1 Reis 8

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Da Kaynich Solomon hott no di eldishti funn Israel, awl di evvahshta funn di shtamma, un di feddahshta funn di families funn Israel zammah groofa zu sich in Jerusalem. Eah hott dess gedu fa di Bundes-Lawt fumm Hah ruff bringa funn Zion, di Shtatt fumm Dawfit.
1 Então congregou Salomão diante de si em Jerusalém os anciãos de Israel, e todos os cabeças das tribos, os chefes das casas paternas, dentre os filhos de Israel, para fazerem subir da cidade de Davi, que é Sião, a arca do pacto do Senhor:
2 Awl di mennah funn Israel henn sich fasammeld bei em Kaynich Solomon an di zeit fumm fesht-dawk im moonet Ethanim, da sivvet moonet.
2 De maneira que todos os homens de Israel se congregaram ao rei Salomão, na ocasião da festa, no mês de etanim, que é o sétimo mês.
3 Vo awl di eldishta in Israel moll kumma voahra, henn di preeshtah di Bundes-Lawt uf kohva,
3 E tendo chegado todos os anciãos de Israel, os sacerdotes alçaram a arca;
4 un henn no di Bundes-Lawt fumm Hah an da Tempel gedrawwa. Di preeshtah un Lefiddah henn aw da Fasamling-Tent mitt awl em heilicha ksha ruff gedrawwa an da tempel.
4 e trouxeram para cima a arca do Senhor, e a tenda da revelação, juntamente com todos os utensílios sagrados que havia na tenda; foram os sacerdotes e os levitas que os trouxeram para cima.
5 Da Kaynich Solomon un di gans fasamling funn Israel es sich fasammeld henn bei eem voahra datt fannich di Bundes-Lawt. Si henn feel shohf un kee gopfaht, so feel es si nett gezayld sei henn kenna.
5 E o rei Salomão, e toda a congregação de Israel, que se ajuntara diante dele, estavam diante da arca, imolando ovelhas e bois, os quais não se podiam contar nem numerar, pela sua multidão.
6 Di preeshtah henn no di Bundes-Lawt fumm Hah an iahra blatz gedrawwa in di innahsht shtubb fumm tempel, da Alli-Heilichsht-Blatz, unnich di flikkel funn di cherubim.
6 E os sacerdotes introduziram a arca do pacto do Senhor no seu lugar, no oráculo da casa, no lugar santíssimo, debaixo das asas dos querubins.
7 Funn ovva droh, henn di cherubim iahra flikkel naus kshtrekt ivvah di Bundes-Lawt un iahra pohls, un voahra ovva ivvah si.
7 Pois os querubins estendiam ambas as asas sobre o lugar da arca, e cobriam por cima a arca e os seus varais.
8 Dee pohls voahra so lang es ma di endah funn di pohls sayna hott kenna funn di grohs shtubb, da Heilicha-Blatz, fannich di innahsht shtubb, avvah nett funn gans autseit. Si sinn noch datt heit.
8 Os varais sobressaíam tanto que as suas pontas se viam desde o santuário diante do oráculo, porém de fora não se viam; e ali estão até o dia de hoje.
9 Es voah nix in di lawt es yusht di zvay shtay-tablets es da Mosi nei gedu hott an Horeb, vo da Hah en bund gmacht hott mitt di Israeliddah noch demm es si aus Egypta kumma sinn.
9 Nada havia na arca, senão as duas tábuas de pedra, que Moisés ali pusera, junto a Horebe, quando o Senhor, fez u pacto com os filhos de Israel, ao sairem eles da terra do Egito.
10 Vo di preeshtah aus em Heilicha-Blatz ganga sinn, dann hott en volk da tempel fumm Hah ufkfild.
10 E sucedeu que, saindo os sacerdotes do santuário, uma nuvem encheu a casa do Senhor;
11 Un di preeshtah henn iahra deensht nett ausdrawwa kenna veyyich di volk, veil di hallichkeit fumm Hah da tempel ufkfild hott.
11 de modo que os sacerdotes não podiam ter-se em pé para ministrarem, por causa da nuvem; porque a glória do Senhor enchera a casa do Senhor.
