2 Reis 3
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Da Joram, em Ahab sei boo, is kaynich vadda ivvah Israel in Samaria im achtzayda yoah fumm Kaynich Josaphat sei reich in Juda. Da Joram voah kaynich fa zvelf yoah.
1 No ano dezoito do reinado de Josafá, de Judá, Jorão, filho de Acabe, se tornou rei de Israel e governou doze anos em Samaria.
2 Un eah hott sell gedu es evil voah im Hah sei awwa, avvah nett vi sei maemm un daett gedu katt henn. Eah hott da Baal shtay-poshta nunnah grissa es sei daett gmacht katt hott.
2 Ele pecou contra Deus, o Senhor , porém não foi como o seu pai ou a sua mãe Jezabel. Jorão derrubou a coluna do deus Baal que o seu pai havia mandado levantar.
3 Avvah eah hott ohkanka zu di sinda fumm Jerobeam, em Nebat sei boo, deah es Israel gmacht hott sindicha. Eah hott si nett falossa.
3 No entanto, como o rei Jeroboão, filho de Nebate, havia feito antes dele, Jorão levou o povo de Israel a cometer os mesmos pecados, sem parar.
4 Nau da Mesa, da kaynich funn Moab, hott feel shohf kalda, un hott als missa 100,000 lemmah un vull funn 100,000 shohf-bekk gevva zumm kaynich funn Israel.
4 O rei Mesa, do país de Moabe, criava carneiros e todos os anos entregava como imposto ao rei de Israel cem mil carneirinhos e a lã de cem mil carneiros.
5 Avvah noch demm es da Ahab kshtauva is, hott da kaynich funn Moab sich ufkshteld geyyich da kaynich funn Israel.
5 Porém, quando o rei Acabe morreu, Mesa se revoltou contra Israel.
6 An selli zeit is da Kaynich Joram aus Samaria ganga un hott gans Israel grisht fa greek macha.
6 Por isso, o rei Jorão saiu imediatamente de Samaria e reuniu todo o seu exército.
7 Eah hott aw dess vatt kshikt zumm Josaphat, da kaynich funn Juda: “Da kaynich funn Moab hott sich ufkshteld geyyich mich. Gaysht du mitt miah fa fechta geyyich Moab?” Da Josaphat hott ksawt, “Ich gay mitt diah. Ich binn vi du bisht, mei leit vi dei leit, mei geil vi dei geil.”
7 Ele mandou ao rei Josafá, de Judá, o seguinte recado: — O rei de Moabe se revoltou contra mim. Você quer ir comigo guerrear contra Moabe? O rei Josafá respondeu: — Eu irei. Estou às suas ordens, e assim também os meus soldados e os meus cavalos.
8 Eah hott kfrohkt, “Vellah vayk sella miah gay?” Un da Joram hott ksawt, “Deich di vildahnis funn Edom.”
8 Que caminho pegaremos para o ataque? — Nós iremos pelo caminho do deserto de Edom! — disse Jorão.
9 So is da kaynich funn Israel mitt em kaynich funn Juda un em kaynich funn Edom ganga. Noch demm es si unna rumm gloffa sinn fa sivva dawk, dann voah kenn vassah datt fa di greeks-gnechta un's fee es bei eena voahra.
9 E assim o rei Jorão, o rei de Edom e o rei de Judá partiram e marcharam sete dias. Então a água acabou, e não havia água nem para os homens nem para os animais de carga.
10 No hott da kaynich funn Israel ksawt, “Vay zu uns! Da Hah hott uns drei kaynicha zammah groofa fa uns in di Moabiddah iahra hend gevva.”
10 Aí o rei Jorão exclamou: — Estamos perdidos! O
11 Avvah da Josaphat hott kfrohkt, “Is kenn brofayt fumm Hah do es miah da Hah frohwa kenna deich een?” Ayns fumm kaynich funn Israel sei gnechta hott ksawt, “Da Elisa, em Saphat sei boo, is do, sellah es als vassah uf em Elia sei hend gleaht hott.”
11 O rei Josafá perguntou: — Existe por aqui algum Um oficial do exército do rei Jorão respondeu: — Eliseu, filho de Safate, está por aí. Ele era o ajudante de Elias.
12 Da Josaphat hott ksawt, “Em Hah sei vatt is bei eem.” No is da kaynich funn Israel, da Josaphat un da kaynich funn Edom nunnah ganga zu eem.
12 — Ele é profeta e diz o que o Senhor manda! — disse o rei Josafá. Então os três reis foram falar com Eliseu.
13 Avvah da Elisa hott ksawt zumm kaynich funn Israel, “Vass habb ich zu du mitt diah? Gay zu di brofayda funn dei daett un di brofayda funn dei maemm.” Avvah da kaynich funn Israel hott ksawt, “Nay, 'sis da Hah es dee drei kaynicha zammah groofa hott fa si in di hend funn di Moabiddah gevva.”
13 Mas ele disse ao rei de Israel: — O que é que eu tenho com isso? Vá falar com os profetas que o seu pai e a sua mãe consultavam! Jorão disse: — Não, pois foi o
14 Da Elisa hott no ksawt, “So voah es da Awlmechtich Hah laybt, fannich demm es ich shtay, vann's nett veah fa di eah es ich habb fa da Kaynich Josaphat funn Juda, dann dayt ich dich nett ohgukka adda dich achta.
