2 Crônicas 30
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Da Hiskia hott vatt naus kshikt zu gans Israel un Juda, un hott aw breefa kshikt zu Ephraim un Manasse, es si zumm tempel fumm Hah an Jerusalem kumma sella fa's Passa-Fesht zumm Hah, da Gott funn Israel halda.
1 Ezequias enviou mensageiros a todo o Israel e a todo o Judá; escreveu também cartas a Efraim e a Manassés para convidá-los a vir ao templo de Jerusalém, a fim de celebrarem a Páscoa em honra do Senhor, Deus de Israel.
2 Da kaynich, sei evvahshti un di gans fasamling in Jerusalem henn ausgmacht fa's Passa-Fesht halda im zvedda moonet.
2 O rei, seus chefes e toda a multidão de Jerusalém, tinham resolvido celebrar a Páscoa no segundo mês;
3 Si henn's nett halda kenna an di recht zeit veil nett genunk preeshtah sich heilich gmacht katt henn, un di leit voahra noch nett fasammeld in Jerusalem.
3 não puderam fazê-lo em tempo, porque não estavam santificados sacerdotes em número suficiente, e o povo não se tinha ainda reunido em Jerusalém.
4 Es voah kfellich zumm kaynich un zu di gans fasamling fa's sellah vayk du.
4 Tendo isto agradado ao rei e à assembléia,
5 Si henn ausgmacht fa dess ausroofa deich gans Israel funn Beer-Seba zu Dan es si kumma sella fa's Passa-Fesht halda zumm Hah, da Gott funn Israel an Jerusalem. Fa si henn's nett kalda katt vi's ufkshrivva is fa en langi zeit.
5 decidiram publicar em todo o Israel, desde Bersabéia até Dã, a ordem de vir a Jerusalém para celebrar a Páscoa em honra do Senhor, Deus de Israel, pois desde muito tempo não mais fora celebrada como estava prescrito.
6 Da kaynich hott en gebott gevva es leit naus kshikt vadda gans deich Israel un Juda mitt breefa fumm kaynich un sei evvahshti es ksawt henn:
6 Partiram, então, os correios com as cartas do rei e dos chefes, para todo o Israel e Judá. Por ordem do rei, eles diziam: Israelitas, voltai ao Senhor, o Deus de Abraão, de Isaac e de Israel, a fim de que ele se volte àqueles dentre vós que conseguiram escapar das mãos do rei da Assíria.
7 Seind nett vi eiyah foah-feddah un breedah es ksindicht henn geyyich da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, deah es si en ayklich ding gmacht hott, vi diah sayna kennet.
7 Não sejais como vossos pais e vossos irmãos que prevaricaram contra o Senhor, Deus de seus pais, o qual os entregou à desolação, como vedes.
8 Seind nett dikk-kebbich vi eiyah foah-feddah, avvah gevvet eich uf zumm Hah. Kummet in sei heilichah blatz es eah heilich gmacht hott fa'immah. Deenet da Hah eiyah Gott, so es sei gleedichah zann vekk drayt funn eich.
8 Não endureçais vossa cerviz como fizeram vossos pais. Dai a mão ao Senhor, vinde a seu santuário que ele consagrou para sempre, e servi ao Senhor, vosso Deus, a fim de que ele afaste de vós o ardor de sua cólera.
9 Vann diah eich bekeahret zumm Hah, dann zayla eiyah breedah un kinnah bamhatzichkeit finna bei selli es si kfanga hayva, un si kenna viddah zrikk in dess land kumma. Fa da Hah eiyah Gott is gnaydich un bamhatzich. Eah drayt sei ksicht nett vekk funn eich vann diah zrikk zu eem gaynd.”
9 Se voltardes para o Senhor, vossos irmãos e vossos filhos acharão misericórdia diante daqueles que os levaram para o cativeiro e voltarão à sua terra, pois o Senhor Deus é generoso e misericordioso e não desviará os olhos de vós, se voltardes para ele.
10 So sinn di leit mitt di breefa funn shtatt zu shtatt ganga in Ephraim un Manasse so veit es Sebulon, avvah di leit henn si falacht un fashpott.
10 Assim os correios passaram de cidade em cidade, na terra de Efraim, de Manassés e até de Zabulon. Zombaram deles e os escarneceram.
11 Avvah dayl mennah funn Asser, Manasse un Sebulon henn sich gedaymeedicht un sinn noch Jerusalem ganga.
11 Contudo, alguns homem de Aser, de Manassés e de Zabulon humilharam-se e dirigiram-se a Jerusalém.
12 Un di hand funn Gott voah uf Juda fa eena en aynich hatz gevva, fa du vi da kaynich un di evvahshti gebodda katt henn, un's vatt fumm Hah nohch gay.
12 Também em Judá, a mão de Deus operou sobre os habitantes para dar-lhes um mesmo desejo de executar o mandato do rei e de seus chefes, conforme a palavra do Senhor.
13 Feel leit sinn zammah kumma in Jerusalem im zvedda moonet fa's Unksavvaht-Broht-Fesht halda; dess voah en grohsi fasamling.
13 Grandes multidões afluíram a Jerusalém para celebrar a festa dos Ázimos, no segundo mês. Foi uma imensa afluência de povo.
14 In di shtatt Jerusalem henn si di awldahra vekk gedu, un henn awl di insens awldahra in di Kidron Grikk kshmissa.
14 Eles puseram-se a destruir os altares que se encontravam em Jerusalém, a destruir todos os altares dos perfumes, e os atiraram na torrente do Cedron.
