1 Reis 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Nau da Kaynich Dawfit voah ald un drovva in yoahra. Eah hott nett voahm bleiva kenna, even vann si een zu gedekt henn mitt glaydah.
1 O rei Davi estava velho, avançado em anos, e por mais que o cobrissem de roupas, não se aquecia.
2 So henn sei gnechta ksawt zu eem, “Loss uns gay gukka fa en yung unkeiyaht maydel fa bei em kaynich bleiva un acht gevva uf een. See kann nayvich eem leiya so es unsah hah da kaynich voahm bleiva kann.”
2 Seus familiares disseram-lhe: Busquemos para nosso senhor, o rei, uma donzela virgem que sirva o rei e tenha cuidado dele, e durma em seu seio para que ele se aqueça.
3 No henn si gans deich Israel ksucht fa en shay maydel, un in Sunem henn si so en maydel kfunna es Abisag kaysa hott. No henn si see zumm kaynich gebrocht.
3 Procuraram, pois, em toda a terra de Israel, uma donzela formosa; encontraram Abisag, a sunamita, e levaram-na ao rei.
4 Dess maydel voah oahrich shay; see hott acht gevva uf da kaynich un hott eem abgvoaht, avvah da kaynich hott nett kshlohfa mitt iahra.
4 Essa donzela era muito formosa. Ela cuidava do rei e o servia, mas o rei não a possuiu.
5 Nau di Haggith iahra boo da Adonia hott sich selvaht ufkohva un hott ksawt, “Ich zayl kaynich sei.” So hott eah veyya un geil grisht, un hott fuftzich mennah grikt fa fannich eem heah shpringa.
5 Ora, Adonias, filho de Hagit, encheu-se de orgulho e exclamou: Sou eu quem reinará. Adquiriu para si um carro e cavalos, e tomou uma escolta de cinqüenta homens.
6 Sei daett hott een immah gay glost un een nee nett kfrohkt, “Favass shiksht du dich oh vi du dusht?” Eah voah aw oahrich shay-gukkich un voah geboahra yusht noch em Absalom.
6 Nunca seu pai o contrariou, dizendo: Por que fazes isso? Além disso, ele era muito belo e {na idade} seguia imediatamente a Absalão.
7 Da Adonia is no ganga un hott kshvetzt mitt em Joab, di Zeruia iahra boo, un mitt em preeshtah Abiathar, un si henn eem bei-kshtanna un eem kolfa.
7 Tendo feito reuniões com Joab, filho de Sarvia, e com o sacerdote Abiatar, esses tornaram-se seus adeptos.
8 Avvah da preeshtah Zadok, da Benaia, em Joiada sei boo, da brofayt Nathan, da Simei un da Rei un em Dawfit sei mechtichi mennah henn em Adonia nett bei-kshtanna.
8 O sacerdote Sadoc, porém, bem como Banaías, filho de Jojada, o profeta Natã, Semei, Rei e os valentes de Davi, não abraçaram o seu partido.
9 Da Adonia hott no shohf, oxa un feddi hamlen gopfaht beim Shtay Soheleth nayksht an di shpring Rogel. Eah hott awl sei breedah, em kaynich sei boova kaysa, un aw awl di mennah funn Juda es em kaynich sei gnechta voahra.
9 Adonias, tendo imolado ovelhas, bois e bezerros cevados junto à pedra de Zoelet, ao lado de En-Rogel, convidou todos os seus irmãos, filhos do rei, e todos os de Judá que estavam a serviço do rei.
10 Avvah da brofayt Nathan, da Benaia, di mechtichi mennah un sei ayknah broodah da Solomon hott eah nett kaysa.
10 Mas não convidou o profeta Natã, nem Banaías, nem os valentes, nem o seu irmão Salomão.
11 No hott da Nathan kshvetzt zu di Bathsheba, em Solomon sei maemm, un hott ksawt, “Hosht du nett keaht es di Haggith iahra boo, da Adonia, kaynich vadda is unni es unsah hah da Dawfit's auskfunna hott?
11 Disse Natã a Betsabé, mãe de Salomão: Não soubeste que Adonias, filho de Hagit, se proclamou rei, sem que o saiba Davi, nosso senhor?
12 Nau loss mich diah roht gevva so es du dei layva halda kansht un aw's layva funn dei boo da Solomon.
12 Escuta: vou dar-te um conselho, para que salves a tua vida e a de teu filho Salomão.
13 Gay nei zumm Kaynich Dawfit un sawk zu eem, ‘Mei hah un kaynich, hosht du nett kshvoahra zu miah dei mawt, un ksawt, “Dei boo da Solomon soll kaynich sei noch miah un soll uf mei kaynich-shtool hokka”? Favass dann is da Adonia kaynich vadda?’
