2 Reis 7
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Avvah da Elisa hott ksawt, “Heichet zumm vatt fumm Hah. Dess is vass da Hah sawkt: Bei dee zeit meiya kenna miah zeyya pund fei mayl un zvansich pund geahsht kawfa am doah funn Samaria fa ay shtikk silvah.”
1 Eliseu respondeu: — Escute o que o
2 No hott da greeks-gnecht, deah mitt em oahm es da kaynich sich druff glost hott, ksawt zumm mann funn Gott, “Even vann da Hah fenshtahra uf macha dayt im himmel, vi kend so en sach blatz nemma?” Da Elisa hott ksawt zu eem, “Du zaylsht's sayna mitt dei aykni awwa, avvah du zaylsht nett essa difunn.”
2 O ajudante pessoal do rei disse a Eliseu: — Mesmo que o Eliseu respondeu: — Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.
3 Nau's voahra fiah mennah mitt aussatz am doah zu di shtatt, un si henn ksawt zu nannah, “Favass hokka miah do biss miah shtauva?
3 Quatro homens que sofriam de uma doença contagiosa da pele estavam do lado de fora dos portões da cidade de Samaria. Eles disseram uns aos outros: — Por que ficamos aqui sentados esperando a morte?
4 Vann miah sawwa, ‘Miah zayla nei in di shtatt gay,’ dann zayla miah datt shtauva veil di hungahs-noht datt is. Un vann miah do hokka bleiva, zayla miah aw shtauva. So kummet, vella nivvah gay in di Syrians iahra camp. Vann si uns layva lossa, bleiva miah levendich, un vann si uns doht macha, dann doon miah yusht shtauva.”
4 Não vale a pena entrar na cidade porque lá iríamos morrer de fome; mas, se ficarmos aqui, também morreremos. Vamos então para o acampamento dos sírios. Se eles nos deixarem viver, ficaremos vivos; se nos matarem, bem, nós vamos morrer de qualquer jeito mesmo.
5 Vo's am dushbah vadda voah sinn si uf fa nivvah an di camp funn di Syrians gay. Avvah vo si datt anna kumma sinn, voah nimmand datt.
5 E assim, quando começou a escurecer, eles foram até o acampamento dos sírios. Porém, quando chegaram, não havia ninguém lá.
6 Da Hah hott di Syrians gmacht katt en yacht heahra funn greeks-veyya un geil un feel greeks-leit, so henn si ksawt zu nannah, “Gukket, da kaynich funn Israel hott di kaynicha funn di Hethiddah un di Egyptah gedunga fa uf uns kumma.”
6 Deus havia feito com que os sírios ouvissem um barulho que parecia o de um grande exército, com cavalos e carros de guerra. Então eles pensaram que o rei de Israel havia pago os reis dos heteus e dos egípcios e os seus exércitos para os atacarem.
7 No sinn si uf un henn sich fabutzt vo's am dushbah vadda voah, un henn iahra tents, geil un aysla datt glost. Si henn di camp glost vi si voah un sinn kshprunga fa iahra layva.
7 Por isso, ao anoitecer, os sírios haviam fugido para salvar a sua vida, abandonando as barracas, os cavalos e jumentos e deixando o acampamento como estava.
8 Vo di mennah mitt aussatz nivvah an di camp kumma sinn, sinn si in ayns funn di tents nei ganga un henn gessa un gedrunka. No henn si silvah un gold un glaydah vekk gedrawwa un si fashtekkeld. Si sinn no viddah zrikk in en anra tent un henn noch may shtoft gnumma un's fashtekkeld.
8 Quando os quatro homens chegaram ao acampamento, entraram numa barraca, comeram e beberam do que havia ali e pegaram a prata, o ouro e as roupas que acharam. Depois saíram e esconderam tudo. Aí voltaram, entraram em outra barraca e fizeram a mesma coisa.
9 No henn si ksawt zu nannah, “Miah sinn nett am recht du. Dess is en dawk funn goodi zeiya, un miah sinn am si zu uns selvaht halda. Vann miah voahra biss es dawk vatt meiya-free, dann kumd en shtrohf uf uns. Vella grawt gay un dess fazayla am kaynich-haus.”
9 Mas então disseram: — Nós não estamos agindo bem! Temos boas notícias e não devíamos ficar calados. Se esperarmos até amanhã para contar, certamente seremos castigados. Vamos agora mesmo contar isso lá no palácio.
10 So sinn si zrikk ganga, henn groofa zu du shtatt-doah-heedah un henn ksawt, “Miah sinn zu di Syrians iahra camp ganga, un's voah nimmand datt, kenn yacht adda mensha-shtimma. 'S voahra yusht ohgebunnani geil un aysla un di tents grawt vi si si glost henn.”
