2 Reis 3
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Da Joram, em Ahab sei boo, is kaynich vadda ivvah Israel in Samaria im achtzayda yoah fumm Kaynich Josaphat sei reich in Juda. Da Joram voah kaynich fa zvelf yoah.
1 Jorão, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel, em Samaria, no décimo oitavo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou doze anos.
2 Un eah hott sell gedu es evil voah im Hah sei awwa, avvah nett vi sei maemm un daett gedu katt henn. Eah hott da Baal shtay-poshta nunnah grissa es sei daett gmacht katt hott.
2 Fez o que era mau aos olhos do Senhor , porém não como o seu pai, nem como a sua mãe, porque tirou a coluna de Baal, que o seu pai havia feito.
3 Avvah eah hott ohkanka zu di sinda fumm Jerobeam, em Nebat sei boo, deah es Israel gmacht hott sindicha. Eah hott si nett falossa.
3 No entanto, aderiu aos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, que havia levado Israel a pecar, e não se afastou deles.
4 Nau da Mesa, da kaynich funn Moab, hott feel shohf kalda, un hott als missa 100,000 lemmah un vull funn 100,000 shohf-bekk gevva zumm kaynich funn Israel.
4 Mesa, rei dos moabitas, era criador de gado e pagava o seu tributo ao rei de Israel com cem mil cordeiros e a lã de cem mil carneiros.
5 Avvah noch demm es da Ahab kshtauva is, hott da kaynich funn Moab sich ufkshteld geyyich da kaynich funn Israel.
5 Mas depois da morte de Acabe, o rei dos moabitas se revoltou contra o rei de Israel.
6 An selli zeit is da Kaynich Joram aus Samaria ganga un hott gans Israel grisht fa greek macha.
6 Por isso, naquele instante Jorão saiu de Samaria e reuniu todo o exército de Israel.
7 Eah hott aw dess vatt kshikt zumm Josaphat, da kaynich funn Juda: “Da kaynich funn Moab hott sich ufkshteld geyyich mich. Gaysht du mitt miah fa fechta geyyich Moab?” Da Josaphat hott ksawt, “Ich gay mitt diah. Ich binn vi du bisht, mei leit vi dei leit, mei geil vi dei geil.”
7 Mandou dizer a Josafá, rei de Judá: — O rei de Moabe se revoltou contra mim. Você irá comigo à guerra contra Moabe? Josafá respondeu: — Irei. Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.
8 Eah hott kfrohkt, “Vellah vayk sella miah gay?” Un da Joram hott ksawt, “Deich di vildahnis funn Edom.”
8 E Josafá perguntou: — Por que caminho iremos? Jorão respondeu: — Pelo caminho do deserto de Edom.
9 So is da kaynich funn Israel mitt em kaynich funn Juda un em kaynich funn Edom ganga. Noch demm es si unna rumm gloffa sinn fa sivva dawk, dann voah kenn vassah datt fa di greeks-gnechta un's fee es bei eena voahra.
9 Partiram o rei de Israel, o rei de Judá e o rei de Edom. Após sete dias de marcha, não havia água para o exército e para os animais que os seguiam.
10 No hott da kaynich funn Israel ksawt, “Vay zu uns! Da Hah hott uns drei kaynicha zammah groofa fa uns in di Moabiddah iahra hend gevva.”
10 Então o rei de Israel disse: — Ah! O
11 Avvah da Josaphat hott kfrohkt, “Is kenn brofayt fumm Hah do es miah da Hah frohwa kenna deich een?” Ayns fumm kaynich funn Israel sei gnechta hott ksawt, “Da Elisa, em Saphat sei boo, is do, sellah es als vassah uf em Elia sei hend gleaht hott.”
11 Josafá perguntou: — Não há, aqui, algum profeta do Um dos servos do rei de Israel respondeu: — Aqui está Eliseu, filho de Safate, que era servo de Elias.
12 Da Josaphat hott ksawt, “Em Hah sei vatt is bei eem.” No is da kaynich funn Israel, da Josaphat un da kaynich funn Edom nunnah ganga zu eem.
12 Josafá disse: — Está com ele a palavra do Então o rei de Israel, Josafá e o rei de Edom foram falar com Eliseu.
13 Avvah da Elisa hott ksawt zumm kaynich funn Israel, “Vass habb ich zu du mitt diah? Gay zu di brofayda funn dei daett un di brofayda funn dei maemm.” Avvah da kaynich funn Israel hott ksawt, “Nay, 'sis da Hah es dee drei kaynicha zammah groofa hott fa si in di hend funn di Moabiddah gevva.”
13 Mas Eliseu disse ao rei de Israel: — Que tenho eu a ver com você? Vá falar com os profetas de seu pai e os profetas de sua mãe. Porém o rei de Israel lhe disse: — Não, porque o
14 Da Elisa hott no ksawt, “So voah es da Awlmechtich Hah laybt, fannich demm es ich shtay, vann's nett veah fa di eah es ich habb fa da Kaynich Josaphat funn Juda, dann dayt ich dich nett ohgukka adda dich achta.
