2 Samuel 12

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 No hott da Hah da Nathan zumm Dawfit kshikt. Vo eah zu eem kumma is hott eah ksawt, “Es voahra zvay mennah in en shtatt, aynah voah reich un da annah voah oahm.
1 O Senhor mandou a Davi o profeta Natã; este entrou em sua casa e disse-lhe: Dois homens moravam na mesma cidade, um rico e outro pobre.
2 Da reich mann hott feel shohf un kee katt.
2 O rico possuía ovelhas e bois em grande quantidade;
3 Avvah da oahm mann hott yusht ay glay shibli katt es eah gekawft katt hott. Eah hott's ufgezowwa un's is ufgvaxa mitt eem un sei kinnah. Es hott gessa funn seim ess-sach un gedrunka funn seim kobli. Es hott in sei eahm kshlohfa. Es voah zu eem vi ayns funn sei mayt.
3 o pobre, porém, só tinha uma ovelha, pequenina, que ele comprara. Ele a criava e ela crescia junto dele, com os seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu copo e dormindo no seu seio; era para ele como uma filha.
4 No moll ay dawk is psuch zumm reicha mann kumma. Avvah eah hott nett vella funn sei ayya fee shlachta un's rishta fa sei psuch es zu eem kumma is. In blatz funn sell, hott eah em oahma mann sei shibli gnumma un hott's grisht fa's psuch es zu eem kumma is.”
4 Certo dia, chegou à casa do homem rico a visita de um estranho, e ele, não querendo tomar de suas ovelhas nem de seus bois para aprontá-los e dar de comer ao hóspede que lhe tinha chegado, foi e apoderou-se da ovelhinha do pobre, preparando-a para o seu hóspede.
5 Em Dawfit sei zann hott gleedich gebrend geyyich deah mann un eah hott ksawt zumm Nathan, “So shuah es da Hah laybt, deah mann sett doht gmacht sei!
5 Davi, indignado contra tal homem, disse a Natã: Pela vida de Deus! O homem que fez isso merece a morte.
6 Eah muss fiah mohl so feel zrikk betzawla fa sell shibli, veil eah dess ding gedu hott, un kenn bamhatzichkeit katt hott.”
6 Ele restituirá sete vezes o valor da ovelha, por ter feito isso e não ter tido compaixão.
7 No hott da Nathan ksawt zumm Dawfit, “Du bisht da mann! Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel, sawkt: ‘Ich habb dich ksalbt fa kaynich sei funn Israel, un habb dich aus di hand fumm Saul gnumma.
7 Natã disse então a Davi: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: ungi-te rei de Israel, salvei-te das mãos de Saul,
8 Ich habb dei meishtah sei haus zu diah gevva, un sei veivah in dei eahm gedu. Ich habb diah's haus funn Israel un Juda gevva. Un vann dess nett genunk gvest veah, hett ich diah noch may gevva.
8 dei-te a casa do teu senhor e pus as suas mulheres nos teus braços. Entreguei-te a casa de Israel e de Judá e, se isso fosse ainda pouco, eu teria ajuntado outros favores.
9 Favass hosht du em Hah sei vatt fa'acht bei so evil du in sei awwa? Du hosht da Uriah da Hethiddah nunnah kshlauwa mitt em shvatt un hosht sei fraw gnumma fa dei aykni sei. Du hosht een doht gmacht mitt em shvatt funn di Ammoniddah.
9 Por que desprezaste o Senhor, fazendo o que é mau aos seus olhos? Feriste com a espada Urias, o hiteu, para fazer de sua mulher a tua esposa, e o fizeste perecer pela espada dos amonitas.
10 Fasell zayld's shvatt dei haus nee nett falossa, veil du mich fa'acht hosht un em Uriah da Hethiddah sei fraw zu diah gnumma fa dei fraw sei.’
10 Por isso, jamais se afastará a espada de tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias, o hiteu, para fazer dela a tua esposa.