13 Vai ter com o rei Davi e dize-lhe: Ó rei, meu senhor, não juraste à tua serva que Salomão, meu filho, reinaria depois de ti, e se sentaria no teu trono? Por que então Adonias se proclamou rei?
14 Diveil es du noch am shvetza bisht zu eem, dann kumm ich nei un sawk eem es awl dei vadda voah sinn.”
14 Enquanto estiveres falando assim ao rei, entrarei e confirmarei o que tiveres dito.
15 No is di Bathsheba nei im kaynich sei kammah ganga. Da kaynich voah oahrich ald un di Abisag funn Sunem voah am acht gevva uf een.
15 Foi Betsabé ter com o rei no seu quarto. {O rei estava já muito velho, e Abisag, a sunamita, cuidava dele.}
16 Di Bathsheba hott sich no ivvah-gebikt un hott sich anna gegneet fannich em kaynich. No hott da kaynich kfrohkt, “Vass vitt du havva?”
16 Betsabé inclinou-se e prostrou-se diante do rei. Este disse-lhe: Que queres?
17 See hott ksawt zu eem, “Mei hah, du hosht kshvoahra zu dei mawt beim Hah dei Gott un ksawt, ‘Dei boo da Solomon soll kaynich sei noch miah un eah soll uf meim kaynich-shtool hokka.’
17 Ela respondeu: Meu senhor, prometeste com juramento à tua serva que meu filho Salomão reinaria depois de ti, e se sentaria no teu trono.
18 Avvah nau is da Adonia kaynich vadda, un du mei hah un kaynich vaysht nix diveyya.
18 Ora, eis que Adonias se proclamou rei, sem que o saiba o rei, meu senhor.
19 Eah hott feel oxa, feddi hamlen un shohf gopfaht, un hott awl em kaynich sei boova kaysa, un aw da preeshtah Abiathar, un da hauptmann funn di army, da Joab, avvah eah hott dei gnecht da Solomon nett kaysa.
19 Imolou bois, bezerros cevados e grande quantidade de ovelhas, e convidou todos os príncipes, o sacerdote Abiatar e o general Joab; mas não convidou o teu servo Salomão.
20 Mei hah un kaynich, di awwa funn gans Israel sinn uf diah fa ausfinna funn diah veah uf em kaynich-shtool hokka soll noch mei hah da kaynich.
20 Ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos postos em ti, esperando que declares quem há de tomar o teu lugar no trono depois de ti.
21 Adda dann so kshvind es mei hah un kaynich zu sei foah-feddah glaykt vatt, dann macha si aus es ich un mei boo da Solomon sindah sinn.”
21 Do contrário, logo que o rei, meu senhor, dormir com os seus pais, eu e meu filho Salomão seremos tratados como criminosos.
22 Diveil es see noch am shvetza voah mitt em kaynich, is da brofayt Nathan bei kumma.
22 Falava ela ainda ao rei, quando se apresentou o profeta Natã.
23 Un si henn ksawt zumm kaynich, “Da brofayt Nathan is do.” No is eah rei fannich da kaynich kumma un hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da bodda.
23 Disseram ao rei: Está aí o profeta Natã. Ele entrou e prostrou-se com o rosto por terra diante do rei.
24 No hott da Nathan ksawt, “Mei hah un kaynich, hosht du ksawt es da Adonia kaynich sei soll noch diah, un es eah uf deim kaynich-shtool hokka soll noch diah?
24 Em seguida disse: Ó rei, meu senhor, porventura declaraste: Adonias reinará depois de mim e se sentará no meu trono?
25 Heit is eah nunnah ganga un hott feel oxa, feddi hamlen un shohf gopfaht. Eah hott em kaynich sei boova awl kaysa un aw di army hauptmennah un da preeshtah Abiathar. Grawt nau sinn si am essa un drinka mitt eem un am sawwa, ‘Loss da Kaynich Adonia lang layva!’
25 Pois ele desceu hoje para imolar bois, bezerros cevados e grande quantidade de ovelhas, tendo convidado todos os príncipes, os generais e o sacerdote Abiatar, os quais estão comendo e bebendo com ele, e gritando: Viva o rei Adonias!
26 Avvah eah hott mich dei gnecht, da preeshtah Zadok, em Joiada sei boo da Benaia, un dei gnecht da Solomon nett kaysa.
26 Não fomos, porém, convidados nem eu, teu servo, nem o sacerdote Sadoc, nem Banaías, filho de Jojada, nem teu servo Salomão.
27 Is dess ebbes es mei hah da kaynich gedu hott, unni sei gnechta vissa lossa veah uf seim kaynich-shtool hokka soll noch meim hah da kaynich?”
27 Será do agrado de meu senhor e rei que assim se faça? Porque não deste a conhecer a teus servos quem deverá sentar-se depois de ti no trono do rei, meu senhor.
