1 Reis 8
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 Da Kaynich Solomon hott no di eldishti funn Israel, awl di evvahshta funn di shtamma, un di feddahshta funn di families funn Israel zammah groofa zu sich in Jerusalem. Eah hott dess gedu fa di Bundes-Lawt fumm Hah ruff bringa funn Zion, di Shtatt fumm Dawfit.
1 Então congregou Salomão os anciãos de Israel, e todos os cabeças das tribos, os chefes dos pais dos filhos de Israel, diante de si em Jerusalém; para fazerem subir a arca da aliança do SENHOR da cidade de Davi, que é Sião.
2 Awl di mennah funn Israel henn sich fasammeld bei em Kaynich Solomon an di zeit fumm fesht-dawk im moonet Ethanim, da sivvet moonet.
2 E todos os homens de Israel se congregaram ao rei Salomão, na ocasião da festa, no mês de Etanim, que é o sétimo mês.
3 Vo awl di eldishta in Israel moll kumma voahra, henn di preeshtah di Bundes-Lawt uf kohva,
3 E vieram todos os anciãos de Israel; e os sacerdotes alçaram a arca.
4 un henn no di Bundes-Lawt fumm Hah an da Tempel gedrawwa. Di preeshtah un Lefiddah henn aw da Fasamling-Tent mitt awl em heilicha ksha ruff gedrawwa an da tempel.
4 E trouxeram a arca do Senhor para cima, e o tabernáculo da congregação, juntamente com todos os objetos sagrados que havia no tabernáculo; assim os trouxeram para cima os sacerdotes e os levitas.
5 Da Kaynich Solomon un di gans fasamling funn Israel es sich fasammeld henn bei eem voahra datt fannich di Bundes-Lawt. Si henn feel shohf un kee gopfaht, so feel es si nett gezayld sei henn kenna.
5 E o rei Salomão, e toda a congregação de Israel que se congregara a ele, estava com ele diante da arca, sacrificando ovelhas e vacas, que não se podiam contar nem numerar pela sua quantidade.
6 Di preeshtah henn no di Bundes-Lawt fumm Hah an iahra blatz gedrawwa in di innahsht shtubb fumm tempel, da Alli-Heilichsht-Blatz, unnich di flikkel funn di cherubim.
6 Assim trouxeram os sacerdotes a arca da aliança do Senhor ao seu lugar, ao oráculo da casa, ao lugar santíssimo, até debaixo das asas dos querubins.
7 Funn ovva droh, henn di cherubim iahra flikkel naus kshtrekt ivvah di Bundes-Lawt un iahra pohls, un voahra ovva ivvah si.
7 Porque os querubins estendiam ambas as asas sobre o lugar da arca; e os querubins cobriam, por cima, a arca e os seus varais.
8 Dee pohls voahra so lang es ma di endah funn di pohls sayna hott kenna funn di grohs shtubb, da Heilicha-Blatz, fannich di innahsht shtubb, avvah nett funn gans autseit. Si sinn noch datt heit.
8 E os varais sobressaíram tanto, que as pontas dos varais se viam desde o santuário diante do oráculo, porém de fora não se viam; e ficaram ali até ao dia de hoje.
9 Es voah nix in di lawt es yusht di zvay shtay-tablets es da Mosi nei gedu hott an Horeb, vo da Hah en bund gmacht hott mitt di Israeliddah noch demm es si aus Egypta kumma sinn.
9 Na arca nada havia, senão só as duas tábuas de pedra, que Moisés ali pusera junto a Horebe, quando o Senhor fez a aliança com os filhos de Israel, saindo eles da terra do Egito.
10 Vo di preeshtah aus em Heilicha-Blatz ganga sinn, dann hott en volk da tempel fumm Hah ufkfild.
10 E sucedeu que, saindo os sacerdotes do santuário, uma nuvem encheu a casa do Senhor.
11 Un di preeshtah henn iahra deensht nett ausdrawwa kenna veyyich di volk, veil di hallichkeit fumm Hah da tempel ufkfild hott.
11 E os sacerdotes não podiam permanecer em pé para ministrar, por causa da nuvem, porque a glória do Senhor enchera a casa do Senhor.
