2 Samuel 11

Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Im free-yoah, an di zeit es kaynicha in da greek gayn, hott da Dawfit da Joab mitt em kaynich sei gnechta un di gans Israeliddah army naus kshikt. Si henn di Ammoniddah kshlauwa un henn di shtatt Rabba eikshpatt. Avvah da Dawfit is an Jerusalem geblivva.
1 E aconteceu que, tendo decorrido um ano, no tempo em que os reis saem à guerra, enviou Davi a Joabe, e com ele os seus servos, e a todo o Israel; e eles destruíram os filhos de Amom, e cercaram a Rabá; porém Davi ficou em Jerusalém.
2 Ay ohvet is da Dawfit ufkshtanna funn seim bett un is rumm gloffa uf em dach fumm kaynich-haus. Funn datt hott eah en fraw ksenna am sich vesha. See voah en oahrichi shayni fraw.
2 E aconteceu que numa tarde Davi se levantou do seu leito, e andava passeando no terraço da casa real, e viu do terraço a uma mulher que se estava lavando; e era esta mulher mui formosa à vista.
3 No hott da Dawfit ebbah kshikt fa ausfinna veyyich iahra, un da mann hott ksawt, “Is dess nett em Eliam sei maydel di Bathsheba, di fraw fumm Uriah da Hethiddah?”
3 E mandou Davi indagar quem era aquela mulher; e disseram: Porventura não é esta Bate-Seba, filha de Eliã, mulher de Urias, o heteu?
4 Da Dawfit hott no leit kshikt fa see hohla. See is zu eem kumma un eah hott kshlohfa mitt iahra. Noch demm es see sich rein gmacht hott funn iahra unreinichkeit is see viddah haym ganga.
4 Então enviou Davi mensageiros, e mandou trazê-la; e ela veio, e ele se deitou com ela (pois já estava purificada da sua imundícia); então voltou ela para sua casa.
5 Di fraw is uf em family vayk vadda un hott no vatt kshikt zumm Dawfit, un hott ksawt, “Ich binn uf em family vayk.”
5 E a mulher concebeu; e mandou dizer a Davi: Estou grávida.
6 No hott da Dawfit dess vatt kshikt zumm Joab, “Shikk da Uriah, da Hethiddah, zu miah.” So hott da Joab een zumm Dawfit kshikt.
6 Então Davi mandou dizer a Joabe: Envia-me Urias, o heteu. E Joabe enviou Urias a Davi.
7 Vo da Uriah zumm Dawfit kumma is hott eah een kfrohkt vi's am gay is mitt em Joab un di greeks-gnechta, un vi da greek am gay is.
7 Vindo, pois, Urias a ele, perguntou Davi como passava Joabe, e como estava o povo, e como ia a guerra.
8 No hott da Dawfit ksawt zumm Uriah, “Gay nunnah an dei haymet un vesh dei fees.” So is da Uriah aus em kaynich-haus ganga, un's voah aw en kshenk fumm kaynich eem nohch kshikt.
8 Depois disse Davi a Urias: Desce à tua casa, e lava os teus pés. E, saindo Urias da casa real, logo lhe foi mandado um presente da mesa do rei.
9 Avvah da Uriah hott kshlohfa an di deah fumm kaynich-haus mitt awl di gnechta funn seim meishtah, un is nett nunnah an sei haymet ganga.
9 Porém Urias se deitou à porta da casa real, com todos os servos do seu senhor; e não desceu à sua casa.
10 Vo si em Dawfit ksawt henn, “Da Uriah is nett haym ganga,” hott eah ksawt zu eem, “Bisht du nett funn veit ab kumma? Favass bisht du nett haym ganga?”
10 E fizeram saber isto a Davi, dizendo: Urias não desceu a sua casa. Então disse Davi à Urias: Não vens tu duma jornada? Por que não desceste à tua casa?
11 Da Uriah hott ksawt zumm Dawfit, “Di Bundes-Lawt un Israel un Juda sinn am in tents bleiva, un mei meishtah da Joab un mei meishtah sei greeks-gnechta sinn am draus in di feldah shlohfa. Vee kend ich an mei haus gay fa essa un drinka, un mitt mei fraw shlohfa? So voah es du laybsht un dei sayl laybt, dann doon ich so en ding nett!”
11 E disse Urias a Davi: A arca, e Israel, e Judá ficaram em tendas; e Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados no campo; e hei de eu entrar na minha casa, para comer e beber, e para me deitar com minha mulher? Pela tua vida, e pela vida da tua alma, não farei tal coisa.
12 No hott da Dawfit ksawt zu eem, “Bleib do noch ay dawk no meiya shikk ich dich zrikk.” So is da Uriah sellah dawk un da neksht in Jerusalem geblivva.
12 Então disse Davi a Urias: Demora-te aqui ainda hoje, e amanhã te despedirei. Urias, pois, ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Da Dawfit hott een no bei groofa fa essa un drinka mitt eem, un sellah vayk hott da Dawfit een ksoffa gmacht. Avvah ohvets is da Uriah nunnah ganga un hott kshlohfa in seim bett mitt sei meishtah sei gnechta, un is nett haym ganga.
