1 Reis 8
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Da Kaynich Solomon hott no di eldishti funn Israel, awl di evvahshta funn di shtamma, un di feddahshta funn di families funn Israel zammah groofa zu sich in Jerusalem. Eah hott dess gedu fa di Bundes-Lawt fumm Hah ruff bringa funn Zion, di Shtatt fumm Dawfit.
1 Então Salomão reuniu os anciãos de Israel, e todos os cabeças das tribos, os chefes dos pais dos filhos de Israel, diante do rei Salomão em Jerusalém, para que eles pudessem fazer subir a arca do pacto do SENHOR para fora da cidade de Davi, que é Sião.
2 Awl di mennah funn Israel henn sich fasammeld bei em Kaynich Solomon an di zeit fumm fesht-dawk im moonet Ethanim, da sivvet moonet.
2 E todos os homens de Israel se reuniram diante do rei Salomão na festa no mês de Etanim, que é o sétimo mês.
3 Vo awl di eldishta in Israel moll kumma voahra, henn di preeshtah di Bundes-Lawt uf kohva,
3 E vieram todos os anciãos de Israel, e os sacerdotes ergueram a arca.
4 un henn no di Bundes-Lawt fumm Hah an da Tempel gedrawwa. Di preeshtah un Lefiddah henn aw da Fasamling-Tent mitt awl em heilicha ksha ruff gedrawwa an da tempel.
4 E trouxeram a arca do SENHOR, e o tabernáculo da congregação, e todos os vasos santos que estavam no tabernáculo, assim os trouxeram para cima os sacerdotes e os levitas.
5 Da Kaynich Solomon un di gans fasamling funn Israel es sich fasammeld henn bei eem voahra datt fannich di Bundes-Lawt. Si henn feel shohf un kee gopfaht, so feel es si nett gezayld sei henn kenna.
5 E o rei Salomão, e toda a congregação de Israel, que estavam reunidos com ele, estiveram diante da arca, sacrificando ovelhas e bois, que não podiam ser contados ou enumerados por causa da sua multidão.
6 Di preeshtah henn no di Bundes-Lawt fumm Hah an iahra blatz gedrawwa in di innahsht shtubb fumm tempel, da Alli-Heilichsht-Blatz, unnich di flikkel funn di cherubim.
6 E os sacerdotes trouxeram a arca do pacto do SENHOR até ao seu lugar, dentro do oráculo da casa, ao lugar santíssimo, bem debaixo das asas dos querubins.
7 Funn ovva droh, henn di cherubim iahra flikkel naus kshtrekt ivvah di Bundes-Lawt un iahra pohls, un voahra ovva ivvah si.
7 Porquanto os querubins estendiam as suas duas asas sobre o lugar da arca, e os querubins cobriam a arca e as suas hastes pelo alto.
8 Dee pohls voahra so lang es ma di endah funn di pohls sayna hott kenna funn di grohs shtubb, da Heilicha-Blatz, fannich di innahsht shtubb, avvah nett funn gans autseit. Si sinn noch datt heit.
8 E eles removeram as hastes, de forma que as extremidades das hastes eram vistas fora, no lugar santo na frente do oráculo, e não eram vistas na parte de fora; e ali estão até este dia.
9 Es voah nix in di lawt es yusht di zvay shtay-tablets es da Mosi nei gedu hott an Horeb, vo da Hah en bund gmacht hott mitt di Israeliddah noch demm es si aus Egypta kumma sinn.
9 Não havia nada na arca, salvo as duas tábuas de pedra, as quais Moisés ali colocou em Horebe, quando o SENHOR fez um pacto com os filhos de Israel, quando eles saíram da terra do Egito.
10 Vo di preeshtah aus em Heilicha-Blatz ganga sinn, dann hott en volk da tempel fumm Hah ufkfild.
10 E sucedeu, quando os sacerdotes haviam saído do lugar santo, que a nuvem encheu a casa do SENHOR,
11 Un di preeshtah henn iahra deensht nett ausdrawwa kenna veyyich di volk, veil di hallichkeit fumm Hah da tempel ufkfild hott.
11 de tal modo que os sacerdotes não conseguiam ficar de pé para ministrar por causa da nuvem; porque a glória do SENHOR havia enchido a casa do SENHOR.