12 No hott da Solomon ksawt, “Da Hah hott ksawt eah zayld in en dunkli volk voona,
12 Então falou Salomão: O Senhor disse que habitaria na escuridão.
13 so habb ich nau diah en grohs haus gebaut, en blatz vo du drinn voona kansht fa'immah.”
13 Certamente te edifiquei uma casa para morada, assento para a tua eterna habitação.
14 Da kaynich hott sich no rumm gedrayt un hott di gans fasamling funn Israel ksaykend diveil es si datt kshtanna henn.
14 Então o rei virou o rosto, e abençoou toda a congregação de Israel; e toda a congregação ficou em pe.
15 Eah hott ksawt:
15 E disse Salomão: Bendito seja e Senhor, Deus de Israel, que falou pela sua boca a Davi, meu pai, e pela sua mão cumpriu a palavra que disse:
16 ‘Siddah da dawk es ich mei leit Israel aus Egypta gebrocht habb, habb ich kenn shtatt raus glaysa aus ennichi shtamm funn Israel fa en haus bauwa so es mei Nohma datt is, avvah ich habb da Dawfit groofa fa ivvah mei leit Israel sei.’
16 Desde o dia em que eu tirei do Egito o meu povo Israel, não escolhi cidade alguma de todas as tribos de Israel para se edificar ali uma casa em que estivesse o meu nome; porém escolhi a Davi, para que presidisse sobre o meu povo Israel.
17 Mei faddah da Dawfit hott's im sinn katt fa en tempel bauwa fa da Nohma fumm Hah, da Gott funn Israel.
17 Ora, Davi, meu pai, propusera em seu coração edificar uma casa ao nome de Senhor, Deus de Israel.
18 Avvah da Hah hott ksawt zu meim faddah Dawfit, ‘Veil du's im sinn katt hosht fa en tempel bauwa fa mei Nohma, hosht du goot gedu fa's in deim hatz havva.
18 Mas o Senhor disse a Davi, meu pai: Quanto ao teres proposto no teu coração o edificar casa ao meu nome, bem fizeste em o propor no teu coração.
19 Doch, du solsht da tempel nett bauwa, avvah dei boo es zu diah geboahra sei zayld, eah soll da tempel bauwa fa mei Nohma.’
19 Todavia, tu não edificarás a casa; porém teu filho, que sair de teus lombos, esse edificará a casa ao meu nome.
20 Da Hah hott sei vatt kalda es eah fashprocha hott. Ich binn ruff kumma an mei faddah Dawfit sei blatz un hokk uf em kaynich-shtool funn Israel, grawt vi Da Hah fashprocha hott. Un ich habb da tempel gebaut fa da Nohma fumm Hah, da Gott funn Israel.
20 E o Senhor cumpriu a palavra que falou; porque me levantei em lugar de Davi, meu pai, e me assentei no trono de Israel, como falou o Senhor, e edifiquei uma casa, ao nome do Senhor, Deus de Israel.
21 Ich habb en blatz gmacht fa di Bundes-Lawt, vo's bund fumm Hah drinn is. Dess es eah gmacht hott mitt unsah foah-feddah vo eah si aus em land funn Egypta gebrocht hott.”
21 E ali constituí lugar para a arca em que está o pacto do Senhor, que ele fez com nossos pais quando os tirou da terra de Egito.
22 No hott da Solomon fannich em awldah fumm Hah un di gans fasamling funn Israel kshtanna un hott sei hend noch em himmel kshtrekt.
22 Depois Salomão se pôs diante do altar do Senhor, em frente de toda a congregação de Israel e, estendendo as mãos para os céus,
23 Eah hott ksawt:
23 disse: Ó Senhor, Deus de Israel, não há Deus como tu, em cima no céu nem em baixo na terra, que guardas o pacto e a benevolência para com os teus servos que andam diante de ti com inteireza de coração;
24 Du hosht gedu vi du fashprocha hosht zu deim gnecht mei faddah da Dawfit. Mitt deim maul hosht du's fashprocha un mitt dei hand hosht du's ausgedrawwa, so vi's is heit.
