2 Samuel 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 No hott da Hah da Nathan zumm Dawfit kshikt. Vo eah zu eem kumma is hott eah ksawt, “Es voahra zvay mennah in en shtatt, aynah voah reich un da annah voah oahm.
1 O Senhor enviou Natã a Davi. Chegando Natã a Davi, disse-lhe: Havia numa cidade dois homens, um rico e outro pobre.
2 Da reich mann hott feel shohf un kee katt.
2 Tinha o rico ovelhas e gado em grande número;
3 Avvah da oahm mann hott yusht ay glay shibli katt es eah gekawft katt hott. Eah hott's ufgezowwa un's is ufgvaxa mitt eem un sei kinnah. Es hott gessa funn seim ess-sach un gedrunka funn seim kobli. Es hott in sei eahm kshlohfa. Es voah zu eem vi ayns funn sei mayt.
3 mas o pobre não tinha coisa nenhuma, senão uma cordeirinha que comprara e criara, e que em sua casa crescera, junto com seus filhos; comia do seu bocado e do seu copo bebia; dormia nos seus braços, e a tinha como filha.
4 No moll ay dawk is psuch zumm reicha mann kumma. Avvah eah hott nett vella funn sei ayya fee shlachta un's rishta fa sei psuch es zu eem kumma is. In blatz funn sell, hott eah em oahma mann sei shibli gnumma un hott's grisht fa's psuch es zu eem kumma is.”
4 Vindo um viajante ao homem rico, não quis este tomar das suas ovelhas e do gado para dar de comer ao viajante que viera a ele; mas tomou a cordeirinha do homem pobre e a preparou para o homem que lhe havia chegado.
5 Em Dawfit sei zann hott gleedich gebrend geyyich deah mann un eah hott ksawt zumm Nathan, “So shuah es da Hah laybt, deah mann sett doht gmacht sei!
5 Então, o furor de Davi se acendeu sobremaneira contra aquele homem, e disse a Natã: Tão certo como vive o Senhor , o homem que fez isso deve ser morto.
6 Eah muss fiah mohl so feel zrikk betzawla fa sell shibli, veil eah dess ding gedu hott, un kenn bamhatzichkeit katt hott.”
6 E pela cordeirinha restituirá quatro vezes, porque fez tal coisa e porque não se compadeceu.
7 No hott da Nathan ksawt zumm Dawfit, “Du bisht da mann! Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel, sawkt: ‘Ich habb dich ksalbt fa kaynich sei funn Israel, un habb dich aus di hand fumm Saul gnumma.
7 Então, disse Natã a Davi: Tu és o homem. Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel e eu te livrei das mãos de Saul;
8 Ich habb dei meishtah sei haus zu diah gevva, un sei veivah in dei eahm gedu. Ich habb diah's haus funn Israel un Juda gevva. Un vann dess nett genunk gvest veah, hett ich diah noch may gevva.
8 dei-te a casa de teu senhor e as mulheres de teu senhor em teus braços e também te dei a casa de Israel e de Judá; e, se isto fora pouco, eu teria acrescentado tais e tais coisas.
9 Favass hosht du em Hah sei vatt fa'acht bei so evil du in sei awwa? Du hosht da Uriah da Hethiddah nunnah kshlauwa mitt em shvatt un hosht sei fraw gnumma fa dei aykni sei. Du hosht een doht gmacht mitt em shvatt funn di Ammoniddah.
9 Por que, pois, desprezaste a palavra do Senhor , fazendo o que era mau perante ele? A Urias, o heteu, feriste à espada; e a sua mulher tomaste por mulher, depois de o matar com a espada dos filhos de Amom.
10 Fasell zayld's shvatt dei haus nee nett falossa, veil du mich fa'acht hosht un em Uriah da Hethiddah sei fraw zu diah gnumma fa dei fraw sei.’
10 Agora, pois, não se apartará a espada jamais da tua casa, porquanto me desprezaste e tomaste a mulher de Urias, o heteu, para ser tua mulher.
