1 Reis 8
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Da Kaynich Solomon hott no di eldishti funn Israel, awl di evvahshta funn di shtamma, un di feddahshta funn di families funn Israel zammah groofa zu sich in Jerusalem. Eah hott dess gedu fa di Bundes-Lawt fumm Hah ruff bringa funn Zion, di Shtatt fumm Dawfit.
1 Então convocou Salomão junto de si em Jerusalém os anciãos de Israel e todos os chefes das tribos e os chefes das famílias israelitas, para irem buscar na cidade de Davi, em Sião, a arca da aliança do Senhor.
2 Awl di mennah funn Israel henn sich fasammeld bei em Kaynich Solomon an di zeit fumm fesht-dawk im moonet Ethanim, da sivvet moonet.
2 Todos os israelitas se reuniram junto do rei Salomão no mês de Etanim, que é o sétimo, durante a festa.
3 Vo awl di eldishta in Israel moll kumma voahra, henn di preeshtah di Bundes-Lawt uf kohva,
3 Vieram todos os anciãos de Israel e os sacerdotes tomaram a arca do Senhor.
4 un henn no di Bundes-Lawt fumm Hah an da Tempel gedrawwa. Di preeshtah un Lefiddah henn aw da Fasamling-Tent mitt awl em heilicha ksha ruff gedrawwa an da tempel.
4 Levaram-na, assim como a Tenda de Reunião e todos os utensílios sagrados que havia no tabernáculo: foram os sacerdotes e os levitas que os levaram.
5 Da Kaynich Solomon un di gans fasamling funn Israel es sich fasammeld henn bei eem voahra datt fannich di Bundes-Lawt. Si henn feel shohf un kee gopfaht, so feel es si nett gezayld sei henn kenna.
5 O rei Salomão e toda a assembléia de Israel reunida junto dele conservavam-se diante da arca. Sacrificavam tão grande quantidade de ovelhas e bois que não se podia contar.
6 Di preeshtah henn no di Bundes-Lawt fumm Hah an iahra blatz gedrawwa in di innahsht shtubb fumm tempel, da Alli-Heilichsht-Blatz, unnich di flikkel funn di cherubim.
6 Os sacerdotes levaram a arca da aliança do Senhor para seu lugar, no santuário do templo, no Santo dos Santos, debaixo das asas dos querubins.
7 Funn ovva droh, henn di cherubim iahra flikkel naus kshtrekt ivvah di Bundes-Lawt un iahra pohls, un voahra ovva ivvah si.
7 Pois os querubins estendiam as suas asas sobre o lugar da arca, e cobriam por cima a arca e os seus varais.
8 Dee pohls voahra so lang es ma di endah funn di pohls sayna hott kenna funn di grohs shtubb, da Heilicha-Blatz, fannich di innahsht shtubb, avvah nett funn gans autseit. Si sinn noch datt heit.
8 Estes varais eram de tal forma compridos, que se podiam ver as suas extremidades do lugar santo, diante do santuário, mas não de fora, e ali ficaram até o dia de hoje.
9 Es voah nix in di lawt es yusht di zvay shtay-tablets es da Mosi nei gedu hott an Horeb, vo da Hah en bund gmacht hott mitt di Israeliddah noch demm es si aus Egypta kumma sinn.
9 Na arca só havia as duas tábuas de pedra que Moisés ali depusera no monte Horeb, quando o Senhor fez aliança com os israelitas, depois que saíram da terra do Egito.
10 Vo di preeshtah aus em Heilicha-Blatz ganga sinn, dann hott en volk da tempel fumm Hah ufkfild.
10 Quando os sacerdotes saíram do lugar santo, a nuvem encheu o templo do Senhor,
11 Un di preeshtah henn iahra deensht nett ausdrawwa kenna veyyich di volk, veil di hallichkeit fumm Hah da tempel ufkfild hott.
11 de modo tal que os sacerdotes não puderam ali ficar para exercer as funções de seu ministério; porque a glória do Senhor enchia o templo do Senhor.
