich meim un eah hott geahsht drinn. Gaynd un shtekket's oh.” So henn em Absalom sei gnechta's feld ohkshtekt mitt feiyah.
30 Então disse aos seus servos: Vedes ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide, e ponde-lhe fogo. E os servos de Absalão puseram fogo ao pedaço de campo.
31 No is da Joab am Absalom sei haus ganga un hott een kfrohkt, “Favass henn dei gnechta mei feld ohkshtekt mitt feiyah?”
31 Então Joabe se levantou, e veio a Absalão, em casa, e disse-lhe: Por que puseram os teus servos fogo ao pedaço de campo que é meu?
32 Da Absalom hott ksawt zumm Joab, “Gukk moll, ich habb vatt kshikt zu diah un diah ksawt, ‘Kumm do heah so es ich dich zumm kaynich shikka kann fa frohwa, “Favass binn ich do heah kumma funn Gessur? 'S veah bessah gvest fa mich vann ich datt geblivva veah.”’ Nau loss mich da kaynich sayna, un vann ich shuldich binn fa ennich ebbes, loss een mich doht macha.”
32 E disse Absalão a Joabe: Eis que enviei a ti, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, veja eu a face do rei; e, se há ainda em mim alguma culpa, que me mate.
33 No is da Joab zumm kaynich ganga un hott eem dess ksawt. Da kaynich hott no da Absalom bei groofa, un eah is kumma un hott sich nunnah gebikt mitt sei ksicht geyyich em bodda fannich em kaynich. No hott da kaynich da Absalom gekist.
33 Então foi Joabe ao rei, e assim lho disse. Então chamou a Absalão, e ele se apresentou ao rei, e se inclinou sobre o seu rosto em terra diante do rei; e o rei beijou a Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.