11 Dess is vass da Hah sawkt: ‘Ich zayl evil uf dich bringa aus deim ayya haus. Fannich dei aykni awwa zayl ich dei veivah nemma un si zu ebbah shunsht gevva es diah nayksht is. Un eah zayld shlohfa mitt dei veivah im hella dawk.
11 Assim diz o Senhor : Eis que da tua própria casa suscitarei o mal sobre ti, e tomarei tuas mulheres à tua própria vista, e as darei a teu próximo, o qual se deitará com elas, em plena luz deste sol.
12 Du hosht dess hinna rumm gedu, avvah ich zayl dess ding du im hella dawk fannich gans Israel.’”
12 Porque tu o fizeste em oculto, mas eu farei isto perante todo o Israel e perante o sol.
13 No hott da Dawfit ksawt zumm Nathan, “Ich habb ksindicht geyyich da Hah.” Da Nathan hott ksawt zu eem, “Da Hah hott dei sind vekk gnumma. Du zaylsht nett shtauva.
13 Então, disse Davi a Natã: Pequei contra o Senhor . Disse Natã a Davi: Também o Senhor te perdoou o teu pecado; não morrerás.
14 Bei dess ding du hosht du di feinda fumm Hah glost leshtahra. Fasell zayld da boo shtauva es geboahra is zu diah.”
14 Mas, posto que com isto deste motivo a que blasfemassem os inimigos do Senhor , também o filho que te nasceu morrerá.
15 No is da Nathan haym ganga. Un da Hah hott's kind gmacht oahrich grank sei es zumm Dawfit geboahra voah bei em Uriah sei fraw.
15 Então, Natã foi para sua casa. E o
16 Da Dawfit hott da Hah ohgebayda fa's kind. Eah hott kfasht un is nei ganga un hott gansi necht uf em bodda gleyya.
16 Buscou Davi a Deus pela criança; jejuou Davi e, vindo, passou a noite prostrado em terra.
17 Di eldishti funn seim haus voahra nayvich eem un henn broviaht een greeya fa ufshtay fumm bodda, avvah eah hott's nett gedu un hott aw nix gessa mitt eena.
17 Então, os anciãos da sua casa se achegaram a ele, para o levantar da terra; porém ele não quis e não comeu com eles.
18 Uf em sivvada dawk is es kind kshtauva. Avvah em Dawfit sei gnechta henn sich kfeicht eem sawwa es es kind doht voah, veil si gedenkt henn, “Diveil es es kind noch levendich voah henn miah kshvetzt zu eem un eah hott uns nett abkeicht. Vee feel may mecht eah sich nau vay du vann miah eem sawwa, ‘Es kind is doht’?”
18 Ao sétimo dia, morreu a criança; e temiam os servos de Davi informá-lo de que a criança era morta, porque diziam: Eis que, estando a criança ainda viva, lhe falávamos, porém não dava ouvidos à nossa voz; como, pois, lhe diremos que a criança é morta? Porque mais se afligirá.
19 Da Dawfit hott ksenna es di gnechta am pishbahra voahra unnich nannah, un eah hott fameikt es es kind doht is. No hott eah kfrohkt, “Is es kind doht?” Si henn ksawt, “Yau, eah is doht.”
19 Viu, porém, Davi que seus servos cochichavam uns com os outros e entendeu que a criança era morta, pelo que disse aos seus servos: É morta a criança? Eles responderam: Morreu.
20 No is da Dawfit ufkshtanna fumm bodda. Eah hott sich gvesha un ksalbt, un hott anri glaydah ohgedu. No is eah im Hah sei haus nei ganga un hott da Hah gedeend. Noch sellem is eah in sei ayya haus ganga, hott kfrohkt fa ess-sach un hott gessa.
20 Então, Davi se levantou da terra; lavou-se, ungiu-se, mudou de vestes, entrou na Casa do Senhor e adorou; depois, veio para sua casa e pediu pão; puseram-no diante dele, e ele comeu.
21 Sei gnechta henn een no kfrohkt, “Vass is dess es du gedu hosht? Diveil es es kind noch glaybt hott, hosht du kfasht un keild; avvah nau es es kind doht is, shtaysht du uf un esht.”