12 No hott da Solomon ksawt, “Da Hah hott ksawt eah zayld in en dunkli volk voona,
12 Então disse Salomão: O Senhor declarou que habitaria na obscuridade.
13 so habb ich nau diah en grohs haus gebaut, en blatz vo du drinn voona kansht fa'immah.”
13 Por isso, edifiquei uma casa para vossa residência, um lugar onde habitareis para sempre.
14 Da kaynich hott sich no rumm gedrayt un hott di gans fasamling funn Israel ksaykend diveil es si datt kshtanna henn.
14 Depois o rei virou-se para a assembléia de Israel, que se conservava de pé, e a abençoou.
15 Eah hott ksawt:
15 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, disse ele, que falou pela sua boca ao meu pai Davi e que, pela sua mão, acaba de cumprir a promessa que ele fez, quando disse:
16 ‘Siddah da dawk es ich mei leit Israel aus Egypta gebrocht habb, habb ich kenn shtatt raus glaysa aus ennichi shtamm funn Israel fa en haus bauwa so es mei Nohma datt is, avvah ich habb da Dawfit groofa fa ivvah mei leit Israel sei.’
16 Desde o dia em que tirei do Egito o meu povo de Israel, não escolhi cidade alguma entre as tribos de Israel, para que aí me fosse edificada uma casa onde residisse o meu nome; mas escolhi Davi para reinar sobre o meu povo de Israel.
17 Mei faddah da Dawfit hott's im sinn katt fa en tempel bauwa fa da Nohma fumm Hah, da Gott funn Israel.
17 Davi, meu pai, tinha a intenção de construir um templo ao nome do Senhor, Deus de Israel;
18 Avvah da Hah hott ksawt zu meim faddah Dawfit, ‘Veil du's im sinn katt hosht fa en tempel bauwa fa mei Nohma, hosht du goot gedu fa's in deim hatz havva.
18 mas o Senhor disse-lhe: Quando tiveste a intenção de edificar um templo ao meu nome, fizeste bem.
19 Doch, du solsht da tempel nett bauwa, avvah dei boo es zu diah geboahra sei zayld, eah soll da tempel bauwa fa mei Nohma.’
19 Tu, porém, não edificarás esse templo; será o teu filho, saído de ti, quem construirá um templo ao meu nome.
20 Da Hah hott sei vatt kalda es eah fashprocha hott. Ich binn ruff kumma an mei faddah Dawfit sei blatz un hokk uf em kaynich-shtool funn Israel, grawt vi Da Hah fashprocha hott. Un ich habb da tempel gebaut fa da Nohma fumm Hah, da Gott funn Israel.
20 O Senhor cumpriu, pois, a palavra que pronunciou. Como o Senhor o disse, eu me sentei sobre o trono de Israel, sucedendo ao meu pai Davi, e construí esse templo ao nome do Senhor, Deus de Israel.
21 Ich habb en blatz gmacht fa di Bundes-Lawt, vo's bund fumm Hah drinn is. Dess es eah gmacht hott mitt unsah foah-feddah vo eah si aus em land funn Egypta gebrocht hott.”
21 Preparei um lugar para a arca, onde se encontra a aliança do Senhor, aliança que fez com nossos pais quando os tirou do Egito.
22 No hott da Solomon fannich em awldah fumm Hah un di gans fasamling funn Israel kshtanna un hott sei hend noch em himmel kshtrekt.
22 Em seguida, pôs-se Salomão diante do altar do Senhor, em presença de toda a assembléia de Israel, estendeu as mãos para o céu e disse:
23 Eah hott ksawt:
23 Senhor, Deus de Israel, não há Deus semelhante a vós, nem no mais alto dos céus, nem aqui embaixo, na terra; vós sois fiel à vossa misericordiosa aliança com os vossos servos, que caminham diante de vós de todo o seu coração.
24 Du hosht gedu vi du fashprocha hosht zu deim gnecht mei faddah da Dawfit. Mitt deim maul hosht du's fashprocha un mitt dei hand hosht du's ausgedrawwa, so vi's is heit.
24 Cumpristes a promessa que fizestes a vosso servo Davi, meu pai: o que vossa boca falou, realizou-o vossa mão, como hoje se vê.
