1 Reis 1
Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF
1 Nau da Kaynich Dawfit voah ald un drovva in yoahra. Eah hott nett voahm bleiva kenna, even vann si een zu gedekt henn mitt glaydah.
1 Sendo, pois, o rei Davi já velho, e entrado em dias, cobriam-no de roupas, porém não se aquecia.
2 So henn sei gnechta ksawt zu eem, “Loss uns gay gukka fa en yung unkeiyaht maydel fa bei em kaynich bleiva un acht gevva uf een. See kann nayvich eem leiya so es unsah hah da kaynich voahm bleiva kann.”
2 Então disseram-lhe os seus servos: Busquem para o rei meu senhor uma moça virgem, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele; e durma no seu seio, para que o rei meu senhor se aqueça.
3 No henn si gans deich Israel ksucht fa en shay maydel, un in Sunem henn si so en maydel kfunna es Abisag kaysa hott. No henn si see zumm kaynich gebrocht.
3 E buscaram por todos os termos de Israel uma moça formosa, e acharam a Abisague, sunamita; e a trouxeram ao rei.
4 Dess maydel voah oahrich shay; see hott acht gevva uf da kaynich un hott eem abgvoaht, avvah da kaynich hott nett kshlohfa mitt iahra.
4 E era a moça sobremaneira formosa; e tinha cuidado do rei, e o servia; porém o rei não a conheceu.
5 Nau di Haggith iahra boo da Adonia hott sich selvaht ufkohva un hott ksawt, “Ich zayl kaynich sei.” So hott eah veyya un geil grisht, un hott fuftzich mennah grikt fa fannich eem heah shpringa.
5 Então Adonias, filho de Hagite, se levantou, dizendo: Eu reinarei. E preparou carros, e cavaleiros, e cinqüenta homens, que corressem adiante dele.
6 Sei daett hott een immah gay glost un een nee nett kfrohkt, “Favass shiksht du dich oh vi du dusht?” Eah voah aw oahrich shay-gukkich un voah geboahra yusht noch em Absalom.
6 E nunca seu pai o tinha contrariado, dizendo: Por que fizeste assim? E era ele também muito formoso de parecer; e Hagite o tivera depois de Absalão.
7 Da Adonia is no ganga un hott kshvetzt mitt em Joab, di Zeruia iahra boo, un mitt em preeshtah Abiathar, un si henn eem bei-kshtanna un eem kolfa.
7 E tinha entendimento com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar o sacerdote; os quais o ajudavam, seguindo a Adonias.
8 Avvah da preeshtah Zadok, da Benaia, em Joiada sei boo, da brofayt Nathan, da Simei un da Rei un em Dawfit sei mechtichi mennah henn em Adonia nett bei-kshtanna.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, e Benaia, filho de Joiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Rei, e os poderosos que Davi tinha, não estavam com Adonias.
9 Da Adonia hott no shohf, oxa un feddi hamlen gopfaht beim Shtay Soheleth nayksht an di shpring Rogel. Eah hott awl sei breedah, em kaynich sei boova kaysa, un aw awl di mennah funn Juda es em kaynich sei gnechta voahra.
9 E matou Adonias ovelhas, e vacas, e animais cevados, junto à pedra de Zoelete, que está perto da fonte de Rogel; e convidou a todos os seus irmãos, os filhos do rei, e a todos os homens de Judá, servos do rei.
10 Avvah da brofayt Nathan, da Benaia, di mechtichi mennah un sei ayknah broodah da Solomon hott eah nett kaysa.
10 Porém a Natã, o profeta, e a Benaia, e aos poderosos, e a Salomão, seu irmão, não convidou.
11 No hott da Nathan kshvetzt zu di Bathsheba, em Solomon sei maemm, un hott ksawt, “Hosht du nett keaht es di Haggith iahra boo, da Adonia, kaynich vadda is unni es unsah hah da Dawfit's auskfunna hott?
11 Então falou Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão, dizendo: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina? E que nosso senhor Davi não o sabe?
12 Nau loss mich diah roht gevva so es du dei layva halda kansht un aw's layva funn dei boo da Solomon.
12 Vem, pois, agora, e deixa-me dar-te um conselho, para que salves a tua vida, e a de Salomão teu filho.
13 Gay nei zumm Kaynich Dawfit un sawk zu eem, ‘Mei hah un kaynich, hosht du nett kshvoahra zu miah dei mawt, un ksawt, “Dei boo da Solomon soll kaynich sei noch miah un soll uf mei kaynich-shtool hokka”? Favass dann is da Adonia kaynich vadda?’
