2 Crônicas 30
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Da Hiskia hott vatt naus kshikt zu gans Israel un Juda, un hott aw breefa kshikt zu Ephraim un Manasse, es si zumm tempel fumm Hah an Jerusalem kumma sella fa's Passa-Fesht zumm Hah, da Gott funn Israel halda.
1 E enviou Ezequias por todo Israel e Judá, e também escreveu cartas a Efraim e a Manassés, para que eles viessem à casa do SENHOR em Jerusalém, para celebrar a páscoa ao SENHOR Deus de Israel.
2 Da kaynich, sei evvahshti un di gans fasamling in Jerusalem henn ausgmacht fa's Passa-Fesht halda im zvedda moonet.
2 Porque o rei havia tomado conselho, com os seus príncipes, e com toda a congregação em Jerusalém, para celebrar a páscoa no segundo mês.
3 Si henn's nett halda kenna an di recht zeit veil nett genunk preeshtah sich heilich gmacht katt henn, un di leit voahra noch nett fasammeld in Jerusalem.
3 Porquanto eles não puderam guardá-la naquele tempo, porque os sacerdotes não haviam se santificado suficientemente, nem o povo havia se reunido em Jerusalém.
4 Es voah kfellich zumm kaynich un zu di gans fasamling fa's sellah vayk du.
4 E isto agradou ao rei e a toda a congregação.
5 Si henn ausgmacht fa dess ausroofa deich gans Israel funn Beer-Seba zu Dan es si kumma sella fa's Passa-Fesht halda zumm Hah, da Gott funn Israel an Jerusalem. Fa si henn's nett kalda katt vi's ufkshrivva is fa en langi zeit.
5 Assim, eles estabeleceram um decreto para fazer proclamação por todo o Israel, desde Berseba até Dã, para que viessem celebrar a páscoa ao SENHOR Deus de Israel em Jerusalém; porque em muito tempo não haviam feito isto do tal modo que estava escrito.
6 Da kaynich hott en gebott gevva es leit naus kshikt vadda gans deich Israel un Juda mitt breefa fumm kaynich un sei evvahshti es ksawt henn:
6 Assim, foram os mensageiros com as cartas, do rei, e dos seus príncipes, por todo o Israel e Judá, e de acordo com o mandamento do rei, dizendo: Vós, filhos de Israel, tornai-vos novamente ao SENHOR Deus de Abraão, Isaque e Israel, e ele retornará ao remanescente de vós que escapastes das mãos dos reis da Assíria.
7 Seind nett vi eiyah foah-feddah un breedah es ksindicht henn geyyich da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, deah es si en ayklich ding gmacht hott, vi diah sayna kennet.
7 E não sejais como os vossos pais, e como os vossos irmãos, os quais transgrediram contra o SENHOR Deus dos seus pais, que por isso, entregou-lhes à desolação, como vós vedes.
8 Seind nett dikk-kebbich vi eiyah foah-feddah, avvah gevvet eich uf zumm Hah. Kummet in sei heilichah blatz es eah heilich gmacht hott fa'immah. Deenet da Hah eiyah Gott, so es sei gleedichah zann vekk drayt funn eich.
8 Agora, não endureçais o vosso pescoço como os vossos pais, mas rendei-vos ao SENHOR, e entrai no seu santuário, o qual ele santificou para sempre; e servi ao SENHOR vosso Deus, para que a ardência da sua ira possa se desviar de vós.
9 Vann diah eich bekeahret zumm Hah, dann zayla eiyah breedah un kinnah bamhatzichkeit finna bei selli es si kfanga hayva, un si kenna viddah zrikk in dess land kumma. Fa da Hah eiyah Gott is gnaydich un bamhatzich. Eah drayt sei ksicht nett vekk funn eich vann diah zrikk zu eem gaynd.”
9 Porque se voltardes ao SENHOR, os vossos irmãos e os vossos filhos acharão compaixão diante daqueles que os levam cativos, de modo que eles adentrarão novamente esta terra; porque o SENHOR vosso Deus é gracioso e misericordioso, e não desviará a sua face de vós, caso vós retorneis a ele.
10 So sinn di leit mitt di breefa funn shtatt zu shtatt ganga in Ephraim un Manasse so veit es Sebulon, avvah di leit henn si falacht un fashpott.
10 Assim, os mensageiros passaram de cidade em cidade, pela região de Efraim e Manassés, chegando até Zebulom; porém, riram ao escárnio e zombaram deles.
11 Avvah dayl mennah funn Asser, Manasse un Sebulon henn sich gedaymeedicht un sinn noch Jerusalem ganga.
11 Todavia, alguns de Aser, e Manassés, e de Zebulom se humilharam, e vieram a Jerusalém.
12 Un di hand funn Gott voah uf Juda fa eena en aynich hatz gevva, fa du vi da kaynich un di evvahshti gebodda katt henn, un's vatt fumm Hah nohch gay.
12 Também em Judá esteve a mão de Deus, para dar-lhes um coração para fazerem o mandamento do rei e dos príncipes, pela palavra do SENHOR.
13 Feel leit sinn zammah kumma in Jerusalem im zvedda moonet fa's Unksavvaht-Broht-Fesht halda; dess voah en grohsi fasamling.
13 E ali em Jerusalém se reuniu muito povo para celebrar a festa dos pães ázimos, no segundo mês, uma congregação mui grande.
14 In di shtatt Jerusalem henn si di awldahra vekk gedu, un henn awl di insens awldahra in di Kidron Grikk kshmissa.
14 E levantaram-se e removeram os altares que estavam em Jerusalém, e todos os altares para incenso eles removeram, e os lançaram no ribeiro de Cedrom.