14 Eliseu disse: — Juro pelo Deus vivo, o
15 Avvah nau bringet miah en harf-shpeelah.” Diveil es da harf-shpeelah am shpeela voah, is di hand fumm Hah uf da Elisa kumma,
15 Agora me tragam um músico. Enquanto o músico tocava
16 un hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: Machet grawva in dee valley,
16 e ele disse: — O que o
17 veil da Hah dess sawkt, ‘Diah zaylet nett vind adda reyyah sayna, avvah dee valley zayld kfild sei mitt vassah so es diah, eiyah fee un eiyah anri diahra drinka kenna.
17 Pois vocês não vão ver chuva nem vento, mas mesmo assim o leito deste ribeirão vai se encher de água. E vocês, o seu gado e os seus animais de carga terão muita água para beber.”
18 Un dess is yusht en glay ding fa da Hah. Eah zayld aw di Moabiddah in eiyah hend gevva.
18 E Eliseu continuou: — E para o
19 Diah zaylet alli eigvandi shtatt un alli grohsi shtatt ivvah-kumma. Diah zaylet alli goodah bohm nunnah hakka, awl di vassah-shpringa ufshtobba un alli goot feld fadauva mitt shtay.’”
19 Os senhores conquistarão todas as melhores cidades deles e as cidades cercadas de muralhas, cortarão todas as suas árvores frutíferas, taparão todas as suas fontes de água e estragarão todas as suas terras de plantação, cobrindo-as de pedras.
20 Da neksht meiya, so an di zeit fumm meiyet opfah, dann is vassah ohkfanga lawfa funn Edom un hott's land kfild mitt vassah.
20 No dia seguinte, na hora do sacrifício da manhã, a água veio correndo da direção de Edom e cobriu o chão.
21 Nau awl di Moabiddah henn keaht es di kaynicha kumma voahra fa fechta geyyich si. Un awl selli es greeks-ksha ohdu henn kenna, fumm yingshta zumm eldshta voahra bei groofa un henn sich ufkokt an iahrem land nohch.
21 Os moabitas ficaram sabendo que os três reis tinham vindo atacá-los. Então todos os homens que podiam lutar, tanto os mais velhos como os mais moços, foram chamados e ficaram na fronteira.
22 Vo si free ufkshtanna sinn da neksht meiya voah di sunn am uf's vassah sheina. Zu di Moabiddah en shtikk ab hott's vassah roht gegukt vi bloot.
22 Quando eles se levantaram na manhã seguinte, o sol estava brilhando na água, fazendo com que ela parecesse vermelha como sangue.
23 “Sell is bloot,” henn si ksawt, “di kaynicha henn an demm kfochta mitt-nannah un henn nannah doht gmacht. Nau, Moabiddah, vella gay uns selvaht helfa zu iahra sach!”
23 Então gritaram: — Aquilo é sangue! Com certeza os três reis lutaram entre si e mataram uns aos outros! Vamos pegar tudo o que eles deixaram no acampamento!
24 Avvah vo si an da blatz kumma sinn es di Israeliddah ufkokt voahra, sinn di Israeliddah uf si lohs un henn si zrikk gedrivva. Si sinn di Moabiddah nohch in iahra ayya land un henn si nunnah kshlauwa vi si ganga sinn.
24 Porém, quando os moabitas chegaram ao acampamento, os israelitas os atacaram e os fizeram fugir. Os israelitas perseguiram os moabitas, matando-os
25 So henn si di shtett fadauva, un yaydah mann hott en shtay uf alli goot shtikk land kshmissa biss es ufkfild voah. Si henn awl di vassah-shpringa ufkshtobt un awl di gooda baym umgmacht, biss yusht di shtay funn di shtatt Kir-Hareseth kshtanna henn. Un di mennah mitt shtay-shlinga sinn drumm rumm un henn di shtatt kshtaynicht.
25 e destruindo as suas cidades. Conforme iam passando por um terreno de plantação, cada israelita jogava uma pedra nele, até que finalmente todos os campos estavam cobertos de pedras. Eles também taparam as fontes e cortaram as árvores frutíferas. No fim, somente a capital, a cidade de Quir-Heres, ficou faltando; mas os atiradores de funda a cercaram e atacaram.
26 Vo da kaynich funn Moab ksenna hott es di fecht am geyyich een gay voah, hott eah sivva hunnaht mennah mitt sich gnumma es kfochta henn mitt shvadda. Si henn broviaht deich di lein brecha zumm kaynich funn Edom, avvah si henn nett kenna.
26 O rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha. Então, com setecentos soldados armados com espadas, tentou forçar passagem através das linhas inimigas a fim de fugir para perto do rei da Síria. Porém não conseguiu.
27 No hott da kaynich sei eldshtah boo gnumma, deah es kaynich vadda hott sella an seim blatz, un hott een gopfaht fa en brand-opfah uf di shtatt-mavvah. No is en grohsah zann geyyich Israel kumma, un si henn zrikk gezowwa funn eem un sinn in iahra ayya land ganga.
27 Então pegou o seu filho mais velho, que iria ficar no lugar dele como rei, e o ofereceu em sacrifício ao deus de Moabe, nas muralhas da cidade. Os israelitas ficaram apavorados e por isso saíram dali e voltaram para o seu país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.