2 Crônicas 30
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 Da Hiskia hott vatt naus kshikt zu gans Israel un Juda, un hott aw breefa kshikt zu Ephraim un Manasse, es si zumm tempel fumm Hah an Jerusalem kumma sella fa's Passa-Fesht zumm Hah, da Gott funn Israel halda.
1 Depois disto Ezequias enviou mensageiros por todo o Israel e Judá, e escreveu também cartas a Efraim e a Manassés para que viessem à casa do SENHOR em Jerusalém, para celebrarem a páscoa ao SENHOR Deus de Israel.
2 Da kaynich, sei evvahshti un di gans fasamling in Jerusalem henn ausgmacht fa's Passa-Fesht halda im zvedda moonet.
2 Porque o rei tivera conselho com os seus príncipes, e com toda a congregação em Jerusalém, para celebrarem a páscoa no segundo mês.
3 Si henn's nett halda kenna an di recht zeit veil nett genunk preeshtah sich heilich gmacht katt henn, un di leit voahra noch nett fasammeld in Jerusalem.
3 Porquanto não a puderam celebrar no tempo próprio, porque não se tinham santificado sacerdotes em número suficiente, e o povo não se tinha ajuntado em Jerusalém.
4 Es voah kfellich zumm kaynich un zu di gans fasamling fa's sellah vayk du.
4 E isto pareceu bem aos olhos do rei, e de toda a congregação.
5 Si henn ausgmacht fa dess ausroofa deich gans Israel funn Beer-Seba zu Dan es si kumma sella fa's Passa-Fesht halda zumm Hah, da Gott funn Israel an Jerusalem. Fa si henn's nett kalda katt vi's ufkshrivva is fa en langi zeit.
5 E ordenaram que se fizesse passar pregão por todo o Israel, desde Berseba até Dã, para que viessem a celebrar a páscoa ao Senhor Deus de Israel, em Jerusalém; porque muitos não a tinham celebrado como estava escrito.
6 Da kaynich hott en gebott gevva es leit naus kshikt vadda gans deich Israel un Juda mitt breefa fumm kaynich un sei evvahshti es ksawt henn:
6 Foram, pois, os correios com as cartas, do rei e dos seus príncipes, por todo o Israel e Judá, segundo o mandado do rei, dizendo: Filhos de Israel, convertei-vos ao Senhor Deus de Abraão, de Isaque e de Israel; para que ele se volte para o restante de vós que escapou da mão dos reis da Assíria.
7 Seind nett vi eiyah foah-feddah un breedah es ksindicht henn geyyich da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, deah es si en ayklich ding gmacht hott, vi diah sayna kennet.
7 E não sejais como vossos pais e como vossos irmãos, que transgrediram contra o Senhor Deus de seus pais, pelo que os entregou à desolação como vedes.
8 Seind nett dikk-kebbich vi eiyah foah-feddah, avvah gevvet eich uf zumm Hah. Kummet in sei heilichah blatz es eah heilich gmacht hott fa'immah. Deenet da Hah eiyah Gott, so es sei gleedichah zann vekk drayt funn eich.
8 Não endureçais agora a vossa cerviz, como vossos pais; dai a mão ao Senhor, e vinde ao seu santuário que ele santificou para sempre, e servi ao Senhor vosso Deus, para que o ardor da sua ira se desvie de vós.
9 Vann diah eich bekeahret zumm Hah, dann zayla eiyah breedah un kinnah bamhatzichkeit finna bei selli es si kfanga hayva, un si kenna viddah zrikk in dess land kumma. Fa da Hah eiyah Gott is gnaydich un bamhatzich. Eah drayt sei ksicht nett vekk funn eich vann diah zrikk zu eem gaynd.”
9 Porque, em vos convertendo ao Senhor, vossos irmãos e vossos filhos acharão misericórdia perante os que os levaram cativos, e tornarão a esta terra; porque o Senhor vosso Deus é misericordioso e compassivo, e não desviará de vós o seu rosto, se vos converterdes a ele.
10 So sinn di leit mitt di breefa funn shtatt zu shtatt ganga in Ephraim un Manasse so veit es Sebulon, avvah di leit henn si falacht un fashpott.
10 E os correios foram passando de cidade em cidade, pela terra de Efraim e Manassés até Zebulom; porém riram-se e zombaram deles.
11 Avvah dayl mennah funn Asser, Manasse un Sebulon henn sich gedaymeedicht un sinn noch Jerusalem ganga.
11 Todavia alguns de Aser, e de Manassés, e de Zebulom, se humilharam, e vieram a Jerusalém.
12 Un di hand funn Gott voah uf Juda fa eena en aynich hatz gevva, fa du vi da kaynich un di evvahshti gebodda katt henn, un's vatt fumm Hah nohch gay.
12 E a mão de Deus esteve com Judá, dando-lhes um só coração, para fazerem o mandado do rei e dos príncipes, conforme a palavra do Senhor.
13 Feel leit sinn zammah kumma in Jerusalem im zvedda moonet fa's Unksavvaht-Broht-Fesht halda; dess voah en grohsi fasamling.
13 E ajuntou-se em Jerusalém muito povo, para celebrar a festa dos pães ázimos, no segundo mês; uma congregação mui grande.
14 In di shtatt Jerusalem henn si di awldahra vekk gedu, un henn awl di insens awldahra in di Kidron Grikk kshmissa.
14 E levantaram-se, e tiraram os altares que havia em Jerusalém; também tiraram todos os altares de incenso, e os lançaram no ribeiro de Cedrom.
