2 Reis 2

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Di zeit is kumma fa da Hah da Elia nuff in da himmel nemma in en vind-veahvel. Da Elia un da Elisa voahra am vekk gay funn Gilgal.
1 Quando estava o Senhor para tomar Elias ao céu por um redemoinho, Elias partiu de Gilgal em companhia de Eliseu.
2 Da Elia hott no ksawt zumm Elisa, “Bleib do, da Hah hott mich noch Beth-El kshikt.” Avvah da Elisa hott ksawt, “Yusht so shuah es da Hah laybt un es du laybsht, dann zayl ich dich nett falossa.” No sinn si mitt-nannah nunnah an Beth-El ganga.
2 Disse Elias a Eliseu: Fica-te aqui, porque o Senhor me enviou a Betel. Respondeu Eliseu: Tão certo como vive o Senhor e vive a tua alma, não te deixarei. E, assim, desceram a Betel.
3 Di brofayda-kinnah an Beth-El sinn no raus kumma zumm Elisa un henn een kfrohkt, “Vaysht du es da Hah dei meishtah vekk nemma zayld funn diah heit?” Eah hott ksawt, “Yau, ich vays es voll, avvah shvetzet nett diveyya.”
3 Então, os discípulos dos profetas que estavam em Betel saíram ao encontro de Eliseu e lhe disseram: Sabes que o Senhor , hoje, tomará o teu senhor, elevando-o por sobre a tua cabeça? Respondeu ele: Também eu o sei; calai-vos.
4 No hott da Elia ksawt zu eem, “Bleib do, Elisa, da Hah hott mich noch Jericho kshikt.” Avvah da Elisa hott ksawt, “So shuah es da Hah laybt un es du laybsht, dann zayl ich dich nett falossa.” No sinn si an Jericho kumma.
4 Disse Elias a Eliseu: Fica-te aqui, porque o Senhor me enviou a Jericó. Porém ele disse: Tão certo como vive o Senhor e vive a tua alma, não te deixarei. E, assim, foram a Jericó.
5 Di brofayda-kinnah an Jericho sinn no nuff zumm Elisa kumma un henn een kfrohkt, “Vaysht du es da Hah dei meishtah vekk nemma zayld funn diah heit?” “Yau,” hott eah ksawt, “ich vays es voll, avvah shvetzet nett diveyya.”
5 Então, os discípulos dos profetas que estavam em Jericó se chegaram a Eliseu e lhe disseram: Sabes que o Senhor , hoje, tomará o teu senhor, elevando-o por sobre a tua cabeça? Respondeu ele: Também eu o sei; calai-vos.
6 Da Elia hott no ksawt zu eem, “Bleib do, da Hah hott mich an da Jordan kshikt.” Avvah da Elisa hott ksawt, “Yusht so shuah es da Hah laybt un es du laybsht, dann zayl ich dich nett falossa.” No sinn si awl zvay on gloffa.
6 Disse-lhe, pois, Elias: Fica-te aqui, porque o Senhor me enviou ao Jordão. Mas ele disse: Tão certo como vive o Senhor e vive a tua alma, não te deixarei. E, assim, ambos foram juntos.
7 Nau fuftzich funn di brofayda-kinnah henn sich en shtikk vekk kshteld un henn sich an da blatz gedrayt es da Elia un da Elisa kshtobt katt henn am Jordan.
7 Foram cinquenta homens dos discípulos dos profetas e pararam a certa distância deles; eles ambos pararam junto ao Jordão.
8 Da Elia hott no sei vammes gnumma, hott en zammah gvikkeld un hott's vassah kshlauwa mitt. Es vassah hott sich no uf gmacht hivva un drivva so es di zvay funn eena drivvah nivvah gay henn kenna uf em drukkana grund.
8 Então, Elias tomou o seu manto, enrolou-o e feriu as águas, as quais se dividiram para os dois lados; e passaram ambos em seco.
9 Vo si drivvah nivvah ganga voahra, hott da Elia da Elisa kfrohkt, “Sawk miah vass ich du kann fa dich eb ich vekk gnumma sei zayl funn diah.” Da Elisa hott ksawt, “Loss zvay daylah funn deim geisht zu miah falla.”
9 Havendo eles passado, Elias disse a Eliseu: Pede-me o que queres que eu te faça, antes que seja tomado de ti. Disse Eliseu: Peço-te que me toque por herança porção dobrada do teu espírito.
10 “Du hosht en hatt ding kfrohkt,” hott da Elia ksawt, “avvah vann du mich saynsht vann ich funn diah vekk gnumma va, dann soll's so sei; vann nett, dann soll's nett so sei.”
10 Tornou-lhe Elias: Dura coisa pediste. Todavia, se me vires quando for tomado de ti, assim se te fará; porém, se não me vires, não se fará.
11 Diveil es si am mitt-nannah lawfa un am shvetza voahra—uf aymol is en feiyahrichah vauwa un feiyahrichi geil bei kumma un henn si funn-nannah gedu. Un da Elia is nuff in da himmel ganga in en vind-veahvel.
11 Indo eles andando e falando, eis que um carro de fogo, com cavalos de fogo, os separou um do outro; e Elias subiu ao céu num redemoinho.
12 Da Elisa hott dess ksenna un hott naus gegrisha, “Mei faddah, mei faddah, di veyya funn Israel un iahra geils-leit!” Un da Elisa hott een nimmi ksenna. No hott eah hohld gnumma an sei glaydah un hott si in zvay shtikkah grissa.
