2 Samuel 10
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Nau's is zu ganga es da kaynich funn di Ammoniddah kshtauva is, un sei boo da Hanun is kaynich vadda.
1 Algum tempo depois morreu o rei Naás, do país de Amom, e o seu filho Hanum se tornou rei.
2 Da Dawfit hott ksawt, “Ich zayl bamhatzichkeit veisa zumm Nahas sei boo da Hanun, grawt vi sei daett bamhatzichkeit gvissa hott zu miah.” So hott da Dawfit samm mennah zumm Hanun kshikt so es si een drohshta veyyich sei daett. Vo em Dawfit sei mennah in's land funn di Ammoniddah kumma sinn,
2 E Davi disse: — Eu serei bondoso com Hanum, assim como Naás, o seu pai, foi bondoso comigo. Então enviou mensageiros a Hanum para mostrar a sua amizade. Porém, quando os mensageiros chegaram à cidade de Rabá,
3 henn di evvahshti funn di Ammoniddah ksawt zu iahra hah, da Hanun, “Denksht du es da Dawfit is am dei daett eahra veil eah drayshtah zu diah kshikt hott? Hott nett da Dawfit dee mennah kshikt fa di shtatt ivvah-gukka un aussucha so es eah see ivvah-shmeisa kann?”
3 as autoridades amonitas disseram ao seu rei: — O senhor pensa que é em honra do seu pai que Davi enviou estes homens para mostrar amizade? É claro que não! Ele os mandou aqui como espiões a fim de conhecerem a cidade, para poderem destruí-la.
4 So hott da Hanun em Dawfit sei mennah gnumma un hott dihelft funn iahra beaht abkshayft un hott iahra glaydah abkshnidda biss nuff an's belt un hott si fatt kshikt.
4 Então Hanum pegou os mensageiros de Davi, raspou um lado da barba deles, cortou as suas roupas até a altura das nádegas e os mandou embora.
5 Vo dess ksawt voah zumm Dawfit, hott eah mennah kshikt fa si ohdreffa veil si sich oahrich kshemd henn. Da kaynich hott ksawt, “Bleivet in Jericho biss eiyah beaht raus gvaxa sinn, no kummet zrikk.”
5 Quando Davi soube disso, enviou outros mensageiros para se encontrarem com eles porque eles estavam muito envergonhados. Davi mandou lhes dizer que ficassem na cidade de Jericó e que só voltassem quando as suas barbas tivessem crescido de novo.
6 Vo di Ammoniddah ksenna henn es si en veeshtah kshmakk voahra zumm Dawfit, henn si zvansich dausend Aramayah greeks-gnechta gedunga fumm Beth-Rehob un fumm Zoba, en dausend mennah fumm kaynich funn Maacha, un zvelf dausend mennah funn Tob.
6 Os amonitas compreenderam que tinham feito de Davi um inimigo deles. Por isso, contrataram vinte mil soldados sírios das cidades de Bete-Reobe e Zoba. Também contrataram o rei da cidade de Maacá, com mil homens, e doze mil homens da cidade de Tobe.
7 Vo da Dawfit keaht hott funn demm hott eah awl sei greeks-gnechta naus kshikt.
7 Davi soube disso e enviou contra eles Joabe com todos os melhores soldados do exército israelita.
8 Di Ammoniddah sinn raus kumma un henn sich ufkokt fa fechta fannich iahra shtatt-doah. Avvah di Aramayah fumm Zoba un Beth-Rehob un di mennah funn Tob un Maacha henn sich ufkokt draus in di feldah bei sich selvaht.
8 Os amonitas saíram e tomaram posição na entrada da cidade de Rabá enquanto os outros — os sírios de Zoba e de Reobe e os homens de Tobe e Maacá — tomaram posição em campo aberto.
9 Da Joab hott nau ksenna es eah fannich sich fechta muss un aw hinnich sich, so hott eah di beshti greeks-gnechta in Israel raus glaysa un hott si naus kshikt geyyich di Aramayah.
9 Joabe viu que as tropas inimigas os atacariam pela frente e por trás. Então escolheu os melhores soldados de Israel e os colocou de frente para os sírios.