12 No hott da Solomon ksawt, “Da Hah hott ksawt eah zayld in en dunkli volk voona,
12 Então, falou Salomão: O SENHOR disse que habitaria na profunda escuridão.
13 so habb ich nau diah en grohs haus gebaut, en blatz vo du drinn voona kansht fa'immah.”
13 Seguramente edifiquei para ti uma casa para nela habitares, um lugar firme para habitares eternamente.
14 Da kaynich hott sich no rumm gedrayt un hott di gans fasamling funn Israel ksaykend diveil es si datt kshtanna henn.
14 E o rei virou a sua face, e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação de Israel se pôs de pé;
15 Eah hott ksawt:
15 e disse: Bendito seja o SENHOR de Israel, o qual falou com a sua boca a Davi, o meu pai, e, pela sua mão o cumpriu, dizendo:
16 ‘Siddah da dawk es ich mei leit Israel aus Egypta gebrocht habb, habb ich kenn shtatt raus glaysa aus ennichi shtamm funn Israel fa en haus bauwa so es mei Nohma datt is, avvah ich habb da Dawfit groofa fa ivvah mei leit Israel sei.’
16 Desde o dia em que retirei o meu povo Israel do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel para edificar uma casa, a fim de que o meu nome pudesse nela estar; mas escolhi Davi para estar sobre o meu povo, Israel.
17 Mei faddah da Dawfit hott's im sinn katt fa en tempel bauwa fa da Nohma fumm Hah, da Gott funn Israel.
17 E estava no coração de Davi, o meu pai, edificar uma casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.
18 Avvah da Hah hott ksawt zu meim faddah Dawfit, ‘Veil du's im sinn katt hosht fa en tempel bauwa fa mei Nohma, hosht du goot gedu fa's in deim hatz havva.
18 E o SENHOR disse a Davi, o meu pai: Porquanto estava no teu coração edificar uma casa para o meu nome, fizeste bem ao teres isto no teu coração.
19 Doch, du solsht da tempel nett bauwa, avvah dei boo es zu diah geboahra sei zayld, eah soll da tempel bauwa fa mei Nohma.’
19 Todavia não edificarás a casa; mas o teu filho que sairá dos teus lombos, ele edificará a casa para o meu nome.
20 Da Hah hott sei vatt kalda es eah fashprocha hott. Ich binn ruff kumma an mei faddah Dawfit sei blatz un hokk uf em kaynich-shtool funn Israel, grawt vi Da Hah fashprocha hott. Un ich habb da tempel gebaut fa da Nohma fumm Hah, da Gott funn Israel.
20 E o SENHOR cumpriu a sua palavra que falou, e me levantei no lugar de Davi, o meu pai, e me assentei no trono de Israel, como o SENHOR prometeu, e edifiquei uma casa para o nome do SENHOR Deus de Israel.
21 Ich habb en blatz gmacht fa di Bundes-Lawt, vo's bund fumm Hah drinn is. Dess es eah gmacht hott mitt unsah foah-feddah vo eah si aus em land funn Egypta gebrocht hott.”
21 E pus ali um lugar para a arca, no qual está o pacto do SENHOR, o qual ele fez com os nossos pais, quando os retirou da terra do Egito.
22 No hott da Solomon fannich em awldah fumm Hah un di gans fasamling funn Israel kshtanna un hott sei hend noch em himmel kshtrekt.
22 E Salomão se pôs de pé diante do altar do SENHOR na presença de toda a congregação de Israel, e estendeu as suas mãos em direção ao céu;
23 Eah hott ksawt:
23 e ele disse: SENHOR, Deus de Israel, não há Deus como tu, no céu acima, nem na terra abaixo, que guarda o pacto e a misericórdia para com os teus servos que andam diante de ti com todo o seu coração;
24 Du hosht gedu vi du fashprocha hosht zu deim gnecht mei faddah da Dawfit. Mitt deim maul hosht du's fashprocha un mitt dei hand hosht du's ausgedrawwa, so vi's is heit.
24 que tem guardado com o teu servo Davi, o meu pai, como lhe prometeste; tu falaste também com a tua boca, e com a tua mão o cumpriste, como é neste dia.