28 No hott da kaynich ksawt, “Roofet di Bathsheba zrikk rei.” So is see rei kumma un hott fannich da kaynich kshtanna.
28 O rei respondeu: Chamai-me Betsabé. Ela entrou e ficou de pé diante dele;
29 No hott da kaynich kshvoahra un ksawt, “So shuah es da Hah laybt, deah es mich aus alli druvvel kolfa hott,
29 o rei fez-lhe este juramento: Pela vida de Deus que me livrou de toda a angústia,
30 heit zayl ich ausdrawwa vass ich kshvoahra habb zu diah beim Hah, da Gott funn Israel: Da Solomon dei boo soll kaynich sei noch miah; eah zayld uf meim kaynich-shtool hokka in meim blatz.”
30 o que te jurei pelo Senhor, Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e sentar-se-á no meu trono em meu lugar, isso vou cumprir hoje.
31 No hott di Bathsheba sich nunnah gebikt mitt iahra ksicht uf da bodda, un hott sich anna gegneet fannich da kaynich un ksawt, “Loss mei hah, da Kaynich Dawfit layva fa'immah!”
31 Betsabé inclinou-se diante do rei, prostrando-se com a face por terra, e disse: Viva o rei Davi, meu senhor, para sempre!
32 No hott da Kaynich Dawfit ksawt, “Roofet da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, un em Joiada sei boo da Benaia rei.” Vo si rei kumma sinn fannich da kaynich,
32 O rei Davi disse: Chamai-me o sacerdote Sadoc, o profeta Natã, e Banaías, filho de Jojada. Tendo-se eles apresentado diante do rei, este disse-lhes:
33 hott eah ksawt zu eena, “Nemmet eiyah hah sei gnechta mitt eich, un hokket mei boo da Solomon uf mei ayknah aysel. No nemmet een nunnah an Gihon.
33 Tomai convosco os servos de vosso amo, fazei montar na minha mula o meu filho Salomão, e levai-o a Gião.
34 Datt soll da preeshtah Zadok un da brofayt Nathan een salba fa kaynich sei ivvah Israel. Blohset's blohs-hann un greishet, ‘Lang soll da Kaynich Solomon layva!’
34 Ali o sacerdote Sadoc e o profeta Natã o ungirão rei de Israel. Tocareis então a trombeta e direis: Viva o rei Salomão!
35 No sellet diah ruff kumma mitt eem, un eah soll kumma un uf mei kaynich-shtool hokka. Eah soll da kaynich sei in meim blatz. Ich habb een eiksetzt fa da roolah sei ivvah Israel un Juda.”
35 Voltareis depois atrás dele, e ele virá sentar-se no meu trono para reinar em meu lugar; pois é a ele que estabeleço chefe de Israel e de Judá.
36 Da Benaia em Joiada sei boo hott no ksawt zumm kaynich, “So soll's sei! Loss da Hah, da Gott funn mei hah da kaynich, so sawwa.
36 Banaías, filho de Jojada, respondeu ao rei: Assim seja; assim queira ordenar o Senhor, o Deus de meu senhor e rei!
37 So vi da Hah voah mitt meim hah da kaynich, so soll eah sei mitt em Solomon. Loss sei kaynich-shtool even graysah sei es da kaynich-shtool funn meim hah da Kaynich Dawfit!”
37 Esteja ele com Salomão assim como esteve com o rei, meu senhor, e eleve o seu trono ainda acima do trono de meu senhor o rei Davi!
38 No is da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, em Benaia sei boo da Joiada un di Krethiddah un Plethah, nunnah ganga un henn da Solomon uf em Kaynich Dawfit sei aysel kokt. No henn si een nunnah an Gihon gebrocht.
38 O sacerdote Sadoc desceu com o profeta Natã, Banaías, filho de Jojada, os cereteus e os feleteus; fizeram montar Salomão na mula de Davi e conduziram-no a Gião.
39 Da preeshtah Zadok hott no en ayl-hann mitt ayl aus em tent gnumma, un hott da Solomon ksalbt. No henn si's blohs-hann geblohsa, un awl di leit henn gegrisha, “Lang soll da Kaynich Solomon layva!”
39 Tomou o sacerdote Sadoc no tabernáculo o chifre de óleo e ungiu com ele Salomão. A trombeta soou e todo o povo pôs-se a gritar: Viva o rei Salomão!
40 Awl di leit sinn no nuff hinnich eem nohch ganga am di peifa blohsa un voahra oahrich fraylich. Si henn so en yacht gmacht es da bodda kshiddeld hott.
40 Depois toda a gente voltou atrás dele, tocando flauta e fazendo grandes festas, de modo que a terra vibrava com suas aclamações.