12 No hott da Solomon ksawt, “Da Hah hott ksawt eah zayld in en dunkli volk voona,
12 Então falou Salomão: O Senhor disse que ele habitaria nas trevas.
13 so habb ich nau diah en grohs haus gebaut, en blatz vo du drinn voona kansht fa'immah.”
13 Certamente te edifiquei uma casa para morada, assento para a tua eterna habitação.
14 Da kaynich hott sich no rumm gedrayt un hott di gans fasamling funn Israel ksaykend diveil es si datt kshtanna henn.
14 Então virou o rei o seu rosto, e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação de Israel estava em pé.
15 Eah hott ksawt:
15 E disse: Bendito seja o Senhor Deus de Israel, que falou pela sua boca a Davi, meu pai, e pela sua mão o cumpriu, dizendo:
16 ‘Siddah da dawk es ich mei leit Israel aus Egypta gebrocht habb, habb ich kenn shtatt raus glaysa aus ennichi shtamm funn Israel fa en haus bauwa so es mei Nohma datt is, avvah ich habb da Dawfit groofa fa ivvah mei leit Israel sei.’
16 Desde o dia em que eu tirei o meu povo Israel do Egito, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel, para edificar alguma casa para ali estabelecer o meu nome; porém escolhi a Davi, para que presidisse sobre o meu povo Israel.
17 Mei faddah da Dawfit hott's im sinn katt fa en tempel bauwa fa da Nohma fumm Hah, da Gott funn Israel.
17 Também Davi, meu pai, propusera em seu coração o edificar casa ao nome do Senhor Deus de Israel.
18 Avvah da Hah hott ksawt zu meim faddah Dawfit, ‘Veil du's im sinn katt hosht fa en tempel bauwa fa mei Nohma, hosht du goot gedu fa's in deim hatz havva.
18 Porém o Senhor disse a Davi, meu pai: Porquanto propuseste no teu coração o edificar casa ao meu nome, bem fizeste em o propor no teu coração.
19 Doch, du solsht da tempel nett bauwa, avvah dei boo es zu diah geboahra sei zayld, eah soll da tempel bauwa fa mei Nohma.’
19 Todavia tu não edificarás esta casa; porém teu filho, que sair de teus lombos, edificará esta casa ao meu nome.
20 Da Hah hott sei vatt kalda es eah fashprocha hott. Ich binn ruff kumma an mei faddah Dawfit sei blatz un hokk uf em kaynich-shtool funn Israel, grawt vi Da Hah fashprocha hott. Un ich habb da tempel gebaut fa da Nohma fumm Hah, da Gott funn Israel.
20 Assim confirmou o Senhor a sua palavra que falou; porque me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei no trono de Israel, como tem falado o Senhor; e edifiquei uma casa ao nome do Senhor Deus de Israel.
21 Ich habb en blatz gmacht fa di Bundes-Lawt, vo's bund fumm Hah drinn is. Dess es eah gmacht hott mitt unsah foah-feddah vo eah si aus em land funn Egypta gebrocht hott.”
21 E constituí ali lugar para a arca em que está a aliança do Senhor, a qual fez com nossos pais, quando os tirou da terra do Egito.
22 No hott da Solomon fannich em awldah fumm Hah un di gans fasamling funn Israel kshtanna un hott sei hend noch em himmel kshtrekt.
22 E pôs-se Salomão diante do altar do Senhor, na presença de toda a congregação de Israel; e estendeu as suas mãos para os céus,
23 Eah hott ksawt:
23 E disse: Ó Senhor Deus de Israel, não há Deus como tu, em cima nos céus nem em baixo na terra; que guardas a aliança e a beneficência a teus servos que andam com todo o seu coração diante de ti.
24 Du hosht gedu vi du fashprocha hosht zu deim gnecht mei faddah da Dawfit. Mitt deim maul hosht du's fashprocha un mitt dei hand hosht du's ausgedrawwa, so vi's is heit.
24 Que guardaste a teu servo Davi, meu pai, o que lhe disseras; porque com a tua boca o disseste, e com a tua mão o cumpriste, como neste dia se vê.