24 que cumpriste com teu servo Davi, meu pai, o que lhe prometeste; porque com a tua boca o disseste, e com a tua mão o cumpriste, como neste dia se vê.
25 Nau, oh Hah, Gott funn Israel, hald sell es du fashprocha hosht zu meim faddah, dei gnecht da Dawfit, vo du ksawt hosht, ‘Vann dei boova acht gevva un lawfa fannich miah vi du hosht, dann zaylsht du unni fayl en mann fannich miah uf em kaynich-shtool funn Israel havva.’
25 Agora, pois, ó Senhor, Deus de Israel, faz a teu servo Davi, meu pai, o que lhe prometeste ao dizeres: Não te faltará diante de mim sucessor, que se assente no trono de Israel; contanto que teus filhos guardem o seu caminho, para andarem diante e mim como tu andaste.
26 Nau, oh Gott funn Israel, loss es vatt voah kumma es du fashprocha hosht zu meim faddah, dei gnecht da Dawfit.
26 Agora também, ó Deus de Israel, cumpra-se a tua palavra, que disseste a teu servo Davi, meu pai.
27 Avvah zayld Gott geviss uf di eaht voona? Vei even di himla, yau da haychsht himmel, kann dich nett hayva. Vee feel vennichah deah tempel es ich gebaut habb!
27 Mas, na verdade, habitaria Deus na terra? Eis que o céu, e até o céu dos céus, não te podem conter; quanto menos esta casa que edifiquei!
28 Avvah doch, heich deim gnecht sei gebayt ab, un sell es eah frohkt difoah, oh Hah mei Gott. Heich dess gebayt ab es dei gnecht am bayda is fannich diah deah dawk.
28 Contudo atende à oração de teu servo, e à sua súplica, ó Senhor meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que o teu servo hoje faz diante de ti;
29 Loss dei awwa uf sei geyyich deah tempel dawk un nacht, deah blatz es du ksawt hosht, ‘Mei Nohma soll datt sei,’ so es du's gebayt heahsht es dei gnecht bayt noch demm blatz.
29 para que os teus olhos estejam abertos noite e dia sobre esta casa, sobre este lugar, do qual disseste: O meu nome estará ali; para ouvires a oração que o teu servo fizer, voltado para este lugar.
30 Heich's gebayt ab funn deim gnecht un dei leit Israel vann si bayda noch demm blatz. Heich ab fumm himmel vo du voonsht, un vann du heahsht, fagebb si.
30 Ouve, pois, a súplica do teu servo, e do teu povo Israel, quando orarem voltados para este lugar. Sim, ouve tu do lugar da tua habitação no céu; ouve, e perdoa.
31 Vann ebbah ebbes letzes dutt zu seim nochbah, un eah muss an da awldah gay im tempel fa shveahra,
31 Se alguém pecar contra o seu próximo e lhe for exigido que jure, e ele vier jurar diante do teu altar nesta casa,
32 no heich's ab im himmel un shaff's aus. Richt zvishich dei gnechta, fadamm sellah es shuldich is un bring's runnah uf sei ayknah kobb, avvah hayb sellah gerecht es unshuldich is noch sei gerechtichkeit.
32 ouve então do céu, age, e julga os teus servos; condena ao culpado, fazendo recair sobre a sua cabeça e seu proceder, e justifica ao reto, retribuindo-lhe segundo a sua retidão.
33 Vann dei leit Israel kshlauwa vadda bei iahra feinda veil si ksindicht henn geyyich dich, un vann si no zrikk drayya zu diah un bekenna dei nohma, un bayda un roofa zu diah in demm tempel,
33 Quando o teu povo Israel for derrotado diante do inimigo, por ter pecado contra ti; se eles voltarem a ti, e confessarem o teu nome, e orarem e fizerem súplicas a ti nesta casa,
34 dann heich si ab fumm himmel, un fagebb di sinda funn dei leit Israel. No bring si zrikk in's land es du gevva hosht zu iahra foah-feddah.
34 ouve então do céu, e perdoa a pecado do teu povo Israel, e torna a levá-lo à terra que deste a seus pais.
