1 Reis 18

Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nau en langi zeit shpaydah, im dridda yoah, is es vatt fumm Hah zumm Elia kumma, un hott ksawt, “Gay un veis dich zumm Ahab, un ich shikk reyyah uf's land.”
1 Muito tempo depois, no terceiro ano da seca, a palavra do Senhor veio a Elias, dizendo: — Vá apresentar-se a Acabe, porque farei cair chuva sobre a terra.
2 So is da Elia ganga fa sich veisa zumm Ahab. Nau di hungahs-noht voah oahrich grohs in Samaria.
2 Então Elias foi se apresentar a Acabe. E a fome era extrema em Samaria.
3 No hott da Ahab da Obadia bei groofa es ivvah's kaynich-haus voah. (Da Obadia hott shtandhaftich an da Hah geglawbt.
3 Acabe chamou Obadias, o responsável pelo palácio. Este Obadias era um homem que temia muito o Senhor .
4 Diveil es di Jesebel am em Hah sei brofayda doht macha voah, hott da Obadia en hunnaht brofayda fashtekkeld in zvay felsa-lechah, fuftzich in yaydah loch, un hott eena als ess-sach un vassah gebrocht.)
4 Assim, quando Jezabel exterminava os profetas do Senhor , Obadias tomou cem profetas e, em grupos de cinquenta, os escondeu em cavernas, e os sustentou com pão e água.
5 Da Ahab hott ksawt zumm Obadia, “Gay deich's gans land zu awl di vassah-shpringa un valleys. Fleicht kenna miah graws finna fa di geil un aysla levendich halda, un so es miah unsah diahra nett faliahra.”
5 E Acabe disse a Obadias: — Vá pela terra a todas as fontes de água e a todos os vales; pode ser que achemos capim, para que salvemos a vida dos cavalos e das mulas e não percamos todos os animais.
6 So henn si's land fadayld unnich nannah. Da Ahab is selvaht ay vayk ganga, un da Obadia selvaht da annah vayk.
6 Repartiram entre si a terra que iam percorrer; Acabe foi sozinho por um caminho, e Obadias foi sozinho por outro.
7 Nau vi da Obadia am gay voah hott eah da Elia ohgedroffa; eah hott een gekend, hott sei ksicht nunnah gebikt un ksawt, “Is es dich, mei hah Elia?”
7 Quando Obadias já estava a caminho, eis que Elias se encontrou com ele. Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — É você mesmo? É o meu senhor Elias?
8 “Yau,” hott eah ksawt. “Gay un sawk deim meishtah, ‘Da Elia is do.’”
8 Ele respondeu: — Sim, sou eu. Vá e diga a seu senhor: “Eis que Elias está aqui.”
9 No hott da Obadia ksawt, “Vass habb ich letz gedu es du dei gnecht ivvah-draysht in di hand fumm Ahab, fa mich doht macha lossa?
9 Mas Obadias disse: — Em que pequei, para que você queira entregar este seu servo nas mãos de Acabe, e ele me mate?
10 Yusht so voah es da Hah dei Gott laybt, es hott kenn land adda kaynich-reich es mei meishtah nett ebbah anna kshikt hott fa dich sucha. Vann si ksawt henn, ‘Eah is nett do,’ hott eah sell land adda kaynich-reich gmacht shveahra es si dich nett kfunna henn.
10 Tão certo como vive o Senhor , seu Deus, não houve nação nem reino aonde meu senhor, o rei, não mandasse homens à sua procura. E, quando diziam: “Ele não está aqui”, fazia aquele reino ou aquela nação jurar que não o haviam encontrado.
11 Avvah nau sawksht du, ‘Gay un sawkt deim meishtah, “Da Elia is do.”’
11 E agora você quer que eu vá dizer ao meu senhor, o rei, que Elias está aqui?
12 Vann ich funn diah vekk gay, dann vays ich nett vo em Hah sei Geisht dich anna drawwa mecht. No vann ich gay un dess sawk zumm Ahab un eah kann dich nett finna, no macht eah mich doht. Du vaysht es ich, dei gnecht, da Hah gedeend habb funn yungem uf.
12 Pode ser que, tão logo eu me afaste de você, o Espírito do Senhor Deus o leve não sei para onde, e, se eu der a notícia a Acabe e ele não o encontrar, ele matará a mim, este seu servo, que temo o Senhor desde a minha mocidade.
