1 Reis 18

Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nau en langi zeit shpaydah, im dridda yoah, is es vatt fumm Hah zumm Elia kumma, un hott ksawt, “Gay un veis dich zumm Ahab, un ich shikk reyyah uf's land.”
1 Algum tempo depois, no terceiro ano da seca, o S enhor disse a Elias: “Vá apresentar-se ao rei Acabe. Diga-lhe que enviarei chuva”.
2 So is da Elia ganga fa sich veisa zumm Ahab. Nau di hungahs-noht voah oahrich grohs in Samaria.
2 Elias foi apresentar-se a Acabe. A fome era severa em Samaria.
3 No hott da Ahab da Obadia bei groofa es ivvah's kaynich-haus voah. (Da Obadia hott shtandhaftich an da Hah geglawbt.
3 Acabe mandou chamar Obadias, o administrador do palácio. (Obadias temia profundamente o S enhor .
4 Diveil es di Jesebel am em Hah sei brofayda doht macha voah, hott da Obadia en hunnaht brofayda fashtekkeld in zvay felsa-lechah, fuftzich in yaydah loch, un hott eena als ess-sach un vassah gebrocht.)
4 Certa vez, quando Jezabel havia tentado matar todos os profetas do S enhor , Obadias escondeu cem deles em duas cavernas. Colocou cinquenta em cada caverna e forneceu alimento e água para eles.)
5 Da Ahab hott ksawt zumm Obadia, “Gay deich's gans land zu awl di vassah-shpringa un valleys. Fleicht kenna miah graws finna fa di geil un aysla levendich halda, un so es miah unsah diahra nett faliahra.”
5 Acabe disse a Obadias: “Precisamos ir a todas as fontes e vales na terra. Quem sabe encontraremos pasto suficiente para salvar pelo menos alguns de meus cavalos e mulas!”.
6 So henn si's land fadayld unnich nannah. Da Ahab is selvaht ay vayk ganga, un da Obadia selvaht da annah vayk.
6 Então dividiram o território entre si. Acabe foi para um lado, e Obadias, para o outro.
7 Nau vi da Obadia am gay voah hott eah da Elia ohgedroffa; eah hott een gekend, hott sei ksicht nunnah gebikt un ksawt, “Is es dich, mei hah Elia?”
7 Enquanto Obadias caminhava, viu de repente Elias vindo em sua direção. Ao reconhecê-lo, Obadias curvou-se diante dele com o rosto no chão. “É o senhor mesmo, meu senhor Elias?”, perguntou.
8 “Yau,” hott eah ksawt. “Gay un sawk deim meishtah, ‘Da Elia is do.’”
8 “Sim, sou eu”, respondeu Elias. “Agora vá e diga ao rei: ‘Elias está aqui’.”
9 No hott da Obadia ksawt, “Vass habb ich letz gedu es du dei gnecht ivvah-draysht in di hand fumm Ahab, fa mich doht macha lossa?
9 Obadias, porém, protestou: “Que mal lhe fiz para que me envie para morrer nas mãos de Acabe?
10 Yusht so voah es da Hah dei Gott laybt, es hott kenn land adda kaynich-reich es mei meishtah nett ebbah anna kshikt hott fa dich sucha. Vann si ksawt henn, ‘Eah is nett do,’ hott eah sell land adda kaynich-reich gmacht shveahra es si dich nett kfunna henn.
10 Pois, tão certo como vive o S enhor , seu Deus, o rei o procurou em todas as nações e reinos da terra, de uma extremidade à outra. E cada vez que lhe diziam: ‘Elias não está aqui’, o rei Acabe fazia o rei daquela nação jurar que tinha falado a verdade.
11 Avvah nau sawksht du, ‘Gay un sawkt deim meishtah, “Da Elia is do.”’
11 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’.
12 Vann ich funn diah vekk gay, dann vays ich nett vo em Hah sei Geisht dich anna drawwa mecht. No vann ich gay un dess sawk zumm Ahab un eah kann dich nett finna, no macht eah mich doht. Du vaysht es ich, dei gnecht, da Hah gedeend habb funn yungem uf.
12 Mas, assim que eu o deixar, o Espírito do S enhor o levará embora, sabe-se lá para onde, e quando Acabe chegar e não o encontrar, ele me matará. E, no entanto, tenho servido fielmente ao S enhor toda a minha vida.
