2 Samuel 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 No hott da Hah da Nathan zumm Dawfit kshikt. Vo eah zu eem kumma is hott eah ksawt, “Es voahra zvay mennah in en shtatt, aynah voah reich un da annah voah oahm.
1 E o Senhor enviou a Davi o profeta Natã. Ao chegar, ele disse a Davi: "Dois homens viviam numa cidade, um era rico e o outro, pobre.
2 Da reich mann hott feel shohf un kee katt.
2 O rico possuía muitas ovelhas e bois,
3 Avvah da oahm mann hott yusht ay glay shibli katt es eah gekawft katt hott. Eah hott's ufgezowwa un's is ufgvaxa mitt eem un sei kinnah. Es hott gessa funn seim ess-sach un gedrunka funn seim kobli. Es hott in sei eahm kshlohfa. Es voah zu eem vi ayns funn sei mayt.
3 mas o pobre nada tinha, senão uma cordeirinha que havia comprado. Ele a criou, e ela cresceu com ele e com seus filhos. Ela comia junto dele, bebia do seu copo e até dormia em seus braços. Era como uma filha para ele.
4 No moll ay dawk is psuch zumm reicha mann kumma. Avvah eah hott nett vella funn sei ayya fee shlachta un's rishta fa sei psuch es zu eem kumma is. In blatz funn sell, hott eah em oahma mann sei shibli gnumma un hott's grisht fa's psuch es zu eem kumma is.”
4 "Certo dia, um viajante chegou à casa do rico, e este não quis pegar uma de suas próprias ovelhas ou do seus bois para preparar-lhe uma refeição. Em vez disso, preparou para o visitante a cordeira que pertencia ao pobre".
5 Em Dawfit sei zann hott gleedich gebrend geyyich deah mann un eah hott ksawt zumm Nathan, “So shuah es da Hah laybt, deah mann sett doht gmacht sei!
5 Então, Davi encheu-se de ira contra o homem e disse a Natã: "Juro pelo nome do Senhor que o homem que fez isso merece a morte!
6 Eah muss fiah mohl so feel zrikk betzawla fa sell shibli, veil eah dess ding gedu hott, un kenn bamhatzichkeit katt hott.”
6 Deverá pagar quatro vezes o preço da cordeira, porquanto agiu sem misericórdia".
7 No hott da Nathan ksawt zumm Dawfit, “Du bisht da mann! Dess is vass da Hah, da Gott funn Israel, sawkt: ‘Ich habb dich ksalbt fa kaynich sei funn Israel, un habb dich aus di hand fumm Saul gnumma.
7 Então Natã disse a Davi: "Você é esse homem! Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel, e livrei-o das mãos de Saul.
8 Ich habb dei meishtah sei haus zu diah gevva, un sei veivah in dei eahm gedu. Ich habb diah's haus funn Israel un Juda gevva. Un vann dess nett genunk gvest veah, hett ich diah noch may gevva.
8 Dei-lhe a casa e as mulheres do seu senhor. Dei-lhe a nação de Israel e Judá. E, se tudo isso não fosse suficiente, eu lhe teria dado mais ainda.
9 Favass hosht du em Hah sei vatt fa'acht bei so evil du in sei awwa? Du hosht da Uriah da Hethiddah nunnah kshlauwa mitt em shvatt un hosht sei fraw gnumma fa dei aykni sei. Du hosht een doht gmacht mitt em shvatt funn di Ammoniddah.
9 Por que você desprezou a palavra do Senhor, fazendo o que ele reprova? Você matou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e ficou com a mulher dele.
10 Fasell zayld's shvatt dei haus nee nett falossa, veil du mich fa'acht hosht un em Uriah da Hethiddah sei fraw zu diah gnumma fa dei fraw sei.’
10 Por isso, a espada nunca se afastará de sua família, pois você me desprezou e tomou a mulher de Urias, o hitita, para ser sua mulher’.
