1 Samuel 21
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Da Dawfit is no an Nobe ganga zumm preeshtah Ahimelech. Da Ahimelech voah am ziddahra vo eah da Dawfit ohgedroffa hott un een kfrohkt hott, “Favass bisht du laynich un nimmand is bei diah?”
1 Então Davi veio a Nobe, a Aimeleque, o sacerdote; e Aimeleque temia encontrar-se com Davi, e lhe disse: Por que estás sozinho, e não há homem contigo?
2 Da Dawfit hott ksawt zumm Ahimelech da preeshtah, “Da kaynich hott miah en eahvet gevva zu du, un hott ksawt zu miah, ‘Loss nimmand vissa veyyich dee eahvet es ich am dich anna shikka binn.’ Ich habb mei mennah ksawt fa an en blatz gay un ich dreff si no datt oh.
2 E Davi disse a Aimeleque, o sacerdote: O rei me ordenou um negócio, e me disse: Que nenhum homem saiba qualquer coisa sobre onde eu te envio, e sobre o que te ordenei; eu indiquei os meus servos para tal e tal lugar.
3 Nau dann, vass hosht du uf hand do? Gebb miah fimf layb broht adda vass-evvah es kfunna sei kann.”
3 Agora, portanto, o que há debaixo da tua mão? Dá-me cinco pães na minha mão, ou o que houver.
4 Da preeshtah hott ksawt zumm Dawfit, “Ich habb kenn kammen broht uf hand, avvah's is samm heilich broht do, sell is, vann di mennah sich kalda henn funn veibsleit.”
4 E o sacerdote respondeu a Davi, e disse: Não há nenhum pão comum debaixo da minha mão, mas há pão consagrado; se os jovens tiverem se guardado, ao menos, de mulheres.
5 Da Dawfit hott em preeshtah ksawt, “Yau, di veibsleit voahra kalda funn uns vi kammen vann miah naus shteahra. Di mennah iahra sacha sinn heilich even vann miah naus gayn ebbes du es nett heilich is. Un so vi feel may so heit?”
5 E Davi respondeu ao sacerdote, e lhe disse: Em verdade, as mulheres nos foram tiradas já há três dias, desde que saí, e os vasos dos jovens são santos, e o pão é, de algum modo comum, sim, embora tenha sido santificado neste dia no vaso.
6 No hott da preeshtah eem's heilich broht gevva, siddah es kenn annah broht datt voah vi yusht es shau-broht es vekk gnumma voah fannich em Hah. Dess broht voah als vekk gnumma so es frish broht viddah anna gedu sei kann an di zeit es es vekk gnumma voah.
6 Assim, o sacerdote lhe deu pão consagrado; pois não havia ali pão que não fosse o pão da apresentação, que foi tomado de diante do SENHOR para se colocar pão quente no dia em que este foi retirado.
7 Nau ayns fumm Saul sei gnechta voah datt sellah dawk. Eah voah datt fa sich rein macha fannich em Hah. Sei nohma voah Doeg, en Edomiddah, em Saul sei evvahshtah shohf-heedah.
7 Ora, um certo homem dos servos de Saul estava ali naquele dia, detido diante do SENHOR; e o seu nome era Doegue, um edomita, o principal dos pastores que pertenciam a Saul.
8 No hott da Dawfit da Ahimelech kfrohkt, “Hosht du kenn shpiah adda shvatt uf hand? Ich habb mei shvatt un annah
8 E Davi disse a Aimeleque: E não há aqui debaixo da tua mão lança ou espada? Pois não trouxe nem a minha espada, nem as minhas armas comigo, porque o negócio do rei exigiu pressa.
9 Da preeshtah hott ksawt, “Em Goliath da Philishtah sei shvatt is do; sellah es du doht gmacht hosht in di Valley funn Elah. Gukk moll, es is ufgvikkeld in en duch hinnich em preeshtah-shatz. Vann du's vitt, nemm's. 'Sis kenn anres do.” Da Dawfit hott ksawt, “'Sis kenn anres vi sell; gebb miah's.”
9 E o sacerdote disse: A espada de Golias, o filisteu, a quem tu mataste no vale de Elá, eis que aqui está envolvida em um tecido atrás do éfode; se quiseres tomá-la, toma-a; pois não há outra aqui, salvo aquela. E Davi disse: Não há nenhuma como essa, dá-ma.
10 Sellah dawk is da Dawfit fatt kshprunga fumm Saul, un is zumm Achis, da kaynich funn Gath, ganga.
10 E Davi se levantou e fugiu naquele dia por temer a Saul, e foi para Aquis, o rei de Gate.
11 Avvah em Achis sei gnechta henn ksawt zumm Achis, “Is dess nett da Dawfit, da kaynich fumm land? Is dess nett da mann es si gedanst henn diveyya un henn ksunga,
11 E os servos de Aquis lhe disseram: Não é este Davi o rei da terra? Não cantavam eles uns aos outros, com danças, dizendo: Saul feriu os seus milhares, e Davi os seus dez milhares?
12 Da Dawfit hott dee vadda zu hatz gnumma, un hott sich oahrich kfeicht veyyich em Achis, da kaynich funn Gath.
12 E Davi guardou estas palavras no seu coração, e ficou mui temeroso de Aquis, o rei de Gate.
13 So hott eah ohglost eah veah naddish vann si um da vayk voahra. Diveil es eah in iahra hend voah hott eah sich dumm ohkshikt, hott meiks uf di deahra fumm grohsa doah gmacht un hott shpautz ivvah sei boaht nunnah lawfa glost.
13 E ele mudou o seu comportamento diante deles, e fingiu-se de louco em suas mãos, e arranhou as abas do portão, e deixou a sua saliva pingar sobre a sua barba.
14 Da Achis hott ksawt zu sei gnechta, “Gukket moll, deah mann shikt sich oh es vann eah nett ksheit veah. Favass hend diah een do zu miah gebrocht?
14 Então, disse Aquis aos seus servos: Eis que vedes que o homem está louco; por que então mo trouxestes?
15 Habb ich kenn naddishi leit, es diah deah kall do heah gebrocht hend fa sich so ohshikka fannich miah? Soll deah in mei haus kumma?”
15 Tenho eu necessidade de loucos, para que trouxésseis este companheiro para agir como louco na minha presença? Entrará este sujeito na minha casa?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.