21 Disseram-lhe seus servos: Que é isto que fizeste? Pela criança viva jejuaste e choraste; porém, depois que ela morreu, te levantaste e comeste pão.
22 Eah hott ksawt, “Diveil es es kind noch glaybt hott, habb ich kfasht un keild. Ich habb gedenkt, ‘Veah vayst? Da Hah mecht gnaydich sei zu miah un's kind layva lossa.’
22 Respondeu ele: Vivendo ainda a criança, jejuei e chorei, porque dizia: Quem sabe se o Senhor se compadecerá de mim, e continuará viva a criança?
23 Avvah nau siddah es eah doht is, favass sett ich fashta? Kann ich een viddah zrikk bringa? Ich zayl zu eem gay, avvah eah zayld nett zrikk kumma zu miah.”
23 Porém, agora que é morta, por que jejuaria eu? Poderei eu fazê-la voltar? Eu irei a ela, porém ela não voltará para mim.
24 No hott da Dawfit sei fraw di Bathsheba gedraysht, is nei ganga un hott kshlohfa mitt iahra. See hott no en kind grikt un si henn een Solomon kaysa. Da Hah hott een leeb katt,
24 Então, Davi veio a Bate-Seba, consolou-a e se deitou com ela; teve ela um filho a quem Davi deu o nome de Salomão; e o Senhor o amou.
25 un hott vatt kshikt deich da brofayt Nathan, un eah hott een Jedidiah kaysa, veil da Hah een leeb katt hott.
25 Davi o entregou nas mãos do profeta Natã, e este lhe chamou Jedidias, por amor do Senhor .
26 Da Joab hott no kfochta mitt Rabba, di kinnah fumm Ammon, un hott di kaynich-shtatt ivvah-gnumma.
26 Entretanto, pelejou Joabe contra Rabá, dos filhos de Amom, e tomou a cidade real.
27 Da Joab hott no mennah kshikt mitt vatt zumm Dawfit, un hott ksawt, “Ich habb kfochta geyyich Rabba un habb shund di vassah-shtatt ivvah-gnumma.
27 Então, mandou Joabe mensageiros a Davi e disse: Pelejei contra Rabá e tomei a cidade das águas.
28 Nau bring di ivvahricha greeks-leit zammah, umring di shtatt un nemm see ivvah. Shunsht vann ich di shtatt ivvah-nemm, dann vatt see miah nohch kaysa.”
28 Ajunta, pois, agora o resto do povo, e cerca a cidade, e toma-a, para não suceder que, tomando-a eu, se aclame sobre ela o meu nome.
29 So hott da Dawfit di gans army zammah grikt un si sinn an Rabba ganga. Datt hott da Dawfit di shtatt kfochta un hott see ivvah-gnumma.
29 Reuniu, pois, Davi a todo o povo, e marchou para Rabá, e pelejou contra ela, e a tomou.
30 Eah hott no da krohn ab fumm kaynich sei kobb gnumma—deah krohn hott fimf un sivvatzich pund gvohwa in gold mitt en keshtlichah shtay drinn—un eah voah no uf em Dawfit sei kobb gedu. Eah hott feel shtoft aus di shtatt gnumma.
30 Tirou a coroa da cabeça do seu rei; o peso da coroa era de um talento de ouro, e havia nela pedras preciosas, e foi posta na cabeça de Davi; e da cidade levou mui grande despojo.
31 Eah hott aw di leit raus gebrocht es in di shtatt voahra, un hott si gmacht shaffa mitt hand-sayya, grubb-hakka un ex, un hott si an di eahvet gedu fa bakka-shtay macha. Eah hott dess gedu zu awl di Ammoniddah shtett. No is da Dawfit un awl sei leit zrikk an Jerusalem ganga.
31 Trazendo o povo que havia nela, fê-lo passar a serras, e a picaretas, e a machados de ferro, e em fornos de tijolos; e assim fez a todas as cidades dos filhos de Amom. Voltou Davi com todo o povo para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.