1 Reis 1

Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nau da Kaynich Dawfit voah ald un drovva in yoahra. Eah hott nett voahm bleiva kenna, even vann si een zu gedekt henn mitt glaydah.
1 Quando o rei Davi já estava bem velho, envolviam-no com roupas, mas ele não se aquecia.
2 So henn sei gnechta ksawt zu eem, “Loss uns gay gukka fa en yung unkeiyaht maydel fa bei em kaynich bleiva un acht gevva uf een. See kann nayvich eem leiya so es unsah hah da kaynich voahm bleiva kann.”
2 Então os seus servos lhe disseram: — Que se procure para o rei, nosso senhor, uma jovem donzela, que esteja diante do rei e tenha cuidado dele, e durma nos seus braços, para que o rei, nosso senhor, se aqueça.
3 No henn si gans deich Israel ksucht fa en shay maydel, un in Sunem henn si so en maydel kfunna es Abisag kaysa hott. No henn si see zumm kaynich gebrocht.
3 Então procuraram em todo o território de Israel uma jovem formosa. Acharam Abisague, sunamita, e a levaram ao rei.
4 Dess maydel voah oahrich shay; see hott acht gevva uf da kaynich un hott eem abgvoaht, avvah da kaynich hott nett kshlohfa mitt iahra.
4 A jovem era muito bonita. Cuidava do rei e o servia, mas o rei não teve relações com ela.
5 Nau di Haggith iahra boo da Adonia hott sich selvaht ufkohva un hott ksawt, “Ich zayl kaynich sei.” So hott eah veyya un geil grisht, un hott fuftzich mennah grikt fa fannich eem heah shpringa.
5 Então Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: — Eu serei o rei. Providenciou carros de guerra, cavaleiros e cinquenta homens que corressem na sua frente.
6 Sei daett hott een immah gay glost un een nee nett kfrohkt, “Favass shiksht du dich oh vi du dusht?” Eah voah aw oahrich shay-gukkich un voah geboahra yusht noch em Absalom.
6 Seu pai jamais o tinha contrariado, dizendo: “Por que você fez isso ou aquilo?” Adonias tinha boa aparência e era mais jovem do que Absalão.
7 Da Adonia is no ganga un hott kshvetzt mitt em Joab, di Zeruia iahra boo, un mitt em preeshtah Abiathar, un si henn eem bei-kshtanna un eem kolfa.
7 Ele tinha feito um acordo com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, que o seguiam e apoiavam.
8 Avvah da preeshtah Zadok, da Benaia, em Joiada sei boo, da brofayt Nathan, da Simei un da Rei un em Dawfit sei mechtichi mennah henn em Adonia nett bei-kshtanna.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, Benaia, filho de Joiada, Natã, o profeta, Simei, Reí e os valentes de Davi não apoiavam Adonias.
9 Da Adonia hott no shohf, oxa un feddi hamlen gopfaht beim Shtay Soheleth nayksht an di shpring Rogel. Eah hott awl sei breedah, em kaynich sei boova kaysa, un aw awl di mennah funn Juda es em kaynich sei gnechta voahra.
9 Certo dia Adonias sacrificou ovelhas, bois e bezerros gordos junto à pedra de Zoelete, que está perto de En-Rogel. Convidou todos os seus irmãos, os filhos do rei, e todos os homens de Judá que estavam a serviço do rei,
10 Avvah da brofayt Nathan, da Benaia, di mechtichi mennah un sei ayknah broodah da Solomon hott eah nett kaysa.
10 porém não convidou Natã, o profeta, nem Benaia, nem os valentes, nem Salomão, seu irmão.
11 No hott da Nathan kshvetzt zu di Bathsheba, em Solomon sei maemm, un hott ksawt, “Hosht du nett keaht es di Haggith iahra boo, da Adonia, kaynich vadda is unni es unsah hah da Dawfit's auskfunna hott?
11 Então Natã disse a Bate-Seba, mãe de Salomão: — Você não ouviu que Adonias, filho de Hagite, se proclamou rei e que nosso senhor, Davi, não sabe de nada?
12 Nau loss mich diah roht gevva so es du dei layva halda kansht un aw's layva funn dei boo da Solomon.
12 Agora permita que eu lhe dê um conselho, para que você salve a sua vida e a vida do seu filho Salomão.
13 Gay nei zumm Kaynich Dawfit un sawk zu eem, ‘Mei hah un kaynich, hosht du nett kshvoahra zu miah dei mawt, un ksawt, “Dei boo da Solomon soll kaynich sei noch miah un soll uf mei kaynich-shtool hokka”? Favass dann is da Adonia kaynich vadda?’
