2 Crônicas 24

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Da Joas voah sivva yoah ald vo eah kaynich vadda is, un eah voah kaynich in Jerusalem fa fatzich yoah. Sei maemm iahra nohma voah Zibia; see voah funn Beer-Seba.
1 Joás tinha sete anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou quarenta anos em Jerusalém.
2 Da Joas hott gedu vass recht voah in di awwa fumm Hah deich awl di yoahra es da Joiada preeshtah voah.
2 A sua mãe se chamava Zíbia e era da cidade de Berseba. Enquanto o sacerdote Joiada vivia, Joás fez o que agrada a Deus, o Senhor .
3 Da Joiada hott eem zvay veivah grikt, un eah hott boova un mayt katt.
3 Joiada arranjou para Joás duas esposas, que lhe deram filhos e filhas.
4 En zeit shpaydah hott da Joas ausgmacht fa em Hah sei tempel fixa.
4 Algum tempo depois, Joás decidiu fazer consertos no Templo.
5 Eah hott di preeshtah un Lefiddah zammah groofa un hott ksawt zu eena, “Gaynd naus in alli shtatt funn Juda un samlet's geld es Israel alli yoah betzawla muss. Dess is fa da tempel funn eiyah Gott fixa un ufbauwa. Doond's grawt.” Avvah di Lefiddah henn's nett grawt gedu.
5 Mandou chamar os sacerdotes e os levitas e lhes disse: — Vão pelas cidades de Judá e recebam o dinheiro que o povo deve dar para o pagamento dos consertos que são feitos todos os anos no Templo. E façam isso logo! Mas eles não se apressaram.
6 So hott da Joas da Hohchen-Preeshtah Joiada bei groofa un ksawt zu eem, “Favass hosht du di Lefiddah nett gmacht da tax einemma funn Juda un Jerusalem es da Mosi, em Hah sei gnecht, un di fasamling funn Israel, kfoddaht henn fa da Zeiknis-Tent?”
6 Então o rei mandou chamar o Grande Sacerdote Joiada e perguntou: — Por que você não exigiu que os levitas trouxessem de Judá e de Jerusalém o imposto que Moisés,
7 Selli gottlohs fraw, di Athalia, un iahra boova sinn nei gebrocha gvest in da tempel funn Gott, un henn even's heilich sach raus gnumma katt fa di Baals.
7 (Atalia, aquela mulher má, e os seus seguidores haviam estragado o Templo e tinham usado os objetos sagrados do Templo na adoração do deus Baal .)
8 Da kaynich hott no en gebott gevva, un en kisht voah gmacht un an di autseit fumm Hah sei tempel doah kshteld.
8 O rei mandou fazer um cofre, que foi colocado perto do portão do Templo, do lado de fora.
9 Un's voah ausgroofa in Juda un Jerusalem es di leit sella's tax geld zumm Hah bringa es Gott sei gnecht da Mosi uf Israel glaykt katt hott in di vildahnis.
9 Então anunciaram pela cidade de Jerusalém e pelo país inteiro que o povo devia trazer a Deus, o Senhor , o imposto que Moisés, servo de Deus, havia mandado cobrar quando eles estavam no deserto.
10 Awl di evvahshti un di leit henn sich kfroit, henn's geld rei gebrocht un's in di kisht gedu biss di kisht foll voah.
10 Os chefes e todo o povo vieram alegres e puseram o dinheiro no cofre, até que ficou cheio.
11 Vann di Lefiddah als di kisht rei gebrocht henn zumm kaynich sei evvahshti gnechta, un si ksenna henn es feel geld datt voah, dann is em kaynich sei shreivah un em hohchen-preeshtah sei gnecht kumma, henn di kisht leah gmacht un see viddah zrikk an iahra blatz gedu. Si henn dess di gans zeit gedu, un henn feel geld zammah ksammeld.
