1 Reis 18
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Nau en langi zeit shpaydah, im dridda yoah, is es vatt fumm Hah zumm Elia kumma, un hott ksawt, “Gay un veis dich zumm Ahab, un ich shikk reyyah uf's land.”
1 Depois de muitos dias veio a Elias a palavra do Senhor, no terceiro ano, dizendo: Vai, apresenta-te a Acabe; e eu mandarei chuva sobre a terra.
2 So is da Elia ganga fa sich veisa zumm Ahab. Nau di hungahs-noht voah oahrich grohs in Samaria.
2 Então Elias foi apresentar-se a Acabe. E a fome era extrema em Samária.
3 No hott da Ahab da Obadia bei groofa es ivvah's kaynich-haus voah. (Da Obadia hott shtandhaftich an da Hah geglawbt.
3 Acabe chamou a Obadias, o mordomo {ora, Obadias temia muito ao Senhor;
4 Diveil es di Jesebel am em Hah sei brofayda doht macha voah, hott da Obadia en hunnaht brofayda fashtekkeld in zvay felsa-lechah, fuftzich in yaydah loch, un hott eena als ess-sach un vassah gebrocht.)
4 pois sucedeu que, destruindo Jezabel os profetas do Senhor, Obadias tomou cem profetas e os escondeu, cinqüenta numa cova e cinqüenta noutra, e os sustentou com pão e água};
5 Da Ahab hott ksawt zumm Obadia, “Gay deich's gans land zu awl di vassah-shpringa un valleys. Fleicht kenna miah graws finna fa di geil un aysla levendich halda, un so es miah unsah diahra nett faliahra.”
5 e disse Acabe a Obadias: Vai pela terra a todas as fontes de água, e a todos os rios. Pode ser que achemos erva para salvar a vida dos cavalos e mulas, de maneira que não percamos todos os animais.
6 So henn si's land fadayld unnich nannah. Da Ahab is selvaht ay vayk ganga, un da Obadia selvaht da annah vayk.
6 E repartiram entre si a terra, para a percorrerem; e foram a sós, Acabe por um caminho, e Obadias por outro.
7 Nau vi da Obadia am gay voah hott eah da Elia ohgedroffa; eah hott een gekend, hott sei ksicht nunnah gebikt un ksawt, “Is es dich, mei hah Elia?”
7 Quando, pois, Obadias já estava em caminho, eis que Elias se encontrou com ele; e Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se com o rosto em terra e disse: És tu, meu senhor Elias?
8 “Yau,” hott eah ksawt. “Gay un sawk deim meishtah, ‘Da Elia is do.’”
8 Respondeu-lhe ele: Sou eu. Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.
9 No hott da Obadia ksawt, “Vass habb ich letz gedu es du dei gnecht ivvah-draysht in di hand fumm Ahab, fa mich doht macha lossa?
9 Ele, porém, disse: Em que pequei, para que entregues teu servo na mão de Acabe, para ele me matar?
10 Yusht so voah es da Hah dei Gott laybt, es hott kenn land adda kaynich-reich es mei meishtah nett ebbah anna kshikt hott fa dich sucha. Vann si ksawt henn, ‘Eah is nett do,’ hott eah sell land adda kaynich-reich gmacht shveahra es si dich nett kfunna henn.
10 Vive o Senhor teu Deus, que não há nação nem reino aonde o meu senhor não tenha mandado em busca de ti; e dizendo eles: Aqui não está; então fazia-os jurar que não te haviam achado.
11 Avvah nau sawksht du, ‘Gay un sawkt deim meishtah, “Da Elia is do.”’
11 Agora tu dizes: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui.
12 Vann ich funn diah vekk gay, dann vays ich nett vo em Hah sei Geisht dich anna drawwa mecht. No vann ich gay un dess sawk zumm Ahab un eah kann dich nett finna, no macht eah mich doht. Du vaysht es ich, dei gnecht, da Hah gedeend habb funn yungem uf.
12 E será que, apartando-me eu de ti, o Espírito do Senhor te levará não sei para onde; e, vindo eu dar as novas a Acabe, e não te achando ele, matar-me-á. Todavia eu, teu servo, temo ao Senhor desde a minha mocidade.
13 Hosht du nett keaht vass ich gedu habb, mei hah, diveil es di Jesebel am di brofayda doht macha voah? Ich habb en hunnaht fumm Hah sei brofayda fashtekkeld in zvay felsa-lechah, fuftzich in yaydah loch, un habb eena ess-sach un vassah gebrocht.
