2 Reis 2
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Di zeit is kumma fa da Hah da Elia nuff in da himmel nemma in en vind-veahvel. Da Elia un da Elisa voahra am vekk gay funn Gilgal.
1 E sucedeu, quando o SENHOR haveria de tomar Elias para o céu, por um turbilhão de vento, que Elias se foi, com Eliseu, de Gilgal.
2 Da Elia hott no ksawt zumm Elisa, “Bleib do, da Hah hott mich noch Beth-El kshikt.” Avvah da Elisa hott ksawt, “Yusht so shuah es da Hah laybt un es du laybsht, dann zayl ich dich nett falossa.” No sinn si mitt-nannah nunnah an Beth-El ganga.
2 E Elias disse a Eliseu: Fica aqui, rogo-te; porque o SENHOR me enviou a Betel. E Eliseu disse a ele: Como vive o SENHOR, e como vive a tua alma: Não te deixarei. Assim, eles desceram a Betel.
3 Di brofayda-kinnah an Beth-El sinn no raus kumma zumm Elisa un henn een kfrohkt, “Vaysht du es da Hah dei meishtah vekk nemma zayld funn diah heit?” Eah hott ksawt, “Yau, ich vays es voll, avvah shvetzet nett diveyya.”
3 E os filhos dos profetas que estavam em Betel vieram até Eliseu, e disseram a ele: Tu sabes que hoje o SENHOR há de tomar o teu mestre sobre a tua cabeça? E ele disse: Sim, eu sei disso; retei a vossa paz.
4 No hott da Elia ksawt zu eem, “Bleib do, Elisa, da Hah hott mich noch Jericho kshikt.” Avvah da Elisa hott ksawt, “So shuah es da Hah laybt un es du laybsht, dann zayl ich dich nett falossa.” No sinn si an Jericho kumma.
4 E Elias disse a ele: Eliseu, fica aqui, rogo-te; porque o SENHOR me enviou a Jericó. E ele disse: Como vive o SENHOR, e como vive a tua alma: Não te deixarei. Assim, eles vieram a Jericó.
5 Di brofayda-kinnah an Jericho sinn no nuff zumm Elisa kumma un henn een kfrohkt, “Vaysht du es da Hah dei meishtah vekk nemma zayld funn diah heit?” “Yau,” hott eah ksawt, “ich vays es voll, avvah shvetzet nett diveyya.”
5 E os filhos dos profetas que estavam em Jericó vieram até Eliseu, e disseram a ele: Tu sabes que hoje o SENHOR tirará o teu mestre, da tua cabeça? E ele respondeu: Sim, eu sei disso; retei a vossa paz.
6 Da Elia hott no ksawt zu eem, “Bleib do, da Hah hott mich an da Jordan kshikt.” Avvah da Elisa hott ksawt, “Yusht so shuah es da Hah laybt un es du laybsht, dann zayl ich dich nett falossa.” No sinn si awl zvay on gloffa.
6 E Elias disse a ele: Rogo-te que fiques aqui; porque o SENHOR me enviou para o Jordão. E ele disse: Como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, não te deixarei. E ambos seguiram adiante.
7 Nau fuftzich funn di brofayda-kinnah henn sich en shtikk vekk kshteld un henn sich an da blatz gedrayt es da Elia un da Elisa kshtobt katt henn am Jordan.
7 E cinquenta homens dos filhos dos profetas foram e se puseram de pé, para ver de longe; e eles se puseram de pé junto ao Jordão.
8 Da Elia hott no sei vammes gnumma, hott en zammah gvikkeld un hott's vassah kshlauwa mitt. Es vassah hott sich no uf gmacht hivva un drivva so es di zvay funn eena drivvah nivvah gay henn kenna uf em drukkana grund.
8 E Elias tomou o seu manto, e o enrolou todo, e feriu as águas, e elas foram divididas de cá para lá, de modo que os dois atravessaram em terra seca.
9 Vo si drivvah nivvah ganga voahra, hott da Elia da Elisa kfrohkt, “Sawk miah vass ich du kann fa dich eb ich vekk gnumma sei zayl funn diah.” Da Elisa hott ksawt, “Loss zvay daylah funn deim geisht zu miah falla.”
9 E sucedeu, quando eles haviam partido, que Elias disse a Eliseu: Pede-me o que devo fazer por ti, antes que de ti eu seja tomado. E Eliseu disse: Rogo-te que uma porção dobrada do teu espírito seja sobre mim.
10 “Du hosht en hatt ding kfrohkt,” hott da Elia ksawt, “avvah vann du mich saynsht vann ich funn diah vekk gnumma va, dann soll's so sei; vann nett, dann soll's nett so sei.”
10 E ele disse: Pediste dura coisa: Todavia, se me vires quando eu for tomado de ti, assim se sucederá para contigo; mas se não, assim não se sucederá.
11 Diveil es si am mitt-nannah lawfa un am shvetza voahra—uf aymol is en feiyahrichah vauwa un feiyahrichi geil bei kumma un henn si funn-nannah gedu. Un da Elia is nuff in da himmel ganga in en vind-veahvel.
11 E sucedeu que, enquanto eles ainda seguiam adiante, e conversavam, apareceu ali uma carruagem de fogo, e cavalos de fogo, e os separaram a ambos; e Elias subiu por um turbilhão de vento ao céu.
12 Da Elisa hott dess ksenna un hott naus gegrisha, “Mei faddah, mei faddah, di veyya funn Israel un iahra geils-leit!” Un da Elisa hott een nimmi ksenna. No hott eah hohld gnumma an sei glaydah un hott si in zvay shtikkah grissa.