13 Vá, apresente-se ao rei Davi e diga: “Ó rei, meu senhor, não é verdade que você jurou a esta sua serva, dizendo: ‘O seu filho Salomão reinará depois de mim e ele se assentará no meu trono?’ Por que, então, Adonias se tornou rei?”
14 Diveil es du noch am shvetza bisht zu eem, dann kumm ich nei un sawk eem es awl dei vadda voah sinn.”
14 — Eis que, enquanto você ainda estiver falando com o rei, eu também entrarei depois de você e confirmarei as suas palavras.
15 No is di Bathsheba nei im kaynich sei kammah ganga. Da kaynich voah oahrich ald un di Abisag funn Sunem voah am acht gevva uf een.
15 Assim, Bate-Seba entrou no quarto do rei para falar com ele. O rei já era bem velho, e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Di Bathsheba hott sich no ivvah-gebikt un hott sich anna gegneet fannich em kaynich. No hott da kaynich kfrohkt, “Vass vitt du havva?”
16 Bate-Seba inclinou a cabeça e prostrou-se diante do rei, que perguntou: — O que você quer?
17 See hott ksawt zu eem, “Mei hah, du hosht kshvoahra zu dei mawt beim Hah dei Gott un ksawt, ‘Dei boo da Solomon soll kaynich sei noch miah un eah soll uf meim kaynich-shtool hokka.’
17 Ela respondeu: — Meu senhor, você jurou a esta sua serva pelo
18 Avvah nau is da Adonia kaynich vadda, un du mei hah un kaynich vaysht nix diveyya.
18 Mas agora Adonias se proclamou rei, e você, ó rei, meu senhor, não sabe disso.
19 Eah hott feel oxa, feddi hamlen un shohf gopfaht, un hott awl em kaynich sei boova kaysa, un aw da preeshtah Abiathar, un da hauptmann funn di army, da Joab, avvah eah hott dei gnecht da Solomon nett kaysa.
19 Ele sacrificou bois, bezerros gordos e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, Abiatar, o sacerdote, e Joabe, comandante do exército, mas não convidou o seu servo Salomão.
20 Mei hah un kaynich, di awwa funn gans Israel sinn uf diah fa ausfinna funn diah veah uf em kaynich-shtool hokka soll noch mei hah da kaynich.
20 Porém, ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos em você, para que o rei diga quem se assentará no trono do rei, meu senhor, depois dele.
21 Adda dann so kshvind es mei hah un kaynich zu sei foah-feddah glaykt vatt, dann macha si aus es ich un mei boo da Solomon sindah sinn.”
21 Do contrário, sucederá que, quando o rei, meu senhor, morrer, eu e o meu filho Salomão seremos tidos por culpados.
22 Diveil es see noch am shvetza voah mitt em kaynich, is da brofayt Nathan bei kumma.
22 Enquanto Bate-Seba ainda falava com o rei, eis que o profeta Natã entrou.
23 Un si henn ksawt zumm kaynich, “Da brofayt Nathan is do.” No is eah rei fannich da kaynich kumma un hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da bodda.
23 E anunciaram isso ao rei, dizendo: — O profeta Natã está aí. Ele se apresentou ao rei e prostrou-se com o rosto em terra diante dele.
24 No hott da Nathan ksawt, “Mei hah un kaynich, hosht du ksawt es da Adonia kaynich sei soll noch diah, un es eah uf deim kaynich-shtool hokka soll noch diah?
24 Natã perguntou: — Rei Davi, por acaso o senhor declarou, dizendo: “Adonias reinará depois de mim e é ele quem se assentará no meu trono”?
25 Heit is eah nunnah ganga un hott feel oxa, feddi hamlen un shohf gopfaht. Eah hott em kaynich sei boova awl kaysa un aw di army hauptmennah un da preeshtah Abiathar. Grawt nau sinn si am essa un drinka mitt eem un am sawwa, ‘Loss da Kaynich Adonia lang layva!’
25 Porque hoje ele foi sacrificar bois, bezerros gordos e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, os chefes do exército e Abiatar, o sacerdote. E eis que estão comendo e bebendo com ele e gritando: “Viva o rei Adonias!”
26 Avvah eah hott mich dei gnecht, da preeshtah Zadok, em Joiada sei boo da Benaia, un dei gnecht da Solomon nett kaysa.
26 Porém não convidou a mim, que sou servo do rei, nem Zadoque, o sacerdote, nem Benaia, filho de Joiada, nem Salomão, que é servo do meu senhor.
27 Is dess ebbes es mei hah da kaynich gedu hott, unni sei gnechta vissa lossa veah uf seim kaynich-shtool hokka soll noch meim hah da kaynich?”