25 Nau, oh Hah, Gott funn Israel, hald sell es du fashprocha hosht zu meim faddah, dei gnecht da Dawfit, vo du ksawt hosht, ‘Vann dei boova acht gevva un lawfa fannich miah vi du hosht, dann zaylsht du unni fayl en mann fannich miah uf em kaynich-shtool funn Israel havva.’
25 Portanto, agora, SENHOR Deus de Israel, guarda com o teu servo Davi, o meu pai, como lhe prometeste, dizendo: Não te faltará um homem no trono de Israel; de modo que os teus filhos atentem ao seu caminho, que andem diante de mim como tu tens caminhado diante de mim.
26 Nau, oh Gott funn Israel, loss es vatt voah kumma es du fashprocha hosht zu meim faddah, dei gnecht da Dawfit.
26 E, agora, ó Deus de Israel, rogo-te, cumpra-se a tua palavra que falaste a teu servo Davi, meu pai.
27 Avvah zayld Gott geviss uf di eaht voona? Vei even di himla, yau da haychsht himmel, kann dich nett hayva. Vee feel vennichah deah tempel es ich gebaut habb!
27 Todavia, habitará verdadeiramente Deus na terra? Eis que, o céu e o céu dos céus não podem te conter; tanto menos esta casa que eu tenho edificado?
28 Avvah doch, heich deim gnecht sei gebayt ab, un sell es eah frohkt difoah, oh Hah mei Gott. Heich dess gebayt ab es dei gnecht am bayda is fannich diah deah dawk.
28 Contudo, tem tu respeito pela oração do teu servo, e pela sua súplica, ó SENHOR meu Deus, para atentarem ao clamor e a oração, a qual o teu servo suplica diante de ti hoje;
29 Loss dei awwa uf sei geyyich deah tempel dawk un nacht, deah blatz es du ksawt hosht, ‘Mei Nohma soll datt sei,’ so es du's gebayt heahsht es dei gnecht bayt noch demm blatz.
29 para que os teus olhos noite e dia possam estar abertos em direção a esta casa em direção ao lugar do qual tens dito: O meu nome estará ali; para que possas ouvir a oração que o teu servo fará em direção a este lugar.
30 Heich's gebayt ab funn deim gnecht un dei leit Israel vann si bayda noch demm blatz. Heich ab fumm himmel vo du voonsht, un vann du heahsht, fagebb si.
30 E ouve a súplica do teu servo, e do teu povo Israel, quando eles orarem em direção a este lugar; e ouve tu no céu, o teu lugar de habitação; e, quando ouvires, perdoa.
31 Vann ebbah ebbes letzes dutt zu seim nochbah, un eah muss an da awldah gay im tempel fa shveahra,
31 Se qualquer homem transgredir contra o seu próximo, e lançado um juramento sobre ele para fazer com que ele blasfeme, e o juramento chegar diante do teu altar nesta casa;
32 no heich's ab im himmel un shaff's aus. Richt zvishich dei gnechta, fadamm sellah es shuldich is un bring's runnah uf sei ayknah kobb, avvah hayb sellah gerecht es unshuldich is noch sei gerechtichkeit.
32 ouve no céu, move-te, e julga os teus servos, condenando ao ímpio, para fazeres recair o seu proceder sobre sua cabeça, e justificando ao justo, para lhe retribuíres segundo a sua justiça.
33 Vann dei leit Israel kshlauwa vadda bei iahra feinda veil si ksindicht henn geyyich dich, un vann si no zrikk drayya zu diah un bekenna dei nohma, un bayda un roofa zu diah in demm tempel,
33 Quando o teu povo, Israel, for abatido diante do inimigo, por terem pecado contra ti, e retornar a ti, e confessar o teu nome, e orar, e fizer súplica a ti nesta casa;
34 dann heich si ab fumm himmel, un fagebb di sinda funn dei leit Israel. No bring si zrikk in's land es du gevva hosht zu iahra foah-feddah.
34 então, ouve tu no céu, e perdoa o pecado do teu povo, Israel, e traz-lhe de volta para a terra que tu deste aos seus pais.