25 Nau, oh Hah, Gott funn Israel, hald sell es du fashprocha hosht zu meim faddah, dei gnecht da Dawfit, vo du ksawt hosht, ‘Vann dei boova acht gevva un lawfa fannich miah vi du hosht, dann zaylsht du unni fayl en mann fannich miah uf em kaynich-shtool funn Israel havva.’
25 Agora, pois, ó Senhor Deus de Israel, guarda a teu servo Davi, meu pai, o que lhe falaste, dizendo: Não te faltará sucessor diante de mim, que se assente no trono de Israel; somente que teus filhos guardem o seu caminho, para andarem diante de mim como tu andaste diante de mim.
26 Nau, oh Gott funn Israel, loss es vatt voah kumma es du fashprocha hosht zu meim faddah, dei gnecht da Dawfit.
26 Agora também, ó Deus de Israel, cumpra-se a tua palavra que disseste a teu servo Davi, meu pai.
27 Avvah zayld Gott geviss uf di eaht voona? Vei even di himla, yau da haychsht himmel, kann dich nett hayva. Vee feel vennichah deah tempel es ich gebaut habb!
27 Mas, na verdade, habitaria Deus na terra? Eis que os céus, e até o céu dos céus, não te poderiam conter, quanto menos esta casa que eu tenho edificado.
28 Avvah doch, heich deim gnecht sei gebayt ab, un sell es eah frohkt difoah, oh Hah mei Gott. Heich dess gebayt ab es dei gnecht am bayda is fannich diah deah dawk.
28 Volve-te, pois, para a oração de teu servo, e para a sua súplica, ó Senhor meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que o teu servo hoje faz diante de ti.
29 Loss dei awwa uf sei geyyich deah tempel dawk un nacht, deah blatz es du ksawt hosht, ‘Mei Nohma soll datt sei,’ so es du's gebayt heahsht es dei gnecht bayt noch demm blatz.
29 Para que os teus olhos noite e dia estejam abertos sobre esta casa, sobre este lugar, do qual disseste: O meu nome estará ali; para ouvires a oração que o teu servo fizer neste lugar.
30 Heich's gebayt ab funn deim gnecht un dei leit Israel vann si bayda noch demm blatz. Heich ab fumm himmel vo du voonsht, un vann du heahsht, fagebb si.
30 Ouve, pois, a súplica do teu servo, e do teu povo Israel, quando orarem neste lugar; também ouve tu no lugar da tua habitação nos céus; ouve também, e perdoa.
31 Vann ebbah ebbes letzes dutt zu seim nochbah, un eah muss an da awldah gay im tempel fa shveahra,
31 Quando alguém pecar contra o seu próximo, e puserem sobre ele juramento de maldição, fazendo-o jurar, e vier juramento de maldição diante do teu altar nesta casa,
32 no heich's ab im himmel un shaff's aus. Richt zvishich dei gnechta, fadamm sellah es shuldich is un bring's runnah uf sei ayknah kobb, avvah hayb sellah gerecht es unshuldich is noch sei gerechtichkeit.
32 Ouve tu, então, nos céus e age e julga a teus servos, condenando ao injusto, fazendo recair o seu proceder sobre a sua cabeça, e justificando ao justo, rendendo-lhe segundo a sua justiça.
33 Vann dei leit Israel kshlauwa vadda bei iahra feinda veil si ksindicht henn geyyich dich, un vann si no zrikk drayya zu diah un bekenna dei nohma, un bayda un roofa zu diah in demm tempel,
33 Quando o teu povo Israel for ferido diante do inimigo, por ter pecado contra ti, e se converterem a ti, e confessarem o teu nome, e orarem e suplicarem a ti nesta casa,
34 dann heich si ab fumm himmel, un fagebb di sinda funn dei leit Israel. No bring si zrikk in's land es du gevva hosht zu iahra foah-feddah.