13 Porventura não disseram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do Senhor, como escondi cem dos profetas do Senhor, cinqüenta numa cova e cinqüenta noutra, e os sustentei com pão e água:
14 Nau sawksht du miah fa gay un meim meishtah sawwa, ‘Da Elia is do.’ Vann ich du, macht da kaynich mich doht.”
14 E agora tu dizes: Vai, dize a teu senhor: Eis que Elias está aqui! Ele me matará.
15 Da Elia hott eem ksawt, “Yusht so voah es da Awlmechtich Hah laybt, deah es ich deen, heit zayl ich mich veisa zumm Ahab.”
15 E disse Elias: Vive o Senhor dos exércitos, em cuja presença estou, que deveras hoje hei de apresentar-me a ele.
16 So is da Obadia ganga da Ahab ohdreffa un hott eem's ksawt. No is da Ahab ganga fa da Elia ohdreffa.
16 Então foi Obadias encontrar-se com Acabe, e lho anunciou; e Acabe foi encontrar-se com Elias.
17 Vo eah da Elia ksenna hott, hott eah ksawt zu eem, “Is sell dich, du druvvel-machah fa Israel?”
17 E sucedeu que, vendo Acabe a Elias, disse-lhe: És tu, perturbador de Israel?
18 “Ich habb nett druvvel gmacht fa Israel,” hott da Elia ksawt. “Avvah du un dei faddah sei family hend. Diah hend em Hah sei gebodda falossa un sind di Baals nohch ganga.
18 Respondeu Elias: Não sou eu que tenho perturbado a Israel, mas és tu e a casa de teu pai, por terdes deixado os mandamentos do Senhor, e por teres tu seguido os baalins.
19 Nau shikk un geddah awl di leit funn Israel zu miah am Berg Karmel. Un bring di fiah hunnaht un fuftzich brofayda funn Baal, un di fiah hunnaht brofayda funn di Ashera, awl selli es an di Jesebel iahra dish essa.”
19 Agora pois manda reunir-se a mim todo o Israel no monte Carmelo, como também os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal, e os quatrocentos profetas de Asera, que comem da mesa de Jezabel.
20 So hott da Ahab vatt naus kshikt zu gans Israel, un hott di brofayda zammah ksammeld uf em Berg Karmel.
20 Então Acabe convocou todos os filhos de Israel, e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21 No is da Elia fannich di leit ganga un hott ksawt, “Vee lang vaklet diah uf zvay seida? Vann da Hah Gott is, dann gaynd eem nohch, avvah vann da Baal Gott is, dann gaynd eem nohch.” Avvah di leit henn nix ksawt.
21 E Elias se chegou a todo o povo, e disse: Até quando coxeareis entre dois pensamentos? Se o Senhor é Deus, segui-o; mas se Baal, segui-o. O povo, porém, não lhe respondeu nada.
22 No hott da Elia ksawt, “Ich laynich binn ivvahrich fumm Hah sei brofayda, avvah da Baal hott fiah hunnaht un fuftzich brofayda.
22 Então disse Elias ao povo: Só eu fiquei dos profetas do Senhor; mas os profetas de Baal são quatrocentos e cinqüenta homens.
23 Greeyet zvay oxa fa uns. Losset si aynah nemma fa sich selvaht. No losset si een in shtikkah shneida un en uf's hols du. Avvah si sella's nett ohshtekka mitt feiya. No risht ich da annah ox, un du en uf's hols unni's ohshtekka.
23 Dêem-se-nos, pois, dois novilhos; e eles escolham para si um dos novilhos, e o dividam em pedaços, e o ponham sobre a lenha, porém não lhe metam fogo; e eu prepararei o outro novilho, e o porei sobre a lenha, e não lhe meterei fogo.
24 No roofet diah da nohma funn eiyah gott oh, un ich roof em Hah sei nohma oh. Da Gott es andvat gebt mitt feiyah, eah is Gott.” Un di leit henn awl ksawt, “Sell is goot.”
24 Então invocai o nome do vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor; e há de ser que o deus que responder por meio de fogo, esse será Deus. E todo o povo respondeu, dizendo: É boa esta palavra.
