2 Samuel 10
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 Nau's is zu ganga es da kaynich funn di Ammoniddah kshtauva is, un sei boo da Hanun is kaynich vadda.
1 Algum tempo depois, o rei dos amonitas morreu, e seu filho Hanum foi o seu sucessor.
2 Da Dawfit hott ksawt, “Ich zayl bamhatzichkeit veisa zumm Nahas sei boo da Hanun, grawt vi sei daett bamhatzichkeit gvissa hott zu miah.” So hott da Dawfit samm mennah zumm Hanun kshikt so es si een drohshta veyyich sei daett. Vo em Dawfit sei mennah in's land funn di Ammoniddah kumma sinn,
2 Davi pensou: "Serei bondoso com Hanum, filho de Naás, como seu pai foi bondoso comigo". Então Davi enviou uma delegação para transmitir a Hanum seu pesar pela morte do pai. Mas, quando os mensageiros de Davi chegaram à terra dos amonitas,
3 henn di evvahshti funn di Ammoniddah ksawt zu iahra hah, da Hanun, “Denksht du es da Dawfit is am dei daett eahra veil eah drayshtah zu diah kshikt hott? Hott nett da Dawfit dee mennah kshikt fa di shtatt ivvah-gukka un aussucha so es eah see ivvah-shmeisa kann?”
3 os líderes amonitas disseram a Hanum, seu senhor: "Achas que Davi está honrando teu pai ao enviar mensageiros para expressar condolências? Não é nada disso! Davi os enviou como espiões para examinar a cidade e destruí-la".
4 So hott da Hanun em Dawfit sei mennah gnumma un hott dihelft funn iahra beaht abkshayft un hott iahra glaydah abkshnidda biss nuff an's belt un hott si fatt kshikt.
4 Então Hanum prendeu os mensageiros de Davi, rapou metade da barba de cada um, cortou metade de suas roupas até as nádegas, e os mandou embora.
5 Vo dess ksawt voah zumm Dawfit, hott eah mennah kshikt fa si ohdreffa veil si sich oahrich kshemd henn. Da kaynich hott ksawt, “Bleivet in Jericho biss eiyah beaht raus gvaxa sinn, no kummet zrikk.”
5 Quando Davi soube disso, enviou mensageiros ao encontro deles, pois haviam sido profundamente humilhados, e lhes mandou dizer: "Fiquem em Jericó até que a barba cresça, e então voltem para casa".
6 Vo di Ammoniddah ksenna henn es si en veeshtah kshmakk voahra zumm Dawfit, henn si zvansich dausend Aramayah greeks-gnechta gedunga fumm Beth-Rehob un fumm Zoba, en dausend mennah fumm kaynich funn Maacha, un zvelf dausend mennah funn Tob.
6 Vendo que tinham atraído sobre si o ódio de Davi, os amonitas contrataram vinte mil soldados de infantaria dos arameus de Bete-Reobe e de Zobá, e mais mil homens do rei de Maaca e doze mil dos homens de Tobe.
7 Vo da Dawfit keaht hott funn demm hott eah awl sei greeks-gnechta naus kshikt.
7 Ao saber disso, Davi ordenou a Joabe que marchasse com todo o exército.
8 Di Ammoniddah sinn raus kumma un henn sich ufkokt fa fechta fannich iahra shtatt-doah. Avvah di Aramayah fumm Zoba un Beth-Rehob un di mennah funn Tob un Maacha henn sich ufkokt draus in di feldah bei sich selvaht.
8 Os amonitas saíram e se puseram em posição de combate na entrada da cidade, e os arameus de Zobá e de Reobe e os homens de Tobe e de Maaca posicionaram-se em campo aberto.
9 Da Joab hott nau ksenna es eah fannich sich fechta muss un aw hinnich sich, so hott eah di beshti greeks-gnechta in Israel raus glaysa un hott si naus kshikt geyyich di Aramayah.