25 Nau, oh Hah, Gott funn Israel, hald sell es du fashprocha hosht zu meim faddah, dei gnecht da Dawfit, vo du ksawt hosht, ‘Vann dei boova acht gevva un lawfa fannich miah vi du hosht, dann zaylsht du unni fayl en mann fannich miah uf em kaynich-shtool funn Israel havva.’
25 Agora, Senhor, Deus de Israel, realizai a promessa que fizestes a vosso servo Davi, meu pai, quando lhe dissestes: Não te faltará jamais diante de mim um sucessor ocupando o trono de Israel, contanto que teus filhos guardem cuidadosamente os teus caminhos, andando diante de mim, como tu mesmo o fizeste.
26 Nau, oh Gott funn Israel, loss es vatt voah kumma es du fashprocha hosht zu meim faddah, dei gnecht da Dawfit.
26 Cumpra-se, pois, presentemente, ó Deus de Israel, a promessa que fizestes ao vosso servo Davi, meu pai.
27 Avvah zayld Gott geviss uf di eaht voona? Vei even di himla, yau da haychsht himmel, kann dich nett hayva. Vee feel vennichah deah tempel es ich gebaut habb!
27 Mas, será verdade que Deus habite sobre a terra? Se o céu e os céus dos céus não vos podem conter quanto menos esta casa que edifiquei!
28 Avvah doch, heich deim gnecht sei gebayt ab, un sell es eah frohkt difoah, oh Hah mei Gott. Heich dess gebayt ab es dei gnecht am bayda is fannich diah deah dawk.
28 Entretanto, Senhor Deus meu, atendei à oração e às súplicas de vosso servo; ouvi o clamor e a prece que hoje vos dirijo.
29 Loss dei awwa uf sei geyyich deah tempel dawk un nacht, deah blatz es du ksawt hosht, ‘Mei Nohma soll datt sei,’ so es du's gebayt heahsht es dei gnecht bayt noch demm blatz.
29 Que vossos olhos estejam dia e noite abertos sobre este templo, sobre este lugar, do qual dissestes: O meu nome residirá ali. Ouvi a oração que vosso servo vos faz neste lugar.
30 Heich's gebayt ab funn deim gnecht un dei leit Israel vann si bayda noch demm blatz. Heich ab fumm himmel vo du voonsht, un vann du heahsht, fagebb si.
30 Ouvi a súplica de vosso servo e de vosso povo de Israel, quando orarem neste lugar. Ouvi-os do alto de vossa morada no céu, ouvi-os e perdoai!
31 Vann ebbah ebbes letzes dutt zu seim nochbah, un eah muss an da awldah gay im tempel fa shveahra,
31 Se alguém pecar contra o seu próximo e, fazendo-o jurar, for tomado juramento diante de vosso altar, neste templo,
32 no heich's ab im himmel un shaff's aus. Richt zvishich dei gnechta, fadamm sellah es shuldich is un bring's runnah uf sei ayknah kobb, avvah hayb sellah gerecht es unshuldich is noch sei gerechtichkeit.
32 vós, do alto dos céus, fareis justiça aos vossos servos, condenando o culpado, fazendo cair sobre ele o seu pecado, e justificando o inocente, tratando-o segundo a sua inocência.
33 Vann dei leit Israel kshlauwa vadda bei iahra feinda veil si ksindicht henn geyyich dich, un vann si no zrikk drayya zu diah un bekenna dei nohma, un bayda un roofa zu diah in demm tempel,
33 Quando vosso povo de Israel for derrotado por seus inimigos por ter pecado contra vós, se se voltarem para vós, dando glória ao vosso nome, e vierem orar e vos suplicar neste templo,
34 dann heich si ab fumm himmel, un fagebb di sinda funn dei leit Israel. No bring si zrikk in's land es du gevva hosht zu iahra foah-feddah.
34 ouvi-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vosso povo de Israel, e reconduzi-o à terra que destes a seus pais.