14 Eliseu disse: — Tão certo como vive o
15 Avvah nau bringet miah en harf-shpeelah.” Diveil es da harf-shpeelah am shpeela voah, is di hand fumm Hah uf da Elisa kumma,
15 Agora me tragam um músico. Enquanto o músico tocava, o poder de Deus veio sobre Eliseu.
16 un hott ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt: Machet grawva in dee valley,
16 Este disse: — Assim diz o
17 veil da Hah dess sawkt, ‘Diah zaylet nett vind adda reyyah sayna, avvah dee valley zayld kfild sei mitt vassah so es diah, eiyah fee un eiyah anri diahra drinka kenna.
17 Porque assim diz o Senhor : Vocês não sentirão vento, nem verão chuva, mas este vale se encherá de água; e vocês beberão, bem como o seu gado e os seus animais.”
18 Un dess is yusht en glay ding fa da Hah. Eah zayld aw di Moabiddah in eiyah hend gevva.
18 Mas isto ainda é pouco aos olhos do Senhor . Ele também entregará Moabe nas suas mãos.
19 Diah zaylet alli eigvandi shtatt un alli grohsi shtatt ivvah-kumma. Diah zaylet alli goodah bohm nunnah hakka, awl di vassah-shpringa ufshtobba un alli goot feld fadauva mitt shtay.’”
19 Vocês conquistarão todas as cidades fortificadas e todas as cidades principais. Cortarão todas as árvores frutíferas, taparão todas as fontes de água e danificarão com pedras todos os campos de cultivo.
20 Da neksht meiya, so an di zeit fumm meiyet opfah, dann is vassah ohkfanga lawfa funn Edom un hott's land kfild mitt vassah.
20 E aconteceu que, no dia seguinte, na hora do sacrifício da manhã, eis que água vinha descendo dos lados de Edom; e a terra se encheu de água.
21 Nau awl di Moabiddah henn keaht es di kaynicha kumma voahra fa fechta geyyich si. Un awl selli es greeks-ksha ohdu henn kenna, fumm yingshta zumm eldshta voahra bei groofa un henn sich ufkokt an iahrem land nohch.
21 Quando todos os moabitas ouviram que os reis tinham vindo para lutar contra eles, convocaram todos os que estavam aptos para a guerra, desde o mais novo até o mais velho, e tomaram posição nas fronteiras.
22 Vo si free ufkshtanna sinn da neksht meiya voah di sunn am uf's vassah sheina. Zu di Moabiddah en shtikk ab hott's vassah roht gegukt vi bloot.
22 Os moabitas se levantaram de madrugada e, quando o sol raiou sobre as águas, viram que as águas diante deles estavam vermelhas como sangue.
23 “Sell is bloot,” henn si ksawt, “di kaynicha henn an demm kfochta mitt-nannah un henn nannah doht gmacht. Nau, Moabiddah, vella gay uns selvaht helfa zu iahra sach!”
23 E disseram: — Isto é sangue! Certamente os reis se destruíram e se mataram um ao outro! Agora, moabitas, é hora de pegar os despojos!
24 Avvah vo si an da blatz kumma sinn es di Israeliddah ufkokt voahra, sinn di Israeliddah uf si lohs un henn si zrikk gedrivva. Si sinn di Moabiddah nohch in iahra ayya land un henn si nunnah kshlauwa vi si ganga sinn.
24 Mas, quando eles chegaram ao arraial de Israel, os israelitas se levantaram e atacaram os moabitas, os quais fugiram deles. Os israelitas entraram na terra e também aí mataram os moabitas.
25 So henn si di shtett fadauva, un yaydah mann hott en shtay uf alli goot shtikk land kshmissa biss es ufkfild voah. Si henn awl di vassah-shpringa ufkshtobt un awl di gooda baym umgmacht, biss yusht di shtay funn di shtatt Kir-Hareseth kshtanna henn. Un di mennah mitt shtay-shlinga sinn drumm rumm un henn di shtatt kshtaynicht.
25 Arrasaram as cidades, e cada um lançou uma pedra em todos os campos de cultivo, e os entulharam. Taparam todas as fontes de águas e cortaram todas as árvores frutíferas. Só Quir-Haresete ficou com suas muralhas; mas os que atiravam com fundas a cercaram e atacaram.
26 Vo da kaynich funn Moab ksenna hott es di fecht am geyyich een gay voah, hott eah sivva hunnaht mennah mitt sich gnumma es kfochta henn mitt shvadda. Si henn broviaht deich di lein brecha zumm kaynich funn Edom, avvah si henn nett kenna.
26 Quando o rei de Moabe percebeu que estava perdendo a batalha, tomou consigo setecentos homens armados com espada para abrir caminho e chegar até o rei de Edom, porém não puderam.
27 No hott da kaynich sei eldshtah boo gnumma, deah es kaynich vadda hott sella an seim blatz, un hott een gopfaht fa en brand-opfah uf di shtatt-mavvah. No is en grohsah zann geyyich Israel kumma, un si henn zrikk gezowwa funn eem un sinn in iahra ayya land ganga.
27 Então pegou o seu filho primogênito, que havia de reinar em seu lugar, e o ofereceu em holocausto sobre a muralha. Houve grande ira contra Israel e, por isso, eles se retiraram dali e voltaram para a sua própria terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.