1 Reis 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 Nau da Kaynich Dawfit voah ald un drovva in yoahra. Eah hott nett voahm bleiva kenna, even vann si een zu gedekt henn mitt glaydah.
1 Sendo o rei Davi já velho e entrado em dias, envolviam-no com roupas, porém não se aquecia.
2 So henn sei gnechta ksawt zu eem, “Loss uns gay gukka fa en yung unkeiyaht maydel fa bei em kaynich bleiva un acht gevva uf een. See kann nayvich eem leiya so es unsah hah da kaynich voahm bleiva kann.”
2 Então, lhe disseram os seus servos: Procure-se para o rei, nosso senhor, uma jovem donzela, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele, e durma nos seus braços, para que o rei, nosso senhor, se aqueça.
3 No henn si gans deich Israel ksucht fa en shay maydel, un in Sunem henn si so en maydel kfunna es Abisag kaysa hott. No henn si see zumm kaynich gebrocht.
3 Procuraram, pois, por todos os limites de Israel uma jovem formosa; acharam Abisague, sunamita, e a trouxeram ao rei.
4 Dess maydel voah oahrich shay; see hott acht gevva uf da kaynich un hott eem abgvoaht, avvah da kaynich hott nett kshlohfa mitt iahra.
4 A jovem era sobremaneira formosa; cuidava do rei e o servia, porém o rei não a possuiu.
5 Nau di Haggith iahra boo da Adonia hott sich selvaht ufkohva un hott ksawt, “Ich zayl kaynich sei.” So hott eah veyya un geil grisht, un hott fuftzich mennah grikt fa fannich eem heah shpringa.
5 Então, Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: Eu reinarei. Providenciou carros, e cavaleiros, e cinquenta homens que corressem adiante dele.
6 Sei daett hott een immah gay glost un een nee nett kfrohkt, “Favass shiksht du dich oh vi du dusht?” Eah voah aw oahrich shay-gukkich un voah geboahra yusht noch em Absalom.
6 Jamais seu pai o contrariou, dizendo: Por que procedes assim? Além disso, era ele de aparência mui formosa e nascera depois de Absalão.
7 Da Adonia is no ganga un hott kshvetzt mitt em Joab, di Zeruia iahra boo, un mitt em preeshtah Abiathar, un si henn eem bei-kshtanna un eem kolfa.
7 Entendia-se ele com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, que, seguindo-o, o ajudavam.
8 Avvah da preeshtah Zadok, da Benaia, em Joiada sei boo, da brofayt Nathan, da Simei un da Rei un em Dawfit sei mechtichi mennah henn em Adonia nett bei-kshtanna.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, e Benaia, filho de Joiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Reí, e os valentes que Davi tinha não apoiavam Adonias.
9 Da Adonia hott no shohf, oxa un feddi hamlen gopfaht beim Shtay Soheleth nayksht an di shpring Rogel. Eah hott awl sei breedah, em kaynich sei boova kaysa, un aw awl di mennah funn Juda es em kaynich sei gnechta voahra.
9 Imolou Adonias ovelhas, e bois, e animais cevados, junto à pedra de Zoelete, que está perto da fonte de Rogel, e convidou todos os seus irmãos, os filhos do rei, e todos os homens de Judá, servos do rei,
10 Avvah da brofayt Nathan, da Benaia, di mechtichi mennah un sei ayknah broodah da Solomon hott eah nett kaysa.
10 porém a Natã, profeta, e a Benaia, e os valentes, e a Salomão, seu irmão, não convidou.
11 No hott da Nathan kshvetzt zu di Bathsheba, em Solomon sei maemm, un hott ksawt, “Hosht du nett keaht es di Haggith iahra boo, da Adonia, kaynich vadda is unni es unsah hah da Dawfit's auskfunna hott?
11 Então, disse Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina e que nosso senhor, Davi, não o sabe?
12 Nau loss mich diah roht gevva so es du dei layva halda kansht un aw's layva funn dei boo da Solomon.
12 Vem, pois, e permite que eu te dê um conselho, para que salves a tua vida e a de Salomão, teu filho.
13 Gay nei zumm Kaynich Dawfit un sawk zu eem, ‘Mei hah un kaynich, hosht du nett kshvoahra zu miah dei mawt, un ksawt, “Dei boo da Solomon soll kaynich sei noch miah un soll uf mei kaynich-shtool hokka”? Favass dann is da Adonia kaynich vadda?’