15 Si henn's Passa-Lamm kshlachta uf em fatzayda dawk fumm zvedda moonet. Di preeshtah un Lefiddah henn sich kshemd un sinn ganga un henn sich heilich gmacht, no henn si di brand-opfahra an da tempel fumm Hah gebrocht.
15 Então sacrificaram a páscoa no dia décimo quarto do segundo mês; e os sacerdotes e levitas se envergonharam e se santificaram e trouxeram holocaustos à casa do Senhor.
16 Si henn an iahra bletz kshtanna vi's sich keaht hott noch em Ksetz Mosi, da mann funn Gott. Di preeshtah henn's bloot kshpritzt noch demm es es eena gevva voah bei di Lefiddah.
16 E puseram-se no seu posto, segundo o seu costume, conforme a lei de Moisés, o homem de Deus; e os sacerdotes espargiam o sangue, tomando-o da mão dos levitas.
17 Feel funn di leit henn sich nett heilich gmacht katt, no henn di Lefiddah missa di Passa-Lemmah doht macha fa selli es unrein voahra so es si heilich gmacht vadda zumm Hah.
17 Porque havia muitos na congregação que não se tinham santificado; pelo que os levitas tinham o encargo de matarem os cordeiros da páscoa por todo aquele que não estava limpo, para o santificarem ao Senhor.
18 Es mensht funn di leit es kumma sinn funn Ephraim, Manasse, Isachar un Sebulon henn sich nett greinicht katt, avvah si henn doch's Passa-Fesht gessa, un dess voah geyyich vi's ufkshrivva shtayt. Avvah da Hiskia hott gebayda fa si un hott ksawt, “Da Hah, deah es goot is, soll gnaydich sei zu alli-ebbah
18 Porque uma multidão do povo, muitos de Efraim e Manassés, Issacar e Zebulom, não se tinham purificado, e contudo comeram a páscoa, não como está escrito; porém Ezequias orou por eles, dizendo: O Senhor, que é bom, perdoa todo aquele
19 es sei hatz risht fa Gott da Hah, da Gott funn sei foah-feddah sucha, even vann eah nett rein is vi's kfoddaht is fa's heilich-fesht essa.”
19 Que tem preparado o seu coração para buscar ao Senhor Deus, o Deus de seus pais, ainda que não esteja purificado segundo a purificação do santuário.
20 Un da Hah hott da Hiskia keaht un hott di leit kayld.
20 E ouviu o Senhor a Ezequias, e sarou o povo.
21 Di Kinnah-Israel es in Jerusalem voahra henn's Unksavvaht-Broht-Fesht kalda fa sivva dawk mitt grohsi frayt, un di Lefiddah un di preeshtah henn ksunga zumm Hah alli dawk mitt laudi shpeel instruments.
21 E os filhos de Israel, que se acharam em Jerusalém, celebraram a festa dos pães ázimos sete dias com grande alegria; e os levitas e os sacerdotes louvaram ao Senhor de dia em dia, com estrondosos instrumentos ao Senhor.
22 Da Hiskia hott drayshtlich kshvetzt zu di Lefiddah es gvissa henn es si di sacha fumm Hah sei deensht goot fashtayn. Si henn iahra dayl gessa alli dawk fa sivva dawk un henn dank-opfahra gopfaht un henn da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, glohbt.
22 E Ezequias falou benignamente a todos os levitas, que tinham bom entendimento no conhecimento do Senhor; e comeram as ofertas da solenidade por sete dias, oferecendo ofertas pacíficas, e louvando ao Senhor Deus de seus pais.
23 Di gans fasamling voah no aynich fa's fesht nochamohl sivva dawk halda, so henn si's kalda fa sivva may dawk mitt frayt.
23 E, tendo toda a congregação conselho para celebrarem outros sete dias, celebraram ainda sete dias com alegria.
24 Da Kaynich Hiskia funn Juda hott en dausend bulla un sivva dausend shohf un gays gevva zu di fasamling, un di evvahshti henn en dausend bulla un zeyya dausend shohf un gays gevva. Un en grohsi drubb preeshtah henn sich heilich gmacht.
24 Porque Ezequias, rei de Judá, ofereceu à congregação mil novilhos e sete mil ovelhas; e os príncipes ofereceram à congregação mil novilhos e dez mil ovelhas; e os sacerdotes se santificaram em grande número.
25 Di gans fasamling funn Juda hott sich kfroit mitt di preeshtah un Lefiddah, un aw di gans fasamling fremdi es funn Israel kumma sinn, un selli Israeliddah es in Juda gvoond henn.
25 E alegraram-se, toda a congregação de Judá, e os sacerdotes, e os levitas, toda a congregação de todos os que vieram de Israel, como também os estrangeiros que vieram da terra de Israel e os que habitavam em Judá.
26 Es voah grohsi frayt in Jerusalem, fa's voah nix so gvest in Jerusalem siddah di dawwa fumm Solomon, em Kaynich Dawfit funn Israel sei boo.
26 E houve grande alegria em Jerusalém; porque desde os dias de Salomão, filho de Davi, rei de Israel, tal não houve em Jerusalém.
27 Di preeshtah un Lefiddah henn kshtanna un di leit ksaykend, un iahra shtimm voah keaht im himmel, Gott sei heilichah voon-blatz.
27 Então os sacerdotes e os levitas se levantaram e abençoaram o povo; e a sua voz foi ouvida; porque a sua oração chegou até à santa habitação de Deus, até aos céus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.