35 Vann di himla zu gmacht sinn un's gebt kenn reyyah veil dei leit ksindicht henn geyyich dich, un vann si no bayda noch demm blatz un bekenna dei nohma un drayya vekk funn iahra sinda veil du si kshtrohft hosht,
35 Quando o céu se fechar e não houver chuva, por terem pecado contra ti, e orarem, voltados para este lugar, e confessarem o teu nome, e se converterem dos seus pecados, quando tu os afligires,
36 no heich si ab fumm himmel un fagebb di sinda funn dei gnechta, di Kinnah-Israel. Veis eena da recht vayk zu lawfa, un shikk reyyah uf's land es du gevva hosht zu dei leit fa en eahbshaft.
36 ouve então do céu, e perdoa o pecado dos teus servos e do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho em que devem andar; e envia chuva sobre a tua terra que deste ao teu povo em herança.
37 Vann hungahs-noht adda peshtelens uf's land kumma, adda bleit, adda grohtz, adda hoi-shrekka, adda vann di feinda iahra shtett umringa—vass-evvah druvla adda grankeda es kumma doon—
37 Se houver na terra fome ou peste, se houver crestamento ou ferrugem, gafanhotos ou lagarta; se o seu inimigo os cercar na terra das suas cidades; seja qual for a praga ou doença que houver;
38 vann dei leit Israel no roofa un bayda, un alli-ebbah vayst fumm druvvel in seim ayya hatz un shtrekt sei hend naus geyyich deah tempel,
38 toda oração, toda súplica que qualquer homem ou todo o teu povo Israel fizer, conhecendo cada um a chaga do seu coração, e estendendo as suas mãos para esta casa,
39 no heich ab funn deim voon-blatz im himmel. Fagebb un shaff, un gebb zu yaydah mensh so vi eah gedu hott, veil du vaysht vass in seim hatz is, fa du laynich vaysht vass in di hatza funn awl di kinnah funn mensha is.
39 ouve então do céu, lugar da tua habitação, perdoa, e age, retribuindo a cada um conforme todos os seus caminhos, segundo vires o seu coração {pois tu, só tu conheces o coração de todos os filhos dos homens};
40 Du dess so es si dich firchta awl di dawwa es si layva im land es du gevva hosht zu unsah foah-feddah.
40 para que te temam todos os dias que viverem na terra que deste a nossos pais.
41 Vann en auslendah es nett zu dei leit Israel heaht, kumd funn en land veit ab veil eah dei nohma keaht hott—
41 Também quando o estrangeiro, que não é do teu povo Israel, vier de terras remotas por amor do teu nome
42 fa leit zayla heahra funn deim grohsah nohma, dei mechtichi hand un dei auskshtrektah oahm—vann eah kumd un gayt fannich deah tempel,
42 {porque ouvirão do teu grande nome, e da tua forte mão, e do teu braço estendido}, quando vier orar voltado para esta casa,
43 no heich een ab funn deim voon-blatz im himmel un du vass-evvah es da auslendah frohkt funn diah. Du dess so es awl di leit uf di eaht heahra funn deim nohma un dich firchta so vi dei leit di Kinnah-Israel doon, un so es si vissa es dess haus es ich gebaut habb dei Nohma drawkt.
43 ouve do céu, lugar da tua habitação, e faze conforme tudo o que o estrangeiro a ti clamar, a fim de que todos os povos da terra conheçam o teu nome, e te temam como o teu povo Israel, e saibam que pelo teu nome é chamada esta casa que edifiquei.
44 Vann dei leit in da greek gayn geyyich iahra feinda vo-evvah es du si hee shiksht, un si bayda zumm Hah geyyich dee shtatt es du groofa hosht un da tempel es ich gebaut habb fa dei Nohma,
44 Quando o teu povo sair à guerra contra os seus inimigos, seja qual for o caminho por que os enviares, e orarem ao Senhor, voltados para a cidade que escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome,
45 dann heich iahra gebayt ab im himmel, un mach es si iahra recht greeya.
45 ouve então do céu a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa.