35 Vann di himla zu gmacht sinn un's gebt kenn reyyah veil dei leit ksindicht henn geyyich dich, un vann si no bayda noch demm blatz un bekenna dei nohma un drayya vekk funn iahra sinda veil du si kshtrohft hosht,
35 Quando o céu estiver recolhido, e não houver chuva, por terem pecado contra ti; se orarem em direção a este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem do seu pecado, quando tu os afligires;
36 no heich si ab fumm himmel un fagebb di sinda funn dei gnechta, di Kinnah-Israel. Veis eena da recht vayk zu lawfa, un shikk reyyah uf's land es du gevva hosht zu dei leit fa en eahbshaft.
36 então, ouve tu no céu, e perdoa o pecado dos teus servos, e do teu povo, Israel, ensinando-lhes o bom caminho no qual eles devem caminhar, e dês chuva sobre a tua terra, a qual deste ao teu povo como herança.
37 Vann hungahs-noht adda peshtelens uf's land kumma, adda bleit, adda grohtz, adda hoi-shrekka, adda vann di feinda iahra shtett umringa—vass-evvah druvla adda grankeda es kumma doon—
37 Se houver na terra fome, se houver peste, crestamento, mofo, locusta, ou se houver lagarta; se o seu inimigo o cercar na terra das suas cidades; qualquer praga, qualquer enfermidade que houver.
38 vann dei leit Israel no roofa un bayda, un alli-ebbah vayst fumm druvvel in seim ayya hatz un shtrekt sei hend naus geyyich deah tempel,
38 Qualquer forma de oração e súplica que for feita por qualquer homem, ou por todo o teu povo, Israel, cada homem que conhecer a praga do seu próprio coração, e estender as suas mãos em direção a esta casa;
39 no heich ab funn deim voon-blatz im himmel. Fagebb un shaff, un gebb zu yaydah mensh so vi eah gedu hott, veil du vaysht vass in seim hatz is, fa du laynich vaysht vass in di hatza funn awl di kinnah funn mensha is.
39 então, ouve tu no céu, o teu lugar de habitação, e perdoa, e faz, e concede a cada homem, cujo coração conheces, conforme os seus caminhos; (pois tu, somente tu, conheces os corações de todos os filhos dos homens);
40 Du dess so es si dich firchta awl di dawwa es si layva im land es du gevva hosht zu unsah foah-feddah.
40 para que eles possam te temer todos os dias em que viverem na terra que tu deste aos nossos pais.
41 Vann en auslendah es nett zu dei leit Israel heaht, kumd funn en land veit ab veil eah dei nohma keaht hott—
41 Além disso, acerca de um estrangeiro que não for do teu povo Israel, quando sair de uma região distante por causa do teu nome;
42 fa leit zayla heahra funn deim grohsah nohma, dei mechtichi hand un dei auskshtrektah oahm—vann eah kumd un gayt fannich deah tempel,
42 (porque eles ouvirão do teu grande nome, e da tua mão forte, e do teu braço estendido); quando ele vier e orar na direção desta casa;
43 no heich een ab funn deim voon-blatz im himmel un du vass-evvah es da auslendah frohkt funn diah. Du dess so es awl di leit uf di eaht heahra funn deim nohma un dich firchta so vi dei leit di Kinnah-Israel doon, un so es si vissa es dess haus es ich gebaut habb dei Nohma drawkt.
43 ouve tu no céu, o teu lugar de habitação, e faz segundo tudo o que o estrangeiro te clamar; para que todos os povos da terra possam conhecer o teu nome, temer-te como faz o teu povo, Israel; e que eles possam saber que esta casa, a qual edifiquei, é chamada pelo teu nome.
44 Vann dei leit in da greek gayn geyyich iahra feinda vo-evvah es du si hee shiksht, un si bayda zumm Hah geyyich dee shtatt es du groofa hosht un da tempel es ich gebaut habb fa dei Nohma,
44 Se o teu povo sair à batalha contra o seu inimigo, para onde quer que os enviares, e orarem ao SENHOR em direção à cidade que tu escolheste, e em direção à casa que edifiquei para o teu nome;
45 dann heich iahra gebayt ab im himmel, un mach es si iahra recht greeya.
45 então, ouve tu no céu a sua oração e a sua súplica, e sustenta a sua causa.