34 Ouve tu então nos céus, e perdoa o pecado do teu povo Israel, e torna-o a levar à terra que tens dado a seus pais.
35 Vann di himla zu gmacht sinn un's gebt kenn reyyah veil dei leit ksindicht henn geyyich dich, un vann si no bayda noch demm blatz un bekenna dei nohma un drayya vekk funn iahra sinda veil du si kshtrohft hosht,
35 Quando os céus se fechar, e não houver chuva, por terem pecado contra ti, e orarem neste lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem dos seus pecados, havendo-os tu afligido,
36 no heich si ab fumm himmel un fagebb di sinda funn dei gnechta, di Kinnah-Israel. Veis eena da recht vayk zu lawfa, un shikk reyyah uf's land es du gevva hosht zu dei leit fa en eahbshaft.
36 Ouve tu então nos céus, e perdoa o pecado de teus servos e do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho em que andem, e dá chuva na tua terra que deste ao teu povo em herança.
37 Vann hungahs-noht adda peshtelens uf's land kumma, adda bleit, adda grohtz, adda hoi-shrekka, adda vann di feinda iahra shtett umringa—vass-evvah druvla adda grankeda es kumma doon—
37 Quando houver fome na terra, quando houver peste, quando houver queima de searas, ferrugem, gafanhotos ou pulgão, quando o seu inimigo o cercar na terra das suas portas, ou houver alguma praga ou doença,
38 vann dei leit Israel no roofa un bayda, un alli-ebbah vayst fumm druvvel in seim ayya hatz un shtrekt sei hend naus geyyich deah tempel,
38 Toda a oração, toda a súplica, que qualquer homem de todo o teu povo Israel fizer, conhecendo cada um a chaga do seu coração, e estendendo as suas mãos para esta casa,
39 no heich ab funn deim voon-blatz im himmel. Fagebb un shaff, un gebb zu yaydah mensh so vi eah gedu hott, veil du vaysht vass in seim hatz is, fa du laynich vaysht vass in di hatza funn awl di kinnah funn mensha is.
39 Ouve tu então nos céus, assento da tua habitação, e perdoa, e age, e dá a cada um conforme a todos os seus caminhos, e segundo vires o seu coração, porque só tu conheces o coração de todos os filhos dos homens.
40 Du dess so es si dich firchta awl di dawwa es si layva im land es du gevva hosht zu unsah foah-feddah.
40 Para que te temam todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.
41 Vann en auslendah es nett zu dei leit Israel heaht, kumd funn en land veit ab veil eah dei nohma keaht hott—
41 E também ouve ao estrangeiro, que não for do teu povo Israel, quando vier de terras remotas, por amor do teu nome
42 fa leit zayla heahra funn deim grohsah nohma, dei mechtichi hand un dei auskshtrektah oahm—vann eah kumd un gayt fannich deah tempel,
42 (Porque ouvirão do teu grande nome, e da tua forte mão, e do teu braço estendido), e vier orar voltado para esta casa,
43 no heich een ab funn deim voon-blatz im himmel un du vass-evvah es da auslendah frohkt funn diah. Du dess so es awl di leit uf di eaht heahra funn deim nohma un dich firchta so vi dei leit di Kinnah-Israel doon, un so es si vissa es dess haus es ich gebaut habb dei Nohma drawkt.
43 Ouve tu nos céus, assento da tua habitação, e faze conforme a tudo o que o estrangeiro a ti clamar, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, para te temerem como o teu povo Israel, e para saberem que o teu nome é invocado sobre esta casa que tenho edificado.
44 Vann dei leit in da greek gayn geyyich iahra feinda vo-evvah es du si hee shiksht, un si bayda zumm Hah geyyich dee shtatt es du groofa hosht un da tempel es ich gebaut habb fa dei Nohma,
44 Quando o teu povo sair à guerra contra o seu inimigo, pelo caminho por que os enviares, e orarem ao Senhor, para o lado desta cidade, que tu elegeste, e desta casa, que edifiquei ao teu nome,
45 dann heich iahra gebayt ab im himmel, un mach es si iahra recht greeya.