13 Hosht du nett keaht vass ich gedu habb, mei hah, diveil es di Jesebel am di brofayda doht macha voah? Ich habb en hunnaht fumm Hah sei brofayda fashtekkeld in zvay felsa-lechah, fuftzich in yaydah loch, un habb eena ess-sach un vassah gebrocht.
13 Ninguém lhe falou da ocasião em que Jezabel tentou matar os profetas do S enhor ? Escondi cem deles em duas cavernas e lhes forneci alimento e água.
14 Nau sawksht du miah fa gay un meim meishtah sawwa, ‘Da Elia is do.’ Vann ich du, macht da kaynich mich doht.”
14 E agora o senhor diz: ‘Vá e diga ao rei: Elias está aqui’. Se eu fizer isso, certamente Acabe me matará!”.
15 Da Elia hott eem ksawt, “Yusht so voah es da Awlmechtich Hah laybt, deah es ich deen, heit zayl ich mich veisa zumm Ahab.”
15 Mas Elias disse: “Tão certo como vive o S enhor dos Exércitos, em cuja presença estou, hoje mesmo me apresentarei ao rei Acabe”.
16 So is da Obadia ganga da Ahab ohdreffa un hott eem's ksawt. No is da Ahab ganga fa da Elia ohdreffa.
16 Então Obadias foi dizer a Acabe que Elias tinha vindo, e Acabe saiu para encontrar-se com Elias.
17 Vo eah da Elia ksenna hott, hott eah ksawt zu eem, “Is sell dich, du druvvel-machah fa Israel?”
17 Quando Acabe o viu, disse: “É você mesmo, perturbador de Israel?”.
18 “Ich habb nett druvvel gmacht fa Israel,” hott da Elia ksawt. “Avvah du un dei faddah sei family hend. Diah hend em Hah sei gebodda falossa un sind di Baals nohch ganga.
18 “Não causei problema algum a Israel”, respondeu Elias. “O senhor e sua família é que são os perturbadores, pois se recusaram a obedecer aos mandamentos do S enhor e, em vez disso, adoraram imagens de Baal.
19 Nau shikk un geddah awl di leit funn Israel zu miah am Berg Karmel. Un bring di fiah hunnaht un fuftzich brofayda funn Baal, un di fiah hunnaht brofayda funn di Ashera, awl selli es an di Jesebel iahra dish essa.”
19 Agora, convoque todo o Israel para encontrar-se comigo no monte Carmelo, além dos 450 profetas de Baal e os 400 profetas de Aserá que comem à mesa de Jezabel.”
20 So hott da Ahab vatt naus kshikt zu gans Israel, un hott di brofayda zammah ksammeld uf em Berg Karmel.
20 Acabe convocou todo o povo de Israel e os profetas para se reunirem no monte Carmelo.
21 No is da Elia fannich di leit ganga un hott ksawt, “Vee lang vaklet diah uf zvay seida? Vann da Hah Gott is, dann gaynd eem nohch, avvah vann da Baal Gott is, dann gaynd eem nohch.” Avvah di leit henn nix ksawt.
21 Elias se colocou diante do povo e disse: “Até quando ficarão oscilando de um lado para o outro? Se o S enhor é Deus, sigam-no! Mas, se Baal é Deus, então sigam Baal!”. O povo, contudo, ficou em silêncio.
22 No hott da Elia ksawt, “Ich laynich binn ivvahrich fumm Hah sei brofayda, avvah da Baal hott fiah hunnaht un fuftzich brofayda.
22 Então Elias lhes disse: “Sou o único que resta dos profetas do S enhor , mas Baal tem 450 profetas.
23 Greeyet zvay oxa fa uns. Losset si aynah nemma fa sich selvaht. No losset si een in shtikkah shneida un en uf's hols du. Avvah si sella's nett ohshtekka mitt feiya. No risht ich da annah ox, un du en uf's hols unni's ohshtekka.
23 Agora, tragam para cá dois novilhos. Que os profetas de Baal escolham um deles, cortem o animal em pedaços e o coloquem sobre a lenha do altar, mas não ponham fogo na lenha. Eu prepararei o outro novilho e o colocarei sobre a lenha no altar, mas não porei fogo na lenha.
24 No roofet diah da nohma funn eiyah gott oh, un ich roof em Hah sei nohma oh. Da Gott es andvat gebt mitt feiyah, eah is Gott.” Un di leit henn awl ksawt, “Sell is goot.”
24 Então invoquem o nome de seu deus, e eu invocarei o nome do S enhor . O deus que responder com fogo, esse é o Deus verdadeiro!”. E todo o povo concordou.