11 Dess is vass da Hah sawkt: ‘Ich zayl evil uf dich bringa aus deim ayya haus. Fannich dei aykni awwa zayl ich dei veivah nemma un si zu ebbah shunsht gevva es diah nayksht is. Un eah zayld shlohfa mitt dei veivah im hella dawk.
11 "Assim diz o Senhor: ‘De sua própria família trarei desgraça sobre você. Tomarei as suas mulheres diante dos seus próprios olhos e as darei a outro; e ele se deitará com elas em plena luz do dia.
12 Du hosht dess hinna rumm gedu, avvah ich zayl dess ding du im hella dawk fannich gans Israel.’”
12 Você fez isso às escondidas, mas eu o farei diante de todo o Israel, em plena luz do dia’ ".
13 No hott da Dawfit ksawt zumm Nathan, “Ich habb ksindicht geyyich da Hah.” Da Nathan hott ksawt zu eem, “Da Hah hott dei sind vekk gnumma. Du zaylsht nett shtauva.
13 Então Davi disse a Natã: "Pequei contra o Senhor! " E Natã respondeu: "O Senhor perdoou o seu pecado. Você não morrerá.
14 Bei dess ding du hosht du di feinda fumm Hah glost leshtahra. Fasell zayld da boo shtauva es geboahra is zu diah.”
14 Entretanto, uma vez que você insultou o Senhor, o menino morrerá".
15 No is da Nathan haym ganga. Un da Hah hott's kind gmacht oahrich grank sei es zumm Dawfit geboahra voah bei em Uriah sei fraw.
15 Depois que Natã foi para casa, o Senhor fez adoecer o filho que a mulher de Urias dera a Davi.
16 Da Dawfit hott da Hah ohgebayda fa's kind. Eah hott kfasht un is nei ganga un hott gansi necht uf em bodda gleyya.
16 E Davi implorou a Deus em favor da criança. Ele jejuou e, entrando em casa, passou a noite deitado no chão.
17 Di eldishti funn seim haus voahra nayvich eem un henn broviaht een greeya fa ufshtay fumm bodda, avvah eah hott's nett gedu un hott aw nix gessa mitt eena.
17 Os oficiais do palácio tentaram fazê-lo levantar-se do chão, mas ele não quis, e recusou comer.
18 Uf em sivvada dawk is es kind kshtauva. Avvah em Dawfit sei gnechta henn sich kfeicht eem sawwa es es kind doht voah, veil si gedenkt henn, “Diveil es es kind noch levendich voah henn miah kshvetzt zu eem un eah hott uns nett abkeicht. Vee feel may mecht eah sich nau vay du vann miah eem sawwa, ‘Es kind is doht’?”
18 Sete dias depois a criança morreu. Os conselheiros de Davi estavam com medo de dizer-lhe que a criança estava morta, e comentavam: "Enquanto a criança ainda estava viva, falamos com ele, e ele não quis escutar-nos. Como vamos dizer-lhe que a criança morreu? Ele poderá cometer alguma loucura! "
19 Da Dawfit hott ksenna es di gnechta am pishbahra voahra unnich nannah, un eah hott fameikt es es kind doht is. No hott eah kfrohkt, “Is es kind doht?” Si henn ksawt, “Yau, eah is doht.”
19 Davi, percebendo que seus conselheiros cochichavam entre si, compreendeu que a criança estava morta e perguntou: "A criança morreu? " "Sim, morreu", responderam eles.
20 No is da Dawfit ufkshtanna fumm bodda. Eah hott sich gvesha un ksalbt, un hott anri glaydah ohgedu. No is eah im Hah sei haus nei ganga un hott da Hah gedeend. Noch sellem is eah in sei ayya haus ganga, hott kfrohkt fa ess-sach un hott gessa.
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Depois entrou no santuário do Senhor e adorou. E voltando ao palácio, pediu que lhe preparassem uma refeição e comeu.
21 Sei gnechta henn een no kfrohkt, “Vass is dess es du gedu hosht? Diveil es es kind noch glaybt hott, hosht du kfasht un keild; avvah nau es es kind doht is, shtaysht du uf un esht.”
