2 Reis 3
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Da Joram, em Ahab sei boo, is kaynich vadda ivvah Israel in Samaria im achtzayda yoah fumm Kaynich Josaphat sei reich in Juda. Da Joram voah kaynich fa zvelf yoah.
1 Jorão, filho de Acabe, começou a reinar em Israel no décimo oitavo ano do reinado de Josafá, rei de Judá. Reinou em Samaria por doze anos.
2 Un eah hott sell gedu es evil voah im Hah sei awwa, avvah nett vi sei maemm un daett gedu katt henn. Eah hott da Baal shtay-poshta nunnah grissa es sei daett gmacht katt hott.
2 Fez o que era mau aos olhos do S enhor , mas não tanto quanto seu pai e sua mãe. Pelo menos derrubou a coluna sagrada de Baal que seu pai havia levantado.
3 Avvah eah hott ohkanka zu di sinda fumm Jerobeam, em Nebat sei boo, deah es Israel gmacht hott sindicha. Eah hott si nett falossa.
3 Contudo, persistiu nos pecados que Jeroboão, filho de Nebate, havia cometido e levado o povo de Israel a cometer.
4 Nau da Mesa, da kaynich funn Moab, hott feel shohf kalda, un hott als missa 100,000 lemmah un vull funn 100,000 shohf-bekk gevva zumm kaynich funn Israel.
4 Messa, rei de Moabe, era criador de ovelhas. Costumava pagar ao rei de Israel um tributo anual de cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
5 Avvah noch demm es da Ahab kshtauva is, hott da kaynich funn Moab sich ufkshteld geyyich da kaynich funn Israel.
5 Depois da morte de Acabe, porém, o rei de Moabe se rebelou contra o rei de Israel.
6 An selli zeit is da Kaynich Joram aus Samaria ganga un hott gans Israel grisht fa greek macha.
6 Então, sem demora, o rei Jorão partiu de Samaria e reuniu o exército de Israel.
7 Eah hott aw dess vatt kshikt zumm Josaphat, da kaynich funn Juda: “Da kaynich funn Moab hott sich ufkshteld geyyich mich. Gaysht du mitt miah fa fechta geyyich Moab?” Da Josaphat hott ksawt, “Ich gay mitt diah. Ich binn vi du bisht, mei leit vi dei leit, mei geil vi dei geil.”
7 No caminho, enviou esta mensagem a Josafá, rei de Judá: “O rei de Moabe se rebelou contra mim. Você sairá comigo para batalhar contra ele?”. Josafá respondeu: “Claro que sim! Meus soldados são seus soldados, e meus cavalos são seus cavalos”.
8 Eah hott kfrohkt, “Vellah vayk sella miah gay?” Un da Joram hott ksawt, “Deich di vildahnis funn Edom.”
8 E perguntou: “Que caminho vamos tomar?”. “Vamos atacar pelo deserto de Edom”, respondeu o rei de Israel.
9 So is da kaynich funn Israel mitt em kaynich funn Juda un em kaynich funn Edom ganga. Noch demm es si unna rumm gloffa sinn fa sivva dawk, dann voah kenn vassah datt fa di greeks-gnechta un's fee es bei eena voahra.
9 O rei de Edom e seus soldados se uniram ao rei de Israel e ao rei de Judá, e os três exércitos seguiram pelo caminho. Depois que andaram sete dias pelo deserto, já não havia água para os homens nem para os animais.
10 No hott da kaynich funn Israel ksawt, “Vay zu uns! Da Hah hott uns drei kaynicha zammah groofa fa uns in di Moabiddah iahra hend gevva.”
10 “O que vamos fazer?”, exclamou o rei de Israel. “Será que o S enhor trouxe os três reis até aqui só para permitir que o rei de Moabe nos derrote?”
11 Avvah da Josaphat hott kfrohkt, “Is kenn brofayt fumm Hah do es miah da Hah frohwa kenna deich een?” Ayns fumm kaynich funn Israel sei gnechta hott ksawt, “Da Elisa, em Saphat sei boo, is do, sellah es als vassah uf em Elia sei hend gleaht hott.”
11 Então Josafá perguntou: “Não há aqui um profeta do S enhor ? Se houver, podemos consultar o S enhor por meio dele”. Um dos oficiais do rei de Israel respondeu: “Eliseu, filho de Safate, está aqui. Ele era o ajudante de Elias”.
12 Da Josaphat hott ksawt, “Em Hah sei vatt is bei eem.” No is da kaynich funn Israel, da Josaphat un da kaynich funn Edom nunnah ganga zu eem.
12 “Sim, o S enhor fala por meio dele”, disse Josafá. Então o rei de Israel, Josafá, o rei de Judá, e o rei de Edom foram consultar Eliseu.
13 Avvah da Elisa hott ksawt zumm kaynich funn Israel, “Vass habb ich zu du mitt diah? Gay zu di brofayda funn dei daett un di brofayda funn dei maemm.” Avvah da kaynich funn Israel hott ksawt, “Nay, 'sis da Hah es dee drei kaynicha zammah groofa hott fa si in di hend funn di Moabiddah gevva.”
13 “Por que veio me procurar?”, perguntou Eliseu ao rei de Israel. “Vá consultar os profetas idólatras de seu pai e de sua mãe!”
14 Da Elisa hott no ksawt, “So voah es da Awlmechtich Hah laybt, fannich demm es ich shtay, vann's nett veah fa di eah es ich habb fa da Kaynich Josaphat funn Juda, dann dayt ich dich nett ohgukka adda dich achta.