46 Vann si sindicha geyyich dich—fa's is nimmand es nett sindicht—un du vasht zannich mitt eena un draysht si ivvah zu iahra feinda, dee es si fanga un vekk nemma zu iahra ayya land, nayksht adda veit ab;
46 Se eles pecarem contra ti, (pois não há homem que não peque) e tu estiveres irado com eles, e os entregares ao inimigo, de modo que esses os levem cativos para a terra do inimigo, longe ou perto;
47 un vann si's no zu hatz nemma im land es si kfanga kohva sinn, un bekeahra sich un bayda zu diah im land es si haybt, un sawwa, ‘Miah henn ksindicht, un letz gedu un voahra gottlohs gvest’;
47 se na terra para onde foram levados cativos, eles tornarem em si, e se arrependerem, e fizerem súplica a ti na terra daqueles que os levaram cativos, dizendo: Temos pecado, e temos agido perversamente, temos cometido iniquidade;
48 un vann si no zrikk drayya zu diah mitt iahra gans hatz un sayl im land funn iahra feinda es si haybt, un bayda zumm land es du iahra foah-feddah gevva hosht, geyyich dee shtatt es du ohgnumma hosht un da tempel es ich gebaut habb fa dei Nohma;
48 e assim retornarem a ti com todo o seu coração, e com toda a sua alma, na terra dos seus inimigos, o qual os levou cativos, e orarem a ti em direção à sua terra, a qual deste aos seus pais, à cidade que tu escolheste, e à casa que edifiquei para o teu nome;
49 no heich iahra gebaydah un ohhaldes ab funn deim voon-blatz im himmel, un shaff aus vass recht is fa si.
49 então, ouve tu a sua oração e a sua súplica no céu, o teu lugar de habitação, e sustenta a sua causa,
50 Fagebb dei leit es ksindicht henn geyyich dich; fagebb si fa alles es si gedu henn geyyich dich, un mach selli es si im kfengnis hayva bamhatzich sei zu eena.
50 e perdoa o teu povo que pecou contra ti, e todas as transgressões com as quais eles transgrediram contra ti, e dá-lhes compaixão diante daqueles que os levaram cativos, para que possam ter compaixão deles;
51 Du dess veil si dei leit un dei eahbshaft sinn es du aus Egypta gebrocht hosht, aus em eisa-offa.
51 porque eles são o teu povo, e a tua herança, que tiraste do Egito, do meio da fornalha de ferro;
52 Loss dei awwa uf sei zu deim gnecht sei gebayt, un's gebayt funn dei leit Israel. Heich si ab vann-evvah es si roofa zu diah.
52 para que os teus olhos possam estar abertos à súplica do teu servo, e à súplica do teu povo, Israel, para atentares a eles em tudo o que a ti clamarem.
53 Du hosht si raus glaysa aus awl di lendah funn di veld fa dei eahbshaft sei, grawt vi du ksawt hosht deich dei gnecht da Mosi vo du unsah foah-feddah aus Egypta gebrocht hosht, oh Awlmechtichah Hah.”
53 Porque tu os separaste dentre todos os povos da terra, para serem a tua herança, como falaste pela mão de Moisés, o teu servo, quando retiraste os nossos pais do Egito, ó SENHOR Deus.
54 Vo da Solomon faddich voah mitt demm gans gebayt zumm Hah, is eah ufkshtanna fannich em awldah vo eah anna gegneet voah mitt sei hend naus kshtrekt noch em himmel.
54 E foi assim que, quando Salomão terminou de orar toda esta oração e súplica ao SENHOR, ele se levantou da frente do altar do SENHOR, onde estava ajoelhado, com as suas mãos estendidas ao céu.
55 Eah is ufkshtanna un hott di gans fasamling funn Israel ksaykend mitt en laudi shtimm un hott ksawt:
55 E ele se pôs de pé, e abençoou toda a congregação de Israel em voz alta, dizendo:
56 “Glohbt sei da Hah, deah es sei leit Israel roo gevva hott grawt vi eah fashprocha hott. Es is nett ay vatt es nett ausgedrawwa voah funn alles goodes es eah fashprocha hott deich sei gnecht da Mosi.
56 Bendito seja o SENHOR, que tem dado descanso para o seu povo, Israel, segundo tudo o que prometeu; não tem falhado nenhuma palavra de toda a sua boa promessa, a qual ele prometeu pela mão de Moisés, o seu servo.
57 Da Hah unsah Gott sei mitt uns so vi eah voah mitt unsah foah-feddah. Loss een uns nee nett falossa adda sei hand abnemma funn uns.