12 O que vendo Eliseu, clamou: Meu pai, meu pai, carros de Israel e seus cavaleiros! E nunca mais o viu; e, tomando as suas vestes, rasgou-as em duas partes.
13 Eah hott no em Elia sei vammes ufgnumma es funn eem kfalla voah, is zrikk an da revvah un hott datt kshtanna.
13 Então, levantou o manto que Elias lhe deixara cair e, voltando-se, pôs-se à borda do Jordão.
14 No hott eah em Elia sei vammes gnumma es funn eem kfalla voah, hott's vassah kshlauwa mitt un hott ksawt, “Vo is da Hah, da Gott fumm Elia?” Vo eah's vassah kshlauwa katt hott, hott's vassah sich uf gmacht uf di zvay seida un eah is drivvah nivvah ganga.
14 Tomou o manto que Elias lhe deixara cair, feriu as águas e disse: Onde está o Senhor , Deus de Elias? Quando feriu ele as águas, elas se dividiram para um e outro lado, e Eliseu passou.
15 Vo di fuftzich brofayda-kinnah funn Jericho een ksenna henn, henn si ksawt, “Da geisht fumm Elia root uf em Elisa.” No sinn si kumma een ohdreffa, un henn sich uf da bodda gebikt fannich eem.
15 Vendo-o, pois, os discípulos dos profetas que estavam defronte, em Jericó, disseram: O espírito de Elias repousa sobre Eliseu. Vieram-lhe ao encontro e se prostraram diante dele em terra.
16 Si henn ksawt zu eem, “Gukk moll, es sinn fuftzich shteiki mennah unnich dei gnechta. Loss si gay un gukka fa dei meishtah. Fleicht hott da Geisht fumm Hah een ufgnumma un een nunnah gedu eiyets uf en berg adda in en deich.” Eah hott ksawt, “Nay, diah sellet si nett shikka.”
16 E lhe disseram: Eis que entre os teus servos há cinquenta homens valentes; ora, deixa-os ir em procura do teu senhor; pode ser que o Espírito do Senhor o tenha levado e lançado nalgum dos montes ou nalgum dos vales. Porém ele respondeu: Não os envieis.
17 Avvah si henn ohkalda an eem biss eah sich kshemd hott. Endlich hott eah ksawt, “Shikket si.” Si henn no fuftzich mennah naus kshikt es ksucht henn fa drei dawk, avvah si henn een nett kfunna.
17 Mas eles apertaram com ele, até que, constrangido, lhes disse: Enviai. E enviaram cinquenta homens, que o procuraram três dias, porém não o acharam.
18 Si sinn no zrikk zumm Elisa kumma an Jericho, un eah hott ksawt zu eena, “Habb ich eich nett ksawt diah sellet nett gay?”
18 Então, voltaram para ele, pois permanecera em Jericó; e ele lhes disse: Não vos disse que não fôsseis?
19 Di mennah funn di shtatt henn ksawt zumm Elisa, “Gukk moll, unsah hah, dess is en blesiahlichi shtatt, vi du sayna kansht, avvah's vassah is shlecht un's land is unfruchtboah.”
19 Os homens da cidade disseram a Eliseu: Eis que é bem-situada esta cidade, como vê o meu senhor, porém as águas são más, e a terra é estéril.
20 Da Elisa hott ksawt, “Bringet miah en nei ksha un doond sals nei.” No henn si's zu eem gebrocht.
20 Ele disse: Trazei-me um prato novo e ponde nele sal. E lho trouxeram.
21 Eah is no naus an di vassah-shpring ganga un hott dess sals nei kshmissa. No hott eah ksawt, “Dess is vass da Hah sawkt, ‘Ich habb dess vassah kayld. Es soll nee nimmi ebbah doht macha adda's land unfruchtboah macha.’”
21 Então, saiu ele ao manancial das águas e deitou sal nele; e disse: Assim diz o Senhor : Tornei saudáveis estas águas; já não procederá daí morte nem esterilidade.
22 Un sell vassah is kayld geblivva biss heit, so vi da Elisa ksawt katt hott.
22 Ficaram, pois, saudáveis aquelas águas, até ao dia de hoje, segundo a palavra que Eliseu tinha dito.
23 Funn datt is da Elisa nuff an Beth-El ganga. Vi eah am gay voah uf em vayk, sinn samm yungi boova aus di shtatt kumma un henn een fashpott. Si henn ksawt, “Gay nuff du bawl-kobb, gay nuff du bawl-kobb!”
23 Então, subiu dali a Betel; e, indo ele pelo caminho, uns rapazinhos saíram da cidade, e zombavam dele, e diziam-lhe: Sobe, calvo! Sobe, calvo!
24 Eah hott sich rumm gedrayt, hott si ohgegukt un hott en fluch uf si gedu im Hah sei nohma. No sinn zvay muddah beahra aus em bush kumma un henn zvay un fatzich funn di boova farissa.
24 Virando-se ele para trás, viu-os e os amaldiçoou em nome do Senhor ; então, duas ursas saíram do bosque e despedaçaram quarenta e dois deles.
25 Funn datt is da Elisa nuff an da Berg Karmel ganga un funn datt viddah zrikk an Samaria.
25 Dali, foi ele para o monte Carmelo, de onde voltou para Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.