13 Vai, e chega ao rei Davi, e dize-lhe: Não juraste tu, rei senhor meu, à tua serva, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Diveil es du noch am shvetza bisht zu eem, dann kumm ich nei un sawk eem es awl dei vadda voah sinn.”
14 Eis que, estando tu ainda aí falando com o rei, eu também entrarei depois de ti, e confirmarei as tuas palavras.
15 No is di Bathsheba nei im kaynich sei kammah ganga. Da kaynich voah oahrich ald un di Abisag funn Sunem voah am acht gevva uf een.
15 E foi Bate-Seba ao rei na sua câmara; e o rei era muito velho; e Abisague, a sunamita, servia ao rei.
16 Di Bathsheba hott sich no ivvah-gebikt un hott sich anna gegneet fannich em kaynich. No hott da kaynich kfrohkt, “Vass vitt du havva?”
16 E Bate-Seba inclinou a cabeça, e se prostrou perante o rei; e disse o rei: Que tens?
17 See hott ksawt zu eem, “Mei hah, du hosht kshvoahra zu dei mawt beim Hah dei Gott un ksawt, ‘Dei boo da Solomon soll kaynich sei noch miah un eah soll uf meim kaynich-shtool hokka.’
17 E ela lhe disse: Senhor meu, tu juraste à tua serva pelo Senhor teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono.
18 Avvah nau is da Adonia kaynich vadda, un du mei hah un kaynich vaysht nix diveyya.
18 E agora eis que Adonias reina; e tu, ó rei meu senhor, não o sabes.
19 Eah hott feel oxa, feddi hamlen un shohf gopfaht, un hott awl em kaynich sei boova kaysa, un aw da preeshtah Abiathar, un da hauptmann funn di army, da Joab, avvah eah hott dei gnecht da Solomon nett kaysa.
19 E matou vacas, e animais cevados, e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei, e a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, capitão do exército, mas a teu servo Salomão não convidou.
20 Mei hah un kaynich, di awwa funn gans Israel sinn uf diah fa ausfinna funn diah veah uf em kaynich-shtool hokka soll noch mei hah da kaynich.
20 Porém, ó rei meu senhor, os olhos de todo o Israel estão sobre ti, para que lhe declares quem se assentará sobre o trono do rei meu senhor, depois dele.
21 Adda dann so kshvind es mei hah un kaynich zu sei foah-feddah glaykt vatt, dann macha si aus es ich un mei boo da Solomon sindah sinn.”
21 De outro modo sucederá que, quando o rei meu senhor dormir com seus pais, eu e Salomão meu filho seremos os culpados.
22 Diveil es see noch am shvetza voah mitt em kaynich, is da brofayt Nathan bei kumma.
22 E, estando ela ainda falando com o rei, eis que entra o profeta Natã.
23 Un si henn ksawt zumm kaynich, “Da brofayt Nathan is do.” No is eah rei fannich da kaynich kumma un hott sich nunnah gebikt mitt seim ksicht uf da bodda.
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Eis aí está o profeta Natã. E entrou à presença do rei, e prostrou-se diante dele com o rosto em terra.
24 No hott da Nathan ksawt, “Mei hah un kaynich, hosht du ksawt es da Adonia kaynich sei soll noch diah, un es eah uf deim kaynich-shtool hokka soll noch diah?
24 E disse Natã: Ó rei meu senhor, disseste tu: Adonias reinará depois de mim, e ele se assentará sobre o meu trono?
25 Heit is eah nunnah ganga un hott feel oxa, feddi hamlen un shohf gopfaht. Eah hott em kaynich sei boova awl kaysa un aw di army hauptmennah un da preeshtah Abiathar. Grawt nau sinn si am essa un drinka mitt eem un am sawwa, ‘Loss da Kaynich Adonia lang layva!’
25 Porque hoje desceu, e matou vacas, e animais cevados, e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei e aos capitães do exército, e a Abiatar, o sacerdote, e eis que estão comendo e bebendo perante ele; e dizem: Viva o rei Adonias.
26 Avvah eah hott mich dei gnecht, da preeshtah Zadok, em Joiada sei boo da Benaia, un dei gnecht da Solomon nett kaysa.
26 Porém a mim, sendo eu teu servo, e a Zadoque, o sacerdote, e a Benaia, filho de Joiada, e a Salomão, teu servo, não convidou.
27 Is dess ebbes es mei hah da kaynich gedu hott, unni sei gnechta vissa lossa veah uf seim kaynich-shtool hokka soll noch meim hah da kaynich?”
27 Foi feito isto da parte do rei meu senhor? E não fizeste saber a teu servo quem se assentaria no trono do rei meu senhor depois dele?