35 Vann di himla zu gmacht sinn un's gebt kenn reyyah veil dei leit ksindicht henn geyyich dich, un vann si no bayda noch demm blatz un bekenna dei nohma un drayya vekk funn iahra sinda veil du si kshtrohft hosht,
35 Quando o céu se fechar e não cair mais a chuva, por terem pecado contra vós, se vierem orar neste lugar, dando glória ao vosso nome, e se converterem de seus pecados por causa de sua aflição,
36 no heich si ab fumm himmel un fagebb di sinda funn dei gnechta, di Kinnah-Israel. Veis eena da recht vayk zu lawfa, un shikk reyyah uf's land es du gevva hosht zu dei leit fa en eahbshaft.
36 ouvi-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vossos servos e de vosso povo de Israel. Mostrai-lhes o bom caminho que devem seguir, e mandai chuva sobre a terra que destes ao vosso povo como herança.
37 Vann hungahs-noht adda peshtelens uf's land kumma, adda bleit, adda grohtz, adda hoi-shrekka, adda vann di feinda iahra shtett umringa—vass-evvah druvla adda grankeda es kumma doon—
37 Quando vierem sobre a terra a fome, a peste, a ferrugem, a mangra, os gafanhotos; quando o inimigo cercar o povo nas cidades; quando houver qualquer flagelo ou epidemia,
38 vann dei leit Israel no roofa un bayda, un alli-ebbah vayst fumm druvvel in seim ayya hatz un shtrekt sei hend naus geyyich deah tempel,
38 se um homem, se todo o vosso povo recorrer a vós com orações e súplicas, e se cada um, reconhecendo a chaga de seu coração, levantar as mãos para este templo,
39 no heich ab funn deim voon-blatz im himmel. Fagebb un shaff, un gebb zu yaydah mensh so vi eah gedu hott, veil du vaysht vass in seim hatz is, fa du laynich vaysht vass in di hatza funn awl di kinnah funn mensha is.
39 ouvi-os desde vossa morada no alto dos céus, e perdoai-lhes. Fazei de modo a dar a cada um segundo o que fez, vós que conheceis o seu coração, porque só vós conheceis o coração de todos os filhos dos homens;
40 Du dess so es si dich firchta awl di dawwa es si layva im land es du gevva hosht zu unsah foah-feddah.
40 e desta sorte eles vos temerão durante todos os dias de sua vida na terra que destes a seus pais.
41 Vann en auslendah es nett zu dei leit Israel heaht, kumd funn en land veit ab veil eah dei nohma keaht hott—
41 Quanto ao estrangeiro, que não pertence ao vosso povo de Israel, quando vier de uma terra longínqua por causa de vosso nome, -
42 fa leit zayla heahra funn deim grohsah nohma, dei mechtichi hand un dei auskshtrektah oahm—vann eah kumd un gayt fannich deah tempel,
42 porque se ouvirá falar da grandeza de vosso nome, da força de vossa mão e do poder de vosso braço, - quando vier orar neste templo,
43 no heich een ab funn deim voon-blatz im himmel un du vass-evvah es da auslendah frohkt funn diah. Du dess so es awl di leit uf di eaht heahra funn deim nohma un dich firchta so vi dei leit di Kinnah-Israel doon, un so es si vissa es dess haus es ich gebaut habb dei Nohma drawkt.
43 ouvi-o do alto dos céus, do alto de vossa morada, ouvi-o e fazei tudo o que esse estrangeiro vos pedir. Então todos os povos da terra conhecerão o vosso nome, vos temerão como o vosso povo de Israel, e saberão que o vosso nome é invocado sobre esta casa que edifiquei.
44 Vann dei leit in da greek gayn geyyich iahra feinda vo-evvah es du si hee shiksht, un si bayda zumm Hah geyyich dee shtatt es du groofa hosht un da tempel es ich gebaut habb fa dei Nohma,
44 Quando o vosso povo partir para a guerra contra os seus inimigos, seguindo o caminho que lhe indicardes, se vos invocarem com o rosto voltado para a cidade que escolhestes, para o templo que edifiquei ao vosso nome,
45 dann heich iahra gebayt ab im himmel, un mach es si iahra recht greeya.
45 ouvi do alto dos céus as suas preces e súplicas, e fazei-lhes justiça.