25 Da Elia hott no ksawt zu di brofayda fumm Baal, “Siddah es es so feel funn eich sinn, dann nemmet ayns funn di oxa un rishtet een seahsht. No roofet da nohma funn eiyah gott oh, avvah doond kenn feiyah drunnah.”
25 Então Elias disse aos profetas de Baal: “Comecem vocês, pois são muitos. Escolham um dos novilhos, preparem-no e invoquem o nome de seu deus. Mas não ponham fogo na lenha”.
26 So henn si da ox gnumma es eena gevva voah un henn en grisht. No henn si da nohma fumm Baal ohgroofa funn meiyets biss middawks. Si henn ksawt, “Oh Baal, gebb uns andvat!” Avvah's voah kenn shtimm un nimmand hott andvat gevva. Un si henn ohkalda um da awldah rumm dansa es si gmacht katt henn.
26 Eles prepararam um dos novilhos e o colocaram sobre o altar. Invocaram o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia e gritavam: “Ó Baal, responde-nos!”, mas não houve resposta alguma. E dançavam em volta do altar que haviam feito.
27 Am middawk hott da Elia ohkfanga si fashpodda. Eah hott ksawt, “Greishet laudah; eah is en gott! Fleicht is eah am denka veyyich ebbes shunsht, adda am shaffa, adda am eiyets anna gay. Fleicht is eah am shlohfa un muss uf gvekt sei.”
27 Por volta do meio-dia, Elias começou a zombar deles: “Vocês precisam gritar mais alto”, dizia ele. “Sem dúvida ele é um deus! Talvez esteja meditando ou ocupado em outro lugar. Ou talvez esteja viajando, ou dormindo, e precise ser acordado!”
28 So henn si laudah gegrisha, henn sich kshnidda mitt messahra un shpiahra vi si gvaynlich als gedu henn, un's bloot is ivvah si nunnah gloffa.
28 Então gritaram mais alto e, como era seu costume, cortaram-se com facas e espadas, até sangrarem.
29 Middawk is fabei ganga un si henn ohkalda greisha un broffetzeiya biss es zeit voah fa's ohvet opfahra macha. Avvah's voah kenn shtimm, un's voah kenn andvat; nimmand hott kshvetzt.
29 Agitaram-se em transe desde o meio-dia até a hora do sacrifício da tarde, mas não houve sequer um som, nem resposta ou reação alguma.
30 No hott da Elia ksawt zu awl di leit, “Kummet do heah zu miah.” Si sinn nayksht kumma, un eah hott da awldah fumm Hah viddah ufgebaut es nunnah grissa gvest voah.
30 Então Elias disse ao povo: “Venham aqui!”. Todos se reuniram em volta dele enquanto ele consertava o altar do S enhor que havia sido derrubado.
31 Da Elia hott zvelf shtay gnumma, aynah fa alli shtamm fumm Jakob sei nohch-kummashaft, zu demm es es vatt fumm Hah kumma is un ksawt hott, “Dei nohma soll Israel sei.”
31 Pegou doze pedras, uma para cada tribo dos filhos de Jacó, a quem o S enhor disse: “Teu nome será Israel”,
32 Mitt di shtay hott eah en awldah gebaut im Hah sei nohma un hott en grawva drumm rumm gegrawva es grohs genunk voah fa zvay keahb-foll sohma hayva.
32 e com elas reconstruiu o altar em nome do S enhor . Depois, cavou ao redor do altar uma valeta com capacidade suficiente para doze litros de água.
33 Eah hott's hols grisht, hott da ox in shtikkah kshnidda un hott'n uf's hols glaykt. No hott eah ksawt zu eena, “Fillet fiah tsheahs mitt vassah un leahret's uf's opfah un's hols.”
33 Empilhou lenha sobre o altar, cortou o novilho em pedaços e colocou os pedaços sobre a lenha.
34 No hott eah ksawt, “Doond's viddah,” un si henn's viddah gedu. Eah hott ksawt, “Doond's nochamohl,” un si henn's es dritt moll gedu.
34 Depois que fizeram isso, disse: “Façam a mesma coisa novamente”. Quando terminaram, ele disse: “Agora façam o mesmo pela terceira vez”. Eles seguiram sua instrução,
35 Es vassah is ivvah da awldah nunnah gloffa un hott da grawva ufkfild.
35 e a água corria ao redor do altar e encheu a valeta.