14 Eliseu respondeu: “Tão certo como vive o S enhor dos Exércitos, a quem sirvo, eu não lhe daria atenção alguma se não fosse por respeito a Josafá, rei de Judá.
15 Avvah nau bringet miah en harf-shpeelah.” Diveil es da harf-shpeelah am shpeela voah, is di hand fumm Hah uf da Elisa kumma,
15 Agora, tragam-me alguém que saiba tocar harpa”. Enquanto o músico tocava, a mão do S
16 un hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: Machet grawva in dee valley,
16 e ele disse: “Assim diz o S enhor : ‘Este vale seco se encherá de poços de água!’.
17 veil da Hah dess sawkt, ‘Diah zaylet nett vind adda reyyah sayna, avvah dee valley zayld kfild sei mitt vassah so es diah, eiyah fee un eiyah anri diahra drinka kenna.
17 Pois assim diz o S enhor : ‘Vocês não verão vento nem chuva, mas o vale se encherá de água. Terão o suficiente para vocês, seus rebanhos e outros animais’.
18 Un dess is yusht en glay ding fa da Hah. Eah zayld aw di Moabiddah in eiyah hend gevva.
18 E, como se isso não bastasse, o S enhor ainda entregará o exército de Moabe em suas mãos!
19 Diah zaylet alli eigvandi shtatt un alli grohsi shtatt ivvah-kumma. Diah zaylet alli goodah bohm nunnah hakka, awl di vassah-shpringa ufshtobba un alli goot feld fadauva mitt shtay.’”
19 Vocês conquistarão as melhores cidades deles, até mesmo as fortificadas. Cortarão as árvores frutíferas, taparão todas as fontes e entulharão com pedras as terras de plantio”.
20 Da neksht meiya, so an di zeit fumm meiyet opfah, dann is vassah ohkfanga lawfa funn Edom un hott's land kfild mitt vassah.
20 No dia seguinte, por volta da hora em que se oferecia o sacrifício da manhã, começou a aparecer água, descendo desde Edom, e, em pouco tempo, havia água por toda parte.
21 Nau awl di Moabiddah henn keaht es di kaynicha kumma voahra fa fechta geyyich si. Un awl selli es greeks-ksha ohdu henn kenna, fumm yingshta zumm eldshta voahra bei groofa un henn sich ufkokt an iahrem land nohch.
21 Enquanto isso, o povo de Moabe soube que os três exércitos marchavam contra eles, e todos os homens com idade suficiente para lutar foram convocados e se posicionaram ao longo da fronteira.
22 Vo si free ufkshtanna sinn da neksht meiya voah di sunn am uf's vassah sheina. Zu di Moabiddah en shtikk ab hott's vassah roht gegukt vi bloot.
22 Quando se levantaram na manhã seguinte, o sol brilhava sobre a água. Para os moabitas, ela parecia vermelha como sangue.
23 “Sell is bloot,” henn si ksawt, “di kaynicha henn an demm kfochta mitt-nannah un henn nannah doht gmacht. Nau, Moabiddah, vella gay uns selvaht helfa zu iahra sach!”
23 “É sangue!”, exclamaram. “Os três exércitos atacaram uns aos outros e se mataram! Venha, povo de Moabe, vamos tomar os despojos!”
24 Avvah vo si an da blatz kumma sinn es di Israeliddah ufkokt voahra, sinn di Israeliddah uf si lohs un henn si zrikk gedrivva. Si sinn di Moabiddah nohch in iahra ayya land un henn si nunnah kshlauwa vi si ganga sinn.
24 Mas, quando os moabitas chegaram ao acampamento de Israel, o exército israelita se levantou e os atacou até que deram meia-volta e fugiram. Os israelitas os perseguiram até Moabe, avançando pelo território e derrotando Moabe definitivamente.
25 So henn si di shtett fadauva, un yaydah mann hott en shtay uf alli goot shtikk land kshmissa biss es ufkfild voah. Si henn awl di vassah-shpringa ufkshtobt un awl di gooda baym umgmacht, biss yusht di shtay funn di shtatt Kir-Hareseth kshtanna henn. Un di mennah mitt shtay-shlinga sinn drumm rumm un henn di shtatt kshtaynicht.
25 Arrasaram as cidades, entulharam com pedras as terras de plantio, taparam as fontes de água e cortaram as árvores frutíferas. Por fim, só restou Quir-Haresete com suas muralhas de pedra, mas atiradores com fundas a cercaram e a atacaram.
26 Vo da kaynich funn Moab ksenna hott es di fecht am geyyich een gay voah, hott eah sivva hunnaht mennah mitt sich gnumma es kfochta henn mitt shvadda. Si henn broviaht deich di lein brecha zumm kaynich funn Edom, avvah si henn nett kenna.
26 Quando o rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha, liderou setecentos homens com espadas, numa tentativa de romper as linhas inimigas próximas do rei de Edom, mas fracassou.
27 No hott da kaynich sei eldshtah boo gnumma, deah es kaynich vadda hott sella an seim blatz, un hott een gopfaht fa en brand-opfah uf di shtatt-mavvah. No is en grohsah zann geyyich Israel kumma, un si henn zrikk gezowwa funn eem un sinn in iahra ayya land ganga.
27 Então o rei de Moabe pegou seu filho mais velho, que devia sucedê-lo, e o ofereceu como holocausto sobre o muro da cidade. Por isso, houve grande ira contra Israel, e os israelitas se retiraram e voltaram para sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.