2 Samuel 11
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Im free-yoah, an di zeit es kaynicha in da greek gayn, hott da Dawfit da Joab mitt em kaynich sei gnechta un di gans Israeliddah army naus kshikt. Si henn di Ammoniddah kshlauwa un henn di shtatt Rabba eikshpatt. Avvah da Dawfit is an Jerusalem geblivva.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, Davi enviou Joabe, seus oficiais e todo o Israel. Eles destruíram os filhos de Amom e sitiaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Ay ohvet is da Dawfit ufkshtanna funn seim bett un is rumm gloffa uf em dach fumm kaynich-haus. Funn datt hott eah en fraw ksenna am sich vesha. See voah en oahrichi shayni fraw.
2 Uma tarde, Davi se levantou do seu leito e andava passeando no terraço do palácio real. Dali viu uma mulher que estava tomando banho; ela era muito bonita.
3 No hott da Dawfit ebbah kshikt fa ausfinna veyyich iahra, un da mann hott ksawt, “Is dess nett em Eliam sei maydel di Bathsheba, di fraw fumm Uriah da Hethiddah?”
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: — É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Da Dawfit hott no leit kshikt fa see hohla. See is zu eem kumma un eah hott kshlohfa mitt iahra. Noch demm es see sich rein gmacht hott funn iahra unreinichkeit is see viddah haym ganga.
4 Então Davi mandou mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Ora, Bate-Seba tinha acabado de se purificar da impureza da menstruação. Depois, ela voltou para casa.
5 Di fraw is uf em family vayk vadda un hott no vatt kshikt zumm Dawfit, un hott ksawt, “Ich binn uf em family vayk.”
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: — Estou grávida.
6 No hott da Dawfit dess vatt kshikt zumm Joab, “Shikk da Uriah, da Hethiddah, zu miah.” So hott da Joab een zumm Dawfit kshikt.
6 Então Davi enviou mensageiros a Joabe, dizendo: — Mande-me Urias, o heteu. E Joabe mandou Urias a Davi.
7 Vo da Uriah zumm Dawfit kumma is hott eah een kfrohkt vi's am gay is mitt em Joab un di greeks-gnechta, un vi da greek am gay is.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 No hott da Dawfit ksawt zumm Uriah, “Gay nunnah an dei haymet un vesh dei fees.” So is da Uriah aus em kaynich-haus ganga, un's voah aw en kshenk fumm kaynich eem nohch kshikt.
8 Depois, Davi disse a Urias: — Vá para casa e descanse. Urias saiu do palácio real, e logo saiu atrás dele um presente do rei.
9 Avvah da Uriah hott kshlohfa an di deah fumm kaynich-haus mitt awl di gnechta funn seim meishtah, un is nett nunnah an sei haymet ganga.
9 Porém Urias dormiu junto ao portão do palácio, com todos os servos do seu senhor, e não foi para casa.
10 Vo si em Dawfit ksawt henn, “Da Uriah is nett haym ganga,” hott eah ksawt zu eem, “Bisht du nett funn veit ab kumma? Favass bisht du nett haym ganga?”
10 Relataram isso a Davi, dizendo: — Urias não foi para casa. Então Davi disse a Urias: — Você não vem de uma viagem? Por que não foi para casa?
11 Da Uriah hott ksawt zumm Dawfit, “Di Bundes-Lawt un Israel un Juda sinn am in tents bleiva, un mei meishtah da Joab un mei meishtah sei greeks-gnechta sinn am draus in di feldah shlohfa. Vee kend ich an mei haus gay fa essa un drinka, un mitt mei fraw shlohfa? So voah es du laybsht un dei sayl laybt, dann doon ich so en ding nett!”
11 Urias respondeu: — A arca, Israel e Judá ficam em tendas. Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa, comer e beber e me deitar com a minha mulher? Juro pela vida do rei que não faria tal coisa.
12 No hott da Dawfit ksawt zu eem, “Bleib do noch ay dawk no meiya shikk ich dich zrikk.” So is da Uriah sellah dawk un da neksht in Jerusalem geblivva.
12 Então Davi disse a Urias: — Fique aqui ainda hoje. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Da Dawfit hott een no bei groofa fa essa un drinka mitt eem, un sellah vayk hott da Dawfit een ksoffa gmacht. Avvah ohvets is da Uriah nunnah ganga un hott kshlohfa in seim bett mitt sei meishtah sei gnechta, un is nett haym ganga.