41 Da Adonia un sei leit es bei eem voah henn dess keaht yusht vi si am iahra grohs essa faddich macha voahra. Vo eah's blohs-hann keaht hott, hott da Joab kfrohkt, “Vass maynd awl di yacht in di shtatt?”
41 Adonias e seus convivas, tendo terminado o seu banquete, ouviram aquela algazarra. Joab, ouvindo soar a trombeta, disse: Por que esse barulho de cidade alvoroçada?
42 Vi eah am shvetza voah, is da Jonathan, em preeshtah Abiathar sei boo, bei kumma. No hott da Adonia ksawt zu eem, “Kumm rei, du bisht en hohch-gachtah mann un an demm bringsht goodi zeiya.”
42 Falava ainda, quando sobreveio Jônatas, filho do sacerdote Abiatar. Adonias disse-lhe: Vem: tu és um homem valente e trazes certamente boas notícias.
43 Avvah da Jonathan hott ksawt zumm Adonia, “Nay, unsah hah da Kaynich Dawfit hott da Solomon kaynich gmacht.
43 Sim, respondeu Jônatas; é verdade que o rei Davi, meu senhor, proclamou rei a Salomão.
44 Da kaynich hott da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, da Benaia, em Joiada sei boo, un di Krethiddah un Plethah mitt em Solomon kshikt un si henn een uf em kaynich sei aysel kokt.
44 Enviou com ele o sacerdote Sadoc, o profeta Natã, Banaías, filho de Jojada, os cereteus e os feleteus e estes fizeram-no montar na mula do rei.
45 Da preeshtah Zadok un da brofayt Nathan henn een ksalbt fa kaynich sei an Gihon. Funn datt sinn si ruff kumma un sinn am fraylich greisha, so es di shtatt in en ufruah is. Sell is di yacht es du heahsht.
45 O sacerdote Sadoc e o profeta Natã ungiram-no rei em Gião. Dali voltaram cheios de alegria, e a cidade está em alvoroço: essa é a algazarra que ouviste.
46 Un da Solomon hokt nau shund uf em kaynich-shtool.
46 E Salomão até já está sentado no trono do reino.
47 Un em kaynich sei gnechta sinn kumma un henn unsah hah, da Kaynich Dawfit, ksaykend un ksawt, ‘Loss dei Gott da nohma fumm Solomon graysah macha es dei nohma, un sei kaynich-shtool graysah es dei kaynich-shtool!’ Un da Dawfit hott sich gebikt in seim bett.
47 Além disso, os servos do rei foram felicitar o rei Davi, meu senhor, dizendo: Que o teu Deus torne o nome de Salomão maior que o teu, e eleve o seu trono ainda acima do teu! O rei prostrou-se então sobre o seu leito e disse:
48 Eah hott ksawt, ‘Glohbt sei da Hah, da Gott funn Israel, deah es mich alawbt hott fa sellah sayna es uf meim kaynich-shtool hokt heit.’”
48 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que hoje pôs sobre o meu trono um sucessor, vendo-o eu com os meus próprios olhos!
49 No voahra awl di leit beim Adonia fagelshtaht, un sinn difunn ganga.
49 Os convidados de Adonias, aterrorizados, levantaram-se e foram cada um para o seu lado.
50 Da Adonia hott sich kfeicht veyyich em Solomon un is ganga un hott hohld gnumma an di hanna fumm awldah.
50 Adonias, temendo Salomão, levantou-se também e foi abraçar-se com os cornos do altar.
51 No henn si ksawt zumm Solomon, “Da Adonia feicht sich veyyich em Kaynich Solomon un eah hott hohld gnumma an di hanna fumm awldah. Eah sawkt, ‘Loss da Kaynich Solomon shveahra zu miah heit es eah sei gnecht nett doht macht mitt em shvatt.’”
51 Disseram-no a Salomão, nestes termos: Eis que Adonias, temendo o rei Salomão, foi abraçar-se com os cornos do altar, dizendo: Jure-me hoje o rei Salomão que ele não fará morrer o seu servo à espada!
52 Da Solomon hott no ksawt, “Vann eah sich veist fa's veaht sei, dann fald nett en hoah funn sei kobb uf da bodda; avvah vann evil kfunna vatt in eem dann vatt eah doht gmacht.”
52 Se ele se mostrar um homem valente, respondeu Salomão, não lhe cairá por terra um só de seus cabelos; mas se nele se encontrar maldade, morrerá.
53 No hott da Kaynich Solomon mennah kshikt, un si henn een runnah gebrocht fumm awldah. Da Adonia is no kumma un hott sich nunnah gebikt zumm Kaynich Solomon, un da Solomon hott ksawt, “Gay zu dei haymet.”
53 O rei Salomão mandou mensageiros, e o fizeram descer do altar. Ele veio e prostrou-se diante do rei, que lhe disse: Volta para a tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.