45 Ouve, então, nos céus a sua oração e a sua súplica, e faze-lhes justiça.
46 Vann si sindicha geyyich dich—fa's is nimmand es nett sindicht—un du vasht zannich mitt eena un draysht si ivvah zu iahra feinda, dee es si fanga un vekk nemma zu iahra ayya land, nayksht adda veit ab;
46 Quando pecarem contra ti (pois não há homem que não peque), e tu te indignares contra eles, e os entregares às mãos do inimigo, de modo que os levem em cativeiro para a terra inimiga, quer longe ou perto esteja,
47 un vann si's no zu hatz nemma im land es si kfanga kohva sinn, un bekeahra sich un bayda zu diah im land es si haybt, un sawwa, ‘Miah henn ksindicht, un letz gedu un voahra gottlohs gvest’;
47 E na terra aonde forem levados em cativeiro caírem em si, e se converterem, e na terra do seu cativeiro te suplicarem, dizendo: Pecamos, e perversamente procedemos, e cometemos iniqüidade,
48 un vann si no zrikk drayya zu diah mitt iahra gans hatz un sayl im land funn iahra feinda es si haybt, un bayda zumm land es du iahra foah-feddah gevva hosht, geyyich dee shtatt es du ohgnumma hosht un da tempel es ich gebaut habb fa dei Nohma;
48 E se converterem a ti com todo o seu coração e com toda a sua alma, na terra de seus inimigos que os levarem em cativeiro, e orarem a ti para o lado da sua terra que deste a seus pais, para esta cidade que elegeste, e para esta casa que edifiquei ao teu nome;
49 no heich iahra gebaydah un ohhaldes ab funn deim voon-blatz im himmel, un shaff aus vass recht is fa si.
49 Ouve então nos céus, assento da tua habitação, a sua oração e a sua súplica, e faze-lhes justiça.
50 Fagebb dei leit es ksindicht henn geyyich dich; fagebb si fa alles es si gedu henn geyyich dich, un mach selli es si im kfengnis hayva bamhatzich sei zu eena.
50 E perdoa ao teu povo que houver pecado contra ti, todas as transgressões que houverem cometido contra ti; e dá-lhes misericórdia perante aqueles que os têm cativos, para que deles tenham compaixão.
51 Du dess veil si dei leit un dei eahbshaft sinn es du aus Egypta gebrocht hosht, aus em eisa-offa.
51 Porque são o teu povo e a tua herança que tiraste da terra do Egito, do meio do forno de ferro.
52 Loss dei awwa uf sei zu deim gnecht sei gebayt, un's gebayt funn dei leit Israel. Heich si ab vann-evvah es si roofa zu diah.
52 Para que teus olhos estejam abertos à súplica do teu servo e à súplica do teu povo Israel, a fim de os ouvires em tudo quanto clamarem a ti.
53 Du hosht si raus glaysa aus awl di lendah funn di veld fa dei eahbshaft sei, grawt vi du ksawt hosht deich dei gnecht da Mosi vo du unsah foah-feddah aus Egypta gebrocht hosht, oh Awlmechtichah Hah.”
53 Pois tu para tua herança os elegeste de todos os povos da terra, como tens falado pelo ministério de Moisés, teu servo, quando tiraste a nossos pais do Egito, Senhor DEUS.
54 Vo da Solomon faddich voah mitt demm gans gebayt zumm Hah, is eah ufkshtanna fannich em awldah vo eah anna gegneet voah mitt sei hend naus kshtrekt noch em himmel.
54 Sucedeu, pois, que, acabando Salomão de fazer ao Senhor esta oração e esta súplica, estando de joelhos e com as mãos estendidas para os céus, se levantou de diante do altar do Senhor.
55 Eah is ufkshtanna un hott di gans fasamling funn Israel ksaykend mitt en laudi shtimm un hott ksawt:
55 E pôs-se em pé, e abençoou a toda a congregação de Israel em alta voz, dizendo:
56 “Glohbt sei da Hah, deah es sei leit Israel roo gevva hott grawt vi eah fashprocha hott. Es is nett ay vatt es nett ausgedrawwa voah funn alles goodes es eah fashprocha hott deich sei gnecht da Mosi.
56 Bendito seja o Senhor, que deu repouso ao seu povo Israel, segundo tudo o que disse; nem uma só palavra caiu de todas as suas boas palavras que falou pelo ministério de Moisés, seu servo.