13 Hosht du nett keaht vass ich gedu habb, mei hah, diveil es di Jesebel am di brofayda doht macha voah? Ich habb en hunnaht fumm Hah sei brofayda fashtekkeld in zvay felsa-lechah, fuftzich in yaydah loch, un habb eena ess-sach un vassah gebrocht.
13 Por acaso não contaram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do Senhor , como escondi cem dos profetas do Senhor em cavernas, de cinquenta em cinquenta, e os sustentei com pão e água?
14 Nau sawksht du miah fa gay un meim meishtah sawwa, ‘Da Elia is do.’ Vann ich du, macht da kaynich mich doht.”
14 E agora você quer que eu vá e diga ao meu senhor que Elias está aqui? Ele vai me matar!
15 Da Elia hott eem ksawt, “Yusht so voah es da Awlmechtich Hah laybt, deah es ich deen, heit zayl ich mich veisa zumm Ahab.”
15 Elias respondeu: — Tão certo como vive o
16 So is da Obadia ganga da Ahab ohdreffa un hott eem's ksawt. No is da Ahab ganga fa da Elia ohdreffa.
16 Então Obadias foi se encontrar com Acabe e lhe deu a notícia. E Acabe foi se encontrar com Elias.
17 Vo eah da Elia ksenna hott, hott eah ksawt zu eem, “Is sell dich, du druvvel-machah fa Israel?”
17 Quando Acabe viu Elias, disse: — Então é você, o perturbador de Israel?
18 “Ich habb nett druvvel gmacht fa Israel,” hott da Elia ksawt. “Avvah du un dei faddah sei family hend. Diah hend em Hah sei gebodda falossa un sind di Baals nohch ganga.
18 Elias respondeu: — Eu não tenho perturbado Israel. Quem tem perturbado Israel é você e a casa de seu pai, porque vocês abandonaram os mandamentos do
19 Nau shikk un geddah awl di leit funn Israel zu miah am Berg Karmel. Un bring di fiah hunnaht un fuftzich brofayda funn Baal, un di fiah hunnaht brofayda funn di Ashera, awl selli es an di Jesebel iahra dish essa.”
19 Agora ordene que todo o Israel venha se encontrar comigo no monte Carmelo. Convoque também os quatrocentos e cinquenta profetas de Baal e os quatrocentos profetas da deusa Aserá que são sustentados por Jezabel.
20 So hott da Ahab vatt naus kshikt zu gans Israel, un hott di brofayda zammah ksammeld uf em Berg Karmel.
20 Então Acabe enviou mensageiros a todos os filhos de Israel e ajuntou os profetas no monte Carmelo.
21 No is da Elia fannich di leit ganga un hott ksawt, “Vee lang vaklet diah uf zvay seida? Vann da Hah Gott is, dann gaynd eem nohch, avvah vann da Baal Gott is, dann gaynd eem nohch.” Avvah di leit henn nix ksawt.
21 Depois, Elias se aproximou de todo o povo e disse: — Até quando vocês ficarão pulando de um lado para outro? Se o Porém o povo não disse uma só palavra.
22 No hott da Elia ksawt, “Ich laynich binn ivvahrich fumm Hah sei brofayda, avvah da Baal hott fiah hunnaht un fuftzich brofayda.
22 Então Elias disse ao povo: — Eu sou o único que restou dos profetas do
23 Greeyet zvay oxa fa uns. Losset si aynah nemma fa sich selvaht. No losset si een in shtikkah shneida un en uf's hols du. Avvah si sella's nett ohshtekka mitt feiya. No risht ich da annah ox, un du en uf's hols unni's ohshtekka.
23 Tragam, agora, dois novilhos. Eles que escolham para si um dos novilhos e, cortando-o em pedaços, o ponham sobre a lenha, porém não ponham fogo. Eu prepararei o outro novilho e o porei sobre a lenha, mas não porei fogo.
24 No roofet diah da nohma funn eiyah gott oh, un ich roof em Hah sei nohma oh. Da Gott es andvat gebt mitt feiyah, eah is Gott.” Un di leit henn awl ksawt, “Sell is goot.”