12 E Eliseu viu isto, e bradou: Meu pai, meu pai, a carruagem de Israel, e os seus cavaleiros! E ele não mais o viu. E ele agarrou as suas próprias vestes e as rasgou em dois pedaços.
13 Eah hott no em Elia sei vammes ufgnumma es funn eem kfalla voah, is zrikk an da revvah un hott datt kshtanna.
13 Ele juntou também o manto de Elias, que lhe caíra, e retornou, e parou de pé junto à margem do Jordão;
14 No hott eah em Elia sei vammes gnumma es funn eem kfalla voah, hott's vassah kshlauwa mitt un hott ksawt, “Vo is da Hah, da Gott fumm Elia?” Vo eah's vassah kshlauwa katt hott, hott's vassah sich uf gmacht uf di zvay seida un eah is drivvah nivvah ganga.
14 e ele tomou o manto de Elias, que dele caiu, e feriu as águas, e disse: Onde está o SENHOR Deus de Elias? E quando ele também havia ferido as águas, elas se dividiram de um ao outro lado; e Eliseu atravessou.
15 Vo di fuftzich brofayda-kinnah funn Jericho een ksenna henn, henn si ksawt, “Da geisht fumm Elia root uf em Elisa.” No sinn si kumma een ohdreffa, un henn sich uf da bodda gebikt fannich eem.
15 E quando os filhos dos profetas que estavam a observar em Jericó o viram, eles disseram: O espírito de Elias repousa sobre Eliseu. E vieram para se encontrar com ele, e se curvaram ao chão diante dele.
16 Si henn ksawt zu eem, “Gukk moll, es sinn fuftzich shteiki mennah unnich dei gnechta. Loss si gay un gukka fa dei meishtah. Fleicht hott da Geisht fumm Hah een ufgnumma un een nunnah gedu eiyets uf en berg adda in en deich.” Eah hott ksawt, “Nay, diah sellet si nett shikka.”
16 E eles disseram-lhe: Eis que, agora, há cinquenta homens fortes com os teus servos; que eles vão, rogamos-te, à procura do teu mestre; para que, porventura, o Espírito do SENHOR não o tenha elevado, e o lançado sobre algum monte, ou em algum vale. E ele disse: Não os envieis.
17 Avvah si henn ohkalda an eem biss eah sich kshemd hott. Endlich hott eah ksawt, “Shikket si.” Si henn no fuftzich mennah naus kshikt es ksucht henn fa drei dawk, avvah si henn een nett kfunna.
17 E quando eles lhe pressionaram até ficar envergonhado, ele disse: Enviai. Eles enviaram, portanto, cinquenta homens; e eles procuraram por três dias, mas não o encontraram.
18 Si sinn no zrikk zumm Elisa kumma an Jericho, un eah hott ksawt zu eena, “Habb ich eich nett ksawt diah sellet nett gay?”
18 E quando eles retornaram (porque ele permaneceu em Jericó), ele lhes disse: Não disse a vós: Não vades?
19 Di mennah funn di shtatt henn ksawt zumm Elisa, “Gukk moll, unsah hah, dess is en blesiahlichi shtatt, vi du sayna kansht, avvah's vassah is shlecht un's land is unfruchtboah.”
19 E os homens da cidade disseram a Eliseu: Suplico-te, eis que a situação desta cidade é agradável, como vê o meu senhor; mas a água é imprestável, e o solo é estéril.
20 Da Elisa hott ksawt, “Bringet miah en nei ksha un doond sals nei.” No henn si's zu eem gebrocht.
20 E ele disse: Trazei-me um novo cântaro e ponde sal dentro dele. E eles o trouxeram.
21 Eah is no naus an di vassah-shpring ganga un hott dess sals nei kshmissa. No hott eah ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt, ‘Ich habb dess vassah kayld. Es soll nee nimmi ebbah doht macha adda's land unfruchtboah macha.’”
21 E ele seguiu até a fonte das águas, e lançou sal ali dentro, e disse: Assim diz o SENHOR: Tenho curado estas águas; não haverá mais a partir dali morte ou terra estéril.
22 Un sell vassah is kayld geblivva biss heit, so vi da Elisa ksawt katt hott.
22 Assim, as águas foram curadas até este dia, segundo o dizer de Eliseu, o qual ele falou.
23 Funn datt is da Elisa nuff an Beth-El ganga. Vi eah am gay voah uf em vayk, sinn samm yungi boova aus di shtatt kumma un henn een fashpott. Si henn ksawt, “Gay nuff du bawl-kobb, gay nuff du bawl-kobb!”
23 E ele subiu dali até Betel; e enquanto ele estava subindo pelo caminho, vieram oriundas da cidade algumas crianças, e zombaram dele, e disseram-lhe: Sobe, calvo! Sobe tu, calvo!
24 Eah hott sich rumm gedrayt, hott si ohgegukt un hott en fluch uf si gedu im Hah sei nohma. No sinn zvay muddah beahra aus em bush kumma un henn zvay un fatzich funn di boova farissa.
24 E virando-se ele para trás, os viu, e os amaldiçoou no nome do SENHOR. E do bosque vieram duas ursas, e dilaceraram quarenta e duas crianças.
25 Funn datt is da Elisa nuff an da Berg Karmel ganga un funn datt viddah zrikk an Samaria.
25 E ele se foi dali para o monte Carmelo, e de lá ele retornou para Samaria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.