2 Samuel 12

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 No hott da Hah da Nathan zumm Dawfit kshikt. Vo eah zu eem kumma is hott eah ksawt, “Es voahra zvay mennah in en shtatt, aynah voah reich un da annah voah oahm.
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 Da reich mann hott feel shohf un kee katt.
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 Avvah da oahm mann hott yusht ay glay shibli katt es eah gekawft katt hott. Eah hott's ufgezowwa un's is ufgvaxa mitt eem un sei kinnah. Es hott gessa funn seim ess-sach un gedrunka funn seim kobli. Es hott in sei eahm kshlohfa. Es voah zu eem vi ayns funn sei mayt.
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 No moll ay dawk is psuch zumm reicha mann kumma. Avvah eah hott nett vella funn sei ayya fee shlachta un's rishta fa sei psuch es zu eem kumma is. In blatz funn sell, hott eah em oahma mann sei shibli gnumma un hott's grisht fa's psuch es zu eem kumma is.”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 Em Dawfit sei zann hott gleedich gebrend geyyich deah mann un eah hott ksawt zumm Nathan, “So shuah es da Hah laybt, deah mann sett doht gmacht sei!
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 Eah muss fiah mohl so feel zrikk betzawla fa sell shibli, veil eah dess ding gedu hott, un kenn bamhatzichkeit katt hott.”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 No hott da Nathan ksawt zumm Dawfit, “Du bisht da mann! Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel, sawkt: ‘Ich habb dich ksalbt fa kaynich sei funn Israel, un habb dich aus di hand fumm Saul gnumma.
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 Ich habb dei meishtah sei haus zu diah gevva, un sei veivah in dei eahm gedu. Ich habb diah's haus funn Israel un Juda gevva. Un vann dess nett genunk gvest veah, hett ich diah noch may gevva.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 Favass hosht du em Hah sei vatt fa'acht bei so evil du in sei awwa? Du hosht da Uriah da Hethiddah nunnah kshlauwa mitt em shvatt un hosht sei fraw gnumma fa dei aykni sei. Du hosht een doht gmacht mitt em shvatt funn di Ammoniddah.
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 Fasell zayld's shvatt dei haus nee nett falossa, veil du mich fa'acht hosht un em Uriah da Hethiddah sei fraw zu diah gnumma fa dei fraw sei.’
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 Dess is vass da Hah sawkt: ‘Ich zayl evil uf dich bringa aus deim ayya haus. Fannich dei aykni awwa zayl ich dei veivah nemma un si zu ebbah shunsht gevva es diah nayksht is. Un eah zayld shlohfa mitt dei veivah im hella dawk.
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 Du hosht dess hinna rumm gedu, avvah ich zayl dess ding du im hella dawk fannich gans Israel.’”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 No hott da Dawfit ksawt zumm Nathan, “Ich habb ksindicht geyyich da Hah.” Da Nathan hott ksawt zu eem, “Da Hah hott dei sind vekk gnumma. Du zaylsht nett shtauva.
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 Bei dess ding du hosht du di feinda fumm Hah glost leshtahra. Fasell zayld da boo shtauva es geboahra is zu diah.”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 No is da Nathan haym ganga. Un da Hah hott's kind gmacht oahrich grank sei es zumm Dawfit geboahra voah bei em Uriah sei fraw.
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 Da Dawfit hott da Hah ohgebayda fa's kind. Eah hott kfasht un is nei ganga un hott gansi necht uf em bodda gleyya.
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 Di eldishti funn seim haus voahra nayvich eem un henn broviaht een greeya fa ufshtay fumm bodda, avvah eah hott's nett gedu un hott aw nix gessa mitt eena.
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 Uf em sivvada dawk is es kind kshtauva. Avvah em Dawfit sei gnechta henn sich kfeicht eem sawwa es es kind doht voah, veil si gedenkt henn, “Diveil es es kind noch levendich voah henn miah kshvetzt zu eem un eah hott uns nett abkeicht. Vee feel may mecht eah sich nau vay du vann miah eem sawwa, ‘Es kind is doht’?”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 Da Dawfit hott ksenna es di gnechta am pishbahra voahra unnich nannah, un eah hott fameikt es es kind doht is. No hott eah kfrohkt, “Is es kind doht?” Si henn ksawt, “Yau, eah is doht.”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 No is da Dawfit ufkshtanna fumm bodda. Eah hott sich gvesha un ksalbt, un hott anri glaydah ohgedu. No is eah im Hah sei haus nei ganga un hott da Hah gedeend. Noch sellem is eah in sei ayya haus ganga, hott kfrohkt fa ess-sach un hott gessa.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 Sei gnechta henn een no kfrohkt, “Vass is dess es du gedu hosht? Diveil es es kind noch glaybt hott, hosht du kfasht un keild; avvah nau es es kind doht is, shtaysht du uf un esht.”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 Eah hott ksawt, “Diveil es es kind noch glaybt hott, habb ich kfasht un keild. Ich habb gedenkt, ‘Veah vayst? Da Hah mecht gnaydich sei zu miah un's kind layva lossa.’
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 Avvah nau siddah es eah doht is, favass sett ich fashta? Kann ich een viddah zrikk bringa? Ich zayl zu eem gay, avvah eah zayld nett zrikk kumma zu miah.”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 No hott da Dawfit sei fraw di Bathsheba gedraysht, is nei ganga un hott kshlohfa mitt iahra. See hott no en kind grikt un si henn een Solomon kaysa. Da Hah hott een leeb katt,
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 un hott vatt kshikt deich da brofayt Nathan, un eah hott een Jedidiah kaysa, veil da Hah een leeb katt hott.
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 Da Joab hott no kfochta mitt Rabba, di kinnah fumm Ammon, un hott di kaynich-shtatt ivvah-gnumma.
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 Da Joab hott no mennah kshikt mitt vatt zumm Dawfit, un hott ksawt, “Ich habb kfochta geyyich Rabba un habb shund di vassah-shtatt ivvah-gnumma.
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 Nau bring di ivvahricha greeks-leit zammah, umring di shtatt un nemm see ivvah. Shunsht vann ich di shtatt ivvah-nemm, dann vatt see miah nohch kaysa.”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 So hott da Dawfit di gans army zammah grikt un si sinn an Rabba ganga. Datt hott da Dawfit di shtatt kfochta un hott see ivvah-gnumma.
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 Eah hott no da krohn ab fumm kaynich sei kobb gnumma—deah krohn hott fimf un sivvatzich pund gvohwa in gold mitt en keshtlichah shtay drinn—un eah voah no uf em Dawfit sei kobb gedu. Eah hott feel shtoft aus di shtatt gnumma.
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 Eah hott aw di leit raus gebrocht es in di shtatt voahra, un hott si gmacht shaffa mitt hand-sayya, grubb-hakka un ex, un hott si an di eahvet gedu fa bakka-shtay macha. Eah hott dess gedu zu awl di Ammoniddah shtett. No is da Dawfit un awl sei leit zrikk an Jerusalem ganga.
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.