9 Vendo Joabe que estava cercado pelas linhas de combate, escolheu alguns dos melhores soldados de Israel e os posicionou contra os arameus.
10 Di ivvahricha mennah hott eah unnich sei broodah da Abisai gedu un hott si geyyich di Ammoniddah kshikt.
10 Pôs o restante dos homens sob o comando de seu irmão Abisai e os posicionou contra os amonitas.
11 Da Joab hott ksawt, “Vann di Aramayah zu shteik sinn fa mich, dann kummet un helfet miah; avvah vann di Ammoniddah zu shteik sinn fa eich, no kumm ich un helf eich.
11 E Joabe disse a Abisai: "Se os arameus forem fortes demais para mim, venha me ajudar; mas, se os amonitas forem fortes demais para você, eu irei ajudá-lo.
12 Seind shteik, un fechtet hatt fa unsah leit un di shtett funn unsah Gott. Da Hah zayld du vass recht is in sei awwa.”
12 Seja forte e lutemos com bravura pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que o Senhor faça o que for de sua vontade".
13 No is da Joab un sei mennah naus ganga fa fechta geyyich di Aramayah, un si sinn kshprunga fannich eem.
13 Então Joabe e seus soldados avançaram contra os arameus, que fugiram dele.
14 Vo di Ammoniddah ksenna henn es di Aramayah am vekk shpringa sinn, henn si sich rumm gedrayt un sinn in di shtatt kshprunga fannich em Abisai. Da Joab hott no ufkeaht fechta geyyich di Ammoniddah un is zrikk an Jerusalem ganga.
14 Quando os amonitas viram que os arameus estavam fugindo de Joabe, também fugiram de seu irmão Abisai e entraram na cidade. Assim, Joabe parou a batalha contra os amonitas e voltou para Jerusalém.
15 Vo di Aramayah ksenna henn es si gebodda voahra bei di Israeliddah, henn si sich viddah fasammeld.
15 Ao perceberem que haviam sido derrotados por Israel, os arameus tornaram a agrupar-se.
16 Da Hadadeser hott no kshikt un hott may Aramayah bei gebrocht funn di annah seit fumm Revvah. Si sinn an Helam ganga. Da Shobach, da feld ivvah-saynah fumm Hadadeser sei greeks-gnechta, is eena foah-ganga.
16 Hadadezer mandou trazer os arameus que viviam do outro lado do Eufrates. Estes chegaram a Helã, tendo à frente Soboque, comandante do exército de Hadadezer.
17 Vo dess ksawt voah zumm Dawfit, hott eah gans Israel zammah groofa, un is ivvah da Jordan ganga, nivvah an Helam. Di Aramayah henn sich ufksetzt fa da Dawfit ohdreffa un henn geyyich een kfochta.
17 Informado disso, Davi reuniu todo o Israel, atravessou o Jordão e chegou a Helã. Os arameus estavam em posição de combate para enfrentá-lo,
18 Avvah si sinn kshprunga fannich di Israeliddah, un da Dawfit hott sivva hunnaht mennah doht gmacht es di greeks-veyya gedrivva henn, un fatzich dausend geil-reidah. Eah hott aw da Shobach, iahra feld ivvah-saynah, kshlauwa es eah shtauva is datt.
18 mas acabaram fugindo de diante de Israel. E Davi matou setecentos condutores de carros de guerra e quarenta mil soldados de infantaria dos arameus. Soboque, o comandante do exército, também foi ferido e morreu ali mesmo.
19 Vo awl di kaynicha es kfochta henn unnich em Hadadeser, ksenna henn es si gebodda voahra bei Israel, henn si fridda gmacht mitt di Israeliddah, un henn sich no glost unnich eena sei. Funn datt on, henn di Aramayah sich kfeicht di Ammoniddah helfa.
19 Quando todos os reis vassalos de Hadadezer viram que tinham sido derrotados por Israel, fizeram a paz com os israelitas e sujeitaram-se a eles. E os arameus ficaram com medo de voltar a ajudar os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.