13 Vai, apresenta-te ao rei Davi e dize-lhe: Não juraste, ó rei, senhor meu, à tua serva, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Diveil es du noch am shvetza bisht zu eem, dann kumm ich nei un sawk eem es awl dei vadda voah sinn.”
14 Eis que, estando tu ainda a falar com o rei, eu também entrarei depois de ti e confirmarei as tuas palavras.
15 No is di Bathsheba nei im kaynich sei kammah ganga. Da kaynich voah oahrich ald un di Abisag funn Sunem voah am acht gevva uf een.
15 Apresentou-se, pois, Bate-Seba ao rei na recâmara; era já o rei mui velho, e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Di Bathsheba hott sich no ivvah-gebikt un hott sich anna gegneet fannich em kaynich. No hott da kaynich kfrohkt, “Vass vitt du havva?”
16 Bate-Seba inclinou a cabeça e prostrou-se perante o rei, que perguntou: Que desejas?
17 See hott ksawt zu eem, “Mei hah, du hosht kshvoahra zu dei mawt beim Hah dei Gott un ksawt, ‘Dei boo da Solomon soll kaynich sei noch miah un eah soll uf meim kaynich-shtool hokka.’
17 Respondeu-lhe ela: Senhor meu, juraste à tua serva pelo Senhor , teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim e ele se assentará no meu trono.
18 Avvah nau is da Adonia kaynich vadda, un du mei hah un kaynich vaysht nix diveyya.
18 Agora, eis que Adonias reina, e tu, ó rei, meu senhor, não o sabes.
19 Eah hott feel oxa, feddi hamlen un shohf gopfaht, un hott awl em kaynich sei boova kaysa, un aw da preeshtah Abiathar, un da hauptmann funn di army, da Joab, avvah eah hott dei gnecht da Solomon nett kaysa.
19 Imolou bois, e animais cevados, e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, comandante do exército, mas a teu servo Salomão não convidou.
20 Mei hah un kaynich, di awwa funn gans Israel sinn uf diah fa ausfinna funn diah veah uf em kaynich-shtool hokka soll noch mei hah da kaynich.
20 Porém, ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos em ti, para que lhe declares quem será o teu sucessor que se assentará no teu trono.
21 Adda dann so kshvind es mei hah un kaynich zu sei foah-feddah glaykt vatt, dann macha si aus es ich un mei boo da Solomon sindah sinn.”
21 Do contrário, sucederá que, quando o rei, meu senhor, jazer com seus pais, eu e Salomão, meu filho, seremos tidos por culpados.
22 Diveil es see noch am shvetza voah mitt em kaynich, is da brofayt Nathan bei kumma.
22 Estando ela ainda a falar com o rei, eis que entra o profeta Natã.
23 Un si henn ksawt zumm kaynich, “Da brofayt Nathan is do.” No is eah rei fannich da kaynich kumma un hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da bodda.
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Aí está o profeta Natã. Apresentou-se ele ao rei, prostrou-se com o rosto em terra perante ele
24 No hott da Nathan ksawt, “Mei hah un kaynich, hosht du ksawt es da Adonia kaynich sei soll noch diah, un es eah uf deim kaynich-shtool hokka soll noch diah?
24 e disse: Ó rei, meu senhor, acaso disseste: Adonias reinará depois de mim e ele é quem se assentará no meu trono?
25 Heit is eah nunnah ganga un hott feel oxa, feddi hamlen un shohf gopfaht. Eah hott em kaynich sei boova awl kaysa un aw di army hauptmennah un da preeshtah Abiathar. Grawt nau sinn si am essa un drinka mitt eem un am sawwa, ‘Loss da Kaynich Adonia lang layva!’
25 Porque, hoje, desceu, imolou bois, e animais cevados, e ovelhas em abundância e convidou todos os filhos do rei, e os chefes do exército, e a Abiatar, o sacerdote, e eis que estão comendo e bebendo perante ele; e dizem: Viva o rei Adonias!
26 Avvah eah hott mich dei gnecht, da preeshtah Zadok, em Joiada sei boo da Benaia, un dei gnecht da Solomon nett kaysa.
26 Porém a mim, sendo eu teu servo, e a Zadoque, o sacerdote, e a Benaia, filho de Joiada, e a Salomão, teu servo, não convidou.
27 Is dess ebbes es mei hah da kaynich gedu hott, unni sei gnechta vissa lossa veah uf seim kaynich-shtool hokka soll noch meim hah da kaynich?”
27 Foi isto feito da parte do rei, meu senhor? E não fizeste saber a teu servo quem se assentaria no teu trono, depois de ti?