11 Dess is vass da Hah sawkt: ‘Ich zayl evil uf dich bringa aus deim ayya haus. Fannich dei aykni awwa zayl ich dei veivah nemma un si zu ebbah shunsht gevva es diah nayksht is. Un eah zayld shlohfa mitt dei veivah im hella dawk.
11 Eis o que diz o Senhor: vou fazer com que se levantem contra ti males vindos de tua própria casa. Sob os teus olhos, tomarei as tuas mulheres e dá-las-ei a um outro que dormirá com elas à luz do sol!
12 Du hosht dess hinna rumm gedu, avvah ich zayl dess ding du im hella dawk fannich gans Israel.’”
12 Porque agiste em segredo, mas eu o farei diante de todo o Israel e diante do sol.
13 No hott da Dawfit ksawt zumm Nathan, “Ich habb ksindicht geyyich da Hah.” Da Nathan hott ksawt zu eem, “Da Hah hott dei sind vekk gnumma. Du zaylsht nett shtauva.
13 Davi disse a Natã: Pequei contra o Senhor. Natã respondeu-lhe: O Senhor perdoa o teu pecado; não morrerás.
14 Bei dess ding du hosht du di feinda fumm Hah glost leshtahra. Fasell zayld da boo shtauva es geboahra is zu diah.”
14 Todavia, como desprezaste o Senhor com essa ação, morrerá o filho que te nasceu.
15 No is da Nathan haym ganga. Un da Hah hott's kind gmacht oahrich grank sei es zumm Dawfit geboahra voah bei em Uriah sei fraw.
15 E Natã voltou para sua casa. O Senhor feriu o menino que a mulher de Urias tinha dado a Davi, e ele adoeceu gravemente.
16 Da Dawfit hott da Hah ohgebayda fa's kind. Eah hott kfasht un is nei ganga un hott gansi necht uf em bodda gleyya.
16 Davi suplicou ao Senhor pelo menino; jejuou e passou a noite em sua casa prostrado por terra, vestido com um saco.
17 Di eldishti funn seim haus voahra nayvich eem un henn broviaht een greeya fa ufshtay fumm bodda, avvah eah hott's nett gedu un hott aw nix gessa mitt eena.
17 Os anciãos de sua casa, de pé junto dele, insistiam em que ele se levantasse do chão, mas ele não o quis, nem tomou com eles alimento algum.
18 Uf em sivvada dawk is es kind kshtauva. Avvah em Dawfit sei gnechta henn sich kfeicht eem sawwa es es kind doht voah, veil si gedenkt henn, “Diveil es es kind noch levendich voah henn miah kshvetzt zu eem un eah hott uns nett abkeicht. Vee feel may mecht eah sich nau vay du vann miah eem sawwa, ‘Es kind is doht’?”
18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos do rei não ousavam dar-lhe a notícia, pensando: Quando o menino ainda vivia, nós lhe falávamos e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá agora, se lhe anunciarmos que o menino morreu? Seria uma desgraça.
19 Da Dawfit hott ksenna es di gnechta am pishbahra voahra unnich nannah, un eah hott fameikt es es kind doht is. No hott eah kfrohkt, “Is es kind doht?” Si henn ksawt, “Yau, eah is doht.”
19 Davi notou que seus servos cochichavam entre si, e compreendeu que o menino morrera. Perguntou-lhes: Morreu o menino? Sim, responderam-lhe.
20 No is da Dawfit ufkshtanna fumm bodda. Eah hott sich gvesha un ksalbt, un hott anri glaydah ohgedu. No is eah im Hah sei haus nei ganga un hott da Hah gedeend. Noch sellem is eah in sei ayya haus ganga, hott kfrohkt fa ess-sach un hott gessa.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se, mudou de roupa e entrou na casa do Senhor para se prostrar. De volta à sua casa, mandou que lhe servissem a refeição, e comeu.
21 Sei gnechta henn een no kfrohkt, “Vass is dess es du gedu hosht? Diveil es es kind noch glaybt hott, hosht du kfasht un keild; avvah nau es es kind doht is, shtaysht du uf un esht.”