11 Todos os dias os levitas levavam o cofre aos funcionários do rei, e, quando estes viam que estava cheio, o secretário do rei e o representante do Grande Sacerdote vinham, tiravam o dinheiro e levavam o cofre de volta para o Templo. Assim ajuntaram muito dinheiro.
12 Da kaynich un da Joiada henn's geld gevva zu di mennah es di eahvet gedu henn vass nohtvendich voah am tempel fumm Hah. Si henn mavvahrah un shreinah gedunga fa em Hah sei tempel ufbauwa un aw leit es shaffa henn kenna mitt eisa un bronze fa da tempel fumm Hah fixa.
12 O rei e Joiada entregavam o dinheiro aos homens que estavam encarregados do trabalho do Templo, e estes contratavam pedreiros, carpinteiros e pessoas que trabalhavam com ferro e bronze, para fazer os consertos no Templo.
13 Di shaff-leit henn hatt kshaft, un di eahvet is goot fassich ganga deich si. Si henn da tempel funn Gott ivvah gebaut vi eahshtah, un henn en shteikah gmacht.
13 Todos puseram mãos à obra e trabalharam tão bem, que o Templo acabou ficando como era quando tinha sido construído; ficou até mais forte do que antes.
14 Vo si faddich voahra, henn si's ivvahrich geld zumm kaynich un em Joiada gebrocht. Mitt demm henn si ksha gmacht fa em Hah sei tempel, ksha fa da deensht un brand-opfahra, un panna un shisla funn gold un silvah. Si henn brand-opfahra gopfaht im tempel fumm Hah di gans zeit so lang es da Joiada glaybt hott.
14 Quando terminaram o trabalho, levaram ao rei e a Joiada o ouro e a prata que haviam sobrado. Eles usaram esse ouro e essa prata para fazer os objetos usados para o culto no Templo e para os sacrifícios e também para fazer vasilhas e outros objetos. Enquanto Joiada viveu, os sacrifícios foram oferecidos no Templo todos os dias.
15 Da Joiada hott glaybt biss eah oahrich ald voah un is no kshtauva. Eah voah en hunnaht un dreisich yoah ald vo eah kshtauva is.
15 Joiada viveu muito, até ficar bem velho. Ele morreu aos cento e trinta anos de idade
16 Eah voah fagrawva mitt di kaynicha in di shtatt fumm Dawfit, veil eah goodes gedu katt hott in Israel fa Gott un sei tempel.
16 e foi sepultado junto com os reis na Cidade de Davi , por causa do bom serviço que havia prestado ao povo de Israel, a Deus e ao Templo.
17 Nohch demm es da Joiada kshtauva is, sinn di evvahshti funn Juda zumm Joas kumma un henn sich nunnah gebikt zu eem, un da kaynich hott si abkeicht.
17 Depois da morte de Joiada, as altas autoridades de Judá foram falar com o rei e se ajoelharam em frente dele em sinal de respeito. E o rei concordou com o que eles disseram.
18 Si henn da tempel fumm Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, falossa, un henn di Ashera-gleichnisa un abgettah gedeend. Deich iahra shuld, is da zann funn Gott uf Juda un Jerusalem kumma.
18 Aí o povo parou de ir ao Templo para adorar o Senhor , o Deus dos seus antepassados, e começou a adorar os postes da deusa Aserá e outros ídolos. Por causa desse pecado, o Senhor Deus ficou irado com o povo de Judá e com os moradores de Jerusalém.
19 Da Hah hott brofayda zu di leit kshikt fa si zrikk bringa, un dee brofayda henn gezeikt geyyich si, avvah di leit henn's nett gedu fa si abheicha.
19 Mas o Senhor mandou profetas a fim de avisarem o povo que voltasse para ele; porém o povo não deu atenção a eles.
20 No is da Geisht funn Gott uf em preeshtah Joiada sei boo, da Sacharia, kumma. Eah hott sich fannich di leit kshteld, un hott ksawt, “Dess is vass Gott sawkt: ‘Favass heichet diah em Hah sei gebodda nett? Es kann nett goot gay fa eich. Veil diah da Hah falossa hend, dann hott eah eich falossa.’”