36 Vo's zeit voah fa's ohvet-opfah macha is da brofayt Elia nayksht kumma un hott gebayda, “Oh Hah, da Gott fumm Abraham, Isaac un Israel, loss es vissa gmacht heit es du Gott in Israel bisht, es ich dei gnecht binn un habb awl dee sacha gedu bei dei gebodda.
36 Na hora costumeira de oferecer o sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou do altar e orou: “Ó S enhor , Deus de Abraão, Isaque e Jacó, prova hoje que és Deus em Israel e que sou teu servo. Prova que fiz tudo isso por ordem tua.
37 Gebb miah andvat, oh Hah, gebb miah andvat so es dee leit vissa es du Gott bisht, oh Hah, un es du am iahra hatz zrikk drayya bisht.”
37 Ó S enhor , responde-me! Que este povo saiba que tu, ó S enhor , és o verdadeiro Deus e estás buscando o povo de volta para ti!”.
38 No is es feiyah fumm Hah runnah kfalla un hott's opfah, hols, shtay un grund ufgebrend, un hott aw's vassah ufkshlekt im grawva.
38 No mesmo instante, fogo do S enhor desceu do céu e queimou o novilho, a madeira, as pedras e o chão, e secou até a água da valeta.
39 Vo di leit dess ksenna henn, sinn si uf da bodda kfalla, un henn ksawt, “Da Hah, eah is Gott; da Hah, eah is Gott!”
39 Quando o povo viu isso, todos se prostraram com o rosto no chão e gritaram: “O S enhor é Deus! Sim, o S enhor é Deus!”.
40 No hott da Elia ksawt zu eena, “Nemmet di brofayda fumm Baal fesht. Losset kenni vekk kumma!” Di leit henn si no awl fesht gnumma, no hott da Elia si nunnah kfiaht an di Grikk Kison, un hott si doht gmacht datt.
40 Então Elias ordenou: “Prendam todos os profetas de Baal. Não deixem nenhum escapar!”. O povo os prendeu, e Elias os levou para o riacho de Quisom e ali os matou.
41 Da Elia hott no ksawt zumm Ahab, “Gay, ess un drink; ich heah di yacht funn en grohsah reyyah.”
41 Em seguida, Elias disse a Acabe: “Vá comer e beber, pois ouço uma forte tempestade chegando”.
42 So is da Ahab ganga essa un drinka, avvah da Elia is veidah ivvah da Berg Karmel nuff ganga. Eah hott sich nunnah uf da bodda gebikt, un hott sei ksicht zvishich sei gnee gedu.
42 Acabe foi comer e beber. Elias, porém, subiu ao topo do monte Carmelo, prostrou-se até o chão com o rosto entre os joelhos e orou.
43 No hott eah ksawt zu seim gnecht, “Gay un gukk geyyich em say.” Eah is ganga un hott gegukt, un hott ksawt, “Es is nix datt.” Da Elia hott viddah ksawt, “Gay zrikk.” Eah hott dess sivva moll gedu.
43 Depois, disse a seu servo: “Vá e olhe na direção do mar”. O servo foi e olhou, depois voltou e disse: “Não vi nada”. Sete vezes Elias mandou que ele fosse e olhasse.
44 Un's sivvet moll, hott da gnecht ksawt, “En glenni volk so grohs es en mann sei hand is am uf kumma fumm say.” No hott da Elia ksawt, “Gay un sawk em Ahab, ‘Shpann ei un gay nunnah eb da reyya dich shtobt.’”
44 Por fim, na sétima vez, o servo lhe disse: “Vi subir do mar uma pequena nuvem, do tamanho da mão de um homem”. Então Elias lhe disse: “Vá depressa dizer a Acabe: ‘Apronte seu carro e volte para casa. Se não se apressar, a chuva o impedirá!’”.
45 Glei is da himmel dunkel vadda mitt volka un vind, un en grohsah reyya is kumma. Un da Ahab is noch Jesreel kfoahra.
45 Em pouco tempo, o céu ficou escuro com nuvens. Um vento forte trouxe uma grande tempestade, e Acabe partiu em sua carruagem a toda velocidade para Jezreel.
46 Di hand fumm Hah is uf da Elia kumma, un eah hott sei glaydah um sich rumm gezowwa. No is eah fannich em Ahab heah kshprunga biss gans an Jesreel.
46 Então o S enhor concedeu força extraordinária a Elias. Ele prendeu a capa no cinto e correu à frente do carro de Acabe até a entrada de Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.