28 No hott da kaynich ksawt, “Roofet di Bathsheba zrikk rei.” So is see rei kumma un hott fannich da kaynich kshtanna.
28 Respondeu o rei Davi e disse: Chamai-me a Bate-Seba. Ela se apresentou ao rei e se pôs diante dele.
29 No hott da kaynich kshvoahra un ksawt, “So shuah es da Hah laybt, deah es mich aus alli druvvel kolfa hott,
29 Então, jurou o rei e disse: Tão certo como vive o Senhor , que remiu a minha alma de toda a angústia,
30 heit zayl ich ausdrawwa vass ich kshvoahra habb zu diah beim Hah, da Gott funn Israel: Da Solomon dei boo soll kaynich sei noch miah; eah zayld uf meim kaynich-shtool hokka in meim blatz.”
30 farei no dia de hoje, como te jurei pelo Senhor , Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono, em meu lugar.
31 No hott di Bathsheba sich nunnah gebikt mitt iahra ksicht uf da bodda, un hott sich anna gegneet fannich da kaynich un ksawt, “Loss mei hah, da Kaynich Dawfit layva fa'immah!”
31 Então, Bate-Seba se inclinou, e se prostrou com o rosto em terra diante do rei, e disse: Viva o rei Davi, meu senhor, para sempre!
32 No hott da Kaynich Dawfit ksawt, “Roofet da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, un em Joiada sei boo da Benaia rei.” Vo si rei kumma sinn fannich da kaynich,
32 Disse o rei Davi: Chamai-me Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada. E eles se apresentaram ao rei.
33 hott eah ksawt zu eena, “Nemmet eiyah hah sei gnechta mitt eich, un hokket mei boo da Solomon uf mei ayknah aysel. No nemmet een nunnah an Gihon.
33 Disse-lhes o rei: Tomai convosco os servos de vosso senhor, e fazei montar meu filho Salomão na minha mula, e levai-o a Giom.
34 Datt soll da preeshtah Zadok un da brofayt Nathan een salba fa kaynich sei ivvah Israel. Blohset's blohs-hann un greishet, ‘Lang soll da Kaynich Solomon layva!’
34 Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel; então, tocareis a trombeta e direis: Viva o rei Salomão!
35 No sellet diah ruff kumma mitt eem, un eah soll kumma un uf mei kaynich-shtool hokka. Eah soll da kaynich sei in meim blatz. Ich habb een eiksetzt fa da roolah sei ivvah Israel un Juda.”
35 Subireis após ele, e virá e se assentará no meu trono, pois é ele quem reinará em meu lugar; porque ordenei seja ele príncipe sobre Israel e sobre Judá.
36 Da Benaia em Joiada sei boo hott no ksawt zumm kaynich, “So soll's sei! Loss da Hah, da Gott funn mei hah da kaynich, so sawwa.
36 Então, Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei e disse: Amém! Assim o diga o Senhor , Deus do rei, meu senhor.
37 So vi da Hah voah mitt meim hah da kaynich, so soll eah sei mitt em Solomon. Loss sei kaynich-shtool even graysah sei es da kaynich-shtool funn meim hah da Kaynich Dawfit!”
37 Como o Senhor foi com o rei, meu senhor, assim seja com Salomão e faça que o trono deste seja maior do que o trono do rei Davi, meu senhor.
38 No is da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, em Benaia sei boo da Joiada un di Krethiddah un Plethah, nunnah ganga un henn da Solomon uf em Kaynich Dawfit sei aysel kokt. No henn si een nunnah an Gihon gebrocht.
38 Então, desceu Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada, e a guarda real, fizeram montar Salomão a mula que era do rei Davi e o levaram a Giom.
39 Da preeshtah Zadok hott no en ayl-hann mitt ayl aus em tent gnumma, un hott da Solomon ksalbt. No henn si's blohs-hann geblohsa, un awl di leit henn gegrisha, “Lang soll da Kaynich Solomon layva!”
39 Zadoque, o sacerdote, tomou do tabernáculo o chifre do azeite e ungiu a Salomão; tocaram a trombeta, e todo o povo exclamou: Viva o rei Salomão!
40 Awl di leit sinn no nuff hinnich eem nohch ganga am di peifa blohsa un voahra oahrich fraylich. Si henn so en yacht gmacht es da bodda kshiddeld hott.
40 Após ele, subiu todo o povo, tocando gaitas e alegrando-se com grande alegria, de maneira que, com o seu clamor, parecia fender-se a terra.