20 Aí o Espírito de Deus veio sobre Zacarias, filho do sacerdote Joiada. Então ele ficou de pé num lugar alto e disse ao povo: — Esta é a mensagem de Deus: “Por que desobedecem aos mandamentos de Deus, o
21 Avvah si henn geyyich een kshaft. Da kaynich hott's gebott gevva, un si henn een doht kshtaynicht im foah-hohf fumm Hah sei tempel.
21 Algumas pessoas fizeram planos para matar Zacarias; e, obedecendo à ordem do rei, o mataram a pedradas no pátio do Templo.
22 Da Kaynich Joas hott fagessa vi goot-maynich es em Sacharia sei daett, da Joiada, gvest voah zu eem. Doch hott eah em Joiada sei boo doht gmacht, un vi eah am shtauva voah hott eah ksawt, “Da Hah zayld dess sayna un dich shtrohfa.”
22 O rei nem pensou no serviço fiel que lhe havia prestado Joiada, o pai de Zacarias; matou o filho dele. Zacarias, ao morrer, disse: — Que o
23 Am ohfang fumm yoah is di army funn Syria geyyich da Joas kumma. Si sinn nei in Juda un Jerusalem kumma un henn awl di evvahshti funn di leit doht gmacht. Alles es si gnumma henn, henn si zrikk zu iahra kaynich in Damascus kshikt.
23 Durante a primavera daquele ano, o exército sírio invadiu a terra de Judá e atacou a cidade de Jerusalém; mataram as altas autoridades do país e mandaram para o rei da Síria, em Damasco, tudo o que levaram do país.
24 Dee army funn Syria is kumma mitt nett feel mennah; doch hott da Hah en graysahri army in iahra hend gedu. Dess voah veil Juda da Hah, da Gott funn iahra foah-feddah, falossa katt hott, un deich dess voah da Joas kshtrohft.
24 O exército sírio era pequeno, mas o Senhor Deus deixou que eles derrotassem o exército dos judeus, que era muito maior, pois os judeus haviam abandonado o Senhor , o Deus dos seus antepassados. Assim o rei Joás recebeu o castigo que merecia.
25 Di mennah funn Syria sinn viddah ganga, avvah si henn da Joas veesht vay gedu katt. Sei evvahshti henn en bund gmacht geyyich een, veil eah em preeshtah Joiada sei boo doht gmacht katt hott, so henn si een doht gmacht in seim bett. Eah is kshtauva un voah fagrawva in di shtatt fumm Dawfit, avvah nett in di grayvah funn di kaynicha.
25 Joás havia sido gravemente ferido. Depois que os sírios foram embora, dois oficiais de Joás fizeram uma revolta contra ele e o mataram enquanto ainda estava de cama. Eles fizeram isso para se vingar da morte do filho do sacerdote Joiada. Joás foi sepultado na Cidade de Davi , mas não nos túmulos dos reis.
26 Selli es en bund gmacht henn geyyich een, voahra da Sabad, di Simeath iahra boo, es en Ammoniddah fraw voah, un da Josabad, di Simrith iahra boo, es en Moabiddah fraw voah.
26 Dois homens planejaram a morte dele: Zabade, filho de Simeate, uma mulher da terra de Amom, e Jeozabate, filho de Sinrite, uma mulher da terra de Moabe.
27 Vass ufkshrivva is veyyich sei boova, di feel broffetzeiya veyyich eem un vi eah da tempel funn Gott ivvah gebaut hott, shtayt kshrivva im shreives im buch funn di kaynicha. Sei boo da Amazia is no kaynich vadda in seim blatz.
27 No Comentário sobre o Livro dos Reis , estão escritas as histórias dos filhos de Joás, as muitas profecias que foram feitas contra ele e a história da reconstrução do Templo. Amazias, filho de Joás, ficou no lugar dele como rei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.