10 Di ivvahricha mennah hott eah unnich sei broodah da Abisai gedu un hott si geyyich di Ammoniddah kshikt.
10 Deixou o resto das suas tropas sob o comando do seu irmão Abisai, que as colocou de frente para os amonitas.
11 Da Joab hott ksawt, “Vann di Aramayah zu shteik sinn fa mich, dann kummet un helfet miah; avvah vann di Ammoniddah zu shteik sinn fa eich, no kumm ich un helf eich.
11 E Joabe disse a Abisai: — Se você perceber que os sírios estão me vencendo, venha me ajudar; e, se os amonitas estiverem vencendo você, eu irei ajudá-lo.
12 Seind shteik, un fechtet hatt fa unsah leit un di shtett funn unsah Gott. Da Hah zayld du vass recht is in sei awwa.”
12 Seja corajoso! Vamos lutar com firmeza pelo nosso povo e pelas cidades do nosso Deus. E que seja feita a vontade de Deus, o Senhor !
13 No is da Joab un sei mennah naus ganga fa fechta geyyich di Aramayah, un si sinn kshprunga fannich eem.
13 Então Joabe e os seus soldados avançaram para atacar, e os sírios fugiram.
14 Vo di Ammoniddah ksenna henn es di Aramayah am vekk shpringa sinn, henn si sich rumm gedrayt un sinn in di shtatt kshprunga fannich em Abisai. Da Joab hott no ufkeaht fechta geyyich di Ammoniddah un is zrikk an Jerusalem ganga.
14 Os amonitas viram os sírios fugindo. Então também fugiram de Abisai e voltaram para dentro da cidade. E Joabe parou de lutar contra os amonitas e voltou para Jerusalém.
15 Vo di Aramayah ksenna henn es si gebodda voahra bei di Israeliddah, henn si sich viddah fasammeld.
15 Quando os sírios viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, reuniram de novo todas as suas tropas.
16 Da Hadadeser hott no kshikt un hott may Aramayah bei gebrocht funn di annah seit fumm Revvah. Si sinn an Helam ganga. Da Shobach, da feld ivvah-saynah fumm Hadadeser sei greeks-gnechta, is eena foah-ganga.
16 O rei Hadadezer mandou chamar os sírios que estavam no lado leste do rio Eufrates. Então eles foram até a cidade de Helã. Na frente deles ia Sobaque, o comandante do exército de Hadadezer.
17 Vo dess ksawt voah zumm Dawfit, hott eah gans Israel zammah groofa, un is ivvah da Jordan ganga, nivvah an Helam. Di Aramayah henn sich ufksetzt fa da Dawfit ohdreffa un henn geyyich een kfochta.
17 Quando Davi soube disso, reuniu as tropas israelitas, atravessou o rio Jordão e marchou para Helã. Lá os sírios tomaram posição de frente para os israelitas. A luta começou,
18 Avvah si sinn kshprunga fannich di Israeliddah, un da Dawfit hott sivva hunnaht mennah doht gmacht es di greeks-veyya gedrivva henn, un fatzich dausend geil-reidah. Eah hott aw da Shobach, iahra feld ivvah-saynah, kshlauwa es eah shtauva is datt.
18 e os israelitas fizeram os sírios fugir. Davi e os seus soldados mataram setecentos soldados que guiavam carros de guerra e quarenta mil cavaleiros sírios. Feriram também Sobaque, o comandante inimigo, que morreu ali no campo de batalha.
19 Vo awl di kaynicha es kfochta henn unnich em Hadadeser, ksenna henn es si gebodda voahra bei Israel, henn si fridda gmacht mitt di Israeliddah, un henn sich no glost unnich eena sei. Funn datt on, henn di Aramayah sich kfeicht di Ammoniddah helfa.
19 Quando os reis que eram chefiados por Hadadezer viram que tinham sido vencidos pelos israelitas, fizeram paz com eles, ficando debaixo do seu poder. E os sírios ficaram com medo de ajudar de novo os amonitas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.