21 Seus conselheiros lhe perguntaram: "Por que ages assim? Enquanto a criança estava viva, jejuaste e choraste; mas, agora que a criança está morta, te levantas e comes! "
22 Eah hott ksawt, “Diveil es es kind noch glaybt hott, habb ich kfasht un keild. Ich habb gedenkt, ‘Veah vayst? Da Hah mecht gnaydich sei zu miah un's kind layva lossa.’
22 Ele respondeu: "Enquanto a criança ainda estava viva, jejuei e chorei. Eu pensava: ‘Quem sabe? Talvez o Senhor tenha misericórdia de mim e deixe a criança viver’.
23 Avvah nau siddah es eah doht is, favass sett ich fashta? Kann ich een viddah zrikk bringa? Ich zayl zu eem gay, avvah eah zayld nett zrikk kumma zu miah.”
23 Mas agora que ela morreu, por que deveria jejuar? Poderia eu trazê-la de volta à vida? Eu irei até ela, mas ela não voltará para mim".
24 No hott da Dawfit sei fraw di Bathsheba gedraysht, is nei ganga un hott kshlohfa mitt iahra. See hott no en kind grikt un si henn een Solomon kaysa. Da Hah hott een leeb katt,
24 Depois Davi consolou sua mulher Bate-Seba e deitou-se com ela, e ela teve um menino, a quem Davi deu o nome de Salomão. E o Senhor o amou
25 un hott vatt kshikt deich da brofayt Nathan, un eah hott een Jedidiah kaysa, veil da Hah een leeb katt hott.
25 e, por isso, enviou o profeta Natã para dizer a Davi que, o menino deveria chamar-se Jedidias.
26 Da Joab hott no kfochta mitt Rabba, di kinnah fumm Ammon, un hott di kaynich-shtatt ivvah-gnumma.
26 Enquanto isso, Joabe atacou Rabá dos amonitas e conquistou a fortaleza real.
27 Da Joab hott no mennah kshikt mitt vatt zumm Dawfit, un hott ksawt, “Ich habb kfochta geyyich Rabba un habb shund di vassah-shtatt ivvah-gnumma.
27 Então mandou mensageiros a Davi, dizendo: "Lutei contra Rabá e apoderei-me dos seus reservatórios de água.
28 Nau bring di ivvahricha greeks-leit zammah, umring di shtatt un nemm see ivvah. Shunsht vann ich di shtatt ivvah-nemm, dann vatt see miah nohch kaysa.”
28 Agora, convoca o restante do exército, cerca a cidade e conquista-a. Se não, eu terei a fama de havê-la conquistado".
29 So hott da Dawfit di gans army zammah grikt un si sinn an Rabba ganga. Datt hott da Dawfit di shtatt kfochta un hott see ivvah-gnumma.
29 Então, Davi convocou todo o exército, foi a Rabá, atacou a cidade e a conquistou.
30 Eah hott no da krohn ab fumm kaynich sei kobb gnumma—deah krohn hott fimf un sivvatzich pund gvohwa in gold mitt en keshtlichah shtay drinn—un eah voah no uf em Dawfit sei kobb gedu. Eah hott feel shtoft aus di shtatt gnumma.
30 A seguir tirou a coroa da cabeça de Milcom, uma coroa de ouro de trinta e cinco quilos; ornamentada com pedras preciosas. E ela foi colocada na cabeça de Davi. Ele levou uma grande quantidade de bens da cidade
31 Eah hott aw di leit raus gebrocht es in di shtatt voahra, un hott si gmacht shaffa mitt hand-sayya, grubb-hakka un ex, un hott si an di eahvet gedu fa bakka-shtay macha. Eah hott dess gedu zu awl di Ammoniddah shtett. No is da Dawfit un awl sei leit zrikk an Jerusalem ganga.
31 e levou também os seus habitantes, designando-lhes trabalhos com serras, picaretas e machados, além da fabricação de tijolos. Davi fez assim com todas as cidades amonitas. Depois voltou com todo o seu exército para Jerusalém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.