57 Da Hah unsah Gott sei mitt uns so vi eah voah mitt unsah foah-feddah. Loss een uns nee nett falossa adda sei hand abnemma funn uns.
57 O Senhor nosso Deus seja conosco, como foi com nossos pais; não nos desampare, e não nos deixe.
58 Loss een macha es unsah hatza zu eem drayya, so es miah in awl sei vayya lawfa, un sei gebodda un adninga halda es eah unsah foah-feddah gevva hott.
58 Inclinando a si o nosso coração, para andar em todos os seus caminhos, e para guardar os seus mandamentos, e os seus estatutos, e os seus juízos que ordenou a nossos pais.
59 Ich vill havva es mei vadda es ich gebayt habb fannich em Hah, nayksht beim Hah unsah Gott sei sella dawk un nacht, so es eah seim gnecht sei recht ausshaft un aw's recht funn sei leit Israel so vi si noht henn alli dawk.
59 E que estas minhas palavras, com que supliquei perante o Senhor, estejam perto, diante do Senhor nosso Deus, de dia e de noite, para que execute o juízo do seu servo e o juízo do seu povo Israel, a cada qual no seu dia.
60 Dess is so es awl di leit uf di gans eaht vissa es da Hah Gott is, un es es kenn anrah hott.
60 Para que todos os povos da terra saibam que o Senhor é Deus, e que não há outro.
61 So losset eiyah hatza immah shtandhaftich sei zumm Hah unsah Gott, fa lawfa in sei zeiknisa un gebodda, so vi deah dawk.”
61 E seja o vosso coração inteiro para com o Senhor nosso Deus, para andardes nos seus estatutos, e guardardes os seus mandamentos como hoje.
62 No hott da kaynich un gans Israel opfahra gopfaht fannich em Hah.
62 E o rei e todo o Israel com ele ofereceram sacrifícios perante a face do Senhor.
63 Da Solomon hott zvay un zvansich dausend kee un en hunnaht un zvansich dausend shohf un gays gopfaht fa en dank-opfah. So hott da kaynich un gans Israel da tempel ivvah-gevva zumm Hah.
63 E deu Salomão para o sacrifício pacífico que ofereceu ao Senhor, vinte e duas mil vacas e cento e vinte mil ovelhas; assim o rei e todos os filhos de Israel consagraram a casa do Senhor.
64 Uf em sayma dawk hott da kaynich da hohf fannich em Hah sei haus keilicht. Eah hott brand-opfahra, shpeis-opfahra un's fett funn dank-opfahra gopfaht datt, veil da bronze-awldah fannich em Hah zu glay voah fa so feel brand-opfahra, shpeis-opfahra un's fett funn dank-opfahra opfahra.
64 No mesmo dia santificou o rei o meio do átrio que estava diante da casa do Senhor; porquanto ali preparara os holocaustos e as ofertas com a gordura dos sacrifícios pacíficos; porque o altar de cobre que estava diante da face do Senhor era muito pequeno para nele caberem os holocaustos e as ofertas, e a gordura dos sacrifícios pacíficos.
65 So hott da Solomon da fesht-dawk kalda an selli zeit mitt gans Israel, en grohsi fasamling leit es funn Lebo-Hamath in di natt voahra biss zu di grikk funn Egypta in di saut. Si henn dess fesht kalda fannich em Hah fa sivva dawk, un no nochamohl sivva dawk, fatzay alles zammah.
65 No mesmo tempo celebrou Salomão a festa, e todo o Israel com ele, uma grande congregação, desde a entrada de Hamate até ao rio do Egito, perante a face do Senhor nosso Deus; por sete dias, e mais sete dias; catorze dias.
66 Uf em achta dawk funn di zvett voch hott eah di leit vekk kshikt. Si henn da kaynich ksaykend un sinn haym ganga. Si voahra fraylich un froh in iahra hatza fa alles goodes es da Hah gedu hott fa sei gnecht da Dawfit un sei leit Israel.
66 E no oitavo dia despediu o povo, e eles abençoaram o rei; então se foram às suas tendas, alegres e felizes de coração, por causa de todo o bem que o Senhor fizera a Davi seu servo, e a Israel seu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.