24 Então eles invocarão o nome de seu deus, e eu invocarei o nome do Senhor . E há de ser que o deus que responder com fogo esse é que é Deus. E todo o povo respondeu: — É uma boa proposta!
25 Da Elia hott no ksawt zu di brofayda fumm Baal, “Siddah es es so feel funn eich sinn, dann nemmet ayns funn di oxa un rishtet een seahsht. No roofet da nohma funn eiyah gott oh, avvah doond kenn feiyah drunnah.”
25 Elias disse aos profetas de Baal: — Escolham um dos novilhos e preparem-no primeiro, porque vocês são muitos. Depois, invoquem o nome do deus de vocês, mas não ponham fogo na lenha.
26 So henn si da ox gnumma es eena gevva voah un henn en grisht. No henn si da nohma fumm Baal ohgroofa funn meiyets biss middawks. Si henn ksawt, “Oh Baal, gebb uns andvat!” Avvah's voah kenn shtimm un nimmand hott andvat gevva. Un si henn ohkalda um da awldah rumm dansa es si gmacht katt henn.
26 Pegaram o novilho que lhes foi trazido, prepararam-no e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até o meio-dia, dizendo: — Ó Baal, responde-nos! Porém não se ouviu nenhuma voz e não houve quem respondesse. E ficaram pulando ao redor do altar que tinham feito.
27 Am middawk hott da Elia ohkfanga si fashpodda. Eah hott ksawt, “Greishet laudah; eah is en gott! Fleicht is eah am denka veyyich ebbes shunsht, adda am shaffa, adda am eiyets anna gay. Fleicht is eah am shlohfa un muss uf gvekt sei.”
27 Ao meio-dia, Elias começou a zombar deles, dizendo: — Gritem mais alto, porque ele é deus! Pode ser que esteja meditando, atendendo a necessidades ou viajando. Talvez esteja dormindo e necessite que o acordem.
28 So henn si laudah gegrisha, henn sich kshnidda mitt messahra un shpiahra vi si gvaynlich als gedu henn, un's bloot is ivvah si nunnah gloffa.
28 E eles clamavam em altas vozes e se cortavam com facas e com lanças, segundo o seu costume, até ficarem cobertos de sangue.
29 Middawk is fabei ganga un si henn ohkalda greisha un broffetzeiya biss es zeit voah fa's ohvet opfahra macha. Avvah's voah kenn shtimm, un's voah kenn andvat; nimmand hott kshvetzt.
29 Passado o meio-dia, eles profetizaram, até a hora do sacrifício da tarde; porém não houve voz, nem resposta, nem atenção alguma.
30 No hott da Elia ksawt zu awl di leit, “Kummet do heah zu miah.” Si sinn nayksht kumma, un eah hott da awldah fumm Hah viddah ufgebaut es nunnah grissa gvest voah.
30 Então Elias disse a todo o povo: — Aproximem-se de mim. E todo o povo se aproximou dele. Elias restaurou o altar do
31 Da Elia hott zvelf shtay gnumma, aynah fa alli shtamm fumm Jakob sei nohch-kummashaft, zu demm es es vatt fumm Hah kumma is un ksawt hott, “Dei nohma soll Israel sei.”
31 Pegou doze pedras, segundo o número das tribos dos filhos de Jacó, a quem tinha vindo a palavra do Senhor , dizendo: “O seu nome será Israel.”
32 Mitt di shtay hott eah en awldah gebaut im Hah sei nohma un hott en grawva drumm rumm gegrawva es grohs genunk voah fa zvay keahb-foll sohma hayva.
32 Com aquelas pedras edificou o altar em nome do Senhor . Ao redor dele fez uma vala capaz de conter duas medidas de sementes
33 Eah hott's hols grisht, hott da ox in shtikkah kshnidda un hott'n uf's hols glaykt. No hott eah ksawt zu eena, “Fillet fiah tsheahs mitt vassah un leahret's uf's opfah un's hols.”
33 e então armou a lenha, cortou o novilho em pedaços e os pôs sobre a lenha.
34 No hott eah ksawt, “Doond's viddah,” un si henn's viddah gedu. Eah hott ksawt, “Doond's nochamohl,” un si henn's es dritt moll gedu.
34 Então disse: — Encham quatro cântaros com água e derramem sobre o holocausto e sobre a lenha. Disse ainda: — Façam isso outra vez. E eles o fizeram. Disse mais: — Façam isso pela terceira vez. E eles o fizeram pela terceira vez.