15 Si henn's Passa-Lamm kshlachta uf em fatzayda dawk fumm zvedda moonet. Di preeshtah un Lefiddah henn sich kshemd un sinn ganga un henn sich heilich gmacht, no henn si di brand-opfahra an da tempel fumm Hah gebrocht.
15 Então, sacrificaram o cordeiro pascal no décimo quarto dia do segundo mês; e os sacerdotes e os levitas ficaram envergonhados, e se santificaram, e trouxeram as ofertas queimadas para dentro da casa do SENHOR.
16 Si henn an iahra bletz kshtanna vi's sich keaht hott noch em Ksetz Mosi, da mann funn Gott. Di preeshtah henn's bloot kshpritzt noch demm es es eena gevva voah bei di Lefiddah.
16 E eles se puseram de pé no seu lugar segundo o seu costume, de acordo com a lei de Moisés, o homem de Deus; e os sacerdotes aspergiam o sangue que recebiam das mãos dos levitas.
17 Feel funn di leit henn sich nett heilich gmacht katt, no henn di Lefiddah missa di Passa-Lemmah doht macha fa selli es unrein voahra so es si heilich gmacht vadda zumm Hah.
17 Porque havia muitos na congregação que não estavam santificados; por isso os levitas tinham o encargo de sacrificar o cordeiro pascal por todo aquele que não estava limpo, para santificá-lo ao SENHOR.
18 Es mensht funn di leit es kumma sinn funn Ephraim, Manasse, Isachar un Sebulon henn sich nett greinicht katt, avvah si henn doch's Passa-Fesht gessa, un dess voah geyyich vi's ufkshrivva shtayt. Avvah da Hiskia hott gebayda fa si un hott ksawt, “Da Hah, deah es goot is, soll gnaydich sei zu alli-ebbah
18 Porque uma multidão de pessoas, a saber, muitos de Efraim e Manassés, Issacar e Zebulom, não haviam se purificado, mesmo assim eles comeram da páscoa diferentemente do que estava escrito. Porém, Ezequias orou por eles, dizendo: O SENHOR, que é bom, perdoa, todo aquele
19 es sei hatz risht fa Gott da Hah, da Gott funn sei foah-feddah sucha, even vann eah nett rein is vi's kfoddaht is fa's heilich-fesht essa.”
19 que prepara o seu coração para buscar Deus, o SENHOR Deus dos seus pais, embora ele não esteja limpo de acordo com a purificação do santuário.
20 Un da Hah hott da Hiskia keaht un hott di leit kayld.
20 E o SENHOR atentou a Ezequias, e curou o povo.
21 Di Kinnah-Israel es in Jerusalem voahra henn's Unksavvaht-Broht-Fesht kalda fa sivva dawk mitt grohsi frayt, un di Lefiddah un di preeshtah henn ksunga zumm Hah alli dawk mitt laudi shpeel instruments.
21 E os filhos de Israel que estavam presentes em Jerusalém celebraram a festa dos pães ázimos por sete dias com grande júbilo; e os levitas e os sacerdotes louvaram ao SENHOR dia após dia, cantando ao SENHOR, ao som de instrumentos altissonantes.
22 Da Hiskia hott drayshtlich kshvetzt zu di Lefiddah es gvissa henn es si di sacha fumm Hah sei deensht goot fashtayn. Si henn iahra dayl gessa alli dawk fa sivva dawk un henn dank-opfahra gopfaht un henn da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, glohbt.
22 E Ezequias falou de um jeito consolador a todos os levitas que ensinavam o bom conhecimento do SENHOR; e eles comeram ao longo de toda a festa sete dias, oferecendo ofertas de paz, e fazendo confissão ao SENHOR Deus dos seus pais.
23 Di gans fasamling voah no aynich fa's fesht nochamohl sivva dawk halda, so henn si's kalda fa sivva may dawk mitt frayt.
23 E toda a assembleia tomou conselho para celebrar outros sete dias; e celebraram outros sete dias com júbilo.
24 Da Kaynich Hiskia funn Juda hott en dausend bulla un sivva dausend shohf un gays gevva zu di fasamling, un di evvahshti henn en dausend bulla un zeyya dausend shohf un gays gevva. Un en grohsi drubb preeshtah henn sich heilich gmacht.
24 Porque Ezequias, rei de Judá, deu à congregação mil novilhos e sete mil ovelhas; e os príncipes deram à congregação mil novilhos e dez mil ovelhas; e um grande número de sacerdotes se santificou.
25 Di gans fasamling funn Juda hott sich kfroit mitt di preeshtah un Lefiddah, un aw di gans fasamling fremdi es funn Israel kumma sinn, un selli Israeliddah es in Juda gvoond henn.
25 E toda a congregação de Judá, com os sacerdotes e os levitas, e toda a congregação que saiu de Israel, e os estrangeiros que saíram da terra de Israel, e os que habitavam em Judá, regozijaram-se.
26 Es voah grohsi frayt in Jerusalem, fa's voah nix so gvest in Jerusalem siddah di dawwa fumm Solomon, em Kaynich Dawfit funn Israel sei boo.
26 Assim houve um grande júbilo em Jerusalém; porque desde o tempo de Salomão, o filho de Davi, rei de Israel, não havia algo semelhante em Jerusalém.
27 Di preeshtah un Lefiddah henn kshtanna un di leit ksaykend, un iahra shtimm voah keaht im himmel, Gott sei heilichah voon-blatz.
27 Então, os sacerdotes e levitas se levantaram e abençoaram o povo; e a sua voz foi ouvida, e a sua oração subiu até o seu santo lugar de habitação, a saber, até o céu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.