46 Vann si sindicha geyyich dich—fa's is nimmand es nett sindicht—un du vasht zannich mitt eena un draysht si ivvah zu iahra feinda, dee es si fanga un vekk nemma zu iahra ayya land, nayksht adda veit ab;
46 Quando pecarem contra ti {pois não há homem que não peque}, e tu te indignares contra eles, e os entregares ao inimigo, de modo que os levem em cativeiro para a terra inimiga, longínqua ou próxima;
47 un vann si's no zu hatz nemma im land es si kfanga kohva sinn, un bekeahra sich un bayda zu diah im land es si haybt, un sawwa, ‘Miah henn ksindicht, un letz gedu un voahra gottlohs gvest’;
47 se na terra aonde forem levados em cativeiro caírem em si, e se converterem, e na terra do seu cativeiro te suplicarem, dizendo: Pecamos e procedemos perversamente, cometemos iniqüidade;
48 un vann si no zrikk drayya zu diah mitt iahra gans hatz un sayl im land funn iahra feinda es si haybt, un bayda zumm land es du iahra foah-feddah gevva hosht, geyyich dee shtatt es du ohgnumma hosht un da tempel es ich gebaut habb fa dei Nohma;
48 se voltarem a ti de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos que os tenham levado em cativeiro, e orarem a ti, voltados para a sua terra, que deste a seus pais, para a cidade que escolheste, e para a casa que edifiquei ao teu nome,
49 no heich iahra gebaydah un ohhaldes ab funn deim voon-blatz im himmel, un shaff aus vass recht is fa si.
49 ouve então do céu, lugar da tua habitação, a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa;
50 Fagebb dei leit es ksindicht henn geyyich dich; fagebb si fa alles es si gedu henn geyyich dich, un mach selli es si im kfengnis hayva bamhatzich sei zu eena.
50 perdoa ao teu povo que houver pecado contra ti, perdoa todas as transgressões que houverem cometido contra ti, e dá-lhes alcançar misericórdia da parte dos que os levarem cativos, para que se compadeçam deles;
51 Du dess veil si dei leit un dei eahbshaft sinn es du aus Egypta gebrocht hosht, aus em eisa-offa.
51 porque são o teu povo e a tua herança, que tiraste da terra do Egito, do meio da fornalha de ferro.
52 Loss dei awwa uf sei zu deim gnecht sei gebayt, un's gebayt funn dei leit Israel. Heich si ab vann-evvah es si roofa zu diah.
52 Estejam abertos os teus olhos à súplica do teu servo e à súplica do teu povo Israel, a fim de os ouvires sempre que clamarem a ti.
53 Du hosht si raus glaysa aus awl di lendah funn di veld fa dei eahbshaft sei, grawt vi du ksawt hosht deich dei gnecht da Mosi vo du unsah foah-feddah aus Egypta gebrocht hosht, oh Awlmechtichah Hah.”
53 Pois tu, ó Senhor Jeová, os separaste dentre todos os povos da terra, para serem a tua herança como falaste por intermédio de Moisés, teu servo, quando tiraste do Egito nossos pais.
54 Vo da Solomon faddich voah mitt demm gans gebayt zumm Hah, is eah ufkshtanna fannich em awldah vo eah anna gegneet voah mitt sei hend naus kshtrekt noch em himmel.
54 Sucedeu pois que, acabando Salomão de fazer ao Senhor esta oração e esta súplica, estando de joelhos e com as mãos estendidas para o céu, se levantou de diante do altar do Senhor,
55 Eah is ufkshtanna un hott di gans fasamling funn Israel ksaykend mitt en laudi shtimm un hott ksawt:
55 pôs-se em pé, e abençoou em alta voz a toda a congregação de Israel, dizendo:
56 “Glohbt sei da Hah, deah es sei leit Israel roo gevva hott grawt vi eah fashprocha hott. Es is nett ay vatt es nett ausgedrawwa voah funn alles goodes es eah fashprocha hott deich sei gnecht da Mosi.
56 Bendito seja o Senhor, que deu repouso ao seu povo Israel, segundo tudo o que disse; não falhou nem sequer uma de todas as boas palavras que falou por intermédio de Moisés, seu servo.