27 Será que isso teria sido feito por ordem do rei, meu senhor? E o senhor não contou nem a este seu servo quem se assentaria no seu trono, depois do senhor!
28 No hott da kaynich ksawt, “Roofet di Bathsheba zrikk rei.” So is see rei kumma un hott fannich da kaynich kshtanna.
28 O rei Davi respondeu: — Chamem Bate-Seba. Ela se apresentou ao rei e se pôs diante dele.
29 No hott da kaynich kshvoahra un ksawt, “So shuah es da Hah laybt, deah es mich aus alli druvvel kolfa hott,
29 Então o rei jurou, dizendo: — Tão certo como vive o
30 heit zayl ich ausdrawwa vass ich kshvoahra habb zu diah beim Hah, da Gott funn Israel: Da Solomon dei boo soll kaynich sei noch miah; eah zayld uf meim kaynich-shtool hokka in meim blatz.”
30 farei no dia de hoje como jurei a você pelo Senhor , Deus de Israel, dizendo: “O seu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono, em meu lugar.”
31 No hott di Bathsheba sich nunnah gebikt mitt iahra ksicht uf da bodda, un hott sich anna gegneet fannich da kaynich un ksawt, “Loss mei hah, da Kaynich Dawfit layva fa'immah!”
31 Então Bate-Seba se inclinou, prostrou-se com o rosto em terra diante do rei e disse: — Que o rei Davi, meu senhor, viva para sempre!
32 No hott da Kaynich Dawfit ksawt, “Roofet da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, un em Joiada sei boo da Benaia rei.” Vo si rei kumma sinn fannich da kaynich,
32 O rei Davi disse: — Chamem Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada. E eles se apresentaram ao rei.
33 hott eah ksawt zu eena, “Nemmet eiyah hah sei gnechta mitt eich, un hokket mei boo da Solomon uf mei ayknah aysel. No nemmet een nunnah an Gihon.
33 Então o rei disse: — Levem com vocês os meus servos, façam o meu filho Salomão montar na minha mula e levem-no a Giom.
34 Datt soll da preeshtah Zadok un da brofayt Nathan een salba fa kaynich sei ivvah Israel. Blohset's blohs-hann un greishet, ‘Lang soll da Kaynich Solomon layva!’
34 Ali Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, o ungirão rei sobre Israel. Então toquem a trombeta e digam: “Viva o rei Salomão!”
35 No sellet diah ruff kumma mitt eem, un eah soll kumma un uf mei kaynich-shtool hokka. Eah soll da kaynich sei in meim blatz. Ich habb een eiksetzt fa da roolah sei ivvah Israel un Juda.”
35 Depois venham subindo com ele, e ele virá e se assentará no meu trono, pois é ele quem reinará em meu lugar. Porque ordenei que ele seja chefe sobre Israel e sobre Judá.
36 Da Benaia em Joiada sei boo hott no ksawt zumm kaynich, “So soll's sei! Loss da Hah, da Gott funn mei hah da kaynich, so sawwa.
36 Então Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei: — Amém! Que o
37 So vi da Hah voah mitt meim hah da kaynich, so soll eah sei mitt em Solomon. Loss sei kaynich-shtool even graysah sei es da kaynich-shtool funn meim hah da Kaynich Dawfit!”
37 Como o Senhor Deus tem estado com o rei, meu senhor, assim esteja com Salomão e faça com que o trono dele seja maior do que o trono do rei Davi, meu senhor.
38 No is da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, em Benaia sei boo da Joiada un di Krethiddah un Plethah, nunnah ganga un henn da Solomon uf em Kaynich Dawfit sei aysel kokt. No henn si een nunnah an Gihon gebrocht.
38 Então Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, Benaia, filho de Joiada, e a guarda real fizeram Salomão montar na mula que era do rei Davi e o levaram a Giom.
39 Da preeshtah Zadok hott no en ayl-hann mitt ayl aus em tent gnumma, un hott da Solomon ksalbt. No henn si's blohs-hann geblohsa, un awl di leit henn gegrisha, “Lang soll da Kaynich Solomon layva!”
39 Zadoque, o sacerdote, levou o chifre do azeite que estava no tabernáculo e ungiu Salomão. Tocaram a trombeta, e todo o povo gritou: — Viva o rei Salomão!
40 Awl di leit sinn no nuff hinnich eem nohch ganga am di peifa blohsa un voahra oahrich fraylich. Si henn so en yacht gmacht es da bodda kshiddeld hott.
40 Todo o povo vinha subindo atrás de Salomão, tocando flautas e gritando de alegria. O barulho era tanto, que parecia que a terra estava se fendendo.