25 Da Elia hott no ksawt zu di brofayda fumm Baal, “Siddah es es so feel funn eich sinn, dann nemmet ayns funn di oxa un rishtet een seahsht. No roofet da nohma funn eiyah gott oh, avvah doond kenn feiyah drunnah.”
25 Disse, pois, Elias aos profetas de Baal: Escolhei para vós: um dos novilhos, e preparai-o primeiro, porque sois muitos, e invocai o nome do Senhor, vosso deus, mas não metais fogo ao sacrifício.
26 So henn si da ox gnumma es eena gevva voah un henn en grisht. No henn si da nohma fumm Baal ohgroofa funn meiyets biss middawks. Si henn ksawt, “Oh Baal, gebb uns andvat!” Avvah's voah kenn shtimm un nimmand hott andvat gevva. Un si henn ohkalda um da awldah rumm dansa es si gmacht katt henn.
26 E, tomando o novilho que se lhes dera, prepararam-no, e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até o meio-dia, dizendo: Ah Baal, responde-nos! Porém não houve voz; ninguém respondeu. E saltavam em volta do altar que tinham feito.
27 Am middawk hott da Elia ohkfanga si fashpodda. Eah hott ksawt, “Greishet laudah; eah is en gott! Fleicht is eah am denka veyyich ebbes shunsht, adda am shaffa, adda am eiyets anna gay. Fleicht is eah am shlohfa un muss uf gvekt sei.”
27 Sucedeu que, ao meio-dia, Elias zombava deles, dizendo: Clamai em altas vozes, porque ele é um deus; pode ser que esteja falando, ou que tenha alguma coisa que fazer, ou que intente alguma viagem; talvez esteja dormindo, e necessite de que o acordem.
28 So henn si laudah gegrisha, henn sich kshnidda mitt messahra un shpiahra vi si gvaynlich als gedu henn, un's bloot is ivvah si nunnah gloffa.
28 E eles clamavam em altas vozes e, conforme o seu costume, se retalhavam com facas e com lancetas, até correr o sangue sobre eles.
29 Middawk is fabei ganga un si henn ohkalda greisha un broffetzeiya biss es zeit voah fa's ohvet opfahra macha. Avvah's voah kenn shtimm, un's voah kenn andvat; nimmand hott kshvetzt.
29 Também sucedeu que, passado o meio dia, profetizaram eles até a hora de se oferecer o sacrifício da tarde. Porém não houve voz; ninguém respondeu, nem atendeu.
30 No hott da Elia ksawt zu awl di leit, “Kummet do heah zu miah.” Si sinn nayksht kumma, un eah hott da awldah fumm Hah viddah ufgebaut es nunnah grissa gvest voah.
30 Então Elias disse a todo o povo: chegai-vos a mim. E todo o povo se chegou a ele. E Elias reparou o altar do Senhor, que havia sido derrubado.
31 Da Elia hott zvelf shtay gnumma, aynah fa alli shtamm fumm Jakob sei nohch-kummashaft, zu demm es es vatt fumm Hah kumma is un ksawt hott, “Dei nohma soll Israel sei.”
31 Tomou doze pedras, conforme o número das tribos dos filhos de Jacó, ao qual viera a palavra do Senhor, dizendo: Israel será o teu nome;
32 Mitt di shtay hott eah en awldah gebaut im Hah sei nohma un hott en grawva drumm rumm gegrawva es grohs genunk voah fa zvay keahb-foll sohma hayva.
32 e com as pedras edificou o altar em nome do Senhor; depois fez em redor do altar um rego, em que podiam caber duas medidas de semente.
33 Eah hott's hols grisht, hott da ox in shtikkah kshnidda un hott'n uf's hols glaykt. No hott eah ksawt zu eena, “Fillet fiah tsheahs mitt vassah un leahret's uf's opfah un's hols.”
33 Então armou a lenha, e dividiu o novilho em pedaços, e o pôs sobre a lenha, e disse: Enchei de água quatro cântaros, e derramai-a sobre o holocausto e sobre a lenha.
34 No hott eah ksawt, “Doond's viddah,” un si henn's viddah gedu. Eah hott ksawt, “Doond's nochamohl,” un si henn's es dritt moll gedu.
34 Disse ainda: fazei-o segunda vez; e o fizeram segunda vez. De novo disse: Fazei-o terceira vez; e o fizeram terceira vez.