46 Vann si sindicha geyyich dich—fa's is nimmand es nett sindicht—un du vasht zannich mitt eena un draysht si ivvah zu iahra feinda, dee es si fanga un vekk nemma zu iahra ayya land, nayksht adda veit ab;
46 Quando pecarem contra vós - porque não há homem que não peque - e quando em vossa ira os entregardes nas mãos de seus inimigos, de sorte que sejam levados cativos pelos seus vencedores a uma terra inimiga, longínqua ou próxima,
47 un vann si's no zu hatz nemma im land es si kfanga kohva sinn, un bekeahra sich un bayda zu diah im land es si haybt, un sawwa, ‘Miah henn ksindicht, un letz gedu un voahra gottlohs gvest’;
47 se, na terra de seu exílio, entrando em si mesmos, se arrependerem de seus pecados e vos suplicarem no seu cativeiro desta forma: Nós pecamos, cometemos a iniqüidade, procedemos mal,
48 un vann si no zrikk drayya zu diah mitt iahra gans hatz un sayl im land funn iahra feinda es si haybt, un bayda zumm land es du iahra foah-feddah gevva hosht, geyyich dee shtatt es du ohgnumma hosht un da tempel es ich gebaut habb fa dei Nohma;
48 se eles se voltarem para vós de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos para onde forem levados cativos, e se orarem a vós com o rosto voltado para a terra que destes a seus pais, para esta cidade que escolhestes, para este templo que construí ao vosso nome,
49 no heich iahra gebaydah un ohhaldes ab funn deim voon-blatz im himmel, un shaff aus vass recht is fa si.
49 ouvi, do alto dos céus, do alto de vossa morada, as suas preces e súplicas, e fazei-lhes justiça.
50 Fagebb dei leit es ksindicht henn geyyich dich; fagebb si fa alles es si gedu henn geyyich dich, un mach selli es si im kfengnis hayva bamhatzich sei zu eena.
50 Perdoai ao vosso povo os seus pecados e as ofensas que cometeu contra vós. Tornai-os simpáticos aos seus vencedores, de sorte que tenham compaixão deles;
51 Du dess veil si dei leit un dei eahbshaft sinn es du aus Egypta gebrocht hosht, aus em eisa-offa.
51 porque Israel é o vosso povo e a vossa herança, que tirastes do Egito, duma fornalha de ferro.
52 Loss dei awwa uf sei zu deim gnecht sei gebayt, un's gebayt funn dei leit Israel. Heich si ab vann-evvah es si roofa zu diah.
52 Estejam os vossos olhos abertos às súplicas de vosso servo e de vosso povo de Israel, para ouvi-los quando vos invocarem.
53 Du hosht si raus glaysa aus awl di lendah funn di veld fa dei eahbshaft sei, grawt vi du ksawt hosht deich dei gnecht da Mosi vo du unsah foah-feddah aus Egypta gebrocht hosht, oh Awlmechtichah Hah.”
53 Porque vós, ó Senhor Javé, os separastes dentre todos os povos da terra para vossa herança, como o declarastes pela boca de vosso servo Moisés, quando tirastes nossos pais do Egito!
54 Vo da Solomon faddich voah mitt demm gans gebayt zumm Hah, is eah ufkshtanna fannich em awldah vo eah anna gegneet voah mitt sei hend naus kshtrekt noch em himmel.
54 Quando Salomão acabou de fazer ao Senhor esta prece e esta súplica, levantou-se de diante do altar do Senhor, onde estava ajoelhado com as mãos levantadas para o céu.
55 Eah is ufkshtanna un hott di gans fasamling funn Israel ksaykend mitt en laudi shtimm un hott ksawt:
55 De pé, abençoou toda a assembléia de Israel, dizendo em alta voz:
56 “Glohbt sei da Hah, deah es sei leit Israel roo gevva hott grawt vi eah fashprocha hott. Es is nett ay vatt es nett ausgedrawwa voah funn alles goodes es eah fashprocha hott deich sei gnecht da Mosi.
56 Bendito seja o Senhor, que, como havia prometido, deu a paz ao seu povo de Israel! Não falhou uma palavra sequer de todas as boas palavras que dissera pela boca de seu servo Moisés.