13 Davi o convidou para comer e beber com ele, e o embebedou. À tarde, Urias saiu e foi deitar-se no seu leito, na companhia dos servos de seu senhor. Ele não foi para casa.
14 Da neksht meiya hott da Dawfit en breef kshrivva zumm Joab un hott'n mitt em Uriah kshikt.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 Eah hott dess kshrivva, “Du da Uriah fanna nuff vo's fechtes es shlimsht is. No zeeyet zrikk funn eem so es eah nunnah kshlauwa vatt un doht gmacht vatt.”
15 Na carta escreveu o seguinte: “Ponham Urias na linha de frente, onde o combate for mais intenso. Depois deixem-no sozinho, para que seja ferido e morra.”
16 So diveil es da Joab di shtatt umringd katt hott, hott eah da Uriah an en blatz gedu vo eah gvist hott es di shteikshta mennah am zrikk fechta voahra.
16 Tendo sitiado a cidade, Joabe pôs Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Vo di mennah funn di shtatt raus kumma sinn fa fechta geyyich da Joab, sinn samm fumm Dawfit sei greeks-gnechta kfalla, un da Uriah, da Hethiddah, voah aw doht gmacht.
17 Os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe. Alguns dos oficiais de Davi foram mortos; e morreu também Urias, o heteu.
18 Da Joab hott no alles ufkshrivva vi's ganga is veyyich dee fecht un hott's zumm Dawfit kshikt.
18 Então Joabe enviou notícias a Davi, informando tudo o que havia acontecido na batalha.
19 Da Joab hott ksawt zumm mann es da breef gedrawwa hott, “Vann du moll faddich bisht em kaynich alles sawwa veyyich dee fecht,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: — Quando você terminar de contar ao rei os acontecimentos desta batalha,
20 dann mecht eah bays vadda un sawwa, ‘Favass sind diah so nayksht an di shtatt ganga fa fechta? Hend diah nett gvist es si sheesa zayla funn di vand?
20 é possível que ele fique indignado e pergunte: “Por que vocês chegaram assim perto da cidade para lutar? Não sabiam que eles iriam atirar da muralha?
21 Veah hott da Abimelech, em Jerubbeseth sei boo, doht gmacht? Hott nett en veibsmensh en mill-shtay runnah kshmissa uf een funn di vand so es eah kshtauva is in Thebez? Favass sind diah so nayksht an di vand ganga?’ Vann da kaynich sell frohkt funn diah dann sawk du eem, ‘Dei gnecht da Uriah da Hethiddah is aw doht.’”
21 Quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que, do alto da muralha, lançou sobre ele uma pedra de moinho e o matou, em Tebes? Por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Então você dirá: — Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
22 No is da mann zumm Dawfit ganga mitt em breef un hott eem alles ksawt es da Joab em ksawt hott fa sawwa.
22 O mensageiro partiu e, chegando, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 Da mann hott ksawt zumm Dawfit, “Di mennah voahra zu shteik fa uns un sinn raus in's feld kumma geyyich uns, avvah miah henn si zrikk gedrivva biss an's doah funn di shtatt.
23 O mensageiro disse a Davi: — Na verdade, aqueles homens eram mais fortes do que nós e saíram para lutar contra nós em campo aberto. Mas nós fomos contra eles, até a entrada do portão.
24 No henn di mennah mitt bows iahra arrows kshossa funn di vand an di gnechta, un edlichi fumm kaynich sei mennah voahra doht gmacht. Un dei gnecht da Uriah da Hethiddah is aw doht.”
24 Então os flecheiros, do alto da muralha, atiraram contra os servos do rei, e alguns deles foram mortos. Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
25 Da Dawfit hott no ksawt zumm mann, “Sawk dess zumm Joab: ‘Loss dess dich nett baddahra, es shvatt frest aynah grawt vi da annah. Gay geyyich di shtatt un nemm see ivvah.’ Sawk dess zumm Joab un drohsht een.”
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Diga a Joabe que não encare isso como um mal, porque a espada devora tanto este como aquele. Que ele intensifique o seu ataque à cidade até conquistá-la. Quanto a você, encoraje Joabe.
26 Vo em Uriah sei fraw keaht hott es iahra mann doht is, hott see keild ivvah een.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido era morto, ela chorou por ele.
27 Vo see moll ivvah iahra dreebsawl voah, hott da Dawfit see ruff gebrocht an sei haus un see is sei fraw vadda. No hott see en kind katt bei eem. Avvah dee sach es da Dawfit gedu hott voah evil zumm Hah.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Porém isto que Davi tinha feito pareceu mau aos olhos do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.