15 Si henn's Passa-Lamm kshlachta uf em fatzayda dawk fumm zvedda moonet. Di preeshtah un Lefiddah henn sich kshemd un sinn ganga un henn sich heilich gmacht, no henn si di brand-opfahra an da tempel fumm Hah gebrocht.
15 Imolaram a Páscoa no décimo quarto dia do segundo mês. Os sacerdotes e os levitas, cheios de confusão, tinham-se santificado e ofereceram holocaustos no templo.
16 Si henn an iahra bletz kshtanna vi's sich keaht hott noch em Ksetz Mosi, da mann funn Gott. Di preeshtah henn's bloot kshpritzt noch demm es es eena gevva voah bei di Lefiddah.
16 Ocupavam seu lugar normal, como o prescreve a lei de Moisés, homem de Deus. Os sacerdotes esparziam o sangue que lhes davam os levitas.
17 Feel funn di leit henn sich nett heilich gmacht katt, no henn di Lefiddah missa di Passa-Lemmah doht macha fa selli es unrein voahra so es si heilich gmacht vadda zumm Hah.
17 Como houvesse na assistência muitos que não se tinham purificado, os levitas encarregaram-se de imolar a Páscoa, para todos os que não estavam puros, a fim de consagrá-los ao Senhor.
18 Es mensht funn di leit es kumma sinn funn Ephraim, Manasse, Isachar un Sebulon henn sich nett greinicht katt, avvah si henn doch's Passa-Fesht gessa, un dess voah geyyich vi's ufkshrivva shtayt. Avvah da Hiskia hott gebayda fa si un hott ksawt, “Da Hah, deah es goot is, soll gnaydich sei zu alli-ebbah
18 Grande parte do povo, com efeito, muitos de Efraim, de Manassés, de Issacar e de Zabulon, comeu a Páscoa, contrariamente à prescrição, sem se ter purificado. Mas Ezequias fez por eles esta prece: Digne-se o Senhor, na sua bondade,
19 es sei hatz risht fa Gott da Hah, da Gott funn sei foah-feddah sucha, even vann eah nett rein is vi's kfoddaht is fa's heilich-fesht essa.”
19 perdoar todos os que aplicaram seu coração à procura de Deus, o Senhor, Deus de seus pais, conquanto não tivessem a purificação exigida para o santuário!
20 Un da Hah hott da Hiskia keaht un hott di leit kayld.
20 O Senhor escutou Ezequias e perdoou o povo.
21 Di Kinnah-Israel es in Jerusalem voahra henn's Unksavvaht-Broht-Fesht kalda fa sivva dawk mitt grohsi frayt, un di Lefiddah un di preeshtah henn ksunga zumm Hah alli dawk mitt laudi shpeel instruments.
21 Os israelitas que se encontravam em Jerusalém celebraram alegremente a festa dos Ázimos durante uma semana: e cada dia os levitas e os sacerdotes louvaram o Senhor com instrumentos possantes em honra do Senhor.
22 Da Hiskia hott drayshtlich kshvetzt zu di Lefiddah es gvissa henn es si di sacha fumm Hah sei deensht goot fashtayn. Si henn iahra dayl gessa alli dawk fa sivva dawk un henn dank-opfahra gopfaht un henn da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, glohbt.
22 Ezequias dirigiu palavras de encorajamento a todos os levitas que se tinham mostrado compreensivos no serviço do Senhor. Durante sete dias comeram as vítimas da festa, ofereceram sacrifícios pacíficos e glorificaram o Senhor, Deus de seus pais.
23 Di gans fasamling voah no aynich fa's fesht nochamohl sivva dawk halda, so henn si's kalda fa sivva may dawk mitt frayt.
23 Mas a opinião de toda a multidão era de prolongar a festa por mais uma semana, e esses sete dias {suplementares} foram celebrados com alegria.
24 Da Kaynich Hiskia funn Juda hott en dausend bulla un sivva dausend shohf un gays gevva zu di fasamling, un di evvahshti henn en dausend bulla un zeyya dausend shohf un gays gevva. Un en grohsi drubb preeshtah henn sich heilich gmacht.
24 Ezequias tinha dado à multidão mil touros e sete mil ovelhas; os chefes ajuntaram a isso mil touros e dez mil ovelhas; os sacerdotes, em grande número, se tinham purificado.
25 Di gans fasamling funn Juda hott sich kfroit mitt di preeshtah un Lefiddah, un aw di gans fasamling fremdi es funn Israel kumma sinn, un selli Israeliddah es in Juda gvoond henn.
25 A alegria reinava em toda a multidão dos homens de Judá, entre os sacerdotes e levitas, a multidão vinda de Israel e os estrangeiros vindos de Israel ou estabelecidos em Judá.
26 Es voah grohsi frayt in Jerusalem, fa's voah nix so gvest in Jerusalem siddah di dawwa fumm Solomon, em Kaynich Dawfit funn Israel sei boo.
26 Em Jerusalém houve grande júbilo, tanto que nada de semelhante se tinha visto na cidade desde o tempo de Salomão, filho de Davi, rei de Israel.
27 Di preeshtah un Lefiddah henn kshtanna un di leit ksaykend, un iahra shtimm voah keaht im himmel, Gott sei heilichah voon-blatz.
27 Finalmente os sacerdotes e os levitas levantaram-se para abençoar a multidão. A voz deles foi ouvida e a prece deles chegou até a morada santa do Senhor, no céu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.