10 Então saíram do acampamento dos sírios, voltaram para Samaria e gritaram para os guardas que estavam nos portões: — Nós fomos até o acampamento dos sírios e não vimos, nem ouvimos ninguém. Os cavalos e os jumentos estão lá amarrados, e as barracas estão do mesmo jeito que os sírios deixaram!
11 Di doah-heedah henn dess naus groofa un's voah ksawt drinn im kaynich-haus.
11 Os guardas anunciaram a notícia, e ela foi contada no palácio.
12 Da kaynich is ufkshtanna nachts un hott ksawt zu sei gnechta, “Ich sawk eich vass di Syrians gedu henn zu uns. Si vissa es miah hungahrich sinn, so henn si sich fashtekkeld draus im feld. Dess is vass si denka, ‘Vann si aus di shtatt kumma, zayla miah si levendich nemma un kenna no nei in di shtatt gay.’”
12 Ainda era de noite, mas o rei se levantou e disse aos seus oficiais: — Vou dizer a vocês o que foi que os sírios planejaram. Eles sabem que nós não temos nenhuma comida e por isso saíram do acampamento e foram se esconder no campo. Eles pensam que nós vamos sair da cidade para procurar comida e aí nos pegarão vivos e conquistarão a cidade.
13 No hott aynah funn di gnechta ksawt, “Loss samm mennah fimf funn di geil nemma es noch ivvahrich sinn do in di shtatt. 'S gayt eena nett shlimmah es vi mitt awl di Israeliddah es do ivvahrich sinn, adda es vi selli es shund umkumma sinn. Vella si naus shikka un ausfinna vass es gevva hott.”
13 Um dos oficiais disse: — Os que ficaram aqui na cidade vão morrer de qualquer jeito, como alguns já morreram. Portanto, deixe que nós mandemos alguns homens com cinco dos cavalos que restaram, para assim podermos descobrir o que foi que aconteceu.
14 So henn si zvay veyya mitt geil gnumma, un da kaynich hott si di Syrians nohch kshikt fa gay un sayna vass es gevva hott mitt eena.
14 Eles escolheram alguns homens, e o rei os mandou em dois carros de guerra com ordem para descobrirem o que havia acontecido com o exército dos sírios.
15 Si sinn eena nohch ganga biss an da Jordan Revvah, un gans am vayk nohch henn glaydah un annah sach gleyya es di Syrians vekk kshmissa katt henn diveil es si am sich dumla voahra. No sinn di mennah zrikk un henn em kaynich dess ksawt.
15 Os homens foram até o rio Jordão e viram por toda a estrada as roupas e as armas que os sírios tinham abandonado enquanto fugiam. Então voltaram e contaram ao rei.
16 No sinn di leit naus un henn di Syrians iahra camp grawbt. Un es is no voah kumma grawt vi da Hah ksawt katt hott, zeyya pund mayl un zvansich pund geahsht henn fakawft fa ay shtikk silvah.
16 O povo de Samaria saiu e avançou nas coisas que tinha no acampamento dos sírios. E, conforme o Senhor tinha dito, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada foram vendidos por uma barra de prata.
17 Nau deah greeks-gnecht mitt em oahm es da kaynich sich druff glost hott, voah an's doah funn di shtatt gedu fa drivvah vatsha. Un di leit sinn deich's doah ganga un henn een doht gedredda. Eah is kshtauva, grawt vi da mann funn Gott foahksawt katt hott vo da kaynich runnah an sei haus kumma voah.
17 Acontece que o rei de Israel tinha colocado o seu ajudante pessoal como encarregado do portão da cidade. Esse oficial foi atropelado pelo povo e morreu, como Eliseu tinha dito quando o rei tinha ido falar com ele.
18 Un's hott blatz gnumma grawt vi da mann funn Gott ksawt katt hott zumm kaynich: “An dee zeit meiya zayld zeyya pund mayl un zvansich pund geahsht fakawft vadda am shtatt-doah funn Samaria fa ay shtikk silvah.”
18 Eliseu tinha dito ao rei que no dia seguinte, naquela hora, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada seriam vendidos em Samaria por uma barra de prata,
19 Da greeks-mann hott ksawt katt zumm mann funn Gott, “Gukk moll, even vann da Hah di fenshtahra im himmel uf macha dayt, dann kend so en sach nett sei.” Un da Elisa hott ksawt, “Du zaylsht's sayna mitt dei aykni awwa, avvah du zaylsht nett essa difunn.”
19 e o oficial havia respondido: “Mesmo que o Senhor Deus abrisse janelas no céu e fizesse cair trigo e cevada, isso nunca poderia acontecer!” E Eliseu havia respondido: “Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.”
20 Un sell is grawt vass es gevva hott mitt eem. Di leit sinn ivvah een un henn een doht gedredda am shtatt-doah.
20 E foi exatamente isso o que aconteceu com ele: morreu pisado pelo povo no portão da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.