2 Crônicas 30
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVI
1 Da Hiskia hott vatt naus kshikt zu gans Israel un Juda, un hott aw breefa kshikt zu Ephraim un Manasse, es si zumm tempel fumm Hah an Jerusalem kumma sella fa's Passa-Fesht zumm Hah, da Gott funn Israel halda.
1 Ezequias enviou uma mensagem a todo o Israel e Judá e também escreveu cartas a Efraim e a Manassés, convidando-os para ir ao templo do Senhor em Jerusalém e celebrar a Páscoa do Senhor, o Deus de Israel.
2 Da kaynich, sei evvahshti un di gans fasamling in Jerusalem henn ausgmacht fa's Passa-Fesht halda im zvedda moonet.
2 O rei, seus oficiais e toda a comunidade de Jerusalém decidiram celebrar a Páscoa no segundo mês.
3 Si henn's nett halda kenna an di recht zeit veil nett genunk preeshtah sich heilich gmacht katt henn, un di leit voahra noch nett fasammeld in Jerusalem.
3 Não tinha sido possível celebrá-la na data prescrita, pois não havia número suficiente de sacerdotes consagrados, e o povo não estava reunido em Jerusalém.
4 Es voah kfellich zumm kaynich un zu di gans fasamling fa's sellah vayk du.
4 A idéia pareceu boa tanto ao rei quanto a toda a assembléia.
5 Si henn ausgmacht fa dess ausroofa deich gans Israel funn Beer-Seba zu Dan es si kumma sella fa's Passa-Fesht halda zumm Hah, da Gott funn Israel an Jerusalem. Fa si henn's nett kalda katt vi's ufkshrivva is fa en langi zeit.
5 Então decidiram fazer uma proclamação em todo o Israel, desde Berseba até Dã, convocando o povo a Jerusalém para celebrar a Páscoa do Senhor, o Deus de Israel. Pois muitos não a celebravam segundo o que estava escrito.
6 Da kaynich hott en gebott gevva es leit naus kshikt vadda gans deich Israel un Juda mitt breefa fumm kaynich un sei evvahshti es ksawt henn:
6 Por ordem do rei, mensageiros percorreram Israel e Judá com cartas assinadas pelo rei e pelos seus oficiais, com a seguinte mensagem: "Israelitas, voltem para o Senhor, o Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, para que ele se volte para vocês que restaram e escaparam das mãos dos reis da Assíria.
7 Seind nett vi eiyah foah-feddah un breedah es ksindicht henn geyyich da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, deah es si en ayklich ding gmacht hott, vi diah sayna kennet.
7 Não sejam como seus pais e seus irmãos, que foram infiéis ao Senhor, o Deus dos seus antepassados, de maneira que ele os deixou em ruínas, conforme vocês vêem.
8 Seind nett dikk-kebbich vi eiyah foah-feddah, avvah gevvet eich uf zumm Hah. Kummet in sei heilichah blatz es eah heilich gmacht hott fa'immah. Deenet da Hah eiyah Gott, so es sei gleedichah zann vekk drayt funn eich.
8 Portanto não sejam obstinados como seus antepassados; submetam-se ao Senhor. Venham ao santuário que ele consagrou para sempre. Sirvam ao Senhor, ao seu Deus, para que o fogo da sua ira se desvie de vocês.
9 Vann diah eich bekeahret zumm Hah, dann zayla eiyah breedah un kinnah bamhatzichkeit finna bei selli es si kfanga hayva, un si kenna viddah zrikk in dess land kumma. Fa da Hah eiyah Gott is gnaydich un bamhatzich. Eah drayt sei ksicht nett vekk funn eich vann diah zrikk zu eem gaynd.”
9 Se vocês voltarem para o Senhor, os que capturaram os seus irmãos e os seus filhos terão misericórdia deles, e eles voltarão a esta terra, pois o Senhor, o seu Deus, é bondoso e compassivo. Ele não os rejeitará, se vocês se voltarem para ele".
10 So sinn di leit mitt di breefa funn shtatt zu shtatt ganga in Ephraim un Manasse so veit es Sebulon, avvah di leit henn si falacht un fashpott.
10 Os mensageiros foram de cidade em cidade, em Efraim e em Manassés, e até em Zebulom, mas o povo zombou deles e os expôs ao ridículo.
11 Avvah dayl mennah funn Asser, Manasse un Sebulon henn sich gedaymeedicht un sinn noch Jerusalem ganga.
11 No entanto, alguns homens de Aser, de Manassés e de Zebulom humilharam-se e foram para Jerusalém.
12 Un di hand funn Gott voah uf Juda fa eena en aynich hatz gevva, fa du vi da kaynich un di evvahshti gebodda katt henn, un's vatt fumm Hah nohch gay.
12 Já em Judá a mão de Deus esteve sobre o povo dando-lhes unidade de pensamento para executarem o que o rei e os seus oficiais haviam ordenado, conforme a palavra do Senhor.
13 Feel leit sinn zammah kumma in Jerusalem im zvedda moonet fa's Unksavvaht-Broht-Fesht halda; dess voah en grohsi fasamling.
13 Uma imensa multidão reuniu-se em Jerusalém no segundo mês, para celebrar a festa dos pães sem fermento.
14 In di shtatt Jerusalem henn si di awldahra vekk gedu, un henn awl di insens awldahra in di Kidron Grikk kshmissa.
14 Eles retiraram os altares que havia em Jerusalém e se desfizeram de todos os altares de incenso, atirando-os no vale de Cedrom.