21 Seus servos disseram-lhe: Que fazes? Quando a criança ainda vivia, jejuavas e choravas; agora, que morreu, tu te levantas e comes.
22 Eah hott ksawt, “Diveil es es kind noch glaybt hott, habb ich kfasht un keild. Ich habb gedenkt, ‘Veah vayst? Da Hah mecht gnaydich sei zu miah un's kind layva lossa.’
22 Eu jejuava e orava pelo menino enquanto vivia, respondeu ele, porque dizia comigo: Quem sabe, talvez o Senhor terá pena de mim e o menino ficará bom?
23 Avvah nau siddah es eah doht is, favass sett ich fashta? Kann ich een viddah zrikk bringa? Ich zayl zu eem gay, avvah eah zayld nett zrikk kumma zu miah.”
23 Mas agora, que morreu, para que jejuar ainda? Posso por acaso fazê-lo voltar à vida? Eu é que irei para junto dele; ele, porém, não voltará mais a mim!
24 No hott da Dawfit sei fraw di Bathsheba gedraysht, is nei ganga un hott kshlohfa mitt iahra. See hott no en kind grikt un si henn een Solomon kaysa. Da Hah hott een leeb katt,
24 Davi consolou Betsabé, sua mulher. Foi procurá-la e dormiu com ela. Ela concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Salomão. O Senhor o amou,
25 un hott vatt kshikt deich da brofayt Nathan, un eah hott een Jedidiah kaysa, veil da Hah een leeb katt hott.
25 e revelou isto a Davi por intermédio do profeta Natã, que deu ao menino o sobrenome de Amado-de-Javé, segundo a ordem do Senhor.
26 Da Joab hott no kfochta mitt Rabba, di kinnah fumm Ammon, un hott di kaynich-shtatt ivvah-gnumma.
26 Joab, que sitiava Raba dos amonitas, apoderou-se da cidade das Águas.
27 Da Joab hott no mennah kshikt mitt vatt zumm Dawfit, un hott ksawt, “Ich habb kfochta geyyich Rabba un habb shund di vassah-shtatt ivvah-gnumma.
27 E enviou a Davi mensageiros com esta notícia: Assaltei Raba e ocupei a cidade das Águas.
28 Nau bring di ivvahricha greeks-leit zammah, umring di shtatt un nemm see ivvah. Shunsht vann ich di shtatt ivvah-nemm, dann vatt see miah nohch kaysa.”
28 Ajunta o resto do exército, vem acampar perto da cidade e tomá-la, para não acontecer que, tomando-a eu, seja-lhe dado o meu nome.
29 So hott da Dawfit di gans army zammah grikt un si sinn an Rabba ganga. Datt hott da Dawfit di shtatt kfochta un hott see ivvah-gnumma.
29 Reuniu Davi todo o exército e foi contra Raba, assaltando-a e tomando-a.
30 Eah hott no da krohn ab fumm kaynich sei kobb gnumma—deah krohn hott fimf un sivvatzich pund gvohwa in gold mitt en keshtlichah shtay drinn—un eah voah no uf em Dawfit sei kobb gedu. Eah hott feel shtoft aus di shtatt gnumma.
30 Tirou a coroa da cabeça de Milcom. Esta pesava um talento de ouro, e era ornada de uma pedra preciosa, que foi colocada sobre a cabeça de Davi. O rei levou da cidade grande quantidade de despojos.
31 Eah hott aw di leit raus gebrocht es in di shtatt voahra, un hott si gmacht shaffa mitt hand-sayya, grubb-hakka un ex, un hott si an di eahvet gedu fa bakka-shtay macha. Eah hott dess gedu zu awl di Ammoniddah shtett. No is da Dawfit un awl sei leit zrikk an Jerusalem ganga.
31 Quanto à sua população, fê-la sair para empregá-la em serrar, em trabalhar com a picareta e o machado e em fazer tijolos. Assim fez com todas as cidades dos amonitas. E Davi voltou com todas as suas tropas para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.