41 Da Adonia un sei leit es bei eem voah henn dess keaht yusht vi si am iahra grohs essa faddich macha voahra. Vo eah's blohs-hann keaht hott, hott da Joab kfrohkt, “Vass maynd awl di yacht in di shtatt?”
41 Adonias e todos os convidados que estavam com ele ouviram isso, quando acabavam de comer. Também Joabe ouviu o som da trombeta e perguntou: — Que significa esse alvoroço na cidade?
42 Vi eah am shvetza voah, is da Jonathan, em preeshtah Abiathar sei boo, bei kumma. No hott da Adonia ksawt zu eem, “Kumm rei, du bisht en hohch-gachtah mann un an demm bringsht goodi zeiya.”
42 Enquanto ele falava, eis que chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote. Adonias disse a Jônatas: — Entre aqui, porque você é um homem valente e deve estar trazendo boas notícias.
43 Avvah da Jonathan hott ksawt zumm Adonia, “Nay, unsah hah da Kaynich Dawfit hott da Solomon kaynich gmacht.
43 Mas Jônatas respondeu a Adonias: — Pelo contrário. Nosso senhor, o rei Davi, proclamou Salomão como rei.
44 Da kaynich hott da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, da Benaia, em Joiada sei boo, un di Krethiddah un Plethah mitt em Solomon kshikt un si henn een uf em kaynich sei aysel kokt.
44 E Davi enviou com ele Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, Benaia, filho de Joiada, e os da guarda real; e eles fizeram Salomão montar na mula que era do rei.
45 Da preeshtah Zadok un da brofayt Nathan henn een ksalbt fa kaynich sei an Gihon. Funn datt sinn si ruff kumma un sinn am fraylich greisha, so es di shtatt in en ufruah is. Sell is di yacht es du heahsht.
45 Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom. Eles voltaram de lá, cheios de alegria, e a cidade se alvoroçou. É esse o barulho que você ouviu.
46 Un da Solomon hokt nau shund uf em kaynich-shtool.
46 Também Salomão já está sentado no trono do reino.
47 Un em kaynich sei gnechta sinn kumma un henn unsah hah, da Kaynich Dawfit, ksaykend un ksawt, ‘Loss dei Gott da nohma fumm Solomon graysah macha es dei nohma, un sei kaynich-shtool graysah es dei kaynich-shtool!’ Un da Dawfit hott sich gebikt in seim bett.
47 Além disso, os oficiais do rei foram cumprimentar Davi e disseram: “Que o seu Deus faça com que o nome de Salomão seja mais célebre do que o seu nome, e faça com que o trono dele seja maior do que o seu trono.” E o rei se inclinou sobre o leito.
48 Eah hott ksawt, ‘Glohbt sei da Hah, da Gott funn Israel, deah es mich alawbt hott fa sellah sayna es uf meim kaynich-shtool hokt heit.’”
48 O rei também disse o seguinte: “Bendito seja o Senhor , Deus de Israel, que deu hoje quem se assente no meu trono, e permitiu que eu o visse com os meus próprios olhos.”
49 No voahra awl di leit beim Adonia fagelshtaht, un sinn difunn ganga.
49 Então todos os convidados que estavam com Adonias começaram a tremer, se levantaram e foram embora, cada um pelo seu caminho.
50 Da Adonia hott sich kfeicht veyyich em Solomon un is ganga un hott hohld gnumma an di hanna fumm awldah.
50 Porém Adonias, temendo Salomão, levantou-se, foi e pegou nas pontas do altar.
51 No henn si ksawt zumm Solomon, “Da Adonia feicht sich veyyich em Kaynich Solomon un eah hott hohld gnumma an di hanna fumm awldah. Eah sawkt, ‘Loss da Kaynich Solomon shveahra zu miah heit es eah sei gnecht nett doht macht mitt em shvatt.’”
51 Então alguém foi dizer a Salomão: — Eis que Adonias tem medo do rei Salomão, porque pega nas pontas do altar, dizendo: “Que o rei Salomão me jure hoje que não matará este seu servo à espada.”
52 Da Solomon hott no ksawt, “Vann eah sich veist fa's veaht sei, dann fald nett en hoah funn sei kobb uf da bodda; avvah vann evil kfunna vatt in eem dann vatt eah doht gmacht.”
52 Salomão respondeu: — Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá no chão. Mas se fizer alguma maldade, morrerá.
53 No hott da Kaynich Solomon mennah kshikt, un si henn een runnah gebrocht fumm awldah. Da Adonia is no kumma un hott sich nunnah gebikt zumm Kaynich Solomon, un da Solomon hott ksawt, “Gay zu dei haymet.”
53 Então o rei Salomão enviou mensageiros, e o fizeram descer do altar. Adonias veio e se prostrou diante do rei Salomão, que lhe disse: — Vá para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.