35 Es vassah is ivvah da awldah nunnah gloffa un hott da grawva ufkfild.
35 De maneira que a água corria ao redor do altar; e ele encheu de água também o rego.
36 Vo's zeit voah fa's ohvet-opfah macha is da brofayt Elia nayksht kumma un hott gebayda, “Oh Hah, da Gott fumm Abraham, Isaac un Israel, loss es vissa gmacht heit es du Gott in Israel bisht, es ich dei gnecht binn un habb awl dee sacha gedu bei dei gebodda.
36 Sucedeu pois que, sendo já hora de se oferecer o sacrifício da tarde, o profeta Elias se chegou, e disse: Ó Senhor, Deus de Abraão, de Isaque, e de Israel, seja manifestado hoje que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que conforme a tua palavra tenho feito todas estas coisas.
37 Gebb miah andvat, oh Hah, gebb miah andvat so es dee leit vissa es du Gott bisht, oh Hah, un es du am iahra hatz zrikk drayya bisht.”
37 Responde-me, ó Senhor, responde-me para que este povo conheça que tu, ó Senhor, és Deus, e que tu fizeste voltar o seu coração.
38 No is es feiyah fumm Hah runnah kfalla un hott's opfah, hols, shtay un grund ufgebrend, un hott aw's vassah ufkshlekt im grawva.
38 Então caiu fogo do Senhor, e consumiu o holocausto, a lenha, as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava no rego.
39 Vo di leit dess ksenna henn, sinn si uf da bodda kfalla, un henn ksawt, “Da Hah, eah is Gott; da Hah, eah is Gott!”
39 Quando o povo viu isto, prostraram-se todos com o rosto em terra e disseram: O senhor é Deus! O Senhor é Deus!
40 No hott da Elia ksawt zu eena, “Nemmet di brofayda fumm Baal fesht. Losset kenni vekk kumma!” Di leit henn si no awl fesht gnumma, no hott da Elia si nunnah kfiaht an di Grikk Kison, un hott si doht gmacht datt.
40 Disse-lhes Elias: Agarrai os profetas de Baal! que nenhum deles escape: Agarraram-nos; e Elias os fez descer ao ribeiro de Quisom, onde os matou.
41 Da Elia hott no ksawt zumm Ahab, “Gay, ess un drink; ich heah di yacht funn en grohsah reyyah.”
41 Então disse Elias a Acabe: Sobe, come e bebe, porque há ruído de abundante chuva.
42 So is da Ahab ganga essa un drinka, avvah da Elia is veidah ivvah da Berg Karmel nuff ganga. Eah hott sich nunnah uf da bodda gebikt, un hott sei ksicht zvishich sei gnee gedu.
42 Acabe, pois, subiu para comer e beber; mas Elias subiu ao cume do Carmelo e, inclinando-se por terra, meteu o rosto entre os joelhos.
43 No hott eah ksawt zu seim gnecht, “Gay un gukk geyyich em say.” Eah is ganga un hott gegukt, un hott ksawt, “Es is nix datt.” Da Elia hott viddah ksawt, “Gay zrikk.” Eah hott dess sivva moll gedu.
43 E disse ao seu moço: Sobe agora, e olha para a banda do mar. E ele subiu, olhou, e disse: Não há nada. Então disse Elias: Volta lá sete vezes.
44 Un's sivvet moll, hott da gnecht ksawt, “En glenni volk so grohs es en mann sei hand is am uf kumma fumm say.” No hott da Elia ksawt, “Gay un sawk em Ahab, ‘Shpann ei un gay nunnah eb da reyya dich shtobt.’”
44 Sucedeu que, à sétima vez, disse: Eis que se levanta do mar uma nuvem, do tamanho da mão dum homem: Então disse Elias: Sobe, e dize a Acabe: Aparelha o teu carro, e desce, para que a chuva não te impeça.
45 Glei is da himmel dunkel vadda mitt volka un vind, un en grohsah reyya is kumma. Un da Ahab is noch Jesreel kfoahra.
45 E sucedeu que em pouco tempo o céu se enegreceu de nuvens e vento, e caiu uma grande chuva. Acabe, subindo ao carro, foi para Jizreel:
46 Di hand fumm Hah is uf da Elia kumma, un eah hott sei glaydah um sich rumm gezowwa. No is eah fannich em Ahab heah kshprunga biss gans an Jesreel.
46 E a mão do Senhor estava sobre Elias, o qual cingiu os lombos, e veio correndo perante Acabe, até a entrada de Jizreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.