15 Si henn's Passa-Lamm kshlachta uf em fatzayda dawk fumm zvedda moonet. Di preeshtah un Lefiddah henn sich kshemd un sinn ganga un henn sich heilich gmacht, no henn si di brand-opfahra an da tempel fumm Hah gebrocht.
15 Abateram o cordeiro da Páscoa no dia catorze do segundo mês. Os sacerdotes e os levitas, envergonhados, consagraram-se e levaram holocaustos ao templo do Senhor.
16 Si henn an iahra bletz kshtanna vi's sich keaht hott noch em Ksetz Mosi, da mann funn Gott. Di preeshtah henn's bloot kshpritzt noch demm es es eena gevva voah bei di Lefiddah.
16 E assumiram seus postos, conforme prescrito na Lei de Moisés, homem de Deus. Os sacerdotes aspergiram o sangue que os levitas lhes entregaram.
17 Feel funn di leit henn sich nett heilich gmacht katt, no henn di Lefiddah missa di Passa-Lemmah doht macha fa selli es unrein voahra so es si heilich gmacht vadda zumm Hah.
17 Visto que muitos na multidão não haviam se consagrado, os levitas tiveram que matar cordeiros da Páscoa para todos os que não estavam cerimonialmente puros e que por isso não podiam consagrar os seus cordeiros ao Senhor.
18 Es mensht funn di leit es kumma sinn funn Ephraim, Manasse, Isachar un Sebulon henn sich nett greinicht katt, avvah si henn doch's Passa-Fesht gessa, un dess voah geyyich vi's ufkshrivva shtayt. Avvah da Hiskia hott gebayda fa si un hott ksawt, “Da Hah, deah es goot is, soll gnaydich sei zu alli-ebbah
18 Embora muitos dos que vieram de Efraim, de Manassés, de Issacar e de Zebulom não se tivessem purificado, assim mesmo comeram a Páscoa, contrariando o que estava escrito. Mas Ezequias orou por eles, dizendo: "Queira o Senhor, que é bondoso, perdoar todo
19 es sei hatz risht fa Gott da Hah, da Gott funn sei foah-feddah sucha, even vann eah nett rein is vi's kfoddaht is fa's heilich-fesht essa.”
19 aquele que inclina o seu coração para buscar a Deus, o Senhor, o Deus dos seus antepassados, mesmo que não esteja puro de acordo com as regras do santuário".
20 Un da Hah hott da Hiskia keaht un hott di leit kayld.
20 E o Senhor ouviu a oração de Ezequias e não castigou o povo.
21 Di Kinnah-Israel es in Jerusalem voahra henn's Unksavvaht-Broht-Fesht kalda fa sivva dawk mitt grohsi frayt, un di Lefiddah un di preeshtah henn ksunga zumm Hah alli dawk mitt laudi shpeel instruments.
21 Os israelitas presentes em Jerusalém celebraram com muita alegria a festa dos pães sem fermento durante sete dias. Diariamente os levitas e os sacerdotes cantavam louvores, ao som dos instrumentos ressonantes do Senhor.
22 Da Hiskia hott drayshtlich kshvetzt zu di Lefiddah es gvissa henn es si di sacha fumm Hah sei deensht goot fashtayn. Si henn iahra dayl gessa alli dawk fa sivva dawk un henn dank-opfahra gopfaht un henn da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, glohbt.
22 Ezequias dirigiu palavras animadoras a todos os levitas, que mostraram boa disposição para com o serviço do Senhor. Durante os sete dias eles comeram suas porções das ofertas, apresentaram sacrifícios de comunhão e louvaram o Senhor, o Deus dos seus antepassados.
23 Di gans fasamling voah no aynich fa's fesht nochamohl sivva dawk halda, so henn si's kalda fa sivva may dawk mitt frayt.
23 E toda a assembléia decidiu prolongar a festa por mais sete dias, e a celebraram com alegria.
24 Da Kaynich Hiskia funn Juda hott en dausend bulla un sivva dausend shohf un gays gevva zu di fasamling, un di evvahshti henn en dausend bulla un zeyya dausend shohf un gays gevva. Un en grohsi drubb preeshtah henn sich heilich gmacht.
24 Ezequias, rei de Judá, forneceu mil novilhos e sete mil ovelhas e bodes para a assembléia, e os líderes, mil novilhos e dez mil ovelhas e bodes. Muitos sacerdotes se consagraram,
25 Di gans fasamling funn Juda hott sich kfroit mitt di preeshtah un Lefiddah, un aw di gans fasamling fremdi es funn Israel kumma sinn, un selli Israeliddah es in Juda gvoond henn.
25 e toda a assembléia de Judá se regozijava, juntamente com os sacerdotes, com os levitas e com todos os que se haviam reunido, vindos de Israel, inclusive os estrangeiros que viviam em Israel e em Judá.
26 Es voah grohsi frayt in Jerusalem, fa's voah nix so gvest in Jerusalem siddah di dawwa fumm Solomon, em Kaynich Dawfit funn Israel sei boo.
26 Houve grande alegria em Jerusalém, pois desde os dias de Salomão, filho de Davi, rei de Israel, não havia acontecido algo assim na cidade.
27 Di preeshtah un Lefiddah henn kshtanna un di leit ksaykend, un iahra shtimm voah keaht im himmel, Gott sei heilichah voon-blatz.
27 Os sacerdotes e os levitas levantaram-se para abençoar o povo, e Deus os ouviu; a oração deles chegou aos céus, sua santa habitação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.