57 Da Hah unsah Gott sei mitt uns so vi eah voah mitt unsah foah-feddah. Loss een uns nee nett falossa adda sei hand abnemma funn uns.
57 O Senhor nosso Deus seja conosco, como foi com nossos pais; não nos deixe, nem nos abandone;
58 Loss een macha es unsah hatza zu eem drayya, so es miah in awl sei vayya lawfa, un sei gebodda un adninga halda es eah unsah foah-feddah gevva hott.
58 mas incline a si os nossos corações, a fim de andarmos em todos os seus caminhos, e guardarmos os seus mandamentos, e os seus estatutos, e os seus preceitos, que ordenou a nossos pais.
59 Ich vill havva es mei vadda es ich gebayt habb fannich em Hah, nayksht beim Hah unsah Gott sei sella dawk un nacht, so es eah seim gnecht sei recht ausshaft un aw's recht funn sei leit Israel so vi si noht henn alli dawk.
59 E que estas minhas palavras, com que supliquei perante o Senhor, estejam perto, diante do Senhor nosso Deus, de dia e de noite, para que defenda ele a causa do seu servo e a causa do seu povo Israel, como cada dia o exigir,
60 Dess is so es awl di leit uf di gans eaht vissa es da Hah Gott is, un es es kenn anrah hott.
60 para que todos os povos da terra, saibam que o Senhor é Deus, e que não há outro.
61 So losset eiyah hatza immah shtandhaftich sei zumm Hah unsah Gott, fa lawfa in sei zeiknisa un gebodda, so vi deah dawk.”
61 E seja o vosso coração perfeito para com o Senhor nosso Deus, para andardes nos seus estatutos, e guardardes os seus mandamentos, como hoje o fazeis.
62 No hott da kaynich un gans Israel opfahra gopfaht fannich em Hah.
62 Então o rei e todo o Israel com ele ofereceram sacrifícios perante o Senhor.
63 Da Solomon hott zvay un zvansich dausend kee un en hunnaht un zvansich dausend shohf un gays gopfaht fa en dank-opfah. So hott da kaynich un gans Israel da tempel ivvah-gevva zumm Hah.
63 Ora, Salomão deu, para o sacrifício pacífico que ofereceu ao Senhor, vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim o rei e todos os filhos de Israel consagraram a casa do Senhor.
64 Uf em sayma dawk hott da kaynich da hohf fannich em Hah sei haus keilicht. Eah hott brand-opfahra, shpeis-opfahra un's fett funn dank-opfahra gopfaht datt, veil da bronze-awldah fannich em Hah zu glay voah fa so feel brand-opfahra, shpeis-opfahra un's fett funn dank-opfahra opfahra.
64 No mesmo dia o rei santificou o meio do átrio que estava diante da casa do Senhor; porquanto ali ofereceu o holocausto, a oferta de cereais e a gordura das ofertas pacíficas, porque o altar de bronze que está diante do Senhor era muito pequeno para nele caberem o holocausto, a oferta de cereais, e a gordura das ofertas pacíficas.
65 So hott da Solomon da fesht-dawk kalda an selli zeit mitt gans Israel, en grohsi fasamling leit es funn Lebo-Hamath in di natt voahra biss zu di grikk funn Egypta in di saut. Si henn dess fesht kalda fannich em Hah fa sivva dawk, un no nochamohl sivva dawk, fatzay alles zammah.
65 No mesmo tempo celebrou Salomão a festa, e todo o Israel com ele, uma grande congregação, vinda desde a entrada de Hamate e desde o rio do Egito, perante a face do Senhor nosso Deus, por sete dias, e mais sete dias {catorze dias ao todo}.
66 Uf em achta dawk funn di zvett voch hott eah di leit vekk kshikt. Si henn da kaynich ksaykend un sinn haym ganga. Si voahra fraylich un froh in iahra hatza fa alles goodes es da Hah gedu hott fa sei gnecht da Dawfit un sei leit Israel.
66 E no oitavo dia despediu o povo, e todos bendisseram ao rei; então se foram às suas tendas, alegres e de coração contente, por causa de todo o bem que o Senhor fizera a Davi seu servo, e a Israel seu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.