35 Es vassah is ivvah da awldah nunnah gloffa un hott da grawva ufkfild.
35 A água escorria do altar e enchia também a vala aberta.
36 Vo's zeit voah fa's ohvet-opfah macha is da brofayt Elia nayksht kumma un hott gebayda, “Oh Hah, da Gott fumm Abraham, Isaac un Israel, loss es vissa gmacht heit es du Gott in Israel bisht, es ich dei gnecht binn un habb awl dee sacha gedu bei dei gebodda.
36 Quando chegou a hora do sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou do altar e disse: — Ó
37 Gebb miah andvat, oh Hah, gebb miah andvat so es dee leit vissa es du Gott bisht, oh Hah, un es du am iahra hatz zrikk drayya bisht.”
37 Responde-me, Senhor , responde-me, para que este povo saiba que tu, Senhor , és Deus e que fizeste o coração deles voltar para ti.
38 No is es feiyah fumm Hah runnah kfalla un hott's opfah, hols, shtay un grund ufgebrend, un hott aw's vassah ufkshlekt im grawva.
38 Então caiu fogo do Senhor e consumiu o holocausto, a lenha, as pedras e a terra, e ainda lambeu a água que estava na vala.
39 Vo di leit dess ksenna henn, sinn si uf da bodda kfalla, un henn ksawt, “Da Hah, eah is Gott; da Hah, eah is Gott!”
39 Quando o povo viu isso, todos se prostraram com o rosto em terra e disseram: — O
40 No hott da Elia ksawt zu eena, “Nemmet di brofayda fumm Baal fesht. Losset kenni vekk kumma!” Di leit henn si no awl fesht gnumma, no hott da Elia si nunnah kfiaht an di Grikk Kison, un hott si doht gmacht datt.
40 Então Elias disse: — Prendam os profetas de Baal! Que nem um deles escape! Eles os prenderam, e Elias os fez descer até o ribeiro de Quisom e ali os matou.
41 Da Elia hott no ksawt zumm Ahab, “Gay, ess un drink; ich heah di yacht funn en grohsah reyyah.”
41 Então Elias disse a Acabe: — Suba, vá comer e beber, porque já se ouve o barulho de abundante chuva.
42 So is da Ahab ganga essa un drinka, avvah da Elia is veidah ivvah da Berg Karmel nuff ganga. Eah hott sich nunnah uf da bodda gebikt, un hott sei ksicht zvishich sei gnee gedu.
42 Acabe subiu para comer e beber, mas Elias subiu até o alto do Carmelo. Ali, encurvado para a terra, pôs o rosto entre os joelhos
43 No hott eah ksawt zu seim gnecht, “Gay un gukk geyyich em say.” Eah is ganga un hott gegukt, un hott ksawt, “Es is nix datt.” Da Elia hott viddah ksawt, “Gay zrikk.” Eah hott dess sivva moll gedu.
43 e disse ao seu servo: — Vá e olhe para o lado do mar. Ele foi, olhou e disse: — Não vi nada. Então Elias disse: — Volte. E assim por sete vezes.
44 Un's sivvet moll, hott da gnecht ksawt, “En glenni volk so grohs es en mann sei hand is am uf kumma fumm say.” No hott da Elia ksawt, “Gay un sawk em Ahab, ‘Shpann ei un gay nunnah eb da reyya dich shtobt.’”
44 Na sétima vez o servo disse: — Eis que se levanta do mar uma nuvem pequena como a palma da mão de um homem. Então Elias disse: — Suba e diga a Acabe: “Apronte o seu carro e desça, para que a chuva não o detenha.”
45 Glei is da himmel dunkel vadda mitt volka un vind, un en grohsah reyya is kumma. Un da Ahab is noch Jesreel kfoahra.
45 Em pouco tempo o céu escureceu, com nuvens e vento, e caiu grande chuva. Acabe subiu ao carro e foi para Jezreel.
46 Di hand fumm Hah is uf da Elia kumma, un eah hott sei glaydah um sich rumm gezowwa. No is eah fannich em Ahab heah kshprunga biss gans an Jesreel.
46 A mão do Senhor veio sobre Elias, que cingiu os lombos e correu na frente de Acabe, até a entrada de Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.