57 O SENHOR, nosso Deus, seja conosco, assim como esteve com os nossos pais; que ele não nos deixe, nem nos abandone;
58 Loss een macha es unsah hatza zu eem drayya, so es miah in awl sei vayya lawfa, un sei gebodda un adninga halda es eah unsah foah-feddah gevva hott.
58 para que possa inclinar os nossos corações a ele, para andarmos em todos os seus caminhos, e para guardarmos os seus mandamentos, os seus estatutos e os seus juízos, os quais ele ordenou aos nossos pais.
59 Ich vill havva es mei vadda es ich gebayt habb fannich em Hah, nayksht beim Hah unsah Gott sei sella dawk un nacht, so es eah seim gnecht sei recht ausshaft un aw's recht funn sei leit Israel so vi si noht henn alli dawk.
59 E que estas minhas palavras, com as quais fiz súplica diante do SENHOR, estejam próximas do SENHOR nosso Deus dia e noite, que ele sustente a causa do seu servo, e a causa do seu povo, Israel, em todos os tempos, de acordo com o que precisarem;
60 Dess is so es awl di leit uf di gans eaht vissa es da Hah Gott is, un es es kenn anrah hott.
60 que todo o povo da terra possa saber que o SENHOR é Deus, e que não há nenhum outro.
61 So losset eiyah hatza immah shtandhaftich sei zumm Hah unsah Gott, fa lawfa in sei zeiknisa un gebodda, so vi deah dawk.”
61 Que o vosso coração, portanto, seja perfeito diante do SENHOR nosso Deus, para andardes nos seus estatutos e para guardar os seus mandamentos, como neste dia.
62 No hott da kaynich un gans Israel opfahra gopfaht fannich em Hah.
62 E o rei, e com ele todo o Israel, ofereceu sacrifício diante do SENHOR.
63 Da Solomon hott zvay un zvansich dausend kee un en hunnaht un zvansich dausend shohf un gays gopfaht fa en dank-opfah. So hott da kaynich un gans Israel da tempel ivvah-gevva zumm Hah.
63 E Salomão ofereceu um sacrifício de ofertas de paz, o qual ele ofereceu ao SENHOR vinte e dois mil bois, e cento e vinte mil ovelhas. Assim, o rei e todos os filhos de Israel dedicaram a casa do SENHOR.
64 Uf em sayma dawk hott da kaynich da hohf fannich em Hah sei haus keilicht. Eah hott brand-opfahra, shpeis-opfahra un's fett funn dank-opfahra gopfaht datt, veil da bronze-awldah fannich em Hah zu glay voah fa so feel brand-opfahra, shpeis-opfahra un's fett funn dank-opfahra opfahra.
64 No mesmo dia o rei consagrou o meio do pátio que havia diante da casa do SENHOR; porquanto ali ele ofereceu ofertas queimadas, e ofertas de alimento, e a gordura das ofertas de paz; porque o altar de bronze que estava diante do SENHOR era demasiadamente pequeno para receber as ofertas queimadas, e as ofertas de alimento, e a gordura das ofertas de paz.
65 So hott da Solomon da fesht-dawk kalda an selli zeit mitt gans Israel, en grohsi fasamling leit es funn Lebo-Hamath in di natt voahra biss zu di grikk funn Egypta in di saut. Si henn dess fesht kalda fannich em Hah fa sivva dawk, un no nochamohl sivva dawk, fatzay alles zammah.
65 E, naquele tempo, Salomão fez uma festa, e com ele todo o Israel, uma grande congregação, desde a entrada de Hamate até o rio do Egito, diante do SENHOR nosso Deus, por sete dias, e mais sete dias, a saber, catorze dias.
66 Uf em achta dawk funn di zvett voch hott eah di leit vekk kshikt. Si henn da kaynich ksaykend un sinn haym ganga. Si voahra fraylich un froh in iahra hatza fa alles goodes es da Hah gedu hott fa sei gnecht da Dawfit un sei leit Israel.
66 No oitavo dia ele despediu o povo; e eles bendisseram o rei, e foram até as suas tendas alegres e contentes de coração por toda a bondade que o SENHOR havia feito a Davi, o seu servo, e a Israel, o seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.