28 No hott da kaynich ksawt, “Roofet di Bathsheba zrikk rei.” So is see rei kumma un hott fannich da kaynich kshtanna.
28 E respondeu o rei Davi, e disse: Chamai-me a Bate-Seba. E ela entrou à presença do rei; e ficou em pé diante do rei.
29 No hott da kaynich kshvoahra un ksawt, “So shuah es da Hah laybt, deah es mich aus alli druvvel kolfa hott,
29 Então jurou o rei e disse: Vive o Senhor, o qual remiu a minha alma de toda a angústia,
30 heit zayl ich ausdrawwa vass ich kshvoahra habb zu diah beim Hah, da Gott funn Israel: Da Solomon dei boo soll kaynich sei noch miah; eah zayld uf meim kaynich-shtool hokka in meim blatz.”
30 Que, como te jurei pelo Senhor Deus de Israel, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim, e ele se assentará no meu trono, em meu lugar, assim o farei no dia de hoje.
31 No hott di Bathsheba sich nunnah gebikt mitt iahra ksicht uf da bodda, un hott sich anna gegneet fannich da kaynich un ksawt, “Loss mei hah, da Kaynich Dawfit layva fa'immah!”
31 Então Bate-Seba se inclinou com o rosto em terra e se prostrou diante do rei, e disse: Viva o rei Davi meu senhor para sempre.
32 No hott da Kaynich Dawfit ksawt, “Roofet da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, un em Joiada sei boo da Benaia rei.” Vo si rei kumma sinn fannich da kaynich,
32 E disse o rei Davi: Chamai-me a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaia, filho de Joiada. E eles entraram à presença do rei.
33 hott eah ksawt zu eena, “Nemmet eiyah hah sei gnechta mitt eich, un hokket mei boo da Solomon uf mei ayknah aysel. No nemmet een nunnah an Gihon.
33 E o rei lhes disse: Tomai convosco os servos de vosso senhor, e fazei subir a meu filho Salomão na mula que é minha; e levai-o a Giom.
34 Datt soll da preeshtah Zadok un da brofayt Nathan een salba fa kaynich sei ivvah Israel. Blohset's blohs-hann un greishet, ‘Lang soll da Kaynich Solomon layva!’
34 E Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel; então tocareis a trombeta, e direis: Viva o rei Salomão!
35 No sellet diah ruff kumma mitt eem, un eah soll kumma un uf mei kaynich-shtool hokka. Eah soll da kaynich sei in meim blatz. Ich habb een eiksetzt fa da roolah sei ivvah Israel un Juda.”
35 Então subireis após ele, e virá e se assentará no meu trono, e ele reinará em meu lugar; porque tenho ordenado que ele seja guia sobre Israel e sobre Judá.
36 Da Benaia em Joiada sei boo hott no ksawt zumm kaynich, “So soll's sei! Loss da Hah, da Gott funn mei hah da kaynich, so sawwa.
36 Então Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei, e disse: Amém; assim o diga o SENHOR Deus do rei meu senhor.
37 So vi da Hah voah mitt meim hah da kaynich, so soll eah sei mitt em Solomon. Loss sei kaynich-shtool even graysah sei es da kaynich-shtool funn meim hah da Kaynich Dawfit!”
37 Como o SENHOR foi com o rei meu senhor, assim o seja com Salomão, e faça que o seu trono seja maior do que o trono do rei Davi meu senhor.
38 No is da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, em Benaia sei boo da Joiada un di Krethiddah un Plethah, nunnah ganga un henn da Solomon uf em Kaynich Dawfit sei aysel kokt. No henn si een nunnah an Gihon gebrocht.
38 Então desceu Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada, e os quereteus, e os peleteus, e fizeram montar a Salomão na mula do rei Davi, e o levaram a Giom.
39 Da preeshtah Zadok hott no en ayl-hann mitt ayl aus em tent gnumma, un hott da Solomon ksalbt. No henn si's blohs-hann geblohsa, un awl di leit henn gegrisha, “Lang soll da Kaynich Solomon layva!”
39 E Zadoque, o sacerdote, tomou o chifre de azeite do tabernáculo, e ungiu a Salomão; e tocaram a trombeta, e todo o povo disse: Viva o rei Salomão!
40 Awl di leit sinn no nuff hinnich eem nohch ganga am di peifa blohsa un voahra oahrich fraylich. Si henn so en yacht gmacht es da bodda kshiddeld hott.
40 E todo o povo subiu após ele, e o povo tocava gaitas, e alegrava-se com grande alegria; de maneira que com o seu clamor a terra retiniu.