57 Da Hah unsah Gott sei mitt uns so vi eah voah mitt unsah foah-feddah. Loss een uns nee nett falossa adda sei hand abnemma funn uns.
57 Que o Senhor, nosso Deus, esteja convosco como esteve com nossos pais; não nos deixe, nem nos abandone,
58 Loss een macha es unsah hatza zu eem drayya, so es miah in awl sei vayya lawfa, un sei gebodda un adninga halda es eah unsah foah-feddah gevva hott.
58 mas incline os nossos corações para ele, a fim de que andemos em todos os seus caminhos, e guardemos os mandamentos e os preceitos que ele prescreveu a nossos pais.
59 Ich vill havva es mei vadda es ich gebayt habb fannich em Hah, nayksht beim Hah unsah Gott sei sella dawk un nacht, so es eah seim gnecht sei recht ausshaft un aw's recht funn sei leit Israel so vi si noht henn alli dawk.
59 Oxalá fiquem estas minhas palavras, com que supliquei ao Senhor, presentes à sua memória de dia e de noite, para que, dia por dia, ele faça justiça ao seu servo e ao seu povo de Israel.
60 Dess is so es awl di leit uf di gans eaht vissa es da Hah Gott is, un es es kenn anrah hott.
60 Assim, todos os povos da terra reconhecerão que é o Senhor que é Deus, e que não há outro fora dele.
61 So losset eiyah hatza immah shtandhaftich sei zumm Hah unsah Gott, fa lawfa in sei zeiknisa un gebodda, so vi deah dawk.”
61 Que o vosso coração seja todo para o Senhor, nosso Deus, sem reserva, a fim de que andeis segundo as suas leis e observeis os seus preceitos, como hoje o fazeis.
62 No hott da kaynich un gans Israel opfahra gopfaht fannich em Hah.
62 O rei e todo o Israel com ele imolaram vítimas diante do Senhor.
63 Da Solomon hott zvay un zvansich dausend kee un en hunnaht un zvansich dausend shohf un gays gopfaht fa en dank-opfah. So hott da kaynich un gans Israel da tempel ivvah-gevva zumm Hah.
63 Salomão imolou, para o sacrifício pacífico que ofereceu ao Senhor, vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todos os israelitas fizeram a dedicação do templo do Senhor.
64 Uf em sayma dawk hott da kaynich da hohf fannich em Hah sei haus keilicht. Eah hott brand-opfahra, shpeis-opfahra un's fett funn dank-opfahra gopfaht datt, veil da bronze-awldah fannich em Hah zu glay voah fa so feel brand-opfahra, shpeis-opfahra un's fett funn dank-opfahra opfahra.
64 Naquele dia o rei consagrou o interior do átrio, que se encontra diante do templo do Senhor, pois ofereceu ali os holocaustos e as ofertas, bem como a gordura dos sacrifícios pacíficos, porque o altar de bronze, levantado diante do santuário do Senhor, não bastava para conter os holocaustos, as ofertas e a gordura dos sacrifícios pacíficos.
65 So hott da Solomon da fesht-dawk kalda an selli zeit mitt gans Israel, en grohsi fasamling leit es funn Lebo-Hamath in di natt voahra biss zu di grikk funn Egypta in di saut. Si henn dess fesht kalda fannich em Hah fa sivva dawk, un no nochamohl sivva dawk, fatzay alles zammah.
65 Tal foi a festa que Salomão celebrou naquele tempo, e todo o Israel com ele, tendo concorrido uma imensa assembléia vinda desde Emat até a torrente do Egito, diante do Senhor, nosso Deus, durante duas vezes sete dias, isto é, quatorze dias.
66 Uf em achta dawk funn di zvett voch hott eah di leit vekk kshikt. Si henn da kaynich ksaykend un sinn haym ganga. Si voahra fraylich un froh in iahra hatza fa alles goodes es da Hah gedu hott fa sei gnecht da Dawfit un sei leit Israel.
66 Ao oitavo dia despediu o povo, e todos voltaram para as suas casas, abençoando o rei, com o coração alegre e contente por todos os bens que o Senhor tinha feito a Davi, seu servo, e ao seu povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.