13 E Davi o convidou, e comeu e bebeu diante dele, e o embebedou; e à tarde saiu a deitar-se na sua cama com os servos de seu senhor; porém não desceu à sua casa.
14 Da neksht meiya hott da Dawfit en breef kshrivva zumm Joab un hott'n mitt em Uriah kshikt.
14 E sucedeu que pela manhã Davi escreveu uma carta a Joabe; e mandou-lha por mão de Urias.
15 Eah hott dess kshrivva, “Du da Uriah fanna nuff vo's fechtes es shlimsht is. No zeeyet zrikk funn eem so es eah nunnah kshlauwa vatt un doht gmacht vatt.”
15 Escreveu na carta, dizendo: Ponde a Urias na frente da maior força da peleja; e retirai-vos de detrás dele, para que seja ferido e morra.
16 So diveil es da Joab di shtatt umringd katt hott, hott eah da Uriah an en blatz gedu vo eah gvist hott es di shteikshta mennah am zrikk fechta voahra.
16 Aconteceu, pois, que, tendo Joabe observado bem a cidade, pôs a Urias no lugar onde sabia que havia homens valentes.
17 Vo di mennah funn di shtatt raus kumma sinn fa fechta geyyich da Joab, sinn samm fumm Dawfit sei greeks-gnechta kfalla, un da Uriah, da Hethiddah, voah aw doht gmacht.
17 E, saindo os homens da cidade, e pelejando com Joabe, caíram alguns do povo, dos servos de Davi; e morreu também Urias, o heteu.
18 Da Joab hott no alles ufkshrivva vi's ganga is veyyich dee fecht un hott's zumm Dawfit kshikt.
18 Então enviou Joabe, e fez saber a Davi todo o sucesso daquela peleja.
19 Da Joab hott ksawt zumm mann es da breef gedrawwa hott, “Vann du moll faddich bisht em kaynich alles sawwa veyyich dee fecht,
19 E deu ordem ao mensageiro, dizendo: Acabando tu de contar ao rei todo o sucesso desta peleja,
20 dann mecht eah bays vadda un sawwa, ‘Favass sind diah so nayksht an di shtatt ganga fa fechta? Hend diah nett gvist es si sheesa zayla funn di vand?
20 E sucedendo que o rei se encolerize, e te diga: Por que vos chegastes tão perto da cidade a pelejar? Não sabíeis vós que haviam de atirar do muro?
21 Veah hott da Abimelech, em Jerubbeseth sei boo, doht gmacht? Hott nett en veibsmensh en mill-shtay runnah kshmissa uf een funn di vand so es eah kshtauva is in Thebez? Favass sind diah so nayksht an di vand ganga?’ Vann da kaynich sell frohkt funn diah dann sawk du eem, ‘Dei gnecht da Uriah da Hethiddah is aw doht.’”
21 Quem feriu a Abimeleque, filho de Jerubesete? Não lançou uma mulher sobre ele do muro um pedaço de uma mó corredora, de que morreu em Tebes? Por que vos chegastes ao muro? Então dirás: Também morreu teu servo Urias, o heteu.
22 No is da mann zumm Dawfit ganga mitt em breef un hott eem alles ksawt es da Joab em ksawt hott fa sawwa.
22 E foi o mensageiro, e entrou, e fez saber a Davi tudo o que Joabe o enviara a dizer.
23 Da mann hott ksawt zumm Dawfit, “Di mennah voahra zu shteik fa uns un sinn raus in's feld kumma geyyich uns, avvah miah henn si zrikk gedrivva biss an's doah funn di shtatt.
23 E disse o mensageiro a Davi: Na verdade que mais poderosos foram aqueles homens do que nós, e saíram a nós ao campo; porém nós fomos contra eles, até à entrada da porta.
24 No henn di mennah mitt bows iahra arrows kshossa funn di vand an di gnechta, un edlichi fumm kaynich sei mennah voahra doht gmacht. Un dei gnecht da Uriah da Hethiddah is aw doht.”
24 Então os flecheiros atiraram contra os teus servos desde o alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei; e também morreu o teu servo Urias, o heteu.
25 Da Dawfit hott no ksawt zumm mann, “Sawk dess zumm Joab: ‘Loss dess dich nett baddahra, es shvatt frest aynah grawt vi da annah. Gay geyyich di shtatt un nemm see ivvah.’ Sawk dess zumm Joab un drohsht een.”
25 E disse Davi ao mensageiro: Assim dirás a Joabe: Não te pareça isto mal aos teus olhos; pois a espada tanto consome este como aquele; esforça a tua peleja contra a cidade, e a derrota; esforça-o tu assim.
26 Vo em Uriah sei fraw keaht hott es iahra mann doht is, hott see keild ivvah een.
26 Ouvindo, pois, a mulher de Urias que seu marido era morto, lamentou a seu senhor.
27 Vo see moll ivvah iahra dreebsawl voah, hott da Dawfit see ruff gebrocht an sei haus un see is sei fraw vadda. No hott see en kind katt bei eem. Avvah dee sach es da Dawfit gedu hott voah evil zumm Hah.
27 E, passado o luto, enviou Davi, e a recolheu em sua casa, e lhe foi por mulher, e deu-lhe à luz um filho. Porém esta coisa que Davi fez pareceu mal aos olhos do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.