41 Da Adonia un sei leit es bei eem voah henn dess keaht yusht vi si am iahra grohs essa faddich macha voahra. Vo eah's blohs-hann keaht hott, hott da Joab kfrohkt, “Vass maynd awl di yacht in di shtatt?”
41 E o ouviu Adonias, e todos os convidados que estavam com ele, que tinham acabado de comer; também Joabe ouviu o sonido das trombetas, e disse: Por que há tal ruído de cidade alvoroçada?
42 Vi eah am shvetza voah, is da Jonathan, em preeshtah Abiathar sei boo, bei kumma. No hott da Adonia ksawt zu eem, “Kumm rei, du bisht en hohch-gachtah mann un an demm bringsht goodi zeiya.”
42 Estando ele ainda falando, eis que vem Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote, e disse Adonias: Entra, porque és homem valente, e trarás boas novas.
43 Avvah da Jonathan hott ksawt zumm Adonia, “Nay, unsah hah da Kaynich Dawfit hott da Solomon kaynich gmacht.
43 E respondeu Jônatas, e disse a Adonias: Certamente nosso senhor, rei Davi, constituiu rei a Salomão;
44 Da kaynich hott da preeshtah Zadok, da brofayt Nathan, da Benaia, em Joiada sei boo, un di Krethiddah un Plethah mitt em Solomon kshikt un si henn een uf em kaynich sei aysel kokt.
44 E o rei enviou com ele a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaia, filho de Joiada, e aos quereteus e aos peleteus; e o fizeram montar na mula do rei.
45 Da preeshtah Zadok un da brofayt Nathan henn een ksalbt fa kaynich sei an Gihon. Funn datt sinn si ruff kumma un sinn am fraylich greisha, so es di shtatt in en ufruah is. Sell is di yacht es du heahsht.
45 E Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom, e dali subiram alegres, e a cidade está alvoroçada; este é o clamor que ouviste.
46 Un da Solomon hokt nau shund uf em kaynich-shtool.
46 E também Salomão está assentado no trono do reino.
47 Un em kaynich sei gnechta sinn kumma un henn unsah hah, da Kaynich Dawfit, ksaykend un ksawt, ‘Loss dei Gott da nohma fumm Solomon graysah macha es dei nohma, un sei kaynich-shtool graysah es dei kaynich-shtool!’ Un da Dawfit hott sich gebikt in seim bett.
47 E também os servos do rei vieram abençoar a nosso senhor, o rei Davi, dizendo: Faça teu Deus que o nome de Salomão seja melhor do que o teu nome; e faça que o seu trono seja maior do que o teu trono. E o rei se inclinou no leito.
48 Eah hott ksawt, ‘Glohbt sei da Hah, da Gott funn Israel, deah es mich alawbt hott fa sellah sayna es uf meim kaynich-shtool hokt heit.’”
48 E também disse o rei assim: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje tem dado quem se assente no meu trono, e que os meus olhos o vissem.
49 No voahra awl di leit beim Adonia fagelshtaht, un sinn difunn ganga.
49 Então estremeceram e se levantaram todos os convidados que estavam com Adonias; e cada um se foi ao seu caminho.
50 Da Adonia hott sich kfeicht veyyich em Solomon un is ganga un hott hohld gnumma an di hanna fumm awldah.
50 Porém Adonias temeu a Salomão; e levantou-se, e foi, e apegou-se às pontas do altar.
51 No henn si ksawt zumm Solomon, “Da Adonia feicht sich veyyich em Kaynich Solomon un eah hott hohld gnumma an di hanna fumm awldah. Eah sawkt, ‘Loss da Kaynich Solomon shveahra zu miah heit es eah sei gnecht nett doht macht mitt em shvatt.’”
51 E fez-se saber a Salomão, dizendo: Eis que Adonias teme ao rei Salomão; porque eis que apegou-se às pontas do altar, dizendo: Jure-me hoje o rei Salomão que não matará o seu servo à espada.
52 Da Solomon hott no ksawt, “Vann eah sich veist fa's veaht sei, dann fald nett en hoah funn sei kobb uf da bodda; avvah vann evil kfunna vatt in eem dann vatt eah doht gmacht.”
52 E disse Salomão: Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá em terra; se, porém, se achar nele maldade, morrerá.
53 No hott da Kaynich Solomon mennah kshikt, un si henn een runnah gebrocht fumm awldah. Da Adonia is no kumma un hott sich nunnah gebikt zumm Kaynich Solomon, un da Solomon hott ksawt, “Gay zu dei haymet.”
53 E mandou o rei Salomão, e o fizeram descer do altar; e veio, e prostrou-se perante o rei Salomão, e Salomão lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.