41 Da Adonia un sei leit es bei eem voah henn dess keaht yusht vi si am iahra grohs essa faddich macha voahra. Vo eah's blohs-hann keaht hott, hott da Joab kfrohkt, “Vass maynd awl di yacht in di shtatt?”
41 Adonias e todos os convidados que com ele estavam o ouviram, quando acabavam de comer; também Joabe ouviu o sonido das trombetas e disse: Que significa esse ruído de cidade alvoroçada?
42 Vi eah am shvetza voah, is da Jonathan, em preeshtah Abiathar sei boo, bei kumma. No hott da Adonia ksawt zu eem, “Kumm rei, du bisht en hohch-gachtah mann un an demm bringsht goodi zeiya.”
42 Estando ele ainda a falar, eis que vem Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote; disse Adonias: Entra, porque és homem valente e trazes boas-novas.
43 Avvah da Jonathan hott ksawt zumm Adonia, “Nay, unsah hah da Kaynich Dawfit hott da Solomon kaynich gmacht.
43 Respondeu Jônatas e disse a Adonias: Pelo contrário, nosso senhor, o rei Davi, constituiu rei a Salomão.
44 Da kaynich hott da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, da Benaia, em Joiada sei boo, un di Krethiddah un Plethah mitt em Solomon kshikt un si henn een uf em kaynich sei aysel kokt.
44 E Davi enviou com ele a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaia, filho de Joiada, e aos da guarda real; e o fizeram montar a mula que era do rei.
45 Da preeshtah Zadok un da brofayt Nathan henn een ksalbt fa kaynich sei an Gihon. Funn datt sinn si ruff kumma un sinn am fraylich greisha, so es di shtatt in en ufruah is. Sell is di yacht es du heahsht.
45 Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom e dali subiram alegres, e a cidade se alvoroçou; esse é o clamor que ouviste.
46 Un da Solomon hokt nau shund uf em kaynich-shtool.
46 Também Salomão já está assentado no trono do reino.
47 Un em kaynich sei gnechta sinn kumma un henn unsah hah, da Kaynich Dawfit, ksaykend un ksawt, ‘Loss dei Gott da nohma fumm Solomon graysah macha es dei nohma, un sei kaynich-shtool graysah es dei kaynich-shtool!’ Un da Dawfit hott sich gebikt in seim bett.
47 Ademais, os oficiais do rei Davi vieram congratular-se com ele e disseram: Faça teu Deus que o nome de Salomão seja mais célebre do que o teu nome; e faça que o seu trono seja maior do que o teu trono. E o rei se inclinou sobre o leito.
48 Eah hott ksawt, ‘Glohbt sei da Hah, da Gott funn Israel, deah es mich alawbt hott fa sellah sayna es uf meim kaynich-shtool hokt heit.’”
48 Também disse o rei assim: Bendito o Senhor , Deus de Israel, que deu, hoje, quem se assente no meu trono, vendo-o os meus próprios olhos.
49 No voahra awl di leit beim Adonia fagelshtaht, un sinn difunn ganga.
49 Então, estremeceram e se levantaram todos os convidados que estavam com Adonias, e todos se foram, tomando cada um seu caminho.
50 Da Adonia hott sich kfeicht veyyich em Solomon un is ganga un hott hohld gnumma an di hanna fumm awldah.
50 Porém Adonias, temendo a Salomão, levantou-se, foi e pegou nas pontas do altar.
51 No henn si ksawt zumm Solomon, “Da Adonia feicht sich veyyich em Kaynich Solomon un eah hott hohld gnumma an di hanna fumm awldah. Eah sawkt, ‘Loss da Kaynich Solomon shveahra zu miah heit es eah sei gnecht nett doht macht mitt em shvatt.’”
51 Foi dito a Salomão: Eis que Adonias tem medo de ti, porque pega nas pontas do altar, dizendo: Jure-me, hoje, o rei Salomão que não matará a seu servo à espada.
52 Da Solomon hott no ksawt, “Vann eah sich veist fa's veaht sei, dann fald nett en hoah funn sei kobb uf da bodda; avvah vann evil kfunna vatt in eem dann vatt eah doht gmacht.”
52 Respondeu Salomão: Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá em terra; porém, se se achar nele maldade, morrerá.
53 No hott da Kaynich Solomon mennah kshikt, un si henn een runnah gebrocht fumm awldah. Da Adonia is no kumma un hott sich nunnah gebikt zumm Kaynich Solomon, un da Solomon hott ksawt, “Gay zu dei haymet.”
53 Enviou o rei Salomão mensageiros, e o fizeram descer do altar; então, veio ele e se prostrou perante o rei Salomão, e este lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.